YDC 2nd year Anniversary

ဒီေန႕က စကၤာပူၾကက္ေျခနီအသင္းက ထူေထာင္ေပးထားတဲ့ Youth Donor Club ရဲ႕ ၂ ႏွစ္ေျမာက္ ပြဲေလးေပါ့။ စကၤာပူ ေအာ့ခ်တ္လမ္းေပၚက Heeren မွာ အဲဒီပြဲေလး လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ပြဲအတြက္ ေနရာကို Heeren က စပြန္ဆာ ေပးပါတယ္။ မနက္ ၁၁ နာရီကတည္းက လူစုထားေတာ့ မနက္ ၁၁ နာရီအေရာက္ Heeren ကိုသြားခဲ့လိုက္တယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ လိုအပ္တာေတြ ၀ိုင္းလုပ္ေပးလိုက္တယ္။ စတိတ္ခ်္႕စင္ကို ျပင္ဆင္၊ ဓါတ္ပံုေတြ ကပ္၊ လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ ျဖန္႕ေ၀ စတာေတြ လုပ္ေနလိုက္တယ္။ ပြဲမစခင္ ထမင္းသြားစားခိုင္းတာနဲ႕ အဖြဲ႕လိုက္ ထမင္းစား ထြက္လာခဲ့ၿပီး ေန႕လည္ ၁၂ နာရီခြဲအမွီ ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။

ေန႕လည္ ပြဲစကတည္းက အခမ္းအနားမႈးေတြက အစီအစဥ္ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ေတာက္ေလွ်ာက္ လုပ္သြားတယ္။ ၾကားထဲမွာ အဖြဲ႕လိုက္ ဓါတ္ပံုေတြ ရိုက္လိုက္ေသးတယ္။ Outdoor ေရာ Indoor ေရာ လုပ္ေတာ့ အဖြဲ႕ေတြက အျပင္မွာ လုပ္အားေပးတဲ့လူက ေပး၊ Shopping Mall ထဲမွာ လုပ္အားေပးတဲ့သူက ေပးေပါ့။ အျပင္ပိုင္းမွာက လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ ေ၀ၾကပါတယ္။ ေသြးနဲ႕ ပါတ္သတ္တဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ေမးၿပီး မွန္ရင္ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ေတြ ေပးပါတယ္။ လက္ေဆာင္ေတြကို Mr. Bean, Koolook နဲ႕ City Chain က စပြန္ဆာေပးပါတယ္။ ေသြးလွဴမယ့္သူေတြ ရိွရင္လည္း စာရင္းေကာက္ၾကပါတယ္။ ၿပီးရင္ ေသြးဘဏ္ကို ပို႕ေဆာင္ေပးပါတယ္။ အထဲမွာက ျပပြဲေတြ လုပ္ထားေပးပါတယ္။ ကံစမ္းမဲေတြ ေဖာက္ေပးပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာပိုင္းကို တာ၀န္ယူေပးခဲ့ရပါတယ္။ Blood Buddy Connection ဆိုတဲ့ Web Application ေလးကို မိတ္ဆက္ေပးရတာပါ။ သူက အခုတေလာမွာ နာမည္ေက်ာ္လာတဲ့ Facebook လို သူငယ္ခ်င္းေတြ အျပန္အလွန္ ဆက္သြယ္လို႕ရတဲ့ Social Network ေလးတစ္ခုပါ။ သူက်ေတာ့ ေသြးလွဴရွင္ေတြ အခ်င္းခ်င္း ဆက္သြယ္ေပးႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေပးထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒါေလးကို မိတ္ဆက္ေပးရတဲ့ အပိုင္းမွာ တာ၀န္ယူခဲ့ရတာေပါ့။

ညပိုင္းမွာေတာ့ ေနာက္ဆံုး အစီအစဥ္အေနနဲ႕ ေမာ္ဒယ္လ္ရိွဳးလို ပြဲေလး လုပ္ပါတယ္။ အဲဒီရိွဳးမွာ ၀တ္တဲ့ အ၀တ္အစားေတြကို 77th Street က ပံ့ပိုးေပးပါတယ္။ ပြဲကို တင္ဆက္တဲ့သူေတြရဲ႕ ဟာသေတြ နမူနာ လမ္းေလွ်ာက္ျပတဲ့ပံုေတြက ပြဲကို လာၾကည္႕ေနတဲ့ ေစ်း၀ယ္သူေတြကို တ၀ါး၀ါး တဟားဟား ေပါ့။ အဲဒီပြဲေလးၿပီးေတာ့ ည ၆ နာရီ ထိုးေနပါၿပီ။ ခင္းက်င္းထားတာေတြကို သိမ္းဆည္းၿပီးေတာ့ အဖြဲ႕က က်န္ေနေသးတဲ့ မန္ဘာအားလံုး ခဏတျဖဳတ္ ပြဲအေၾကာင္းကို ျပန္လည္ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ အခုပြဲရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္ေတြ အျမင္ေတြ ဖလွယ္ၾကတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ အားလံုး အိမ္ကို အသီးသီးျပန္ဖို႕ လမ္းခြဲခဲ့ပါတယ္။ မိုးလင္း မိုးခ်ဳပ္ တေနကုန္ လုပ္အားေပးခဲ့ရေပမယ့္ အေတြ႕အႀကံဳအသစ္ေတြ ရခဲ့လို႕ ေပ်ာ္မိပါတယ္ဗ်ာ။

