Note for Ko Zaw

မေန႕က ကမာၻ႕ၾကက္ေျခနီေန႕ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႕... နာဂစ္ဝင္ၿပီးေနာက္ လွဳိင္ျမစ္ကမ္းနားဘက္ကို ကူညီ ကယ္ဆယ္ေရး ဆင္းဖို႕ ထြက္လာတဲ့ ၾကက္ေျခနီ ေစတနာလုပ္အားရွင္ေတြရဲ႕ ပံုေလး FB မွာ တင္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီထဲမွာ ပါတဲ့ ညီငယ္တေယာက္က အဲဒီဓါတ္ပံုကို ျမင္ၿပီး လာေျပာတယ္....

"ကုိႀကီးေရ.... ကိုေဇာ္ မရိွေတာ့ဘူး။ ျမန္မာႏွစ္ဆန္း ၁ ရက္ေန႕က ဆံုးသြားၿပီတဲ့..."

ကိုေဇာ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ထက္ ငယ္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တယ္။ သူ႕ကို ၾကည္႕လိုက္ရင္ ၿပံဳးၿပံဳး ၿပံဳးၿပံဳး လုပ္ေနတတ္တယ္။ ။ ေက်ာင္း ဆက္မတက္ေတာ့ပဲ သူ႕ေယာက္ဖရဲ႕ ကားဝပ္ေရွာ႕မွာ အလုပ္ လုပ္တယ္။ အဝတ္အစားကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဝတ္ေလ့မရိွဘူး။ ေဘာင္းဘီပြပြႀကီနဲ႕ တီရွပ္အေဟာင္း ဝတ္ၿပီး ဟိုသြားဒီသြား လုပ္ေနတာကို ေတြ႕ရလိမ့္မယ္။

ကိုေဇာ္က ၾကက္ေျခနီတပ္ဖြဲ႕မွာ တပ္ၾကပ္ႀကီး ၃ ရစ္နဲ႕ လူမွဳေရး တာဝန္ကို ေစတနာနဲဲ႕ ထမ္းေဆာင္ပါတယ္။ လူမွဳေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ အားကိုးရသလို... လူႀကီးသူမေတြကိုလည္း ရိုေသသမွဳရိွတယ္။ လူႀကီးေတြ ေရွ႕ကေန ျဖတ္ေလွ်ာက္ရင္ ေခါင္းေလးငံု႕ ခါးေလးကိုင္းၿပီး ေလွ်ာက္တယ္။ ဆြမး္ဆန္စိမ္း ေလာင္းလွဴပြဲမွာလည္း ကူညီေလ့ရိွတယ္။

နာဂစ္မုန္တုိင္း ဝင္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္ ေသာက္ေရသံုးေရနဲ႕ လွ်ပ္စစ္မီး ျပတ္ေတာက္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီးမွာ ထူးကုမၸဏီနဲ႕ ေပးတဲ့ အကူအညီနဲ႕ ေသာက္ေရသံုးေရ ျဖန္႕ေဝေပးတဲ့ အလုပ္ကို ရန္ကုန္ထဲက ၿမိဳ႕နယ္အခ်ိဳ႕မွာ လုပ္ေပးျဖစ္တယ္။ ကိုေဇာ္က အဲဒီအထဲက ၿမိဳ႕နယ္တခုအတြက္ ေရစက္ေမာင္း၊ ဒီဇယ္ဆီဝယ္၊ ေရေပးေဝေရး အကုန္လံုးအတြက္ ရက္ေပါင္းအေတာ္ၾကာၾကာ တာဝန္ယူ လုပ္ကိုင္ေပးခဲ့ဖူးတယ္။ သူတို႕တေတြသာ ဝိုင္းမကူေပးရင္ ၿမိဳ႕နယ္ ၄ ခု ၅ ခုမွာ ေရေပးေဝဖို႕ကိစၥဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္ အေတာ္ကို ေခါင္းပူေခါင္းေျခာက္ရမယ့္ကိစၥပါပဲ။

အခုေတာ့ ဆံုးၿပီ။ အရက္ေၾကာင့္ ရတဲ့ ေရာဂါေတြနဲ႕ သူ ဆံုးၿပီ။

သူနဲ႕ေတြ႕တဲ့ ေနာက္ဆံုးအေခါက္မွာ ေျပာဖူးတယ္။ "ကိုေဇာ္... မင္း ညေနတုိင္း ေသာက္ေနတယ္လို႕ ငါၾကားတယ္ေနာ္။ အဲဒီလို ဆက္လုပ္ေနရင္ မင္းအတြက္ မေကာင္းဘူးေနာ္" လို႕။

"ဟုတ္ အစ္ကို... ကၽြန္ေတာ္က နည္းနည္းေလးပဲ ေသာက္တာပါလို႕..." စပ္ၿဖဲၿဖဲနဲ႕ ျပန္ေျဖတယ္။
အခုေတာ့ ကိုေဇာ္ သြားႏွင့္ၿပီ။ အရက္က သူ႕ကို ႏုိင္သြားၿပီ။ ကူညီတတ္တဲ့ စိတ္ေကာင္းရိွတဲ့ ကိုေဇာ္... ေကာင္းရာမြန္ရာ ဘံုဘဝကို ေရာက္ပါေစ။

ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ညီအစ္ကိုေတြကိုလည္း ေစတနာနဲ႕ သတိေပးခ်င္တယ္။ ေသာက္တဲ့အက်င့္ရိွတဲ့ လူေတြကို ဆက္ မေသာက္ဖို႕ ေစတနာနဲ႕ တားခ်င္တယ္။ နည္းနည္းေလးပါ ဆိုၿပီး အမ်ားႀကီးေတြ ျဖစ္လာရတယ္။ အစ မလုပ္တာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။

အရက္ကို မေသာက္ပဲ ေနႏိုင္ရင္... မေသာက္ၾကပါနဲ႕။ ေသာက္ေနတဲ့ လူေတြကလည္း ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ျဖတ္ဖို႕ ႀကိဳးစားၾကပါ။ အေကာင္းစားေတြ မေသာက္ႏုိင္လို႕ဆိုၿပီး ေတြ႕ရာေနရာမွာ ခြက္ပုန္းေတြ ခုတ္မေနၾကပါနဲ႕။ အက်ိဳးရိွတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြနဲ႕ပဲ ဘဝႀကီးကို ျဖတ္သန္းၾကပါလို႕ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

Say something about Red Cross

ေျပာခ်င္လြန္းလို႕ ေျပာပါရေစ... ျငင္းၾကေပေတာ့ တမုန္း....

