Heros on Dec 29

Photo Credit: Kaung Htet, The Myanmar Times

ႏွစ္သစ္ကူးခါနီး ေဆာင္းမနက္ခင္းမွာ အက်ည္းတန္ အရုပ္ဆိုးတဲ့ ေၾကာက္လန္႕စရာ သဘာဝေဘးဆိုးတခု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္လာမယ္လို႕ ဘယ္သူက ႀကိဳသိထားခဲ့မလဲ။ ၂၀၁၂ ဆိုတာ တျဖည္းျဖည္း တေရြ႕ေရြ႕ ခ်ဥ္းကပ္လာလို႕ ကမာၻပ်က္ေတာ့မလား ဆိုၿပီး ဘယ္သူကမွလည္း ထိတ္လန္႕တုန္လွဳပ္ေနမယ္ မထင္ပါဘူး။ တစ္တစ္တူးလို မိုးၿပိဳမွာစိုးလို႕ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း ေထာင္ၿပီး အိပ္မယ့္သူေတြလည္း မရိွေလာက္ပါဘူး။

မီး... မီး... ကားေတြ ထြက္ ကားေတြထြက္... လို႕ေဆာ္ေၾသာသံ ေအာ္သံၾကားေတာ့ မီးသတ္စခန္းက မီးသတ္ရဲေဘာ္ေတြ အိပ္ယာထဲက ထသူထ... ယူနီေဖာင္း ကပ်ာကယာလဲ... ဦးထုပ္ေတြ ေဆာင္းၿပီး မီးသတ္ကားေပၚကိုပဲ အလုအယက္ တက္ခဲ့ၾကမွာပါ။ ေနာက္ႏွစ္ရက္ဆုိရင္ Happy new year 2012 လို႕ ေအာ္ၿပီး ႏွစ္သစ္ကူးညကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ဆင္ႏႊဲလိုက္အံုးမယ္လို႕ အိပ္ယာမဝင္ခင္ စိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ အဲဒီလို အေတြးေလးေတြ ရွိေနမွာေပါ့။

ဒီဘဝမွာ ဒီမွ်နဲ႕ ဇာတ္သိမ္းခန္းတခု ေရာက္လာလိမ့္မယ္လို႕ ႀကိဳမ်ား သိထားႏိုင္မွာလည္း မဟုတ္တဲ့ သူတုိ႕တေတြ... မိဘေဆြမ်ိဳး သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြကို ႏွဳတ္ဆက္ စကားေလးေတာင္ ေျပာခြင့္ မရခဲ့လိုက္ပါဘူး။ တာဝန္ဆိုတဲ့ အသိနဲ႕ ခ်က္ခ်င္း ကားေပၚတက္ မီးသတ္ဖုိ႕ မေၾကာက္မရြံ႕ ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ အမ်ားျပည္သူအတြက္ အသက္စြန္႕ခဲ့ရတယ္။ Happy new year 2012 လို႕ ေအာ္ခြင့္ ေပ်ာ္ခြင့္ မႀကံဳလိုက္ဘူး။

မီးသတ္သမားမို႕ မီးသတ္ရတာ မဆန္းပါဘူး။ သူ႕ဆန္စားမွ ရဲရၿပီေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ အသက္ကို ဖက္နဲ႕ ထုပ္ထားရတဲ့ ဘဝမ်ိဳးမွာ တာဝန္ဆိုတဲ့ အသိတရားကို ရင္မွာပိုက္ၿပီး မီးနဲ႕ အနီးဆံုးေနရာကေန မီးအပူခံၿပီး သက္စြန္႕ဆံဖ်ား မီးၿငိမ္းသတ္ရတာ လြယ္မေယာင္နဲ႕ ခက္ပါတယ္။ တိမ္မေယာင္နဲ႕ နက္ပါတယ္။ မီးေလာင္ျပင္မွာ ပစၥည္းကိရိယာ မျပည္႕မစံုနဲ႕ ရန္သူမီးကို စစ္ခင္းရတာကို စဥ္းစားၾကည္႕ရင္ ဘယ္ေလာက္ထိ အႏၱရာယ္မ်ားလဲ ဆုိတာ ခ်က္ခ်င္း သိႏိုင္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အသံတိတ္ သူရဲေကာင္းလုိ႕ ကၽြန္ေတာ္ တင္စားခဲ့ဖူးတဲ့ မီးသတ္ရဲေဘာ္ေတြ... အႏၱရာယ္ကင္း ေဘးရွင္းၾကပါေစ... အခ်ိန္မတန္ခင္ ေၾကြလြင့္ခဲ့ရတဲ့ သားေကာင္းရတနာေတြ ေကာင္းရာ သုဂတိလားပါေစလို႕ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအေနနဲ႕လည္း ၿမိဳ႕ေစာင့္တပ္တခုျဖစ္တဲ့ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႕ႀကီး ေခတ္မွီဖြံ႕ၿဖိဳးလာေအာင္ အစြမ္းကုန္ ပံ့ပိုးကူညီေပးပါလို႕လည္း ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။

~~~~

ရင္ကို ထိခတ္တဲ့ သတင္းေဆာင္းပါးတခုကိုလည္း မွတ္တမ္းအျဖစ္ သိမ္းဆည္းထားပါရေစ။

မီးၿငိမ္းသြားၿပီလား၊ မိုးလင္းၿပီလား...
By 7Day News Journal

တာေမြၿမိဳ႕နယ္ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႕၀င္ ဒုတပ္ၾကပ္ သီဟမ်ိဳးမွာ ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ဒဏ္ရာအျပင္းအထန္ ရရွိခဲ့၍ ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီး ဦးေႏွာက္ႏွင့္ အာရံုေၾကာဌာနတြင္ ခြဲစိတ္ကုသမႈခံယူၿပီးေနာက္ သတိလစ္ ေမ့ေမ်ာေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

ေဆးရံုသို႔ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ ကူညီလွဴဒါန္းခဲ့သူမ်ားက ဒုတပ္ၾကပ္ သီဟမ်ိဳးမွာ ၁၀ နာရီေက်ာ္ၾကာ သတိလစ္ေမ့ေမ်ာေနရာမွ ယေန႔ညေန ၃ နာရီ ၂၀ မိနစ္၀န္းက်င္တြင္ ေယာင္ရမ္း၍ စကားတစ္ခြန္း ေျပာသည္ကို ေတြ႕ရေၾကာင္း ျပန္လည္ေျပာျပသည္။

"မီးၿငိမ္းသြားၿပီလား၊ မိုးလင္းၿပီလား" ဟု အေရးေပၚခြဲစိတ္မႈျပဳလုပ္ၿပီးေနာက္ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး တဆတ္ဆတ္ ျပင္းထန္စြာ တုန္ယင္ေန၍ မိသားစု၀င္မ်ားက ဖိထားသည့္ၾကားမွ ဒုတပ္ၾကပ္ သီဟမ်ိဳးက ေယာင္ရမ္းေျပာဆိုခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ကိုယ္တိုင္သတိလစ္ေနေမ့ေမ်ာေနေသာ္လည္း မီးေလာင္မႈအတြက္ ရတက္မေအးႏိုင္ဘဲ ၁၀ နာရီေက်ာ္အတြင္း ၎၏ေျပာစကားေၾကာင့္ မ်ားစြာ စိတ္မေကာင္း၀မ္းနည္းရေၾကာင္း ကိုယ္တိုင္ သြားေရာက္ၾကည့္ရႈ လွဴဒါန္းေသာ အလွဴရွင္တစ္ဦးကေျပာသည္။

Happy Christmas 2011

ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ခရစ္စမတ္ အခ်ိန္သမယေလး ျဖစ္ပါေစဗ်ာ...

Merry Christmas & Happy New Year.
Wish you happy and healthy many years ahead.

Balloon of wishes

ႏွစ္သစ္ကူးခါနီးအခ်ိန္ေရာက္တုိင္း Marina Bay က ေရျပင္က်ယ္ႀကီးမွာ ထံုးစံအတုိင္း ေတာင္းဆုေခၽြတဲ့ ေဘာလံုးျဖဴျဖဴေတြ ေဖြးေဖြးလွဳပ္ေနပါၿပီ။

ရင္ထဲက ဆႏၵေတြ ေတာင္းဆုေတြ ျပည္႕ဝခဲ့မယ္ဆိုရင္...