Let's save the Fire victims

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၅ မွာေလာင္သြားတဲ့ လႈိင္သာယာ စက္မႈဇံု ေရဥကၠံေက်းရြာမွာ ေလာင္တဲ့မီးက အေတာ္ေလးကို ရိုက္ခ်က္ျပင္းလွပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ သာမာန္ လက္လုပ္လက္စား လူတန္းစား ဆင္းရဲသားေတြ ေနထိုင္တဲ့ရပ္ကြက္မွာ ေလာင္ကြၽမ္းသြားတဲ့ အတြက္ပါ။ ႏူရာ၀ဲစြဲ လဲရာ သူခိုးေထာင္း သလိုပါပဲ။ ကံဆိုးမ သြားရာ မိုးလိုက္လို႕ရြာ သလိုပါပဲ။

စတင္ေလာင္တဲ့အခ်ိန္က မနက္ ၇ နာရီခြဲပါ။ မီးညႊန္႕က်ိဳးသြားတာက မနက္ ၉ နာရီခြဲေလာက္မွာပါ။ အဲဒီနားက အိမ္အမ်ားစုက ဓနိမိုး ဓရံကာ သက္ကယ္မိုးေတြ ဆိုေတာ့ မီးေလာင္တဲ့အခ်ိန္ နည္းေပမယ့္ ေလာင္ကြၽမ္းမွဳ အားေကာင္းေစခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႕ အိမ္ေျခ ၂၀၀ ေက်ာ္ မီးထဲ ပါသြားရတာပါ။

ႏိုင္ငံပိုင္သတင္းစာအရ အိမ္ေထာင္စု ၇၆၅ စု လူဦးေရေပါင္း ၂၉၀၀ ေက်ာ္ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုအခ်ိန္အထိ လူဦးေရစာရင္း အတိအက်ကို လ၀က က လာေရာက္ ေကာက္ခံေပးတာ မေတြ႕ရေသးပါဘူး။ က်ားမဦးေရ ခေလးဦးေရ အခုအခ်ိန္အထိ မသိရေသးပါဘူး။ မီးေလာင္ျပင္ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းေတြကို အမွတ္ ၁၆ မူလတန္းေက်ာင္း၊ သီဟနာဒ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းနဲ႕ ေရအုတ္ကန္ေစ်းရံုတို႕မွာ ဖြင့္လွစ္ေနရာခ်ေပးထားပါတယ္။ မီးေလာင္ျပင္ ေနရာမွာလည္း စစ္တပ္ခ်ထားၿပီး လံုၿခံဳေရး တင္းက်ပ္ထားပါတယ္။ မီးေလာင္ျပင္ကိုေရာ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းေတြမွာေရာ ဓါတ္ပံုရိုက္ခြင့္ လံုး၀ မေပးထားပါဘူး။ ဓါတ္ပံုရိုက္ရင္ ကင္မရာ သိမ္းပါတယ္။

Photo Credit: Weekly Eleven News Journal

ေလာေလာဆယ္ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းမွာ ဆန္အိတ္ အလံုအေလာက္ ရိွပါတယ္။ တစ္ေန႕ကို ထမင္းထုပ္ ၅၂၀၀ ေက်ာ္ ေ၀ငွရပါတယ္။ မီးေဘးသင့္လူေတြအတြက္ ျခင္ေထာင္ေတြ ေစာင္ေတြ လိုအပ္ေနပါတယ္။ အ၀တ္အစား လိုအပ္ေနပါတယ္။ အိုးခြက္ပန္းကန္ေတြကိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံၾကက္ေျခနီအသင္းက ပံ့ပိုးဖို႕ စီစဥ္ေနပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႕အေနနဲ႕လည္း မီးေဘးကို ႏိုင္သေလာက္ေလး ပံ့ပိုးကူညီဖို႕ စီစဥ္ေနပါတယ္။ ရက္ဗန္ေသြးလွဴရွင္အဖြဲ႕နဲ႕ အလင္းလိႈင္းအဖြဲ႕ရယ္ ေနးတစ္ျမန္မာဖိုရမ္က မန္ဘာေတြရယ္... စကာၤပူေရာက္ သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕ဆီကို အလွဴေငြေတြကို ေကာက္ခံ စုေဆာင္းေပးေနပါတယ္။ ပံ့ပိုးတဲ့ပစၥည္းေတြကို မီးေဘးသင့္ ဒုကၡသည္ေတြ လက္ထဲအေရာက္ သြားေရာက္ လွဴဒါန္းေပးႏိုင္ဖို႕ ရက္ဗန္ေသြးလွဴရွင္အဖြဲ႕က ရန္ကုန္အေနာက္ပိုင္းခရိုင္ ၾကက္ေျခနီႀကီးၾကပ္မႈ ေကာ္မတီနဲ႕ ပူးေပါင္းၿပီး စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။