ႏိုင္ငံေက်ာ္မင္းသားနဲ႕ သတင္းေထာက္မမတို႕ ႏွစ္ဦးပူးေပါင္းတင္ဆက္တဲ့ အျပင္းစားရိုက္ခ်က္ရဲ႕ ဂယက္ကေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ ေဘာင္ဘင္ခတ္ေနဆဲပါပဲ။ အဲဒီကိစၥနဲ႕ ပါတ္သက္ၿပီး ဘာတခုမွ မေျပာခင္ တခုေတာ့ ႀကိဳေျပာရမယ္။ ဘယ္သူဘယ္ဝွါ ျဖစ္လို႕ အၿမဲမွန္တယ္ အၿမဲမွားတယ္လို႕ ႀကိဳတင္ စာတန္းထိုး တံဆိပ္ကပ္တာမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ေလ့လုပ္ထ မရိွေၾကာင္း ႀကိဳတင္ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ျဖစ္သြားတဲ့ကိစၥမွာ သူ႕ဘက္ကိုယ့္ဘက္ ၾကည္႕ရင္ ... ငါ မွန္တယ္ သူ မွားတယ္လို႕ အျပန္အလွန္ ျငင္းၾကမွာပါပဲ။ ၾကက္ေျခနီေတြလည္း ၾကက္ေျခနီကို ထိလို႕ ဆတ္ဆတ္ခါ နာၾကတယ္။ သတင္းမီဒီယာဘက္က မွန္တယ္လို႕ ထင္တဲ့သူေတြ ရိွၾကမယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ေဒါသကို အေျခခံၿပီး အျပန္အလွန္ ေရးၾကသားၾကတဲ့အခါ အမုန္းမီးေတာက္ေတြ ေလာင္ကၽြမ္းၿပီး ကိုယ္တုိင္ ပူေလာင္ၾကတာပါပဲ။

အခုေခတ္ႀကီးမွာ မင္းသားမင္းသမီး အလွမယ္ေတြ ပရဟိတ အလုပ္ လုပ္တာ အဆန္း မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီမင္းသားက ေပၚပင္ ထ လုပ္တာမ်ိဳး မဟုတ္တာကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ သိၾကပါတယ္။ သူ႕လို တိုင္းသိျပည္သိ မင္းသားက ၾကက္ေျခနီ အဖြဲ႕အစည္းမွာ စည္းရံုးေရးမွဳးအေနနဲ႕ ေစတနာ့ဝန္ထမ္းသေဘာမ်ိဳး ဝင္ကူေတာ့ အဖြဲ႕အစည္းအတြက္လည္း အားျဖစ္တာ အမွန္ပါပဲ။

အာဇာနည္ေန႕မွာ မင္းသားအေနနဲ႕ သူ႕ကို တာဝန္ေပးထားတဲ့ အပိုင္းကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ မမွားပါဘူး။ ဒါဆို သတင္းေထာက္မမ မွားသလားဆိုေတာ့... သူလည္း မမွားျပန္ဘူး။ ၾကက္ေျခနီဝတ္စံုနဲ႕ လူက လံုၿခံဳေရး စစ္ေဆးတဲ့ အလုပ္မ်ိဳး လုပ္တာကို လက္မခံႏိုင္တာလည္း သဘာဝက်ပါတယ္။ အဲဒီျဖစ္စဥ္မွာ ၾကက္ေျခနီအလုပ္ကို ၾကက္ေျခနီ မလုပ္ရပဲ တျခားမဆိုင္တဲ့အလုပ္ေတြကို လုပ္ခုိင္းထားတဲ့ တာဝန္ခ်ထားမွဳက အဓိက အမွားပါပဲ။ ၾကက္ေျခနီရဲ႕ အဓိက လုပ္ငန္းအစိတ္အပိုင္းက အဲဒီပြဲမွာ ထိခိုက္ အနာတရ ျဖစ္လာတဲ့သူေတြကို ေရွးဦးျပဳစုေပးဖို႕ပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ First Aid Cover ေပးဖို႕ပဲ ျဖစ္ရမွာပါ။ ေပးထားတဲ့ တာဝန္ေတြဟာ ၾကက္ေျခနီရဲ႕ အေျခခံမူ ၇ ခ်က္ကို မေသြဖီမယ့္ တာဝန္မ်ိဳးေတြပဲ ျဖစ္ရပါတယ္။

အဲဒီမွာ ေျပာစရာ ရိွလာႏိုင္ပါတယ္။ တျခားေနရာေတြမွာေရာ မကူညီရဘူးလား။ ဒီေလာက္ လူအမ်ားႀကီး လာတာကြာ.... မင္းတုိ႕ ၾကက္ေျခနီက ေဆးပံုးပိုက္ၿပီး ငုတ္တုပ္ေလး ထုိင္ေနၾကမွာလား ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္အေျဖကေတာ့... တျခားေနရာေတြမွာ တျခားလုပ္စရာေတြရိွရင္ တျခားလူေတြကို တာဝန္ေပးႏိုင္ရင္ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ ၾကက္ေျခနီတပ္ဖြဲ႕တခုပဲ အာဇာနည္ကုန္းေပၚမွာ တာဝန္ခ်ထားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အရံမီးသတ္ ရိွပါတယ္။ အရင္တုန္းက လူမွဳေရးအဖြဲ႕အစည္း အျဖစ္ ဖြဲ႕ထားတဲ့ ျပည္ခိုင္ျဖိဳးအသင္းသားေတြ ရိွပါတယ္။ သူတုိ႕ကို တာဝန္ေပးလို႕ ရပါတယ္။

7Day မီဒီယာရဲ႕ သတင္းေအာက္မွာ ေရးထားတဲ့ မွတ္ခ်က္တခု ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ ၾကက္ေျခနီဆိုတာ တာဝန္ေပးရင္ လံုၿခံဳေရးလည္း လုပ္သင့္ လုပ္ရမွာပဲ... စစ္တိုက္သင့္ရင္ တုိက္ရမွာပဲတဲ့။ ၾကက္ေျခနီ ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာကို လံုးဝ နားမလည္ မသိတဲ့ လူငယ္တေယာက္ရဲ႕ မွတ္ခ်က္စကားလို႕ပဲ ျမင္မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူရဲ႕ မွတ္ခ်က္က ဘာကို ျပေနသလဲ ဆုိေတာ့ ၾကက္ေျခနီဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာ မသိတဲ့သူေတြ ရိွေနေၾကာင္း ဆိုတာ အထင္အရွားပါပဲ။

ၾကက္ေျခနီ ဆိုတဲ့ အနီေရာင္ အေပါင္းလကၡဏာမွာ ေလးနက္တဲ့ အနက္အဓိပၸါယ္ရိွပါတယ္။ စစ္ပြဲအတြင္းမွာ ဆိုရင္ ၾကက္ေျခနီ အမွတ္အသားဟာ "Don't Shoot" မပစ္ပါနဲ႕ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို ေဆာင္ပါတယ္။ ၾကက္ေျခနီဆိုတာ ဘယ္ဘက္ကိုမွ မပါဝင္ပဲ ဘက္မလိုက္ပဲ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားတဲ့ အကူအညီကို ေပးမယ့္ အဖြဲ႕အစည္းျဖစ္တယ္လို႕ နားလည္ရပါမယ္။ ၾကက္ေျခနီ အမွတ္အသားပါတဲ့ အေဆာက္အဦး ေမာ္ေတာ္ယာဥ္နဲ႕ ၾကက္ေျခနီတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြ အားလံုးဟာ ၾကက္ေျခနီအမွတ္အသားရဲ႕ အကာအကြယ္ေပးမွဳကို အျပည္႕အဝ ရရိွမွာပါ။ အဲဒီလို ကာကြယ္ေပးမွဳကို ရထားတဲ့သူကို စစ္ထဲဝင္တုိက္ခိုင္းမယ္ ဆိုတာမ်ိဳးကေတာ့ အလြဲသံုးစား လုပ္တာမ်ိဳး ျဖစ္သြားပါၿပီ။