ျမန္မာျပည္ႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ တိုးတက္ပါေစလို႕ပဲ။

တကယ္ပါ... ေမြးရပ္ေျမေလာက္ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေနရာမရိွပါဘူး။
အေျခအေနနဲ႕ အခ်ိန္အခါအရ ေဝးတေျမျခားကုိ ေရာက္ေနေပမယ့္
စိတ္အစဥ္က အမိေျမရဲ႕ ရင္ခြင္ကိုပဲ တမ္းတလြမ္းဆြတ္ေနမိတယ္။

ျမန္မာျပည္ႀကီးသာ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ တိုးတက္လာရင္...
အေဝးေရာက္ေနတဲ့ သားေတြ သမီးေတြအတြက္
အိမ္အျပန္လမ္းက ကတၱီပါေကာ္ေဇာနီ မခင္းထားလည္း
အလ်င္အျမန္ လွမ္းေနတဲ့ အျပန္ေျခလွမ္းေတြအတြက္ အဆင္ေျပေနမွာပါပဲ။

Congratulations Chew Yinn

ဒီေန႕က ညီမဝမ္းကြဲတေယာက္ရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္။ ညီမဝမ္းကြဲဆုိေပမယ့္ အထက္ေအာက္ ျဖစ္ေနေတာ့ တျခားေမာင္ႏွမေတြထက္ ပိုၿပီး ရင္းႏွီးတယ္။ စကၤာပူမွာ ရိွတဲ့ အမ်ိဳးအရင္းကလည္း လက္ခ်ိဳးေရရင္ လက္ငါးေခ်ာင္းေတာင္ မျပည္႕ဘူး။ အဲဒီေတာ့ သူ႕မဂၤလာေဆာင္က မတက္မျဖစ္ တက္ကိုတက္ရမယ့္ မဂၤလာေဆာင္ေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ခ်စ္ခ်စ္အတြက္ ျမန္မာဝတ္စံုေလး ခ်ဳပ္ထားဖို႕ အေစာႀကီးကတည္းက ရန္ကုန္ေရာက္တုန္းေလး စီစဥ္ခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ကေတာ့ ဘာဝတ္ဝတ္ အဆင္ေျပပါတယ္။

သူက စီတီးေဟာ ပင္နီဇူလားပလာဇာနားက ေဟာ္တယ္မွာ ေဆာင္တာ။ လက္မွတ္ထုိးပြဲက မနက္ ၁၁ နာရီ လုပ္မွာဆုိေတာ့ အိမ္ကေန မနက္ ၁၀ နာရီေလာက္ ထြက္ခဲ့တယ္။ သိတဲ့အတုိင္း အခုတေလာ စကၤာပူမွာ ရထားလိုင္းေတြရဲ႕ က်န္းမာေရးက ရန္ကုန္မွာေပးတဲ့ လွ်ပ္စစ္မီးလိုပဲ မေကာင္းတခ်က္ ေကာင္းတခ်က္ ဆုိေတာ့ တက္စီပဲ ငွားလိုက္တယ္။ လမ္းမွာက ကားေတြ အေတာ္မ်ားသား။ စေန ပိတ္ရက္ ျဖစ္ေပမယ့္ ကားေတြ လမ္းမွာ ျပည္႕ေနတယ္။ ျပည္႕ေနမွာေပါ့ေလ... အနီလိုင္းရထားက အလုပ္ မလုပ္ေတာ့ဘူးတဲ့။ ရထားလိုင္းရဲ႕ တာဝန္ရိွသူေတြ အေတာ္ကို ေခါင္းက်ိန္းေနေလာက္ၿပီ။ ရထားလိုင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာရဲ႕ ဇစ္ျမစ္ကို ေဖာ္ထုတ္ၿပီး အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ျပန္ျပင္သြားမယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ရထားလိုင္း