ပံ့ပိုးကူညီတဲ့ပစၥည္းေတြ မီးေဘးသင့္လူေတြ လက္ထဲေရာက္ဖို႕ဆိုတာ အလြန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ မီးေလာင္ျပင္စခန္းေတြ ၀င္ခဲ့တဲ့ အေတြ႕အႀကံဳအရ အလွဴပစၥည္းေတြ ၁၀၀ ဖိုး လွဴထားရင္ ၆၀ ေလာက္ပဲ မီးေဘးသင့္တဲ့ ဒုကၡသည္ေတြဆီကို ေရာက္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ ၄၀ က ၾကားထဲမွာ ေပ်ာက္ရွကုန္ပါတယ္။ ေကာင္းတာေလးေတြဆို လိုခ်င္တဲ့ လူေတြရဲ႕ ေလာဘဆိုးက အမွားအမွန္ကို မခြဲျခားႏိုင္ၾကပါဘူး။ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့သူကို ေပးရေကာင္းမွန္း မသိေတာ့ပဲ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ ညပိုင္းေတြမွာ အထုပ္လိုက္ အထုပ္လိုက္ ခိုးထုတ္ၾကသလို ေပၚတင္လည္း ယူၾကပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႕အေနနဲ႕ ဒုကၡသည္ေတြ လက္ထဲအေရာက္ ေပးပို႕ႏိုင္ဖို႕ကို စီစဥ္ေနၾကရတာပါ။

လွဴဒါန္းလိုတဲ့သူမ်ားရိွပါက ရက္ဗန္ေသြးလွဴရွင္အဖြဲ႕ Raven.org@gmail.com ကို အီးေမးလ္ပို႕ၿပီး ေမးျမန္း ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

Born to be for "Lovely Myanmar"
Not for fame and wealth...
Let's do it all together.

Believe those Hero

သူတို႕ေတြကို ကြၽန္ေတာ္ ယံုပါတယ္။ သူတို႕ေတြ ဆိုတာ ဘယ္သူေတြလဲ...?

ဟုတ္ကဲ့... ျမန္မာျပည္က မီးသတ္ရဲေဘာ္ေတြကို ေျပာတာပါခင္ဗ်ာ။

လူတစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာေနၾကတယ္။ ပိုက္ဆံေပးမွ မီးသတ္ေပးၾကတယ္။ မီးသတ္ကားက ေရလဲ မပါလာဘူး။ မီးကိုျမင္ေနတာေတာင္ ကားက ေရမပတ္ဘူး။ တခ်ိဳ႕မီးသတ္ကားေတြ ေရမပတ္ပဲ ရပ္ထားတယ္။ မီးသတ္ေတြ မီးေလာင္ျပင္ထဲ မ၀င္ရဲဘူး။ မီးသတ္ကားေပၚမွာ မီးသတ္ရဲေဘာ္မေတြ႕ဘူး။ စံုပလံုစိေအာင္ ၾကားေနရတယ္။

မီးေလာင္ျပင္မွာ ရပ္ၾကည္႕ေနတဲ့ သာမန္လူတစ္ဦးအေနနဲ႕ ဒီလို အျမင္ေတြ ျမင္မိမွာ ယထာဘူတ က်ပါတယ္။ သူတို႕ေတြ မသိလို႕ နားမလည္လို႕ ဒီလို ေျပာၾကဆိုၾကတာပါ။ ကြၽန္ေတာ္အေနနဲ႕ ၂၀၀၅ ကေန ၂၀၀၇ ဧၿပီလ အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းမွာ ေလာင္တဲ့ မီးေလာင္ျပင္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို အတြင္းစည္းထဲအထိ ၀င္ေရာက္ ကူညီဖူးေတာ့ ဒါေတြက မမွန္ဘူးဆိုတာ သိထားရပါတယ္။

ပိုက္ဆံေပးမွ မီးသတ္တယ္ဆိုတာက ကြၽန္ေတာ္ မ်က္စိေရွ႕မွာေတာ့ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ မႀကံဳဖူး မျမင္ဖူးေသးပါ။ ေလာင္ေနတဲ့ အိမ္ကို မၿငိမ္းပဲ ေဘးနားက ဘာမွ မေလာင္ေသးတဲ့ အိမ္ေတြကို ေရပတ္ေနတာက မီးကူးမွာကို ႀကိဳတင္ကာကြယ္တာပါ။ ေလာင္ေနတဲ့အရာကို ေရေတြ ဖိေလာင္းေနလည္း ေလာင္စာအားေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘာမွ အက်ိဳးမထူးပါဘူး။ မီးမေလာင္ေသးတဲ့ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို ေရျဖန္းထားတဲ့အတြက္ ရပ္ကြက္တစ္ခုလံုး ျပာက်ရမယ့္ ေဘးကို ကာကြယ္ေပးရာေရာက္ပါတယ္။