ဖြတ္ မိေက်ာင္းျဖစ္ ျမစ္ မခ်မ္းသာ ဆိုတာ တကယ္ကို မွန္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေရႊျပည္ႀကီးမွာ ၾကက္ေျခနီကို တလြဲအသံုးခ်ခံရတာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ အရံအင္အားဆိုၿပီး တပ္မေတာ္ေန႕မွာ စစ္ေၾကာင္းေလွ်ာက္ခုိင္းတာက အဆိုးဆံုးပါပဲ။ ၾကက္ေျခနီဆိုတာ လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြနဲ႕ ဘာမွ မဆိုင္ပါဘူး။ ဘုန္းႀကီးနဲ႕ ဘီးလိုပါပဲ။

ဒါေတြပဲလား ဆိုေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ရန္ကုန္မွာ ဗံုးေတြ ေပါက္တုန္းကဆို ... ညဥ္႕နက္ပိုင္း ကင္းလွည္႕တဲ့ ရဲကားေပၚမွာ ၾကက္ေျခနီေတြလည္း ရဲေတြနဲ႕ အတူ လိုက္ရပါတယ္။ ကားလမ္းေပၚမွာ ကားေတြကို တားၿပီး စစ္ေဆးတဲ့ ေနရာမ်ိဳးမွာလည္း စာရင္းမွတ္ဖို႕ ေခၚသံုးပါတယ္။ စစ္တိုင္းမွဳး ညပိုင္းကင္းလွည္႕မွာ ျဖစ္လုိ႕ ရဲေတြနဲ႕အတူ ၾကက္ေျခနီ မီးသတ္ေတြဟာ တုိင္းမွဴးကင္းလွည္႕မယ့္ လမ္းေဘးတေလွ်ာက္ ကင္းပုန္းဝပ္ေပးရပါတယ္။ တုိင္းမွဴးရဲ႕ ကား... ကိုယ့္ၿမိဳ႕နယ္ကို ျဖတ္ၿပီးေတာ့မွ တန္းျဖဳတ္ အိမ္ျပန္ၾကရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဧည္႕စာရင္း စစ္တဲ့ေနရာမွာလည္း ေခၚသံုးျပန္တယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံုအရ ၿမိဳ႕နယ္ၾကက္ေျခနီတပ္ရင္းရဲ႕ တပ္ရင္းမွဴးဟာ ၿမိဳ႕နယ္ရဲမွဳး ျဖစ္တဲ့အတြက္ ရဲလုပ္ငန္းေတြမွာ ၾကက္ေျခနီေတြ ေပၚတာဆြဲခံခဲ့ရတာပါ။

ၾကက္ေျခနီရဲ႕ အဓိကအလုပ္က လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားတဲ့ အကူအညီေပးတာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ၾကက္ေျခနီနဲ႕ မဆိုင္တာကို လုပ္ေနရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ၾကက္ေျခနီတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြဟာ အဖြဲ႕အစည္းကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ စိတ္နဲ႕ က်ရာတာဝန္ကို က်ရာက႑ကေန လုပ္ေပးေနရပါတယ္။ အဲဒါကို ႀကိဳက္တာလည္း ရိွသလို မႀကိဳက္တာလည္း ရိွၾကတယ္။ အမုန္းခံၿပီး ေျပာတဲ့သူ ရိွသလို... ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္ ဆုိၿပီး ေရငံုႏွဳတ္ပိတ္ တိတ္တိတ္ေနတဲ့သူလည္း ရိွၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ ျဖစ္သင့္သလား မျဖစ္သင့္ဘူးလား ဆုိတာ ၾကက္ေျခနီဌာနခ်ဳပ္က လူႀကီးမင္းမ်ား အသိဆံုးပါပဲ။

သီတဂူဆရာေတာ္ႀကီး ေဟာခဲ့တဲ့ တရားထဲကလိုမ်ိဳး... လက္ေဆာ့တဲ့ ေမ်ာက္ေတြ လက္ထဲ ဥယ်ာဥ္ႀကီး မအပ္မိေအာင္... လုပ္သင့္တာေတြ လုပ္ဖို႕ လိုအပ္ေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တုိင္းျပည္မွာ လူမွန္ ေနရာမွန္ ျဖစ္ၾကသလား ဆိုတာကို ျပန္လည္ ဆန္းစစ္ၿပီး ျပဳျပင္သင့္တာေတြကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ေျပာင္းလဲပစ္ဖို႕ အထူး လိုအပ္ေနပါၿပီ။ မဆိုင္တာေတြကို မလုပ္ပဲ ကိုယ္နဲ႕ ဆိုင္တာကိုပဲ အထူးေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္ၾကပါလို႕ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။

ကဲ... ၾကက္ေျခနီ ဘာလဲ ဘယ္လဲ။ =)

Save 54 lives

ၾသဂုတ္လ ၂၈ ရက္ေန႕- စကၤာပူေသြးဘဏ္မွာ ၁၈ ႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေသြးလွဴပြဲေတြ လုပ္ရင္း တခါတည္း ေသြးလွဴျဖစ္တာ ဒါနဲ႕ဆို ၅ ႀကိမ္ေျမာက္ ရိွသြားပါၿပီ။
အလုပ္ မအားတဲ့သူေတြ မ်ားသြားလို႕ ဒီတေခါက္ ေသြးလွဴပြဲကေတာ့ လူနည္းပါတယ္။

Radio for Blood Mobile Organizer

ေသြးလွဴပြဲေတြ က်င္းပျပဳလုပ္တဲ့ လူေတြကို စကၤာပူၾကက္ေျခနီက အမွတ္တရလက္ေဆာင္အေနနဲ႕ ေပးလိုက္တဲ့ ေရဒီယိုေလးပါ။

Save 51 lives

ေမလ ၁၅ ရက္ေန႕- စကၤာပူေသြးဘဏ္မွာ ၁၇ ႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေသြးလွဴပြဲေတြ လုပ္ရင္း တခါတည္း ေသြးလွဴျဖစ္တာ ဒါနဲ႕ဆို ၄ ႀကိမ္ေျမာက္ ရိွၿပီေပါ့။

Oh! My Valentine

စကၤာပူက ေသြးဘဏ္မွာ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ စုေပါင္း ေသြးလွဴဒါန္းပြဲကို လုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ပထမအႀကိမ္က ၾသဂုတ္လ ဂ ရက္ေန႕ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္မွာ လုပ္ခဲ့တာပါ။ ေသြးအိတ္ေပါင္း ၇၀ လွဴဒါန္းႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒုတိယအႀကိမ္က ႏိုဝင္ဘာလ ၂၈ ရက္ေန႕ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္မွာ လုပ္ခဲ့တယ္။ ေသြးအိတ္ေပါင္း ၇၆ အိတ္ လွဴဒါန္းႏိုင္ခဲ့တယ္။ အခုတခါကေတာ့ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ေပါ့။ ေသြးလွဴရွင္ ၉၀ ပတ္ဝန္းက်င္ လာေရာက္ လွဴဒါန္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဆးမေအာင္တာတို႕၊ ေသြးေပါင္တက္ေနတာတို႕၊ သံဓါတ္ အားနည္းေနတာတုိ႕ ရိွတဲ့အတြက္ ၉၀ ေတာ့ ျပည္႕မယ္ မထင္ပါဘူး။ ေသြးဘဏ္က ေသြးအိတ္စာရင္း ျပန္ပို႕ေပးတာကို ေစာင့္ၾကည္႕ရမွာေပါ့။