ပ်က္ေနလို႕ပဲလား မသိ... အေတာ္မ်ားမ်ား မဂၤလာပြဲကို အခ်ိန္မွီ မေရာက္ၾကဘူး။ တက္စီငွားၿပီး လာၾကေပမယ့္လည္း ကားလမ္းမွာ အိပဲ့အိပဲ့ပဲ သြားလို႕ရမွာမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာကိုး။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ မဂၤလာပြဲကေတာ့ လူစည္ပါတယ္။ တအိအိနဲ႕ တသုတ္ၿပီး တသုတ္ ေရာက္လာၾကတယ္။ ေကၽြးေမြးဧည္႕ခံတဲ့ အစားအေသာက္နဲ႕ ေနရာထိုင္ခင္းက အဆင္ေျပပါတယ္။ ဘူေဖးေကၽြးတဲ့ မဂၤလာေဆာင္ ဆုိေတာ့လည္း တခုခု စားခ်င္ရင္ တန္းစီရတာေလးပဲ အခက္အခဲ ရိွတာပါ။

ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၂၀၁၀ နဲ႕ ဒီႏွစ္ ၂၀၁၁ အတြင္းမွာ အမ်ိဳးအရင္းထဲက ေမာင္ႏွမေတြ... တေယာက္ၿပီး တေယာက္ သင့္ေတာ္ရာ အိမ္ေထာင္ဘက္ေတြနဲ႕ အိမ္ေထာင္က်ကုန္တာ ေကာင္းပါတယ္။ လူပ်ိဳသိုး အစ္ကိုေတြလည္း အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္။ ငယ္ေသးတဲ့ ညီမေတြလည္း အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္။ အဲဒီစာရင္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပါတာေပါ့ေနာ္။ လူႀကီးေတြဘက္က ၾကည္႕ရင္ေတာ့ သူတို႕ကေလးေတြ ေနာင္ေရးအတြက္ စိတ္ေအးရတာေပါ့။ လူငယ္ေတြဘက္က ၾကည္႕ရင္လည္း... ေရွ႕က စီနီယာကားေတြ တစီးၿပီး တစီး... အစီစီအရီရီ အလွည္႕က် ထြက္ကုန္ေတာ့ ေနာက္ကားေတြလည္း အလွည္႕ေရာက္တာေပါ့။ မဟုတ္ရင္ သူတုိ႕ခမ်ာ ရင္တမမနဲ႕ အလွည္႕ေစာင့္ေနရမယ္ေလ။ အမ်ိဳးအရင္းမွာ ေမာင္ႏွမက အေတာ္မ်ားသား။ အလွည္႕က် ေစာင့္ရင္ေတာင္ အေတာ္ ေစာင့္ယူရမယ္။

ကဲကဲ... ကၽြန္ေတာ္က အႀကီးဆုိေတာ့လည္း မဂၤလာဆုေတာင္းေလးေတာ့ ေပးအံုးမွ...

မဂၤလာေမာင္ႏွံျဖစ္တဲ့ ညီမနဲ႕ ပူပူေႏြးေႏြး ေယာက္ဖကို... သားတရာ ေျမးတဖ်ာရတဲ့အထိ ေသတပန္သက္တဆံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ၾကင္ၾကင္နာနာ နားလည္မွဴအေပါင္းနဲ႕ ဆိုးတူေကာင္းဖက္ ေပါင္းဖက္ႏုိင္ၾကပါေစလို႕... ဒီေနရာကေန ေတာင္းဆုမဂၤလာ ျပဳလိုက္ပါတယ္ေလ။

Save 57 lives

ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ၉၁ ႏွစ္ေျမာက္ အမ်ိဳးသားေန႕မွာ ၁၉ ႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴျဖစ္တယ္...