မီးသတ္ကားထဲမွာ ေရပါတယ္။ ဒါေတာင္ မီးသတ္ကားက မီးေလာင္ေနတဲ့ေနရာကို ေရာက္ေနတာေတာင္ ေရမပတ္ဘူး။ အဲဒီလုိ႕ ေျပာတဲ့ေက့စ္မွာေတာ့ မီးသတ္ကားေတြက ေရကို ပန္းထြက္လာေအာင္ ပတ္ဖို႕အတြက္ မီးသတ္စက္မွာ ေလေပါင္ခ်ိန္ျပည္႕ဖို႕ လိုပါတယ္။ ေလေပါင္ခ်ိန္ မျပည္႕မခ်င္း မီးသတ္ ပိုက္ေခါင္းက ေရပန္းထြက္ဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ မီးေလာင္ျပင္က မီးသတ္စခန္းနဲ႕ အလွမ္းေ၀းတယ္ဆိုရင္ လာရာလမ္းမွာ ေလေပါင္ျပည္႕ေအာင္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ မီးေလာင္ျပင္လည္း ေရာက္ေရာ အဆင္သင့္ ေရပတ္ႏိုင္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ မီးေလာင္တဲ့ေနရာနဲ႕ စခန္းက လွမ္းျမင္ရတဲ့ တစ္ေခၚစာ ေနရာမွာ ရိွရင္ ကားက မီးေလာင္ျပင္ကို ေရာက္ေနေပမယ့္ ေလေပါင္ခ်ိန္ျပည္႕ဖို႕ ထိုင္ေစာင့္ေနရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္း မီးၿငိမ္းသတ္တာ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။

မီးသတ္ကားေတြ ေရမပါလာဘူး။ အဲဒါေက့စ္က်ေတာ့ ဒီလို ရိွပါတယ္။ ေနရာတစ္ခုမွာ မီးေလာင္ရင္ အဲဒီေနရာနဲ႕ အနီးဆံုးေနရာက မီးသတ္စခန္းေတြ စတင္လွဳပ္ရွားရပါတယ္။ မီးသတ္စခန္းက ရပ္ထားတဲ့ ကားတိုင္းမွာ ေရျဖည္႕ထားေလ့ မရိွပါဘူး။ မီးေလာင္ျပင္နား တ၀ိုက္မွာ ေရျဖည္႕တင္းဖို႕အတြက္ သက္ဆုိင္ရာ နယ္ေျမခံ မီးသတ္စခန္းက စီစဥ္ေပးရပါတယ္။ မီးႀကီးလာတာနဲ႕အမွ် အျပင္စည္းက မီးသတ္စခန္းေတြပါ ထြက္ရပါတယ္။ တိုင္းမီးသတ္ဦးစီးက အကူယာဥ္ေတြ ထြက္ပါဆိုၿပီး စက္ထဲက အမိန္႕ေပးလိုက္တာနဲ႕ အျပင္စည္းက မီးသတ္ေတြ ထြက္လာပါၿပီ။ အဲဒီလို ထြက္လာတဲ့အခါက်ရင္လည္း အျပင္စည္းဆိုတဲ့အတိုင္း မီးေလာင္တဲ့ေနရာနဲ႕ အေတာ္ေလး အလွမ္းေ၀းတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္ကေန ထြက္လာရတဲ့အတြက္ ေရသယ္လာဖို႕ထက္ မီးေလာင္ျပင္ ေရာက္ဖို႕ကို အဓိက ဦးစားေပးထားရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မီးေလာင္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္နားေရာက္မွ ကားေတြကို ေရျဖည္႕ေလ့ ရိွၾကပါတယ္။ အဲဒီလို ထြက္ပါလို႕ ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ ၿမိဳ႕နယ္မီးသတ္စခန္းက တာ၀န္က်ရဲေဘာ္ေတြ ကပ်ာကယာ အ၀တ္အစားလဲၿပီး ကမူးရူးထိုး ထြက္ရပါတယ္။ အ၀တ္အစားေတာင္ စခန္းမွာ လဲဖို႕အခ်ိန္မရပါဘူး။ သြားေနတဲ့လမ္းမွာပဲ ကားေပၚမွာ လဲ၀တ္ရတာပါ။ ထြက္လို႕ ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ မထြက္မိတဲ့ စခန္းက တိုင္းဦးစီးကို ထုေခ်လႊာတင္ရပါတယ္။

မီးသတ္ကားေတြ ေရမပတ္ပဲ လမ္းေဘးမွာ တန္းစီရပ္ထားၾကတယ္။ အဲဒီေက့စ္မွာေတာ့ မီးသတ္ကားတိုင္း ေရပတ္ဖို႕ မလိုပါဘူး။ တကယ္ ေရထြက္အားေကာင္းတဲ့ ကား ၂ စီး ၃ စီး ပတ္ေနၿပီဆိုရင္ အဲဒီနားမွာ ေနာက္ထပ္ ကားေတြက ေရထပ္ပတ္ဖို႕အတြက္ ကားရပ္စရာေနရာ မရိွေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီအတြက္ သူတို႕က ေရသယ္ေပးပါတယ္။ တကယ္ မီးသတ္ေနတဲ့ကားေတြကို ေနာက္ကေန ပိုက္ေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ဆက္ၿပီး ေရထည္႕ေပးေနပါတယ္။ အဲဒီလို အဆင့္ဆင့္ ေရဆက္တိုက္ ထည္႕ေပးမွပဲ ေရွ႕မွာ ဒိုင္ခံ ပတ္ေနတဲ့ကားမွာ ေရအလံုအေလာက္ ရမွာပါ။ အဲဒီလိုမွ မလုပ္ရင္ ၁၀ မိနစ္ ၁၅ မိနစ္နဲ႕ ေရကုန္သြားမွာပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ေရမပတ္တဲ့ကားကို သြားၿပီး အျပစ္တင္လို႕ မရပါဘူး။ သူတို႕ေတြလည္း တာ၀န္ကုိယ္စီ ေက်ျပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ေနၾကတာပါ။

