.:: Download Myanmar Font (WinKalaw New Version) HERE ::.

Wednesday, May 22, 2019

Well, you get what you pay for

စကၤာပူမွာ ဘတ္စ္ကား စီးရတာ အဆင္ေျပတယ္။ လြယ္ကူတယ္။ အဲကြန္းေတြကလည္း ေအးေတာ့ ခရီးသြားရတာ သက္ေတာင့္သက္သာ ရိွတယ္။ ဘတ္စ္ကားေတြကလည္း အခ်ိန္မွန္တယ္။ မွတ္တိုင္ေတြလည္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္ သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္း ရိွတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဝန္ေဆာင္မွဳေတြကို ေပးထားၿပီး ကားခကုိလည္း တန္ေအာင္ ယူပါတယ္။ အနီးအနား မွတ္တိုင္ ၁ ခု စာ စီးရင္ေတာင္ ၈၃ ဆင့္ (ျမန္မာေငြ ၈၅၀ က်ပ္ ၀န္းက်င္) ေပးရပါတယ္။ ၅ ကီလိုမီတာ အထက္ဆိုိရင္ ၁ ေဒၚလာေက်ာ္ (ျမန္မာေငြ ၁ ေထာင္ေက်ာ္) ေပးရပါၿပီ။ အျမင့္ဆံုးေပးရတဲ့ ဘတ္စ္ကားခကေတာ့ ၂ ေဒၚလာ ၈ ဆင့္ (ျမန္မာေငြ ၂ ေထာင္ေက်ာ္) ပါ။

စကၤာပူမွာ မီးမွန္ပါတယ္။ မီးအားလည္း ၿငိမ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုပဲ မီတာခကိုလည္း တန္ေအာင္ ယူပါတယ္။ မီတာခက ၃ လ တခါ အေျပာင္းအလဲ ရိွတတ္ပါတယ္။ လတ္တေလာမွာ မီတာခက ၁ ကီလုိဝပ္ (kWh) ကို ၂၄.၃၉ ဆင့္ပါ။ ျမန္မာေငြနဲ႕ဆိုရင္ ၂၅၀ က်ပ္ ပတ္ဝန္းက်င္ ရိွပါမယ္။ ေလ့လာမိသေလာက္ စကၤာပူမွာ မီတာခ သတ္မွတ္တာမွာ ကုန္က်စရိတ္ေတြကို ၂ ပိုင္းခြဲထားၿပီး တြက္ခ်က္သတ္မွတ္ပါတယ္။ Fuel Cost နဲ႕ Non Fuel Cost ဆိုၿပီးေတာ့ ခြဲျခားထားတယ္။ Fuel cost ကေတာ့ ဂတ္စ္ဖိုးေတြပါ။ စကၤာပူရဲ႕ လွ်ပ္စစ္ထုတ္လုပ္မွဳ ၉၅% က သဘာဝဓါတ္ေငြ႕ ဂတ္စ္ သံုးထားတာပါ။ ဂတ္စ္ဖိုး အတက္အက် ရိွတုိင္း မီတာခ အေျပာင္းအလဲ ရိွပါတယ္။ Non Fuel Cost မွာ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားထုတ္စက္ရံု ေဆာက္လုပ္စရိတ္ ျပဳျပင္ထိိန္းသိမ္း ကုန္က်စရိတ္ေတြ၊ ဝန္ထမ္းေတြအတြက္ ေပးရတဲ့ လစာေတြ၊ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ႀကိဳးလိုင္းေတြရဲ႕ ကုန္က်စရိတ္ေတြ၊ မီတာခ ဖတ္ရတဲ့ စရိတ္ေတြ အကုန္ တြက္ခ်က္ပါတယ္။

