.:: Download Myanmar Font (WinKalaw New Version) HERE ::.

Monday, February 11, 2019

Applying newborn passport in Myanmar Embassy - SG

စကၤာပူမွာ ေမြးတဲ့ ေမြးကင္းစကေလးအတြက္ ျမန္မာသံရံုးမွာ passport ေလွ်ာက္ဖို႕လိုလာရင္ ဘာေတြ ဘယ္လို လုပ္ရသလဲဆိုတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳကို ျပန္လည္ ေဝမွ်ပါမယ္။

သားကို ၁၉ ရက္ေန႕ ဇန္န၀ါရီလ ၂၀၁၉ မွာ စကၤာပူက ေဆးရံုတခုမွာ ေမြးပါတယ္။ ေမြးၿပီး ၃ ရက္အၾကာ ေဆးရံုဆင္းမယ့္ေန႕ ၂၁ ရက္ေန႕ ဇန္နဝါရီမွာ ေဆးရံုမွာပဲ ေမြးစာရင္း (Birth Certificate) လုပ္ပါတယ္။ ေမြးစာရင္းနဲ႕အတူ စကၤာပူ လဝက ICA က Special Pass ကို ေမြးဖြားတဲ့ေန႕ကေန စၿပီး ၄၂ ရက္စာ (ရက္သတၱပတ္ ၆ ပတ္) ထုတ္ေပးပါတယ္။ အဲဒါကို Advisory Note လို႕ ေခၚပါတယ္။ အဲဒီ ၄၂ ရက္အတြင္းမွာ ကေလးအတြက္ ျမန္မာသံရံုးမွာ passport ေလွ်ာက္ရပါမယ္။

ျမန္မာသံရံုးမွာ Newborn အတြက္ passport လုပ္တဲ့အခါမွာ အဆင့္ ၂ ဆင့္ ရိွပါတယ္။ ပထမအဆင့္က passport အသစ္လုပ္ခြင့္ကို ျမန္မာသံရံုးကေနတဆင့္ ေလွ်ာက္ထားရတာပါ။ အဲဒီဟာကို ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးေရးအဖြဲ႕က စိစစ္ၿပီး ခြင့္ျပဳလိုက္ၿပီးဆိုရင္ ဒုတိယအဆင့္က ျမန္မာသံရံုးမွာ passport လုပ္ရတာပါ။

ပထမအဆင့္အတြက္ စကၤာပူက ျမန္မာသံရံုးရဲ႕ Website မွာ အရင္ဦးဆံုး Online Appointment ယူရပါတယ္။ Newborn Baby Passport ဆိုတာကို ႏွိပ္ရပါမယ္။ အဲဒီမွာ ပထမအဆင့္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြကို download လုပ္ဖိို႕ ေပးထားသလို ဒုတိယအဆင့္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြကို download လုပ္ဖို႕လည္း ေပးထားပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြကို download လုပ္ထားပါ။ ၿပီးရင္ေတာ့ Online Appointment လုပ္ၿပီး လိုအပ္တဲ့အခ်က္အလက္ေတြကို ျဖည္႕သြင္းပါ။ ၿပီးရင္ ကိုယ္ ျဖည္႕ခဲ့တဲ့ email ထဲကို ျမန္မာသံရံုးက Confirmation Link ေလး လွမ္းပို႕တဲ့အခါ Confirm လုပ္ေပးဖို႕ လိုပါတယ္။ Confirm လုပ္ၿပီးရင္ email ထဲကို Token နံပါတ္နဲ႕အတူ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ ျဖည္႕ဖို႕ေလွ်ာက္လႊာပံုစံ ပါတဲ့ email တေစာင္ ဝင္လာပါမယ္။ အဲဒီေလွ်ာက္လႊာက ၁ ေစာင္တည္း ဆုိေပမယ့္ မိတၱဴ ၃ စံု ထုတ္ထားဖို႕ လိုပါတယ္။

ပထမအဆင့္မွာ ျဖည္႕ရတဲ့ စာရြက္စာတမ္း ေလွ်ာက္လႊာေတြ အေတာ္မ်ားပါတယ္။ မိဘ ၂ ပါးရဲ႕ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္နဲ႕ ေလွ်ာက္ထားတဲ့ ကေလးရဲ႕ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ေတြ ျဖည္႕ရပါတယ္။ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ ေလွ်ာက္လႊာက စာမ်က္ႏွာ ၈ မ်က္ႏွာ ရိွပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ အေဖ အေမရဲ႕ မိဘေမာင္ႏွမ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြပါ ျဖည္႕သြင္းရပါတယ္။ အဲဒီ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္မွာ မိဘ ၂ ပါးနဲ႕ ကေလးရဲ႕ ဓါတ္ပံုလည္း ကပ္ေပးရပါတယ္။ တျခား လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြက မိဘ ၂ ပါးရဲ႕ Passport မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ စကၤာပူမွာ လက္ရိွကိုင္ေဆာင္ထားတဲ့ ID Card (PR, EP, SPass, DP) မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ ျမန္မာျပည္က ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးကတ္ျပား မိတၱဴ၊ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ ကေလးရဲ႕ ေမြးစာရင္း မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ အလုပ္ လုပ္တဲ့ မိဘရဲ႕ စကၤာပူက ျမန္မာသံရံုးမွာ အခြန္ေဆာင္ထားေၾကာင္း အခြန္ေျပစာ မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ။