မီးသတ္ေတြ မီးေလာင္ျပင္ထဲ မ၀င္ရဲဘူး။ အဲဒါကိုလည္း စဥ္းစားၾကည္႕ရေအာင္ အသက္စြန္႕တယ္ဆိုတာ ေျပာေတာ့တာ အလြန္လြယ္တာပါ။ တကယ္လုပ္ၾကည္႕ရင္ မလြယ္ပါဘူးခင္ဗ်။ မီးသတ္သမားေတြလည္း အသက္စြန္႕ဖို႕အတြက္ နည္းနည္းေတာ့ အခက္အခဲ ရိွမွာပါ။ မီးေလာင္ျပင္ထဲကို စြတ္ရြတ္ ၀င္လိုက္ရင္ မျမင္ရတဲ့ အႏၲရာယ္ေတြက ဆီးႀကိဳေနပါတယ္။ ေသခ်ာစူးစမ္းၿပီးမွ ၀င္ရတာပါ။ မီးခိုးေတြ ဒီေလာက္မ်ားတဲ့ အထဲမွာ အသက္ရႈရတာ ဘယ္ေလာက္ခက္သလဲ မ်က္စိေတြ ဘယ္ေလာက္စပ္သလဲ ဆိုတာကို ၀င္ဖူးတဲ့လူမွ သိမွာပါ။ အသက္ရွဴဖို႕ ေအာက္ဆီဂ်င္ဘူးေတြ ရိွေပမယ့္ အေရအတြက္က ကန္႕သတ္ခ်က္ ရိွေနပါတယ္။ မီးေလာင္ျပင္၀င္ေနတဲ့ မီးသတ္ရဲေဘာ္ အားလံုးအတြက္ လုံေလာက္မႈ လံုး၀ မရိွပါဘူး။ အဲဒါအျပင္ မီးေလာင္ျပင္ထဲကို ၀င္လို႕ရတဲ့ မီးသတ္၀တ္စံုလည္း မျပည္႕စံုပါဘူး။ စခန္းမွာ တာ၀န္က်ခ်ိန္ ၀တ္ဆင္တဲ့ သာမာန္ယူနီေဖာင္းေတြနဲ႕ မီးေလာင္ျပင္ထဲ ၀င္သြားရင္ ကိုယ္လံုးတီးျဖစ္သြားမွာပါ။ ႏိုင္လြန္ေတြက မီးနားေရာက္တာနဲ႕ တဖ်စ္ဖ်စ္ အသံထြက္ၿပီး အသားမွာ ကပ္ကုန္ပါတယ္။ မီးသတ္သမားေတြ ယူနီေဖာင္း အစံုအလင္ မရိွတဲ့အတြက္ သေဘာၤစက္ခန္းမွာ ၀တ္တဲ့ ဘြိဳင္လာစုေတြကို ၀တ္ၿပီး မီးေလာင္ျပင္ကို ၀င္ေနရပါတယ္။ ပစၥည္းကိရိယာ အစံုအလင္ ရိွရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ တုိင္းျပည္က မီးသတ္ရဲေဘာ္ေတြလည္း သတၱိအရာမွာ မေခၾကပါဘူးေလ။

မီးသတ္ကားေပၚမွာ မီးသတ္ရဲေဘာ္ေတြ မေတြ႕ရပါဘူး။ ဟုတ္ပါတယ္။ ကားတစ္စီးမွာ မီးသတ္ရဲေဘာ္ ၂ ေယာက္ ၃ ေယာက္ေလာက္ပဲ လုိအပ္တာပါ။ ေရျဖည္႕တာေတြ ေရပိုက္သယ္တာေတြ မီးသတ္ပိုက္ေခါင္း တပ္တာျဖဳတ္တာေတြက အျခားသူေတြ လုပ္ေပးရင္လည္း ရပါတယ္။ မီးေလာင္ျပင္မွာ လုပ္အားေပးေနတဲ့ ၾကက္ေျခနီရဲေဘာ္၊ အရံမီးသတ္၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ ၀င္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ မီးသတ္ရဲေဘာ္ေတြ မီးသတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရသြားျဖည္႕တဲ့ မီးသတ္ကားေတြမွာ မီးသတ္ရဲေဘာ္ အမ်ားႀကီး ပါစရာ မလိုပါဘူး။ အဲဒါမ်ိဳးေတြ ျမင္ရလို႕ မီးသတ္ေတြ အလုပ္ မလုပ္ဘူး မထင္လိုက္ၾကပါနဲ႕။ သူတို႕ေတြ မီးေလာင္ျပင္မွာ ဆိုင္ရာတာ၀န္ေတြကို လုပ္ေနၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ေမာလို႕ပန္းလို႕ ခဏ နားေနတာလည္း ရိွၾကပါတယ္။ မီးဆိုတာ အေတာ္ပူတယ္ေလဗ်ာ။