ပစၥည္း အရည္အေသြးနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီးလည္း ေျပာခ်င္တာေတြ ရိွပါတယ္။ အဝတ္အထည္ေတြပဲ ဆိုပါေတာ့။ တရုတ္တန္းမွာဆို တီရွပ္ ၃ ထည္ကိုမွ ေဒၚလာ ၁၀ ပဲ ေပးရတာမ်ိဳးေတြ ရိွတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ကုန္တိုက္ႀကီးေတြထဲမွာ နာမည္ေက်ာ္တံဆိပ္ေတြနဲ႕ တီရွပ္ေတြဆို ၁ ထည္ကို ေဒၚလာ ၃၀ ကေန ၈၀ ေက်ာ္အထိ ေပးရတယ္။ တရုတ္တန္းက ၁၀ ဖိုး ၃ ထည္ တီရွပ္ေတြက ေရ ၃ ခါေလာက္ ေလွ်ာ္ၿပီးရင္ အေတာ္ေလးကို ရြဲသြားၿပီ။ ပံုစံလည္း ပ်က္ေနၿပီ။ အေရာင္ေတြလည္း မွိန္ကုန္ၿပီ။ ေစ်းႀကီးေပး ဝယ္ထားရတဲ့ နာမည္ေက်ာ္တံဆိပ္နဲ႕ တီရွပ္က ၃ ႏွစ္ေလာက္ ဝတ္ထားတာေတာင္ အခုထိ အေရာင္လည္း မမွိန္၊ ပံုစံလည္း မပ်က္ပဲ ရိွေနတယ္။ တန္ရာတန္ေၾကး ဆိုတာကို အဲဒီလို တီရွပ္ေတြကေန သေဘာေပါက္ နားလည္လိုက္တယ္။

ေကာင္းတာေတြ လိုခ်င္ရင္ တန္ေအာင္လည္း ျပန္ေပးရမယ္ ဆိုတာကို သတိျပဳေစခ်င္တာပါ။ ေကာင္းတာေတြ လိုခ်င္ၿပီး တန္ရာတန္ေၾကး မေပးႏိုင္တဲ့အခါမွာ အခ်ိန္တခုၾကာတဲ့အခါ ေကာင္းတာေတြဟာ မေကာင္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီလို အရည္အေသြး ဝန္ေဆာင္မွဳ ေကာင္းတာေတြကို ေရရွည္ ဆက္လက္ ထိန္းထားႏိုင္ဖို႕ဆုိတာမွာ မွန္ကန္တဲ့ ဦးေဆာင္မွဳအျပင္ ေငြအင္အားလည္း လိုပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ ကုန္ၾကမ္းပစၥည္းေတြ စက္ပစၥည္းေတြ ဝယ္ဖို႕၊ ေကာင္းတဲ့ ေတာ္တဲ့ ထူးခၽြန္တဲ့ ဝန္ထမ္းအဖြဲ႕အစည္းေတြကို လစာေပးႏိုင္ဖို႕၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းမွဳေတြ လုပ္ႏိုင္ဖိို႕... ေငြလုိပါတယ္။ ေငြမရိွရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေတြလည္း ေရရွည္မွာ ဆက္မရိွႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။

ေကာင္းတာေတြ မလုပ္ႏိုင္ေသးလို႕ တန္ေအာင္ မေပးႏုိင္ဘူး ဆုိတာနဲ႕ တန္ေအာင္ ေပးမယ္... ေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ၾကပါဆိုတာမွာ ရလဒ္က မတူဘူး ဆိုတာလည္း သတိခ်ပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အရွံဳးခံၿပီး လုပ္ေနရတာဟာ ေရရွည္အတြက္ မေကာင္းဘူး။ လုပ္သမွ် ရွံဳးေနတဲ့အခါမွာ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ဖို႕ အင္အား မရိွေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီအစား သင့္တင့္သေလာက္ ေကာက္ခံၿပီး ေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ဖို႕ကို ျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ေတြကလည္း ေရတိုကို မၾကည္႕ပဲ ေရရွည္ကို ၾကည္႕ဖို႕ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ေပးလိုက္ရတာပဲ မျမင္ပဲ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနတာကို ျမင္တတ္ဖို႕လည္း လိုပါတယ္။ ကိုယ့္မ်ိဳးဆက္ရဲ႕ အနာဂတ္ေတြ ကိုယ္ေတြထက္ အဆေပါင္း မ်ားစြာ ေကာင္းမြန္ဖို႕အတြက္ အနစ္နာခံမွဳေတြ လိုအပ္တဲ့ ေပးဆပ္မွဳေတြ ကိုယ္စီကိုယ္စီ လုပ္လိုက္ၾကပါေလ။ ၿပိဳင္တူရုန္းရင္ ႏြံထဲက လြတ္ၾကမွာပါ။