အဲဒါေတြ ျပင္ဆင္ၿပီးၿပီဆိုုရင္ ျမန္မာသံရံုးကို Appointment ယူထားတဲ့ရက္မွာ သြားပါ။ သြားတဲ့အခါမွာ ေကာင္တာနံပါတ္ ၃ မွာ ကိုယ္ျပင္ဆင္လာတဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ ျပည္႕စံုမွဳ ရိွမရိွ အရင္ သြားစစ္သင့္ပါတယ္။ ေကာင္တာနံပါတ္ ၃ က ဓါတ္ပံုရိုက္တဲ့အခန္းရဲ႕ အေနာက္အတြင္းဘက္မွာ ရိွပါတယ္။ မိတၱဴကူးဖို႕ လိုအပ္တာေတြ ရွိရင္လည္း အဲဒီမွာ ကူးေပးပါတယ္။ ၁ ေစာင္ကို စကၤာပူ ၅၀ ဆင့္ (ျပား ၅၀) ေပးရပါတယ္။ အဲဒီမွာ စစ္ေဆးၿပီးရင္ ေကာင္တာနံပါတ္ ၁ နဲ႕ ၂ က Token နံပါတ္ ေခၚပါမယ္။ ကိုယ့္နံပါတ္ကို ေခၚတဲ့အခါမွာ အဲဒီစာရြက္စာတမ္းေတြကို ေပးလိုက္ပါ။ သူတုိ႕က စစ္ေဆးၿပီးတဲ့အခါ ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ အခ်က္္အလက္ေတြ ျဖည္႕ပါတယ္။ အဲဒီလို အခ်က္အလက္ ျဖည္႕သြင္းတဲ့ အက်ိဳးေဆာင္ခအေနနဲ႕ စကၤာပူေဒၚလာ ၂၀ ေပးရပါတယ္။ အဲဒါၿပီးရင္ေတာ့ အဲဒီစာရြက္စာတမ္းေတြကို ေကာင္တာနံပါတ္ ၅ နဲ႕ ၆ တခုခုမွာ တန္းစီၿပီး ေလွ်ာက္လႊာတင္ပါ။ အဲဒီေကာင္တာကေန passport ေလွ်ာက္ထားေၾကာင္း သံရံုးေထာက္ခံစာ လာထုတ္ဖို႕ ျဖတ္ပိုင္းတခု ျပန္ေပးပါမယ္။ အဲဒီဟာကို ညေန ၃ နာရီနဲ႕ ၄ နာရီၾကားမွာ သြားထုတ္ရပါတယ္။ ေထာက္ခံစာဖိုး စကၤာပူေဒၚလာ ၈ ေဒၚလာ ေပးရပါတယ္။

အဲဒီေထာက္ခံစာ ရၿပီးတဲ့ေနာက္ ရက္သတၱပတ္ ၂ ပတ္ေလာက္မွာ သံရံုး website မွာ passport အသစ္ျပဳလုပ္ခြင့္ရတဲ့ စာရင္းမွာ ကိုယ့္ကေလးရဲ႕အမည္ ပါလာသလား ဆိုတာ ပံုမွန္ စစ္ၾကည္႕ေပးဖို႕ လိုပါၿပီ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ၁ လ ေလာက္ ၾကာတယ္ ေျပာၾကတယ္။ ကိုယ့္သားအလွည္႕မွာေတာ့ ၂ ပတ္တိတိမွာ အမည္စာရင္း ပါလာတာကို ေတြ႕ရတယ္။ အမည္စာရင္း ပါလာၿပီ ဆိုရင္ ဒုတိယအဆင့္ passport လုပ္လို႕ ရပါၿပီ။ ထံုးစံအတုိင္း သံရံုး website မွာ Appointment တင္ပါ။ အဲဒီမွာ လိုအပ္တဲ့ အခ်က္အလက္ ျဖည္႕ပါ။ email ထဲကို Confirmation Link ပါတဲ့ စာ ဝင္လာပါမယ္။ Confirm လုပ္ၿပီးတဲ့အခါ Token နံပါတ္နဲ႕အတူ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားခြင့္ ေလွ်ာက္လႊာပါတဲ့ email ဝင္လာပါမယ္။