Oh! My Valentine..... ဆိုတာကေတာ့ ဒီေန႕ ဒူးရင္းသီးထဲမွာ သြားၾကည္႕ခဲ့တဲ့ Wind Orchestra ရဲ႕ ပြဲအမည္ေခါင္းစဥ္ေလးပါ။ ေသြးလွဴတဲ့ ရက္နဲ႕ တုိက္ဆုိင္လုိ႕ ပို႕စ္ေခါင္းစဥ္ကို အဲဒီအတုိင္းပဲ ေပးလိုက္တာပါ။ အေထြအထူး ဘာမွ မရိွပါဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႕မွာ ေသြးလွဴပြဲ လုပ္ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ အဲဒီလိုအမည္ မေပးျဖစ္တာ ေသခ်ာပါတယ္ေလ။

ဒီေန႕ပြဲကုိ လာေရာက္ကူညီေပးတဲ့ ဘေလာ့ဂါရီႏိုမာန္နဲ႕ စီပံုး-မဟူရာမင္းသားႀကီး ေကာင္ေကာင္မိုတို႕ကို ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါတယ္။

ျဖည္႕စြက္ခ်က္... ေသြးလွဴဘဏ္က ေသြးယူနစ္ေပါင္း ၇၅ ယူနစ္ ရရိွတဲ့အေၾကာင္း အေၾကာင္းျပန္ပါတယ္။

Youth Donor Camp 2010

ခရစ္စမတ္ပိတ္ရက္မွာ အခ်ိန္ေလးမ်ား ေပးႏိုင္ရင္ စကၤာပူၾကက္ေျခနီက ဖြင့္လွစ္တဲ့ Youth Donor Camp 2010 ကို လာခဲ့ပါလို႕ ဖိတ္ေခၚခ်င္ပါတယ္။ အသက္ ၁၆ ႏွစ္ကေန အသက္ ၃၀ ႏွစ္ၾကား မည္သူမဆို တက္ေရာက္ႏုိင္ပါတယ္။ စကၤာပူမွာ ေနတဲ့သူဆုိရင္ေတာ့ ေဒၚလာ ၂၀ ဝင္ေၾကးေပးရပါမယ္။ အဲဒီ ေဒၚလာ ၂၀ က မနက္စာ၊ ေန႕လည္စာ၊ ညစာအတြက္ပါ အၿပီးအစီး စရိတ္ၿငိမ္းပါ။ ေသြးလွဴတာနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ အျမင္ေတြ ဖလွယ္ၾကမယ္။ အေကာင္းဆံုး နည္းလမ္းေတြကို ရွာေဖြ ေဆြးေႏြးၾကမယ္။

ဝင္ခြင့္ေလွ်ာက္လႊာကို ဒီေနရာမွာ ယူႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီေလွ်ာက္လႊာကို ျဖည္႕ၿပီးရင္ Ms Chin Li Peng, lipeng.chin@redcross.org.sg ဆီကို ေမးလ္ပို႕လိုက္ပါ ခင္ဗ်ာ။

Saved 45 lives

ႏိုဝင္ဘာလ ၂၈ ရက္ေန႕- စကၤာပူေသြးဘဏ္မွာ ၁၅ ႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴျဖစ္ခဲ့တယ္။

The Donation Medallion

Blood Donation Milestones


Medallion for the 5th Donation


Medallion for the 10th Donation

စကၤာပူမွာ ေသြးလွဴခဲ့တာ ၁၄ ႀကိမ္ ရိွခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဒီတစ္ေခါက္ လွဴရင္ေတာ့ ၁၅ ႀကိမ္ေပါ့။ အရင္တုန္းကေတာ့ ၂၅ ႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴၿပီးရင္ စကၤာပူၾကက္ေျခနီက ေၾကးတံဆိပ္ ခ်ီးျမွင့္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီႏွစ္က စၿပီး ၅ ႀကိမ္ေျမာက္နဲ႕ ၁၀ ႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴထားၿပီးတဲ့သူေတြကိုလည္း အမွတ္တရ ဂုဏ္ျပဳတံဆိပ္ေတြ ေပးအပ္ ခ်ီးျမွင့္ဖို႕ စီစဥ္ေနတယ္ဆုိတာ ၾကားသိထားခဲ့ေပမယ့္ ဆုတံဆိပ္ေတြ ေပးတာကို တစ္ခါမွ မႀကံဳခဲ့ဖူးပါဘူး။ ၅ ႀကိမ္ေျမာက္နဲ ၁၀ ႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴဒါန္းမွဳအတြက္ အမွတ္တရ ဂုဏ္ျပဳတံဆိပ္ေတြကို လာယူဖို႕အတြက္ ေရွ႕အပတ္ထဲမွာ စကၤာပူၾကက္ေျခနီက SMS ပို႕တာနဲ႕ ေသြးဘဏ္မွာ သြားယူခဲ့ပါတယ္။ ေသြးလွဴရွင္ေတြရဲ႕ အေရးပါမွဳကို တုန္႕ျပန္ အသိအမွတ္ျပဳေပးတဲ့အတြက္ ႏွစ္ထပ္ကြမ္း ပီတိျဖစ္မိပါတယ္။

က်န္းမာေရး ေကာင္းမြန္ေနသေရြ႕၊ ေသြးလွဴဖုိ႕ အရည္အခ်င္း ျပည္႕မိေနသေရြ႕ ပုံမွန္ေသြးလွဴဒါန္းသြားဖို႕ ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ အားသစ္တစ္ခု ျဖစ္ေစခဲ့တာ အမွန္ပါပဲခင္ဗ်ာ။

Publication for YF2010

အရင္လိုမ်ိဳး အခ်ိန္သိပ္မေပးႏုိင္တာနဲ႕ အခုႏွစ္မွာ စေန တနဂၤေႏြ ၂ ရက္ရိွတဲ့အထဲက တနဂၤေႏြတစ္ရက္ပဲ လုပ္အားေပးခဲ့တယ္။ ဒါေတာင္ ညေနပိုင္းေလး တစ္ပိုင္းပဲ ၃ နာရီကေန ၇ နာရီအထိ ဝင္ကူေပးႏိုင္တာမ်ိဳးပါ။ လုပ္အားေပးမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို စမ္းမားဆက္ဘူတာမွာ ေန႕လည္ ၂ နာရီခြဲအေရာက္ ဆံုၾကဖို႕ ခ်ိန္းလိုက္တယ္။ စုရပ္ကို ၃ နာရီ မထိုးခင္ အေရာက္သြားရမွာပါ။ စုရပ္ကို ၃ နာရီမထိုးခင္ ေရာက္ေတာ့ ၾကက္ေျခနီတီရွပ္ေတြ ထုတ္ေပးတယ္။ အဲဒီ တီရွပ္ေတြ လဲဝတ္ၿပီးေတာ့ ေသြးပံုစံအရုပ္ထဲကို ဝင္မယ့္သူ ၂ ေယာက္ကို ေရြးထုတ္ရတယ္။