Friday, May 17, 2019

Why rule of law?

ဟိုတေလာက ရံုးအျပန္ ကားဂိတ္ကို လမ္းေလွ်ာက္သြားေနတုန္း လူသြားလမ္းေဘးက ျမက္ခင္းထဲမွာ ၾကက္တူေရြး ၁ ေကာင္ ေသေနတာ ေတြ႕လိုက္တယ္။ အမွဳမဲ့ အမွတ္မဲ့ပဲေပါ့။ ဒီေန႕ ရံုးအလာ ကားဂိတ္ကေန လမ္းေလွ်ာက္လာေတာ့ အဲဒီျမက္ခင္းေရွ႕နားက အေဆာက္အဦး ေခါင္မိုးေပၚမွာ ၾကက္တူေရြး ၇ ေကာင္ေလာက္ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ နားေနတဲ့အေကာင္နဲ႕ ပ်ံေနတဲ့ အေကာင္နဲ႕။ ေက်ာင္းေတြ အိမ္ေတြ ရံုးေတြ ရိွေနတဲ့ လူေနရပ္ကြက္ႀကီးထဲမွာ ၾကက္တူေရြးအုပ္လိုက္ႀကီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပ်ံသန္းလို႕ ရေနတာကို ပထမဦးဆုံး ေတြ႕ဖူးတာပါပဲ။

စကၤာပူမွာ တျခားငွက္ေတြလည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရိွတာ သတိထားမိတယ္။ ခိုနဲ႕ ဆက္ရက္ကေတာ့ အေပါဆံုးပဲ။ တခ်ိဳ႕ ျမက္ခင္းျပင္နဲ႕ ေရေျမာင္းႀကီးေတြမွာေတာ့ သဘာဝအတုိင္း အစာရွာေနတဲ့ ဗ်ိဳင္းေတြကို အုပ္စုလိုက္ ေတြ႕ရေလ့ရိွတယ္။ ငွက္ဝါေလးေတြနဲ႕ ႏွံၿပီစုတ္လည္း ေတြ႕ရတယ္။ ဥၾသကေတာ့ အသံပဲ ၾကားရတယ္။ စာကေလးနဲ႕ က်ီးကန္းကေတာ့ ရွားတယ္။

စကၤာပူမွာက လူေနရပ္ကြက္နဲ႕ ရံုးေတြပတ္ဝန္းက်င္မွာ သစ္ပင္ႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးရိွေတာ့ ငွက္ေတြလည္း နားခိုစရာ၊ အစာရွာစရာ ရိွသြားတယ္။ ေနာက္တခုက စကၤာပူမွာက တရားဥပေဒ စိုးမိုးတယ္။ လမ္းေဘးက အပင္ေတြမွာ သီးေနတဲ့ အသီးေတြ ပန္းေတြ ခူးခြင့္မရိွဘူး။ ခိုးခူးလို႕ မိသြားရင္ ဒဏ္ေငြေဆာင္ေပေတာ့ပဲ။ ေဆာင္ရတဲ့ ဒဏ္ေငြနဲ႕ အဲဒီလို အသီးမ်ိဳးကို ဝယ္စားရင္ ေပးရမယ့္ တန္ဖိုး ယွဥ္လိုက္ရင္ ဒဏ္ေငြက မတရားမ်ားေတာ့ ေတာ္ရံုတန္ရံု ဘယ္သူမွ ခိုးခူးမစားၾကေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အပင္ေတြမွာ အသီးေတြ ျပြတ္ခဲေနတာကို ေတြ႕ရလိမ့္မယ္။ အသီးေတြ ရိွေတာ့လည္း ငွက္ေတြလည္း သဘာဝအတုိင္း အစာရွာလို႕ ရတာေပါ့။