ဒုတိယအဆင့္မွာ ျဖည္႕ရတဲ့ ေလွ်ာက္လႊာက ၁ မ်က္ႏွာတည္းပါ။ အဲဒီမွာ ကေလးရဲ႕ ဓါတ္ပံု ၁ ပံု ကပ္ရပါမယ္။ passport မွာ ထည္႕ခ်င္တဲ့ ကေလးရဲ႕ ဓါတ္ပံုကို ဖုန္းထဲမွာ ယူသြားလို႕ ရပါတယ္။ အဲဒီ ဓါတ္ပံုကို ေကာင္တာနံပါတ္ ၃ မွာ email ကေနတဆင့္ ပုိ႕ေပးလို႕ ရပါတယ္။ ဓါတ္ပံု ထုတ္ၿပီးသား ရိွရင္လည္း အဲဒီပံုကို ေပးလိုက္လို႕ ရပါတယ္။ ဒုတိယအဆင့္မွာ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြက မိဘ ၂ ပါးရဲ႕ Passport မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ စကၤာပူမွာ လက္ရိွကိုင္ေဆာင္ထားတဲ့ ID Card (PR, EP, SPass, DP) မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ ကေလးရဲ႕ ေမြးစာရင္း မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ အလုပ္ လုပ္တဲ့ မိဘရဲ႕ စကၤာပူက ျမန္မာသံရံုးမွာ အခြန္ေဆာင္ထားေၾကာင္း အခြန္ေျပစာ မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ။ ဒုတိယအဆင့္မွာ ျမန္မာျပည္က ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးကတ္ျပား မိတၱဴကိုေတာ့ မေတာင္းေတာ့ဘူး။ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးေရးအဖြဲ႕က ထုတ္ျပန္တဲ့ passport အသစ္ျပဳလုပ္ခြင့္ရတဲ့ စာရင္းကိုလည္း သံရံုး website ကေန download လုပ္ၿပီး print ထုတ္သြားပါ။ အဲဒီစာရင္းကို မယူသြားျဖစ္ရင္လည္း ေကာင္တာနံပါတ္ ၃ မွာ print ထုတ္ေပးပါတယ္။

ကိုယ္ယူထားတဲ့ Token နံပါတ္ကို ေကာင္တာ ၁ နဲ႕ ၂ က ေခၚပါမယ္။ အဲဒီလို မေခၚခင္မွာ ေကာင္တာနံပါတ္ ၃ မွာ ျဖည္႕ထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႕ စာရြက္စာတမ္းေတြ ျပည္႕စံုမွဳ ရိွမရိွ အရင္ စစ္ေဆးပါ။ အဲဒီလို ႀကိဳတင္ စစ္ထားေတာ့ လိုအပ္တာေတြ အစံုရိွေနတဲ့အခါမွာ ေကာင္တာ ၁ နဲ႕ ၂ မွာ ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ ရိွေစပါတယ္။ ေကာင္တာနံပါတ္ ၁ နဲ႕ ၂ မွာ စာရြက္စာတမ္း မူရင္းေတြကို မိတၱဴေတြနဲ႕ တိုက္စစ္ၿပီးတဲ့အခါ ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ အခ်က္္အလက္ေတြ ျဖည္႕ပါတယ္။ အဲဒီလို အခ်က္အလက္ ျဖည္႕သြင္းတဲ့ အက်ိဳးေဆာင္ခအေနနဲ႕ စကၤာပူေဒၚလာ ၂၀ ေပးရပါတယ္။ အဲဒါၿပီးရင္ေတာ့ ဓါတ္ပံုရိုက္တဲ့အခန္းကို သြားရပါတယ္။ email ပို႕ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုကို ေလွ်ာက္လႊာနဲ႕ တြဲေပးၿပီး ျဖတ္ပိုင္းတခု ထုတ္ေပးပါတယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ ေကာင္တာနံပါတ္ ၅ နဲ႕ ၆ တခုခုမွာ တန္းစီၿပီး အဲဒီျဖတ္ပိုင္းနဲ႕ ေလွ်ာက္လႊာကို တင္ပါ။ အဲဒီေကာင္တာကေန passport လာထုတ္ဖို႕ ျဖတ္ပိုင္းတခု ျပန္ေပးပါမယ္။ ညေန ၃ နာရီနဲ႕ ၄ နာရီၾကားမွာ အဲဒီ ျဖတ္ပိုင္းကို ျပၿပီး စကၤာပူေဒၚလာ ၃၅ ေဒၚလာ ေပးၿပီးတဲ့အခါ passport ထုတ္လို႕ ရပါၿပီ။

ပထမအဆင့္မွာ စုစုေပါင္း စကာၤပူ ၂၈ ေဒၚလာ ကုန္က်ပါတယ္။ ဒုတိယအဆင့္မွာ စကၤာပူ ၅၅ ေဒၚလာ ကုန္က်ပါတယ္။ မိတၱဴကူးခေတြေတာ့ ထည္႕မတြက္ထားဘူးေပါ့။ စကၤာပူက ျမန္မာသံရံုးမွာ ေမြးကင္းစကေလးအတြက္ passport ေလွ်ာက္တာကေတာ့ ဒါပါပဲကြယ္။ အစစအရာရာ အဆင္ေျပၾကပါေစ။