ေသြးလွဴပြဲကို လူသိမ်ားေအာင္ လုပ္ေပးဖို႕အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ေရႊအဖြဲ႕ကို ၃ ဖြဲ႕ ခြဲထုတ္လိုက္တယ္။ ေယာက်ာ္းေလး ၃ ေယာက္ပါတဲ့ အဖြဲ႕က လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ ေဝဖို႕ ေအာခ်က္ကေန စီးတီးေဟာဘက္ကို ထြက္သြားခဲ့တယ္။ က်န္တဲ့ ၂ ဖြဲ႕က ေသြးစက္အရုပ္ႀကီးေတြနဲ႕ ေအာခ်က္လမ္းေပၚမွာ လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ ေ၀ရတာေပါ့။ အရုပ္နဲ႕ ဓါတ္ပံုတြဲရိုက္တာလည္း လုပ္ေပးရတယ္။ စလံုးမေလးေတြက အရုပ္ႀကီးနဲ႕ ဖက္ၿပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကတယ္။ အရုပ္ထဲမွာ ၀င္ထားတာ ေယာက်ာ္းေလးလား မိန္းမေလးလား မသိၾကရွာဘူး။ သိလည္း သိပ္ၿပီးေတာ့ ျပႆနာ ရိွဟန္ မတူပါဘူး။

တညေနလံုး ေအာခ်က္ လမ္းေပၚ ဟိုဟိုဒီဒီ ေလွ်ာက္ၿပီး ညေန ၅ နာရီေလာက္မွာ စမ္းမားဆက္ ဘူတာနားက ေရွာ့ပင္းေမာလ္ႀကီး ေရွ႕မွာပဲ စခန္းခ်ၿပီး လက္ကမ္းစာေစာင္ ေဝငွေရး လုပ္ၾကတယ္။ အဖြဲ႕ထဲမွာ ပါလာတဲ့ ေရႊမမႏွစ္ေယာက္က ဟိုနားခဏ ဆိုၿပီး ထြက္သြားတာ အေတာ္ၾကာမွ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ အေပ့ါအပါး ခဏသြားတာ ထင္မိတာေပါ့။ အမွန္ကေတာ့ ေရွာ့ပင္းေမာလ္ထဲက ဆြဲေဆာင္အား ေကာင္းလြန္းတဲ့ ဆိုင္ထဲက အဝတ္အထည္ေတြရဲ႕ ညိွဳ႕ဓါတ္ကို မခံႏိုင္ပဲ ပါသြားရွာတာပါ။

ေနညိဳခ်ိန္ တိမ္ေတာက္တဲ့အခါ ေအာ့ခ်က္လမ္းမွာေပၚမွာ ကိုဇူလိုင္တုိ႕ သူငယ္ခ်င္းတသိုက္ေတြ ေဝမွ်ေပးခဲ့တာ လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြပါ။ ညေနခင္းတေလွ်ာက္ ဓါတ္ပံုရိုက္ေပးရတာ မ်က္လံုးေရာ လက္ပါ ေညာင္းပါတယ္။ လက္ကမ္းစာေစာင္ ေဝေပးတဲ့သူေတြလည္း စိတ္ဝင္စားတဲ့သူေတြကို အာေညာင္းခံၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပၾကပါတယ္။ ၾကည္ျဖဴသူ ရိွသလို ၿငိဳျငင္တဲ့သူလည္း ရိွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကတာေပါ့။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ည ၇ နာရီမွာ ပတ္ခြါစာ ဖ်ာလိပ္ၿပီး ကိုယ့္အသိုက္ဆီ အသီးသီး ျပန္ခဲ့လိုက္ပါတယ္။

Orchard လမ္းေပၚမွာ Blood Buddy Mascot အရုပ္ႀကီးကို
လက္ဆြဲႏွဳတ္ဆက္တဲ့ ကေလးငယ္ေလး။

YF 2010

Youth Donor Club - Singapore ရဲ႕ ၄ ႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴဒါန္းပြဲျဖစ္တဲ့
စက္တင္ဘာ ၄ ရက္နဲ႕ ၅ ရက္ေန႕မွာ အခ်ိန္ေပးႏုိင္ရင္ ေသြးလွဴၾကရေအာင္...

WBDD 2010 - 02

World Blood Donor Day 2010 အခမ္းအနားက ႀကိဳက္မိတဲ့ ဓါတ္ပံုတခ်ိဳ႕ကို ေဝမွ်ေပးခ်င္ပါတယ္...


စကၤာပူၾကက္ေျခနီက စူစန္နဲ႕ ရံပံုေငြအတြက္ ေရာင္းတဲ့ ဝက္ဝံရုပ္ကေလး။

စကၤာပူၾကက္ေျခနီက ဓါတ္ပံုဆရာလည္း လက္ေဆာင္အရုပ္ႀကီးရလို႕ ေပ်ာ္ေနရွာတယ္။

အခမ္းအနားမွဴးက ေသြးသြင္းကုသမွဳ ခံယူေနရတဲ့သူတစ္ဦးေပါ့။

YDC ကလည္း Blood Mobile Organizer ဆုကို လက္ခံရရိွခဲ့ပါတယ္။

WBDD 2010 - 01

World Blood Donor Day 2010 အခမ္းအနားက ႀကိဳက္မိတဲ့ ဓါတ္ပံုတခ်ိဳ႕ကို ေဝမွ်ေပးခ်င္ပါတယ္...


ဆိုင္းဘုတ္ႀကီးကို ကိုင္ၿပီး ေနပူေအာက္မွာ ဟိုေလွ်ာက္ ဒီေလွ်ာက္...