လူေတြကလည္း ငွက္ေတြ ရွဥ္႕ေတြ တျခားတိရစာၦန္ေတြကို အေၾကာင္းမဲ့ ရန္မရွာဘူး။ သဘာ၀အတုိင္းပဲ လႊတ္ထားေပးတယ္။ ဖမ္းတာလည္း မရိွဘူး။ အိမ္မွာ အေကာင္ပေလာင္ ေမြးရတဲ့ အလုပ္ကို တာဝန္မယူႏိုင္တာလည္း ပါမယ္ ထင္တယ္။ ေခြးေမြးရင္ေတာင္ အေတာ္ အလုပ္ရွဳပ္ခံရတာမ်ိဳးေလ။ မနက္ကေတာင္ ရံုးအလာ အိမ္ေအာက္မွာ ေခြးေက်ာင္းရင္ ျမက္ခင္းေပၚမွာ ေခြးပါခဲ့သမွ် ခ်ီးတံုးေတြကို လက္အိတ္နဲ႕ တခုမက်န္ ေကာက္ေနရတဲ့ အန္တီႀကီးကိုေတာင္ ေတြ႕ခဲ့ေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ တိရစာၦန္ေတြကို ႏွိပ္စက္တာလည္း မရိွသေလာက္ နည္းတယ္။ လူေနတုိက္ခန္းေတြမွာ ရိွေနတဲ့ ေၾကာင္ေတြကို ႏွိပ္စက္တာ သတ္ပစ္တာမ်ိဳး... တိုက္အျမင့္ကေန ပစ္ခ်တာမ်ိဳးေတြ ရိွရင္လည္း ဥပေဒနဲ႕အညီ တရားစြဲဆို အျပစ္ေပးတာမ်ိဳး ရိွတယ္။

ဆိုလိုခ်င္တာက တရားဥပေဒသာ စိုးမိုးပါေစ အဲဒီတုိင္းျပည္မွာ လူေတြတင္မကဘူး သက္ရိွသတၱဝါမ်ိဳးစံုနဲ႕ အပင္ေတြပါ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳ ရေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းမြန္တဲ့ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႕ လူတန္းေစ့မယ့္ ဘ၀မ်ိဳးကို ဖန္တီးမယ္ဆိုရင္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးက အဓိကပါပဲ။

Thursday, May 2, 2019

Bad Experience with Batam Immigration

စကၤာပူနားမွာ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံပိုင္ ဘာတန္နဲ႕ ဘင္တန္ ဆိုတဲ့ ကၽြန္းေတြ ရိွပါတယ္။ အဲဒီကို Speedboat နဲ႕ သြားရင္ ၁ နာရီ ပတ္ဝန္းက်င္ေလာက္ ၾကာပါတယ္။ ပိတ္ရက္ေတြမွာ စကၤာပူက လူေတြ အဲဒီကၽြန္းဘက္ကို အလည္သေဘာမ်ိဳးနဲ႕ ေန႕ခ်င္းျပန္ခရီးေတြ ထြက္ေလ့ရိွတတ္ၾကတယ္။ ျမန္မာျပည္က အလည္လာတဲ့ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြကိုလည္း စကၤာပူအနီးအနားက ကၽြန္းျဖစ္ေနလို႕ ေရာက္ဖူးေအာင္ဆိုၿပီး လိုက္ပို႕တတ္ၾကပါေသးတယ္။ ျမန္မာေတြ အင္ဒိုနီးရွားကို သြားလည္မယ္ဆိုရင္ ဗီဇာလည္း မလိုဘူးေလ။