Tuesday, November 27, 2018

Good things about my little girl Yoon

ယြန္းနဲ႕ပါတ္သက္ၿပီး ေကာင္းကြက္ေလးေတြ ေျပာရရင္ အခုခ်ိန္အထိ ေက်ာင္းေပ်ာ္ေလး ျဖစ္ေနတာပဲ။ ဘယ္သင္တန္း ဘယ္က်ဴရွင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ မသြားခ်င္ဘူး ဆိုတာ မရိွဘူး။ ေက်ာင္းသြားဖို႕ဆို အၿမဲတမ္း ေပ်ာ္ရႊင္ တက္ၾကြေနတယ္။ သင္တန္းအသစ္ေတြ တက္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီး ပူဆာလို႕ ေက်ာင္းလိုက္အပ္ေပးရင္ ေပ်ာ္ေနတာပဲ။ ဘယ္ေတာ့ အဲဒီသင္တန္းအသစ္ကို တက္ရမလဲ ဆိုၿပီး ေမးတတ္ေသးတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ထဲ ေရာက္ေနရင္လည္း ေက်ာင္းဖြင့္ရက္ကို ေမွ်ာ္ေနျပန္ေရာ။


မနက္မိုးလင္း အိပ္ယာထရင္လည္း ဂ်ီက်တာမ်ိဳး မရိွဘူး။ အၿမဲတမ္း ရႊင္ရႊင္ပ်ပ်နဲ႕ပဲ အိပ္ယာထတယ္။ လုပ္စရာရိွတဲ့ မ်က္ႏွာသစ္ သြားတုိက္ သူ႕ဘာသာသူ လုပ္သြားတယ္။ ၿပီးရင္ ညအိပ္အဝတ္ကို ခၽြတ္ၿပီး အဝတ္အသစ္လဲထားၿပီး မနက္စာ စားဖို႕အတြက္ စားပြဲဆီမွာ လာထိုင္တယ္။


သူ လိုခ်င္တဲ့ပစၥည္းကို မရရင္လည္း ထပ္ၿပီး အထြန္႕တက္ မပူဆာျပန္ဘူး။ လိုခ်င္တာ မရလို႕ ငိုယိုတာလည္း မရိွဘူး။ သူ႕ကို နားလည္ေအာင္ ေျပာျပထားရင္ အိုေခ ဆိုၿပီး... ဆက္မပူဆာေတာ့ဘူး။ ေနာက္မွ ဝယ္ေပးမယ္လို႕ ေျပာျပရင္လည္း သူက လက္ခံတာပဲ။


ဘယ္ေလာက္ပဲ ကစားကြင္းထဲမွာ အေဆာ့မက္မက္... ေတာ္ၿပီ ျပန္ရေတာ့မယ္ သြားေတာ့မယ္ ေျပာရင္လည္း ေဆာ့တာကို ရပ္ၿပီး ျပန္ဖို႕ လုပ္တယ္။ တီဗီြတို႕ အုိင္ပတ္တို႕ ၾကည္႕ေနတဲ့အခ်ိန္လည္း သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္ျပည္႕လို႕ ေျပာျပလိုက္ရင္ ဆက္မၾကည္႕ေတာ့ပဲ ပိတ္ပစ္လိုက္တယ္။


အားတဲ့အခ်ိန္မွာ အရုပ္ေတြနဲ႕ မေဆာ့ျဖစ္ရင္ အေရာင္ျခယ္တယ္... ပန္းခ်ီဆြဲတယ္... ကာတြန္း ဆြဲတယ္။
စာၾကည္႕တိုက္က ငွားလာတဲ့ စာအုပ္ေတြကို ဖတ္ရင္းနဲ႕ စိတ္ပါလာရင္ အဲဒီစာအုပ္ထဲက စာေတြကို ဗလာစာအုပ္ထဲ ကူးေရးတယ္။ သခ်ၤာေတြလည္း စိတ္နဲ႕ တြက္လိုက္ ေပသီးေခါက္လိုက္နဲ႕ လုပ္ေနတာပဲ။ တခါတေလ စႏၵားယား တီးလိုက္ တေယာထိုးလိုက္နဲ႕ ေဆာ့ျဖစ္ေတာ့ သူ႕ဘာသာသူေတာ့ မအားရွာဘူး။ သီခ်င္းဆိုတာလည္း ဝါသနာက ပါေသးေတာ့ အိုင္ပတ္ကေန သီခ်င္းစာသားေတြ လိုက္ဖတ္ၿပီး ေအာ္ဆိုေနတတ္ေသးတယ္။

Friday, July 6, 2018

Let's get enough Vitamin D

Vitamin D ကို ေနေရာင္ျခည္က အဓိက ရပါတယ္။ အေရျပားေပၚကို တိုက္ရိုက္ထိတဲ့ ေနေရာင္ကေန ရရိွတာမ်ိဳးပါ။