ထမင္းစားခ်ိန္မွာ အနားယူေနတဲ့ နတ္လမ္းညႊန္ေတြလို႕ ေျပာရမလားပဲ။

ဂုဏ္ျပဳခံေသြးလွဴရွင္ေတြကို ေနရာခ်ထားေပးေနတဲ့ လုပ္အားေပး ေက်ာင္းသူေလး။

Medal for Life Award ဂုဏ္ျပဳေပးအပ္ေနတာပါ။

Mother day blood drive

ဘဝမွာ ပထမဦးဆံုး စီစဥ္ျဖစ္တဲ့ စုေပါင္းေသြးလွဴပြဲေလးပါ။ စကၤာပူက ေသြးဘဏ္မွာ ေမလ ၉ ရက္ေန႕ ၂၀၁၀ အေမမ်ားေန႕ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႕ ဘာသာေရးအသင္းအဖြဲ႕တစ္ခုက အေမကို ခ်စ္ၾကတဲ့ ေရႊျမန္မာေတြ စုေပါင္း ေသြးလွဴဒါန္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ မနက္ ၉ နာရီခြဲမွာ စခဲ့တဲ ေသြးလွဴပြဲဟာ ေန႕လည္ ၁၂ နာရီမွာ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ေသြးလွဴရွင္ စုစုေပါင္း ၃၅ ေယာက္ လာေရာက္ ေသြးလွဴဒါန္းၾကေပမယ့္ ၃ ေယာက္က ေဟမိုဂလိုဗင္ မျပည္႕တာေၾကာင့္ လွဴလို႕ မရတဲ့အတြက္ ၃၂ ေယာက္ပဲ ေသြးလွဴျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ေသြးလွဴပြဲမွာ အစစ အရာရာ အဆင္ေျပေအာင္ စီစဥ္ေပးတဲ့ စကၤာပူၾကက္ေျခနီက တာဝန္ခံမန္ေနဂ်ာကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေသြးလွဴရွင္မ်ားကို ဂရုတစိုက္ရိွလွတဲ့ ေသြးဘဏ္က သူနာျပဳဆရာမေတြ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာသူနာျပဳေတြကုိလည္း ေက်းဇူးတင္ရိွပါေၾကာင္း၊ ေသြးဘဏ္မွာ ေသြးလာလွဴၾကတဲ့ ေသြးလွဴရွင္မ်ားနဲ႕ ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ စုစည္းစီစဥ္တဲ့ ကိုသန္႕ဇင္ေက်ာ္၊ ရွမ္းႀကီးတုိ႕ကိုလည္း အထူးေက်းဇူးတင္ရိွပါေၾကာင္း၊ ပြဲအစအဆံုး လာေရာက္ကူညီသြားတဲ့ မဟူရာၿပံဳးအလွပိုင္ရွင္ ေကာင္ေကာင္မိုကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါတယ္။

Time is flying quickly

အခုတေလာ မအားတာမွ အေတာ္ကို မအားတာပါ။ ေျပာျပန္ရင္လည္း ယံုၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။ မိုးလင္းကေန မိုးခ်ဳပ္ အခ်ိန္ေတြ ဘယ္လိုဘယ္ပံု ကုန္သြားမွန္းကို မသိဘူး။ မနက္မိုးလင္း မ်က္လံုးႏွစ္လံုး ပြင့္တာကေန ညသန္းေခါင္ မ်က္လံံုးႏွစ္လံုး ပိတ္သြားတဲ့အခ်ိန္အထိ ဟိုလုပ္ ဒီလုပ္နဲ႕ တစ္ေယာက္တည္းနဲ႕ အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတယ္။ အခ်ိန္ စီမံခန္႕ခြဲမွဳ ညံ႕တယ္ဆိုတာ သိၿပီးသားျဖစ္မွာပါ။

"နင္တုိ႕ စကာၤပူက လူေတြ အေတာ္ႀကီး အားၾကတယ္။ ၾကည္႕လိုက္ရင္ စီပံုးေတြမွာ တေနကုန္ပဲ။ အလုပ္ေရာ လုပ္ၾကလားလို႕"... ေမးတဲ့ သူကိုေတာင္ မဆီမဆိုင္ သတိရမိေသးတယ္။ အရင္တုန္းက ရိွခဲ့ဖူးတဲ့ ေရႊအိုေရာင္ အတိတ္ေတြကို ျပန္လည္လြမ္းေဆြးမိတယ္။ အလုပ္ထဲကေန ဘေလာ့လည္း ေရးလို႕ရတယ္။ ဖုိရမ္ေတြလည္း ေရးတယ္။ ဘေလာ့ေရးဖို႕ေတာင္ အခ်ိန္ေပးႏုိင္ရင္ ဖတ္ဖို႕ကေတာ့ ေျပာမေနနဲ႕ေတာ့။ ရံုးမွာ အခ်ိန္ေတြမ်ား မကုန္ႏိုင္လြန္းလို႕ မနည္းကို ျဖဳန္းတီးေနခဲ့ရတယ္။

အခုမ်ားေတာ့ ရံုးမွာ အလုပ္ေတြက အေတာ္မ်ားတယ္။ ရာထူးနဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္ တိုးေပးခံထားရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တာဝန္ယူရတာလည္း ပိုမ်ားလာတယ္။ ရံုးခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ားက အစည္းအေဝးေတြနဲ႕ပဲ ကုန္သြားရတယ္။ တခ်ိဳ႕အလုပ္ေတြက ညဘက္အိမ္ေရာက္မွပဲ လုပ္ေနရတယ္။ လက္ေအာက္ငယ္သား ရေအာင္ ဆိုၿပီး အဖြဲ႕မွာ လူသစ္ေတြ ခန္႕ေပးထားေတာ့ ေလာေလာဆယ္မွာ သူတုိ႕ကို သင္ေပးေနရတယ္။ လခလည္း တုိးေပးမယ္ ဆိုေတာ့ အလုပ္မွာ ပိုႀကိဳးစားျပရတာေပါ့။

အိမ္မွာလည္း ရာထူးတိုးသြားတယ္။ အရင္လို အားအားလ်ားလ်ား ေနလို႕ မရဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ညစာကို အိ္္မ္မွာပဲ ခ်က္တာဆိုေတာ့ ဟင္းခ်က္ဖို႕အတြက္ ေစ်းဝယ္ထြက္ရေသးတယ္။ ဟိုလိုလို ဒီလိုလို တုိလိုမိုလီေတြ လုပ္ရတာနဲ႕ အခ်ိန္ကုန္ျပန္တယ္။ က်န္းမာေရးအတြက္ ညစာစားၿပီးရင္ အိမ္နားတဝိုက္ လမ္းေလွ်ာက္ဖို႕လည္း လုပ္ရေသးတယ္။ အိမ္မွာလည္း အခ်ိန္ကုန္တာ အေတာ္ျမန္တယ္။ ရံုးခ်ိန္ျပင္ပက အခ်ိန္ေတြရဲ႕ တဝက္မွာ အတၱဟိတေတြ ေနရာယူထားရွာတယ္။

အတၱဟိတနဲ႕အတူ ပရဟိတအလုပ္လည္း လုပ္ျဖစ္တယ္။ စစ္ကိုင္းေတာင္ရိုး အာရုဏ္ဆြမ္းအလွဴအတြက္ အလွဴေငြ ေကာက္ေပးဖို႕ တာ၀န္ယူထားတယ္။ ရန္ကုန္က လူငယ္အဖြဲ႕ေတြနဲ႕ အလွဴေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ စီစဥ္ေနရတယ္။ ရြာသာႀကီးက စိတ္က်န္းမာေရးေဆးရံုနဲ႕ သုခရိပ္ၿမံဳေဂဟာမွာ အလွဴေတြ လုပ္ျဖစ္ေနတယ္။ တခ်ိဳ႕ဟာေတြက အစအဆံုး တာ၀န္ယူတာမ်ိဳး မဟုတ္ပဲ လိုအပ္တာေတြကို ညိွႏိွဳင္း အႀကံေပးတာေလာက္ပါပဲ။ စကၤာပူၾကက္ေျခနီက အစည္းအေဝးေတြလည္း တက္ဖို႕ အခ်ိန္ေပးရသလို ေသြးလွဴပြဲေတြ စီစဥ္ဖို႕လည္း ရိွျပန္တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ အခ်ိန္ေတြက အေတာ္ကို အကုန္ျမန္သြားတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ဇူလိုင္ တကယ္ကို မအားတာပါ။ စာေရးဖို႕အတြက္ေတာင္ အခ်ိန္ေတြ ရွာမရျဖစ္ေနတယ္။ အလည္တေခါက္ လာေရာက္ ဖတ္ရွဳသြားတဲ့ ေရႊဧည္႕သည္မ်ားကို ေက်းဇူးတင္ အားနာလွ်က္... အမွန္တကယ္ မအားတာကို မအားတာလို႕ပဲ ရိုးရိုးသားသား ျမင္ေပးၾကပါလို႕ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။

Appreciation Night

ဂုဏ္ျပဳလက္မွတ္ ၁၆ ခု...