ေနာက္ဆံုးပိတ္ ေျပာခ်င္တာက မီးေလာင္မႈ ႀကီးမားၿပီး မီးမၿငိမ္းသတ္ႏိုင္တာဟာ မီးသတ္ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ တာ၀န္မဟုတ္ပါဘူး။ ေခတ္မွီဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ႀကီးကို တည္ေဆာက္ေနေပမယ့္ အဆင့္ျမင့္ ၿမိဳ႕ျပကာကြယ္ေရးမွာ အလြန္အေရးပါလွတဲ့ မီးသတ္စနစ္ေတြ မီးသတ္ကိရိယာေတြ မီးသတ္ကားေတြကို အဆင့္ျမင့္တင္မႈ မလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့သူေတြရဲ႕ တာ၀န္ပါပဲ။ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ အထပ္ျမင့္ေတြ ေဆာက္ၾကတယ္။ အထပ္ျမင့္ ၿငိမ္းသတ္တဲ့ မီးသတ္ကား အလံုအလာက္ မရိွပါဘူး။ မီးသတ္ ကိရိယာေတြ ၀တ္စံုေတြ မရိွပါဘူး။ ကဲ... ဘယ္သူမွာ တာ၀န္ရိွပါသလဲ...?

တကယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာျပည္က မီးသတ္ရဲေဘာ္ေတြဟာ သက္ဆုိင္ရာတာ၀န္ကို ေက်ျပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ အသံတိတ္ သူရဲေကာင္းေတြပါပဲ...

မီးေလာင္ျပင္မွ သူရဲေကာင္း မီးသတ္ရဲေဘာ္မ်ားကို ရည္ညႊန္းလွ်က္...

Fill in the blank

ကြက္လပ္ေလးျဖည္႕ပါ...

ငယ္ငယ္တုန္းက မူလတန္းေက်ာင္း စာေမးပြဲေတြမွာ ျဖည္႕ခိုင္းတဲ့ ကြက္လပ္ေတြ မဟုတ္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္ သိပ္ႀကိဳက္ခဲ့တဲ့ မစႏၵာရဲ႕ ၀တၴဳေလးတစ္ပုဒ္လည္း မဟုတ္ပါ။ အဲဒါဆို ဘာလဲ။ အဲဒါက ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕ မသိစိတ္ အတြင္းစိတ္က ပံုရိပ္ေလးတစ္ခုပါ။ ဟုတ္ကဲ့... ကြၽန္ေတာ္ ကြက္လပ္ျဖည္႕တာကို လုပ္ေလ့ လုပ္ထ ရိွပါတယ္ခင္ဗ်။

ကြက္လပ္ျဖည္႕တယ္ဆိုတာ လိုအပ္ေနတဲ့ေနရာကို လိုအပ္တဲ့အရာေလးေတြကို ျဖည္႕ေပးတာမ်ိဳးေပါ့။ မလိုအပ္တဲ့ေနရာမွာ အဲဒါမ်ိဳးေတြ သြားလုပ္ရင္ ဘာအေၾကာင္းထူးမွာလဲ။ ျဖဳန္းတီးရာ ေရာက္မယ္ေလ။ ေက်းဇူးမတင္တဲ့အျပင္ ဖင္လွန္ျပမွာေတာင္ စိုးရေသးတယ္။

ငယ္ငယ္ကတည္းက အတန္းထဲမွာ စာေတာ္တဲ့သူေတြနဲ႕ အေပါင္းအသင္း မလုပ္ျဖစ္ဘူး။ စာညံ႕တဲ့သူေတြ ႏွစ္က်သမားေတြနဲ႕ ထိုင္ေလ့ရိွတယ္။ ပိုက္ဆံခ်မ္းသာတဲ့ သူေဌးသားသမီးေတြနဲ႕ မေပါင္းျဖစ္ဘူး။ တစ္ေန႕လုပ္ တစ္ေန႕စား ဘ၀သမားေတြရဲ႕ သားသမီးေတြနဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ေလ့ရိွခဲ့တယ္။ ေျခာက္တန္းမွာ ႏွစ္က်ေတြကို စာအတူလုပ္ေပးခဲ့တာ အဲဒီထဲကတစ္ေယာက္ တစ္တန္းလံုးမွာ ဒုတိယအဆင့္ ခ်ိတ္ခဲ့ၿပီး ဆယ္တန္းအထိ ပညာသင္ယူခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္အထိ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အရင္းႏီွးဆံုး သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ တည္ရိွေနဆဲပါ။

အရြယ္ေရာက္လာၿပီး လူမႈေရးအလုပ္ေတြ လုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့လည္း ကြက္လပ္ျဖည္႕ခဲ့ျပန္တယ္။ ၀န္ႀကီးေတြ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ လိုအပ္သည္မ်ားကို မွာၾကားမယ့္ပြဲမ်ား၊ လက္ခုပ္တီးေပးရမယ့္ ပြဲမ်ိဳးေတြ၊ လူအင္အားျပရမယ့္ ပြဲမ်ိဳးေတြကို မတက္ပါဘူး။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေရွာင္ပါတယ္။ အလကားသပ္သပ္ အခ်ိန္ျဖဳန္းခံရတယ္လို႕ ျမင္မိပါတယ္။ ဒီလို လူႀကီးေတြ လာမယ့္ပြဲမွာ ကြၽန္ေတာ္လိုလူမ်ိဳး မသြားလို႕ မလာလို႕ ဘာမွမျဖစ္သြားပါဘူး။ မ်က္ႏွာကို ေျပးၿပီး လွ်ာနဲ႕လွ်က္မတတ္လုပ္မယ့္ ေဖာ္လံဖားေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ေရွ႕တန္းက ေနရာယူၿပီး မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးမယ့္ လူေတြအမ်ားႀကီးပါ။