အရင္တုန္းကေတာ့ ေနမထြက္တဲ့ အေအးပိုင္းေဒသ၊ ဥေရာပဘက္အျခမ္းမွာပဲ အဲဒီလို ဗီတာမင္ဒီ ခ်ိဳ႕တဲ့တာကို ေတြ႕ရေပမယ့္ အခုအခါမွာ အီေကြတာနဲ႕ နီးတဲ့ေဒသမွာပဲ ဗီတာမင္ဒီ ခ်ိဳ႕တဲ့ လူနာေတြကို ဆရာဝန္ေတြက ေတြ႕ေနရပါတယ္။ အသိဆရာဝန္ေတြ ေျပာျပခ်က္အရ တေနကုန္ အိမ္တြင္းေအာင္း စက္ခ်ဳပ္တဲ့သူေတြ၊ အျပင္မထြက္ပဲ အိမ္ထဲမွာပဲ ေနတဲ့သူေတြ၊ ရံုးမွာပဲ တေနကုန္ ရွိေနတဲ့သူေတြ ေဆးလာစစ္တဲ့အခါမွာ ဗီတာမင္ဒီ ခ်ိဳ႕တဲ့တာကို ေတြ႕ၾကတယ္တဲ့။

အခုေခတ္မွာ ရံုးထဲမွာပဲ တေနကုန္ အလုပ္ လုပ္... ေန႕လည္စာလည္း ရံုးမွာ စားျဖစ္ေတာ့ လူေတြဟာ ေနေရာင္ျခည္နဲ႕ ထိေတြ႕မွဳ နည္းပါးလာတယ္။ အလုပ္သြားတဲ့အခ်ိန္ကလည္း ေစာေတာ့ ေနက သိပ္္မပူေသးတယ္။ အလုပ္ျပန္ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေနဝင္ေနၿပီ။

ဗီတာမင္ဒီ ခ်ိဳ႕တဲ့ရင္ ကိုယ္လက္ၾကြက္သားေတြ နာက်င္ပါတယ္။ အရိုးေတြ အားနည္းလာပါတယ္။ တျခား ေနာက္ဆက္တြဲ ေရာဂါေတြလည္း ရိွလာႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ ဆီးခ်ိဳ၊ ေသြးတိုးေရာဂါ။

ေနရာင္ျခည္ကို ျပတင္းေပါက္မွန္၊ ကားမွန္ကေနတဆင့္ ရတာမ်ိဳးမွာ အေရျပားက ဗီတာမင္ဒီ မထုတ္လုပ္ႏုိင္ပါဘူး။ အသားမဲမွာ စိုးလို႕ ေနေရာင္ကာေဆးေတြ အေရျပားမွာ လိမ္းထားရင္လည္း မရပါဘူး။ ဗီတာမင္ဒီ ထုတ္လုပ္ဖို႕အတြက္ အေရျပားေပၚကို တိုက္ရိုက္ ေနေရာင္ထိေတြ႕ဖို႕ လိုပါတယ္တဲ့။

ေန႕ခင္း ၁၁ နာရီနဲ႕ ၁ နာရီၾကားမွာ ေနေရာင္ျခည္က ျပင္းအားအမ်ားဆံုး ျဖစ္လို႕ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေရျပားနဲ႕ ေနေရာင္ထိေတြ႕မွဳ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ရိွရင္ တေန႕စာအတြက္ လံုေလာက္တဲ့ ဗီတာမင္ဒီကို ရရိွေစႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနေရာင္ျခည္ ျပင္းထန္လြန္းရင္လည္း အေရျပားကင္ဆာ ျဖစ္ႏိုင္တာကို သတိထားဖို႕ လိုပါမယ္။

ျဖစ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ေနေရာင္ေအာက္မွာ ဆက္တုိက္ အခ်ိန္အၾကာႀကီး မေနဖို႕ လိုပါမယ္။ ၅ မိနစ္ေလာက္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ပဲ ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေနပူဆာလံုသင့္ပါတယ္။ ၿပီးရင္ အရိပ္ထဲ ျပန္ဝင္ ခဏနားေနၿပီးမွ ေနာက္တေခါက္ ေနပူဆာလွံဳတာမ်ိဳးက ပိုေကာင္းပါမယ္။

တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ မနက္ေနေရာင္ျခည္ကို အားကိုးၾကပါတယ္။ ညေန ေနေရာင္ျခည္က ဗီတာမင္ဒီ ထုတ္လုပ္မွဳ အားနည္းတယ္လို႕လည္း ေျပာၾကပါတယ္။

အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ ေနပူဆာလွံွဳသင့္သလဲ ဆုိတာကေတာ့ အသားေရာင္ေပၚ မူတည္ပါတယ္။ အသားမဲတဲ့သူေတြရဲ႕ အေရျပားက ဗီတာမင္ဒီ ထုတ္လုပ္ႏိုင္မွဳ အားနည္းတဲ့အတြက္ အသားျဖဴတဲ့သူေတြထက္ ေနေရာင္ျခည္ ထိေတြ႕မွဳ ပိုလိုအပ္ပါတယ္။ အသားျဖဴတဲ့သူေတြ အခ်ိန္ ၁၅ မိနစ္ နဲ႕ တေန႕စာအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ဗီတာမင္ဒီဓါတ္ လံုေလာက္ႏိုင္ေပမယ့္ အသားမဲတဲ့သူေတြကေတာ့ ၁ နာရီေလာက္ ေနပူူဆာလံုရပါတယ္။