ေကာ္မတီဝင္တခ်ိဳ႕...

အစဥ္အဆက္ ဥကၠဌမ်ား...

ဂုဏ္ျပဳလက္မွတ္ ေပးအပ္စဥ္...

A founding member

Hi JULY,

We like to acknowledge you as a founding member of YDC and would like to invite you to receive a Certificate of Appreciation which is awarded in recognition of your previous commitment and contributions to the development of the Youth Donor Club in Singapore.

The Appreciation Ceremony will be held at the recreation room in the Bloodbank@HSA this Saturday, 27th March from 4.30pm to 7.30pm. This is held in conjunction with the handing over of the 5th to the 6th committee. The election of the Vice President will also be conducted.

I apologise for the late invitation and hope that you can find time to come and meet up with friends, both old and new. You are also most welcome to bring along your partner or friends to the event.

Attire for this event is smart casual. Shorts and slippers are discouraged. (must look good in photo)

Please confirm your attendance with Li Peng at 62200183 or lipeng.chin@redcross.org.sg

See you this Saturday.

Best regards
Cecilia Tan
Director, Blood Donor Recruitment Programme
Singapore Red Cross
11 Outram Road, Bloodbank@HSA
Health Sciences Authority
Singapore 169078


ဇူလိုင္တစ္ေယာက္ ၾကြားတာေတြ မ်ားေနၿပီလို႕လည္း မထင္ၾကပါနဲ႕။ ၾကြားခ်င္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ထူးခၽြန္ေနတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံတကာမွာ ျမန္မာျပည္သားေတြ မညံ႕ေၾကာင္း သိေစခ်င္ရံုေလးပါ။

Dear Yesterday - 13

မေန႕က အလုပ္ လုပ္စရာ ရိွေပမယ့္ ေသြးလွဴရွင္အသစ္ေတြ ရိွေနတာနဲ႕ အျပင္ထြက္ျဖစ္တယ္။ အိပ္ရာကေန ၈ နာရီခြဲေလာက္ ထၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အိမ္နားကဆုိင္မွာ မနက္စာ ထြက္စားတယ္။ ခ်ိန္းထားတဲ့ အနီလိုင္းက ေတာအုပ္ဘူတာကို ၁၀ နာရီေက်ာ္ေလာက္ ေရာက္ေအာင္ လာခဲ့တယ္။ ေသြးလွဴရွင္အသစ္ ႏွစ္ေယာက္ထဲမွာ ဖိုးဝရုပ္တစ္ေယာက္က ဘေလာ့ဂါပါပဲ။ အစိမ္းလိုင္းကေန ေသြးလွဴရွင္အသစ္ တစ္ေယာက္ လာမယ္ဆိုလုိ႕ ေသြးဘဏ္ရိွတဲ့ ဘူတာကိုပဲ ခ်ိန္းလိုက္တယ္။ စုစုေပါင္း ေသြးလွဴရွင္အသစ္ ၃ ေယာက္ေပါ့။

မေန႕က ေသြးဘဏ္မွာ ေသြးလွဴတဲ့သူ အေတာ္မ်ားတယ္။ ေသြးေဖာက္ခန္းထဲမွာ ကုတင္မအားလုိ႕ အျပင္မွာ ထုိင္ေစာင့္ေနရတယ္။ ေစာင့္ေနရင္းနဲ႕ ေရငတ္လာလို႕ ေရေသာက္ျဖစ္တယ္။ အဲကြန္းကလည္း ေအးေတာ့ ေသးလည္း ခဏခဏ ေပါက္ျဖစ္တယ္။ ေသြးဘဏ္မွာ ေသြးလွဴရွင္အသစ္ေတြ ေသြးလွဴတာကို ေစာင့္ရင္း ေသးေပါက္ျဖစ္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေပ့ါ။ ေစာင့္ရတာ ၾကာလြန္းတဲ့အခါ ေသာက္လုိက္ ေပါက္လိုက္ သံသရာလည္ၿပီး အေအးဒဏ္ မခံႏုိင္ေတာ့လို႕ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕အတူ ေဆးရံုဝင္းထဲ ဟိုေလွ်ာက္ ဒီေလွ်ာက္ ေလ့လာေရး ဆင္းခဲ့လိုက္တယ္။ စကၤာပူအေထြေထြကုေဆးရံု အေဆာင္ေတြထဲ သူငယ္ခ်င္းကို ဟိုျပ ဒီျပ ဆရာႀကီး လုပ္ခဲ့တာေပါ့။

ေသြးလွဴၿပီးေတာ့ တစ္အုပ္တစ္မႀကီး ေရႊေတြ ေပ်ာ္ေမြ႕ရာ ပင္နီဇူလားပလာဇာကို ခ်ီတက္ခဲ့တယ္။ တခ်ိဳ႕က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ခ်ိန္းထားလို႕၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ျမန္မာထမင္းဟင္း စားမလို႕၊ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေငြလႊဲမလို႕။ စစ္ကိုင္းေတာင္ရိုး ဆြမ္းေလာင္းအသင္းအတြက္ စကၤာပူက အလွဴရွင္ေတြ လွဴဒါန္းထားတဲ့ အလွဴေငြေတြကို ရန္ကုန္ကို လႊဲေပးျဖစ္ခဲ့လိုက္တယ္။ ေငြလႊဲေစ်းက ၇၁၃က်ပ္ပဲေပးလို႕ အမ်ားႀကီး လႊဲမွာပါလို႕ ေျပာလိုက္မွပဲ ၇၁၅က်ပ္ကို တိုးေပးတယ္။ စုစုေပါင္း ေကာက္ခံရရိွထားတာက ၁၄၆၈ ေဒၚလာပါ။ ၂ ေဒၚလာ စိုက္ၿပီး ၁၄၇၀ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လုိက္တယ္။

ေငြလႊဲၿပီးေတာ့ ဗုိက္ဆာတာနဲ႕ ဝင္းျမန္မာမွာပဲ ေန႕လည္စာ စားလုိက္တယ္။ ထမင္းစားၿပီးေတာ့ စီပံုးမင္းသား မဟူရာခ်စ္ေကာင္း ေရာက္လာတာနဲ႕ ဘူဂစ္ဘက္ကို ခ်ီတက္ၾကတယ္။ ဘူဂစ္ မေရာက္ခင္ စကၤာပူအမ်ိဳးသား စာၾကည္႕တုိက္ထဲ ဝင္ၿပီး ဟိုၾကည္႕ ဒီၾကည္႕ လုပ္ၾကေသးတယ္။ အမွတ္တရ ေျခရာေတြ အေငြ႕အသက္ေတြ ခ်န္ခဲ့ေသးတာေပါ့။ ဘူဂစ္ဘက္ကို ေရာက္သြားေတာ့ ဝယ္ခ်င္ေနတဲ့ အားကစားပစၥည္းက ရွာမရဘူး။ တီဗြီမွာ ေၾကာ္ျငာတုန္းက ဘူဂစ္မွာ ရတယ္လို႕ စာတန္းထုိးထားတာပဲ။ အဲဒါနဲ႕ ဟိုဆုိင္ဝင္ ဒီဆုိင္ၾကည္႕ ဟိုေငး ဒီငမ္း ရလဒ္ကေတာ့ ေျခေထာက္ေတြလည္း နာလွေပါ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကြမ္ရင္ဘုရားေက်ာင္းမွာ ဘုရားရိွခိုးၿပီး အိမ္ျပန္လာခဲ့လိုက္တယ္။