ဒါေပမယ့္ စကၤာပူကို အလည္လာၿပီး အင္ဒိုကို ထပ္ဆင့္ ၀င္လည္တဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ စကၤာပူမွာ ေနထိုင္ခြင့္သက္တမ္း ၂ ပတ္ေအာက္ ေရာက္ေနတဲ့အခါမွာ ဒါမွမဟုတ္ ေန႕ခ်င္းျပန္ခရီး ျဖစ္ေနတဲ့အခါမွာ အဲဒီကၽြန္းက အင္ဒိုနီးရွား လဝကအရာရိွေတြက အဲဒီခရီးသည္ကို ေငြညွစ္တတ္ပါတယ္။ သူတုိ႕ ယူဆတာက စကၤာပူကေန အင္ဒိုဘက္ကို ခဏ အထြက္ျပၿပီး စကၤာပူမွာ ေနထိုင္ခြင့္ သက္တမ္း တိုးဖို႕ လုပ္တယ္လုိ႕ပဲ ျမင္ပါတယ္။ ျမန္မာခရီးသည္ ၁ ေယာက္ကို စလံုး ေဒၚလာ ၁၀၀ ေတာင္းပါတယ္။ ၿပံဳးျပငိုျပ ညိွႏိွဳင္းၿပီးရင္ေတာ့ ေဒၚလာ ၅၀ ေလာက္နဲ႕ ကိစၥျပတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြလည္း ေဒၚလာ ၃၀ နဲ႕ ရတယ္လုိ႕ ေျပာၾကျပန္တယ္။ 

ေျပာခ်င္တာက... စကၤာပူမွာ အလည္အပတ္ ေနထိုင္ခြင့္သက္တမ္း တိုးဖို႕ ခဏအထြက္ျပခ်င္ရင္ေတာ့ ကိစၥမရိွပါဘူး။ အဲဒီလို မဟုတ္ပဲ... အလည္သေဘာမ်ိဳးနဲ႕ ေရာက္ဖူးခ်င္လို႕ အဲဒီကၽြန္းေတြဘက္ကို သြားလည္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အင္ဒိုဘက္မွာ ေငြညွစ္တတ္တာကို သတိထား သိရိွႏိုင္ေအာင္ ေဝမွ်တာပါ။ စကၤာပူဘက္ကေတာ့ ဘာမွ မလုပ္ပါဘူး။ အျပန္ေလယာဥ္ လက္မွတ္ ျပႏိုင္ရင္ အဝင္တံုး ထုေပးလိုက္တာပါပဲ။

Monday, April 29, 2019

Just do the best you can


ျမန္မာျပည္မွာ ရာသီဥတုက ပူေနတဲ့ၾကားက မီးေတြပ်က္ေနတာကို ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ေျပာခ်င္ေျပာပါမယ္... မီးမပ်က္တဲ့ေနရာမွာ ေနၿပီး အေဝးကေန ကိုယ္ခ်င္းစာေနတာ ဘာလုပ္ရမလဲေပါ့။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ေတြလည္း ျမန္မာျပည္မွာ ေနတဲ့အခ်ိန္တုန္းကလည္း မီးပ်က္တဲ့ဒဏ္ကို အလူးအလဲ ခံစားခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီအေတြ႕အႀကံဳကို အေျခခံၿပီး ကိုယ္ခ်င္းစာမိတာပါ။

မီးပ်က္ေတာ့ အသံေတြ ထြက္ပါတယ္။ ရာသီဥတုကလည္း ပူေတာ့ စိတ္ေတြ အိုက္ၿပီး ေဒါသသံေတြလည္း ပါလာတာေပါ့။ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြဆီကေန အျပစ္တင္သံေတြ ထြက္လာျပန္ေရာ။ အစိုးရဘက္လည္း လက္ညိဳးထိုးၾကတာေပါ့။ ဘာလုပ္ေနသလဲ။ ဘာေတြ လုပ္ေပးမလဲေပါ့။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုယ့္အစိုးရဆီကေန အားကိုး ရွာၾကတဲ့ သေဘာပါပဲ။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အခြင့္အေရးရတုန္းေလး ဖဲ့ထားဦးမွ ဆိုၿပီး လုပ္ၾကတဲ့ သေဘာလည္း ရိွႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္လိုစာကို ဘယ္လို စိတ္ထားနဲ႕ ေရးတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ကုိယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္အသိဆံုးပါပဲေလ။