အကယ္လို႕မ်ား ေနေရာင္ျခည္ကေန လံုေလာက္တဲ့ ဗီတာမင္ဒီေတြ မရခဲ့ဖူးဆုိရင္လည္း ဗီတာမင္ဒီဓါတ္ ၾကြယ္ဝတဲ့ အစားအေသာက္ေတြကို စားေသာက္ေပးဖို႕ လိုပါတယ္။ ၾကက္ဥအႏွစ္၊ တူနာငါး၊ ေဆာ္လမြန္ငါး၊ ငါးေသတၱာငါးေတြမွာ ဗီတာမင္ဒီဓါတ္ ပါပါတယ္။ ႏြားႏို႕၊ ပဲႏို႕၊ ဒိန္ခ်ဥ္ေတြမွာလည္း ဗီတာမင္ဒီ ပါပါတယ္။ အသီးအရည္မွာေတာ့ သဘာဝလိေမၼာ္ရည္မွာ ဗီတာမင္ဒီ ပါပါတယ္။ အသီးအရြက္မွာေတာ့ မိွဳကေတာ့ ဗီတာမင္ဒီဓါတ္ မ်ားမ်ားပါပါတယ္။

အစားအေသာက္ကေန ဗီတာမင္ဒီ ရဖို႕ မလြယ္ရင္ေတာ့ ဗီတာမင္ဒီ အားေဆးေတြလည္း ရိွပါေသးတယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ ေဆးစစ္ၿပီးတဲ့အခါ လိုအပ္ခ်က္အရ ဆရာဝန္ကပဲ ညႊန္ၾကားေပးပါလိမ့္မယ္။

လိုအပ္တဲ့ ဗီတာမင္ဒီကို လံုေလာက္စြာ ရရိွႏိုင္ၾကဖို႕ ေနသာတဲ့အခါ ေနပူဆာလွံဳၾကပါလို႕ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။

Sunday, June 17, 2018

Save this World

ကိုယ္က ကုလားကား အၾကည္႕မ်ားတယ္။ တကူးတက ရွွာေဖြၾကည္႕တာထက္... စေန တနဂၤေႏြမွာ ကုလားတီဗြီလိုင္းက ျပတ့ဲ ကားေတြကိုပဲ ၾကည္႕ျဖစ္တာ မ်ားပါတယ္။

တခါက ၾကည္႕ဖူးတဲ့ ကုလားကားမွာ မင္းသားက သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ကိစၥမ်ိဳးေတြမွာ တက္ၾကြလွဳပ္ရွားသူေပါ့။ သူနဲ႕ သူ႕ညီဝမ္းကြဲ (ဗီလိန္)တို႕ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္တဲ့ အခန္းမွာ...
သူ႕ညီက ေျပာတာက... ဒီေတာဒီေတာင္ ဒီပိုင္နက္ကို သူ႕ေယာက္ခမ ပိုင္တာ ျဖစ္လို႕... စီးပြါးေရးအရ အက်ိဳးအျမတ္ရိွမယ့္ ကိစၥမွန္သမွ်ကို သူ လုပ္ခ်င္သလို လုပ္မယ္။ လာမတားနဲ႕ မရဘူး... ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ေျပာတယ္။

မင္းသားက ျပန္ေျပာတယ္။ ဒီေတာဒီေတာင္ ဒီသဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ဘယ္သူမွ မပိုင္ဘူး။ ငါတုိ႕က ဧည္႕သည္ေတြ။ ဒီသဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ ဧည္႕သည္ေတြ။ ငါတုိ႕က ပိုင္ရွင္ မဟုတ္ဘူး။ ဒီသဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ငါတုိ႕လည္း မပိုင္သလို အနာဂတ္မွာ ရိွလာမယ့္ လူသားေတြလည္း မပိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို မပ်က္မဆီးရေလေအာင္ သဘာဝအတုိင္းပဲ ရိွေနဖို႕လိုတယ္ ဆုိတာမ်ိဳး ျပန္ေျပာတယ္။

အဓိက ေျပာခ်င္တာက... ကိုယ္ေတြက ဧည္႕သည္ပါ။ ဒီကမာၻေျမႀကီးက အိမ္ရွင္ပါ။ အိမ္ရွင္ကို ဧည္႕သည္က မေစာ္ကားရဘူး ဆိုတာမ်ိဳး ေျပာၾကဆိုၾကတယ္။ အိမ္ရွင္ကို ေစာ္ကားမိရင္ ဧည္႕သည္အဖို႕ ရလဒ္ေကာင္းေတြ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ အိမ္ရွင္ကို ေစာ္ကားတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ လုပ္မိကိုင္မိတဲ့အခါမွာ အိမ္ရွင္ရဲ႕ တံု႕ျပန္မွဳကို ဧည္႕သည္ေတြ ခါးစည္းခံရၿပီပဲ။

ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေရႀကီးတာေတြ ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္တာေတြကို ျမင္ရၾကားရသိရေတာ့ ဧည္႕သည္ျဖစ္တဲ့ လူသားေတြဟာ အိမ္ရွင္ကမာၻေျမႀကီးအေပၚမွာ ေစာ္ကားထားတာ မ်ားေနၿပီဆိုတာ သတိခ်ပ္မိလို႕ပါ။ ေတာေတြေတာင္ေတြ ေျပာင္သလင္းခါကုန္ရင္ ေရေတြႀကီးတတ္တယ္ ဆိုတာကို လက္ေတြ႕ ျမင္ရလာပါၿပီ။ သစ္ေတာသစ္ပင္ေတြ မရိွတဲ့အခါ ရာသီဥတုႀကီး ပူသထက္ ပိုပူလာပါၿပီ။

ဒါေၾကာင့္ သဘာ၀ပတ္ဝန္းက်င္ကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ထိန္းသိမ္းၾကပါလို႕... သစ္ေတာသစ္ပင္ေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါလို႕... အထူး တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။

Tuesday, June 5, 2018

My Lovely Teachers

မနက္ပိုင္းမွာ အိပ္မက္ မက္တယ္။ ကိုယ္က အလုပ္ကိစၥနဲ႕ ပုသိမ္ဘက္ကို ခရီးထြက္လာတာေပါ့။ လမ္းေဘး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ အလုပ္က ကိုယ့္အထက္အရာရိွ ဘြားေတာ္ႀကီးနဲ႕ ေတြ႕လို႕ ပုသိမ္ကို ဘယ္လို သြားမလဲ လို႕ေတာင္ သူက ေမးတယ္။ ကိုယ္က ဘယ္သြားသြား ကုိယ့္ပါးပါးက ကားေမာင္းၿပီး လိုက္ပို႕ေပးတာလို႕ ေျဖလိုက္တယ္။ (ဟိုးအရင္ကတည္းက ကိုယ္ေတြ အလုပ္ကိစၥ စာေမးပြဲကိစၥနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ဟိုဟိုဒီဒီ သြားရမယ္ဆိုရင္ ပါးပါးက သူကိုယ္တုိင္ ကားေမာင္းၿပီး လိုက္ပို႕တတ္တာကို စိတ္စြဲတာ ျဖစ္မယ္။ စကၤာပူရံုးက လူေတြ ပုသိမ္ကို ဘာသြားလုပ္ဖို႕လဲ ဆုိတာလည္း အိပ္မက္ထဲမွာ မပါဘူး။)

အဲဒီလက္ဖက္ရည္ဆိုင္နားမွာ တျခားဆုိင္ေတြလည္း ရိွလို႕ လွည္႕ပတ္ၾကည္႕ေနတုန္း စာသင္ေက်ာင္းတခုထဲကို ေရာက္သြားတယ္။ ေက်ာင္းကေတာ့ ပ်ဥ္ကာ သြပ္မိုး ေျမစိုက္ေက်ာင္းေလးပါ။ ေက်ာင္းဝင္းတံခါးကလည္း သစ္သားပ်ဥ္ခ်ပ္ေတြနဲ႕ လုပ္ထားတဲ့ တံခါးေပါ့။ ေက်ာင္းၿခံစည္းရိုးေတြကလည္း သစ္သားတုိင္ေတြနဲ႕ ကာထားတာ။ ေက်ာင္းဖြင့္ခါစ ျဖစ္လို႕ အႀကီးေတြက ငိုေနတဲ့ အငယ္ေတြကို လက္ဆြဲၿပီး ေက်ာင္းထဲ ေခၚလာတာမ်ိဳးေတြလည္း ေတြ႕ရတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆို ေပြ႕ပိုက္ခ်ီၿပီး ေက်ာင္းခန္းထဲ ေခၚလာတာလည္း ျမင္ရတယ္။ (ဒါကေတာ့ သတင္းေတြမွာ ျမန္မာျပည္က ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ ျမင္ကြင္းေတြကို ျမင္ၿပီး အိပ္မက္ထဲအထိ ပါလာတာ ျဖစ္မယ္။)