မေန႕က အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ညစာ စားဖို႕ ဟင္းမခ်က္ထားလို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြက ထမင္းသုတ္ေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အီးေမးလ္ စစ္ေနလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ စလံုးၾကက္ေျခနီ ေသြးဌာနက အီးေမးလ္တစ္ေစာင္ ေရာက္ေနတာနဲ႕ ဖြင့္ၾကည္႕လုိက္ေတာ့ ေသြးလွဴရွင္အဖြဲ႕ရဲ႕ လူငယ္သံအမတ္ဌာနေလးမွာ ေကာ္မတီဝင္အျဖစ္ တာဝန္ယူေပးဖို႕ ေရြးထားေၾကာင္း ေရးထားတယ္။ ဒီႏွစ္အတြက္ ေရြးထားတာ စုစုေပါင္း ၅ ဦး၊ စလုံုး-မေလး တစ္ေယာက္၊ စလံုးတရုတ္ သံုးေယာက္၊ ေရႊတရုတ္ တစ္ေယာက္။ အဲဒီလိုနဲ႕ ငါးဦးေကာ္မတီဝင္ ျဖစ္သြားတယ္။

မေန႕က ဒီဘေလာ့ရဲ႕ ဟစ္ေကာင့္လည္း ၁ သိန္း ေက်ာ္သြားတယ္။ စာေကာင္းေကာင္း မေရးျဖစ္တာလည္း ၾကာပါၿပီ။ အလုပ္မ်ားတာလည္း ပါသလို အျပင္အလုပ္ေတြလည္း ရွဳပ္ေနတာလည္း ပါတယ္။ က်န္းမာေရးဘက္ အခ်ိန္ေပးရသလို တေယာက္ေသာသူကိုလည္း အခ်ိန္ေပးျဖစ္တယ္။ ဟိုလုပ္ ဒီလုပ္ ဟိုရွဳပ္ ဒီရွဳပ္နဲ႕ ဘေလာ့မွာ ဓါတ္ပံုေတြ တင္ၿပီး ကဗ်ာမပီ စာမမီွေလးနဲ႕ ေယာင္ခ်ာခ်ာ လုပ္ေနတာလည္း ၾကာလွပါၿပီ။ မႏုႆီဟေတြ လက္သီးပုန္းေတြ တုိက္ပြဲေခၚသံေတြၾကားမွာ အၾကည္ဓါတ္ေတြ ေပ်ာက္ေနလို႕ စာမေရးတာလည္း ရိွပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္... လာလည္ေနေသးတဲ့ ေရႊဧည္႕သည္ေတြကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာလိုပါတယ္။

မေန႕ကေပါ့...

Saved 36 lives

ဒီေန႕ စကၤာပူမွာ ၁၂ ႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴျဖစ္ခဲ့တယ္။ ငယ္သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ အလုပ္တူၾကတဲ့ ျမန္မာျပည္က လူငယ္ေတြကိုလည္း ေသြးလွဴဖို႕အတြက္ တခါတည္း ေခၚသြားလိုက္တယ္။ ေသြးလွဴရွင္အသစ္ ေလးေယာက္ ေခၚလာတာ ႏွစ္ေယာက္ လွဴခြင့္ရခဲ့တယ္။ တစ္ေယာက္က ၾကြက္သားေတြႀကီးၿပီး ေသြးေၾကာေပ်ာက္ေနလုိ႕ မလွဴခဲ့ရဘူး။ ေနာက္တစ္ေယာက္က ေဟမိုဂလိုဗင္ အားနည္းလို႕ မလွဴရျပန္ဘူး။

ေသြးလွဴၿပီးေတာ့ ပင္နီဇူလား သြားၿပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ ဝယ္လုိက္တယ္။ အဲဒီလက္မွတ္က ျမန္မာျပည္ကို အလည္ျပန္တာ ျဖစ္ႏုိင္သလို အၿပီးျပန္တာလည္း ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ လက္မွတ္ဝယ္ၿပီး အထြက္ ႏုေခ်ာႀကီး ရီႏိုမာန္နဲ႕ေတာင္ ေတြ႕ခဲ့ေသးတယ္။ မာမီကြမ္း(ခင္ဦးေမ) စီပံုးထဲက နာမည္ေက်ာ္ ဒန္႕သလြန္သီးမင္းသား မဟူရာေကာင္မို ညႊန္းတဲ့ ဖိနပ္ဆုိင္ေတြဘက္လည္း ေရာက္ခဲ့ျပန္တယ္။ သူညႊန္းတဲ့ ဆုိင္မွာ ဖိနပ္ပံုစံေတြက ေဂၚလြန္းအားႀကီးလို႕ မဝယ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ အဲဒီဆုိင္ေဘးနားက ဆုိင္မွာပဲ ဝယ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီဖိနပ္ကို အီတလီက လုပ္တယ္လို႕ ေရးထားတာပဲ။

စ ေရးလိုက္တာက ေသြးလွဴတဲ့ မွတ္တမ္းေလးပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန႕က ျဖစ္ရပ္ေလးေတြပါ အမွတ္တရေလး ခ်ေရးမိသြားတယ္။ စိတ္ေတာ့မရိွပါနဲ႕။ ေမ်ာက္ႏွစ္မွာ မေမြးေပမယ့္ ေမ်ာက္စိတ္လုိပဲ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ပါပဲဗ်ာ။

Youth Donor Camp 2009

စကၤာပူက ေသြးဘဏ္ကိုလည္း ေလ့လာေရးထြက္ခဲ့ၾကတယ္။

အသက္ငယ္ေပမယ့္ အေတာ္သြက္တဲ့ ခ်စ္စရာ ေကာင္မေလးေတြ။


ဒါကေတာ့ ဒီလိုရိွတယ္။ ဟိုဟာကေတာ့ ဟိုလိုရိွပါတယ္။

အဂၤလိပ္စကားမြတ္ေနေအာင္ ေျပာတတ္တဲ့ ထုိင္းၾကက္ေျခနီေလး။

ႏိုင္ငံအစံုက လူငယ္ေတြ စုစုစည္းစည္းေပါ့။

အပီအျပင္ ဗိုက္လွဳပ္ၿပီး ကေနတဲ့ ဗီယက္နမ္က ၀၀တုတ္တုတ္ ဆရာ၀န္

ျပန္ခါနီးညေနေစာင္းမွာ ႏွဳတ္ဆက္အလြမ္းေတြနဲ႕ ေ၀ွ႕ယမ္းေနတဲ့လက္ေတြ။