ဒါေပမယ့္ မီးေဘး ေရေဘး ကယ္ဆယ္ေရးေတြၾကရင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ဦးေဆာင္ၿပီး ရပ္ကြက္ထဲက ညီငယ္ေတြနဲ႕ ကယ္ဆယ္ေရး ဆင္းၾကပါတယ္။ မီးေလာင္ျပင္ေတြမွာ မီးသတ္ေတြနဲ႕အတူ မီးၿငိမ္းသတ္တာေတြ၊ ဒဏ္ရာရ လူနာေတြကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္တာေတြ၊ မီးေလာင္ျပင္က လူေတြကို ေနရာခ်ထားေပးတာေတြ၊ လူႀကီးမိဘနဲ႕ ကြဲကြာသြားတဲ့ ကေလးေတြကို ျပန္လည္ရွာေဖြတာေတြ၊ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းေတြမွာ တာ၀န္ယူတာေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ လူႀကီးေတြ လာမယ့္ပြဲမ်ိဳးေတြမွာ အူယားဖားယား အလုပ္လုပ္ျပေနတဲ့လူစားေတြ အဲဒီလို မီးေလာင္ျပင္မ်ိဳးမွာ လိုက္ရွာၾကည္႕ရင္ ဘယ္နားေရာက္ေနမွန္းကို မသိေတာ့ပါဘူး။ အဲ... ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းေတြ ေသခ်ာလုပ္ၿပီးပါၿပီ၊ လူေတြအကုန္ ေနရာခ်ၿပီးပါၿပီဆုိရင္ အဲဒီလူစားေတြ ျပန္ေပၚလာျပန္ေရာဗ်ာ။ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းရဲ႕ ေနရာေကာင္းတစ္ခုမွာ ကုလားထိုင္ေလးေတြနဲ႕ စုထိုင္ၿပီး ေရေႏြးၾကမ္း ေသာက္ေနၾကပါေလေရာ။ လိုအပ္သည္မ်ားကို မွာစားၾကပါတယ္ေပါ့။ ဟဟ...

အလွဴအတန္း လုပ္တဲ့အခါဆိုရင္လည္း ေရႊေတြ တ၀င္း၀င္းျဖစ္ေနတဲ့ ဘုရားႀကီးေတြကို ေရႊထပ္ခ်ဖို႕ စိတ္မပါေတာ့ပါဘူး။ ဆြမ္းကြမ္းျပည္႕စံုတဲ့ ေက်ာင္းႀကီးရခိုင္နဲ႕ ကားအေကာင္းစားႀကီးေတြ စီးေနတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြကို ထပ္လွဴဖို႕ စိတ္မ၀င္စားမိျပန္ဘူး။ ေစတီပုထိုးေတြ ဒီေလာက္မ်ားေနတဲ့ တိုင္းျပည္ႀကီးမွာ ဘုရားေတြ ထပ္တည္ၿပီး ဘုရားဒါယကာ ေက်ာင္းဒါယကာ အမည္တပ္ေခၚခံရမွာကိုလည္း မမက္ေမာေတာ့ပါဘူး။ ဇရပ္ေတြ ေက်ာင္းေတြ ေဆာက္ၿပီး မုဒ္ဦးမွာ အမည္ထိုးခ်င္တဲ့ လူစားေတြကိုလည္း ရႊံရွာမိလာတယ္။ အဲဒီအစား မိဘမဲ့ကေလးေတြကို စာသင္ေပးေနတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြ၊ လမ္းေပၚကေလးေတြ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့ ေဂဟာေတြ၊ အိတ္ခ်္အိုင္ဗီြပိုး ကူးစက္ေနတဲ့ လူနာေတြကို ေဖးမကူညီေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြကို လွဴဒါန္းခ်င္မိပါတယ္။ လူအမ်ား သတိမမူမိတဲ့ ခ်န္ခဲ့တဲ့ ကြက္လပ္ေလးေတြကို ျဖည္႕ခ်င္မိတယ္။

ကြက္လပ္ျဖည္႕တယ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ လြယ္မလိုနဲ႕ အေတာ္ခက္ပါတယ္။ လူအမ်ားစုနဲ႕မတူ... သူမ်ားေယာင္တိုင္း လိုက္မေယာင္ႏိုင္တဲ့အတြက္ တခါတေလ လူ႕ဂြစာအျဖစ္ အထင္ခံရပါတယ္။ အျမင္မၾကည္တာ ခံရပါတယ္။ အၿငိဳအျငင္ ခံရပါတယ္။ အမ်ားမိုးခါးေရ ေသာက္တာပဲ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေသာက္သင့္တယ္ ဆိုတဲ့ အေျပာမ်ိဳးေတြ မၾကာခဏ ခံရပါတယ္။ ဂဏန္းေကာင္လို႕ပဲ ကန္႕လန္႕ေနခ်င္တဲ့ ကြၽန္ေတာ္အဖို႕ အခုလို လူစားေတြၾကားမွာ ကန္႕လန္႕တိုက္ရတာကို ႏွစ္သက္ခံုမင္မိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀မွာ အခြင့္အေရးေပးသေလာက္ ကြက္လပ္ေလးေတြ ဆက္ၿပီး ျဖည္႕ေနအံုးမွာပါ။ အဲဒီလိုပဲ လူ႕ဂြစာလည္း ဆက္ျဖစ္ေနအံုးမွာပါ။