ဘယ္ကေန ဘယ္လို ကိုယ္က ေက်ာင္းဝင္းထဲ ေရာက္ေနသလဲေတာ့ မသိဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ေက်ာင္းဝင္းတံခါးကေန ကိုယ္က ဝင္လာတာ မဟုတ္ဘူး။ ေက်ာင္းဝင္းတံခါးနားမွာ ကင္းတဲလိုမ်ိဳး သစ္သားေဆာင္ေလးတခု ရိွတယ္။ အဲဒီိအေဆာင္ေလးထဲမွာ ဆရာမေတြ ရိွၾကတယ္။ ေက်ာင္းရဲ႕ ၿခံေထာင့္နားမွာလည္း စကၠဴပန္းပင္ေတြ ရိွေနတယ္။ အဲဒီေအာက္က သစ္သားခံုတန္းရွည္မွာလည္း ဆရာမတခ်ိဳ႕ ထိုင္ေနၾကတယ္။

ေက်ာင္းဝင္းအဝကို ကိုယ္က လွမ္းၾကည္႕မိလိုက္ေတာ့ ဆရာမတေယာက္က ကိုယ့္ကို ျမင္ၿပီး အားရဝမ္းသာနဲ႕ လက္ႀကီး၂ ဘက္ကို ေဘးကို ဖြင့္ထားၿပီး ေျပးလာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္က ဖက္ထားလိုက္တယ္။ အဲဒါ ကိုယ္ေနခဲ့တဲ့ အလယ္တန္းေက်ာင္းက ဆရာမ ေဒၚေနာ္စာေဖာပဲ။ ကရင္ဆရာမႀကီးေပါ့။ ဆရာမက ကြမ္းစားတတ္လို႕ သြားမွာ ကြမ္းဂ်ိဳးေတြ ကပ္ေနတာကို အထင္းသား ျမင္ရႏိုင္တဲ့အထိ ပါးစပ္ႀကီး အားရပါးရ ဖြင့္ၿပီး ရယ္ၿပံံဳးတတ္တဲ့ ဆရာမပါ။

ဆရာမက ကိုယ့္ကို ဖက္ထားတုန္း ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ကိုယ္ေတြရဲ႕ ဆရာမ ေဒၚေရႊသန္းကို ျဖတ္ကနဲ သတိရမိသြားတယ္။ အဲဒါကို ဆရာမ ေဒၚေနာစာေဖာကိုလည္း ေျပာမိတယ္။ ဆရာမကို အခုလိုေနရမွာ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေတြ႕ေတာ့ ဆရာမေဒၚေရႊသန္းကို သတိရမိသြားတယ္လို႕။ အဲဒီအခါ ဆရာမလည္း ငို... ကိုယ္လည္း ငိုၾကတယ္။ ကိုယ္ေတြ ငိုေနတာကို စာသင္ခန္းထဲက ဆရာမေဒၚစန္းစန္းက လွမ္းၾကည္႕ေနတယ္။ စကၠဴပန္းပင္ေအာက္က ခံုတန္းမွာ ထုိင္ေနတဲ့ ဆရာမေဒၚၾကည္ၾကည္လြင္တို႕လည္း လွမ္းၾကည္႕ၾကတယ္။

အျပင္ေလာကမွာ ဆရာမ ေဒၚေရႊသန္းေရာ ဆရာမ ေဒၚေနာစာေဖာေရာ မရွိၾကေတာ့ပါဘူး။ ဆရာမ ေဒၚေရႊသန္းက အရင္ဆံုးတာပါ။ ဆရာမ ေဒၚေနာစာေဖာကေတာ့ ေနာက္မွ ဆံုးတာပါ။ ဆံုးပါးသြားၿပီ ျဖစ္တဲ့ ဆရာမ ၂ ေယာက္ကို အိပ္မက္ထဲမွာ ေတြ႕မိ သတိရမိတာပါ။

အိပ္မက္ထဲမွာ မ်က္ရည္ေတြ အလံုးလိုက္ က်တဲ့အထိ ဝမ္းနည္းပက္လက္ ငိုၾကတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ငိုသလဲေတာ့ မသိဘူး။ အဲဒီ ငိုတဲ့အရိွန္နဲ႕ အိပ္ယာက ႏိုးလာတယ္။ ႏိုးလာတာေတာင္ ရင္ထဲမွာ ငိုထားတဲ့အရွိန္က မေသေသးဘူး။ တေငြ႕ေငြ႕နဲ႕ က်န္ေနေသးတယ္။

ေျပာခ်င္တာက ကိုယ္ေတြေနခဲ့တဲ့ အလယ္တန္းေက်ာင္းေလးက ဆရာ ဆရာမေတြကို ကိုယ္ေတြ သိပ္ခ်စ္ေၾကာက္ရိုေသတာ ဘယ္ေလာက္ထိလဲ ဆုိေတာ့... အိပ္မက္ထဲမွာ မ်က္ရည္အလံုးလိုက္ က်ေအာင္ ငိုခဲ့ရတဲ့အထိ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးေတြ ခိုင္ၿမဲ ႀကီးမားလြန္းလွတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ကိုယ္ေတြရဲ႕ ေတာေက်ာင္းက ဆရာ ဆရာမေတြ သိပ္ခ်စ္ဖို႕ ေကာင္းတယ္။ ကိုယ္ေတြအေပၚမွာ ေက်းဇူးႀကီးလွပါတယ္။