တကယ္ေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ေႏြရာသီမွာ မီးမႏိုင္တာကေတာ့ ႀကိဳတင္ ေမွ်ာ္လင့္ထားသင့္ပါတယ္။ ဆည္ေတြလည္း ေရနည္းကုန္သလို တျခား လွ်ပ္စစ္မီးရႏိုင္စရာ အေျခအေနေတြလည္း မရိွဘူးေလ။ ေက်ာက္မီးေသြးသံုး ဓါတ္အားေပးစက္ရံု တည္ေဆာက္ဖို႕ ဆိုတာလည္း ကန္႕ကြက္မွဳေတြေၾကာင့္ ရပ္တန္႕ေနတယ္။ ေနေရာင္ျခည္ စြမ္းအင္သံုးတာတုိ႕ ေလအားလွ်ပ္စစ္တို႕ ဆိုတာေတြလည္း မျဖစ္လာေသးဘူး။ ဒီဇယ္နဲ႕ ေမာင္းမယ္ဆိုရင္လည္း ကုန္က်စရိတ္က အေတာ္မ်ားမယ္။ အစိုးရရဲ႕ ဘတ္ဂ်က္အရ လုပ္ေပးႏိုင္မယ့္ကိန္း မျမင္မိဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဘာလုပ္စရာ ရိွဦးမလဲ။

ကိုယ္ေတြက အဲဒီလွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားေပး နယ္ပယ္ထဲက မဟုတ္ေတာ့ ပညာရွင္ေတြလို မသိႏုိင္ မေတြးႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ျမင္တာကေတာ့ ေလာေလာဆယ္မွာ ဘာမွ လုပ္မရပဲ လမ္းဆံုးေနသလိုပဲ။ ႏွစ္တိုင္း ဒီလိုပဲ လွ်ပ္စစ္လိုအပ္ခ်က္ေတြ အနည္းနဲ႕အမ်ား ဆက္ျဖစ္ေနဦးမယ္လို႕ ျမင္မိတယ္။
လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား ထုတ္ဖုိ႕ကိစၥက ကိုယ္ေတြ လက္ထဲမွာ လုပ္စရာ မရိွတာကို သေဘာေပါက္ၿပီ ဆိုရင္ အပူဒဏ္ကို ေလွ်ာ့ခ်ဖို႕ေတာ့ ကိုယ္ေတြ လုပ္ႏိုင္တာေတြကိုပဲ လုပ္ထားၾကဖို႕ လိုပါမယ္။ အရိပ္ရ အပင္မ်ားမ်ား စိုက္ၾကပါ။ သဘာဝ ပတ္၀န္းက်င္ကို ထိန္းသိမ္းပါ။ ေရအရင္းအျမစ္ေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ပါ။ ထိုင္ေနလို႕ေတာ့ ဘာမွ ျဖစ္မလာပါဘူးေလ။

Wednesday, March 6, 2019

Education = Brighter Future

ဒီေန႕မွာ ျမန္မာျပည္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေျဖဆိုရတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းေလး ဖတ္မိေတာ့ အင္တာနက္မွာ ျဖန္႕ေဝေနတဲ့ တက္က်မ္းလိုလို က်က်မ္းလိုလို ၾကက္စြပ္ျပဳတ္လိုလို ဂ်င္းအႀကီးစားကို သတိသြားရမိတယ္။