Naughty Girl

မိဆုိး

ရည္ရြယ္ထားတဲ့ ေခ်ာႏွမအေၾကာင္းကို
လူေတြ၀ိုင္းၿပီး ေျပာျပၾကတယ္
တဒဂၤခဏေလာက္ နားထိုင္းလိုက္ခ်င္တယ္။
ေျပာျပတဲ့လူေတြကို မုန္းလိုက္ခ်င္တယ္
မယံုဘူးကြယ္...

ေကာင္မေလးက ရည္စားမ်ားတယ္
လူတကာအသည္း လွည္႔ပတ္ခြဲတယ္
အမေလး ေၾကာက္စရာလန္႕စရာ
မင္းရဲ႕ အေၾကာင္းေတြလည္း
ေျပာျပတဲ့လူေတြသာ ရူးသြားပါမယ္
မယံုဘူးကြယ္...

မိန္းမဆိုး...
အဆိုးေလးမို႕ကြယ္ ကိုယ္ခ်စ္တယ္
ကိုယ့္အသည္း ခြဲသြားပါေစ
ခ်စ္ေနမယ္...

လူေတြေျပာတဲ့ မင္းရဲ႕အေၾကာင္းကို
ကုိယ္ေလ လက္ေတြ႕သိခဲ့ရတယ္
ကမၻာႀကီး အုိးထိန္းစက္ပမာ
သြက္သြက္ လွည္႕ၿပီကြယ္
မင္းသတင္းေၾကာင့္ ေမာင္တကယ္
အသည္းကြဲၿပီဟယ္ မိဆိုးရယ္...
ို
မိန္းမဆိုး...
အဆိုးေလးမို႕ကြယ္ ကိုယ္ခ်စ္တယ္
ကိုယ့္အသည္း ခြဲသြားပါေစ
ခ်စ္ေနမယ္...

အဆိုေတာ္ကေတာ့ တူးတူး ပါ။ ေတးေရးက စံသြင္(နမၸတူ) ပါ။ ႏြဲ႕ယဥ္၀င္းရဲ႕ ဂ်ပန္ျပည္ကိုေရးတဲ့စာ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းနဲ႕ သံစဥ္အတူတူပါပဲ။ Without you ဆိုတဲ့ သီခ်င္းသံစဥ္ကို ေကာ္ပီကူးထားတာပါပဲ။ မူရင္းသီခ်င္းကို Badfinger အဖြဲ႕က ၁၉၇၀ ထုတ္ No Dice ဆိုတဲ့ Album မွာ သီဆိုခဲ့တာပါ။ မူရင္း ေတးေရးဆရာကေတာ့ Peter Ham နဲ႕ Tom Evans ပါ။ ဒါေပမယ့္ မူရင္းသီခ်င္းကို နားမေထာင္ဖူးခဲ့ေပမယ့္ ၁၉၉၃ မွာ ထုတ္လုပ္ခဲ့တဲ့ Mariah Carey ရဲ႕ Music Box Album မွာ Without you ကို နားေထာင္ဖူးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘ၀မွာ အေစာဆံုး နားေထာင္ဖူးခဲ့တာက တူးတူးရဲ႕ မိဆိုး ပါပဲ။

ငယ္ငယ္ကတည္းက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ေနခဲ့ရသူဆိုေတာ့ ေခတ္ေပၚစတီရီယုိ သီခ်င္းအေတာ္မ်ားမ်ားကို နားရည္၀ခဲ့ပါတယ္။ အေဒၚေတြ ဦးေလးေတြ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ဖြင့္ခဲ့သမွ်ကို တကူးတက နားေထာင္ေနတာ မဟုတ္ေပမယ့္ ၾကားေနရျပန္ပါတယ္။ အဲဒီသီခ်င္းေတြထဲမွာ တူးတူးရဲ႕ မိဆိုး ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးရဲ႕ သံစဥ္ကို အေတာ္ေလး သေဘာက်မိခဲ့တယ္။ သံစဥ္ အတက္အက် ရသစံုကို ေပးႏိုင္တယ္လို႕ ျမင္မိပါတယ္။ သီခ်င္းစာသားေလးကလည္း ရည္စားမ်ားတဲ့ မိန္းမဆိုးေလး တစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို ေရးဖြဲ႕ထားေတာ့ ေယာက်ာ္းေလး တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ နားေထာင္လို႕ ေကာင္းေနျပန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို မိဆိုးမ်ိဳးကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀မွာ မေတြ႕ခ်င္မိပါဘူး။ အဲ... အဲဒီလို ေတြ႕ဖို႕လည္း အခြင့္အေရးလည္း မရိွေပါင္။ စိတ္ပူစရာမရိွ စိတ္ပူတတ္တာက ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕ ေၾကာင္ကြက္တစ္ခ်ိဳ႕ပါပဲဗ်ာ။