အဲဒါ ဘာလဲဆိုေတာ့ တကၠသိုလ္ကေန ဘြဲ႕မရခဲ့ေပမယ့္ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့သူေတြ အေၾကာင္းေပါ့။ ဘြဲ႕မရလည္း ဘာအေရးလဲ။ ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္ႏုိင္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။ ပညာေရးမွာ ခရီးမေပါက္တဲ့သူေတြကို စိတ္ဓါတ္ မက်ေစလိုလို႕ အားေပးတဲ့ သေဘာလည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုတ္ရာတျခား ရွရာတျခား ျဖစ္ၿပီး... ပညာေရးက အေရးမႀကီးဘူးလို႕ ထင္သြားတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။

ဥပမာေပးတာကေတာ့ Steve Job, Bill Gate, Mark Zuckerberg တို႕ေပါ့။ အဲဒီလို ဥပမာေပးထားတဲ့ လူေတြ တက္ခဲ့တဲ့ တကၠသိုလ္ကိုလည္း ျပန္ၾကည္႕ပါဦး။ ေတာ္ရိေရာရိေတြ တက္လို႕ရတဲ့ တကၠသိုလ္မ်ိဳးေတြမွ မဟုတ္တာ။ ဆိုလိုခ်င္တာက သူတုိ႕ဟာ တကၠသိုလ္ကေန ဘြဲ႕မရခဲ့ေပမယ့္ ပညာေရးမွာ အခ်ဥ္ေတြေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ဘူးေလ။ ပညာေရးမွာ အေျခခံေကာင္းခဲ့ၿပီး အေတာ္ေလးကို ထူးခၽြန္ခဲ့ၾကတာမ်ိဳးပါ။

အဓိက ေျပာခ်င္တာက ပညာေရးကို ဦးစားေပးဖို႕ လိုတယ္ ဆိုတာေလး ေထာက္ျပခ်င္တာပါ။ ပညာေရး အေျခခံ မေကာင္းပဲနဲ႕ ေအာင္ျမင္တဲ့လူဆိုတာ ေလာကမွာ အမ်ားႀကီး မရိွပါဘူး။ သူတုိ႕မွာ တျခား ထူးခၽြန္မွဳေတြ ရိွေနလို႕ ေအာင္ျမင္လာတာပါ။ ဥပမာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ေကာင္းတာမ်ိဳး၊ စီးပြါးေရးအျမင္ ရိွတာမ်ိဳးေပါ့။

ဘြဲ႕မရလည္း ဘာအေရးလဲလို႕ မထင္ၾကပါနဲ႕။ ဘြဲ႕ရနဲ႕ ဘြဲ႕ရ မဟုတ္ရင္ အလုပ္အကိုင္မွာလည္း ကြာလာပါတယ္။ စကၤာပူမွာဆုိ Professional အလုပ္နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ဒီပလိုမာ ဒါမွမဟုတ္ ဘြဲ႕ရျဖစ္မွ အလုပ္ လုပ္ခြင့္ Pass (SPass, EP) ထုတ္ေပးတာမ်ိဳးပါ။ ကိုယ္က မိုးပ်ံေအာင္ ေတာ္ေနတတ္ေနၿပီး Pass အတြက္ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဘြဲ႕တခုခု မရထားရင္ Pass မရတာမ်ိဳး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဘြဲ႕ရျဖစ္ေနၿပီး တျခား အလုပ္ၾကမ္း သြားလုပ္တာကေတာ့ တပိုင္းေပါ့ေလ။

အဲဒီေတာ့ ၾကိဳးစားၾကပါ။ ပညာေရးကို အေရးမႀကီးဘူးလို႕ မထင္ပါနဲ႕။ အခု ငယ္ရြယ္စဥ္မွာ အေရးမႀကီးဘူး ထင္ၿပီး ပစ္ထားခဲ့တဲ့အရာေတြဟာ တခ်ိန္မွာ တန္ဖိုးႀကီးႀကီး ေပးရတာမ်ိဳး ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ အခ်ိန္က စကားေျပာပါတယ္။