ငွက္ဖ်ားျဖစ္ဖူးတဲ့သူေတြကို စကၤာပူေသြးဘဏ္က ေသြးေပးမလွဴေတာ့ဘူး။ အရင္တုန္းကေတာ့ ၃ ႏွစ္အတြင္း ငွက္ဖ်ား ရိွဖူးတဲ့သူကိုပဲ မလွဴခုိင္းတာ။ အခုေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ျဖစ္ခဲ့လည္း ေပးမလွဴေတာ့ဘူးလုိ႕ သိလိုက္ရတယ္။ စကၤာပူကို ေရာက္တာ ၆ လ မျပည္႕တဲ့သူဆုိရင္လည္း ဘယ္က လာသလဲဆုိတာ စစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္က မဟုတ္ပဲ တျခားနယ္က လာတယ္ဆုိရင္ ငွက္ဖ်ားပိုး ရိွႏုိင္တယ္လုိ႕ ယူဆၿပီး ေသြးမလွဴခုိင္းပါဘူး။ ငွက္ဖ်ားပိုးက ၆ လ ေက်ာ္မွ ေသခ်ာ စစ္လို႕ရတယ္ ဆုိပဲဗ်။

11-11-11

11-11-11 က တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည္႕ညနဲ႕ တိုက္ဆိုင္ေနတယ္။ ေဆးေပါင္းခတဲ့ညမွာ မဲဇလီဖူးသုပ္ စားၾကတယ္ ဆုိေပမယ့္ အခုခ်ိန္ထိ တခါမွ မစားခဲ့ဖူးဘူး။ ေကၽြးတဲ့သူက ေကၽြးေပမယ့္ မစားခ်င္လို႕ မစားခဲ့တာဆုိ ပိုမွန္မယ္။ ရန္ကုန္မွာဆုိရင္ေတာ့ ဒီညကေတာ့ သူခိုးႀကီးည၊ က်ီးမႏိုးပြဲ က်င္းပတဲ့ ညပါပဲ။ ခ်စ္လို႕ ခင္လို႕ က်ီစယ္တဲ့ သေဘာနဲ႕ ဆုိင္းဘုတ္ေတြ ျဖဳတ္ၿပီး တျခားအိမ္မွာ တပ္၊ ပန္းအိုးေတြ ခံုေတြ ေနရာေရြ႕၊ လူငယ္ေတြ သူခိုးလုပ္တမ္း ကစားၾကတယ္။ က်ီးမႏိုးပြဲမွာ ေဆာ့တဲ့သူေတြ ရိွသလို တကယ္ခိုးတဲ့သူေတြလည္း ရိွတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုမ်ိဳး တကယ္ခိုးသြားတယ္ ဆုိတာက ရွားပါတယ္ေလ။

ဒီႏွစ္က်ီးမႏိုးပြဲမွာ ခိုးခ်င္သပ... ေနရာေရႊ႕ခ်င္သပ ဆိုတဲ့သူေတြအတြက္ အိမ္ေရွ႕မွာ ဘတ္စ္ကားေဟာင္းတစီး ထားေပးလိုက္မယ္။ ေရွးေဟာင္းဆုိေပမယ့္ ကားအသစ္သြင္းဖို႕ ပါမစ္ေလွ်ာက္လို႕ရတဲ့ ကားေနာ္။ ကားမွာ နံပါတ္ျပားေတာင္ မတပ္ထားေတာ့ဘူး။ ကဲ... ခိုးခ်င္သလို ခိုးေတာ့... ယူခ်င္သလိုသာ ယူေပေတာ့ဗ်ိဳ႕။

MBS

MBS (Marina Bay Sands) ဆိုတာ စကၤာပူရဲ႕ အထင္ကရ ေနရာအသစ္တခုေပါ့။ နီယြန္မီးေရာင္စံုနဲ႕ လွၿပီးသား ေနရာတခုမွာ အလွေတြ ထပ္တိုး ေပါင္းျဖည္႕ထားတဲ့ ေနရာတခုပါပဲ။ ေန႕စဥ္အလုပ္ေတြနဲ႕ မြန္းက်ပ္ေနတဲ့ ဘဝအေမာေတြကေန ခဏတာ ရုန္းထြက္ဖို႕ မိသားစုအလုိက္ အပန္းေျဖစရာ... ဟိုဟိုဒီဒီ လည္ပတ္စရာ ေနရာေလးတခုလို႕လည္း ေျပာလို႕ ရပါတယ္။ ကာစီႏိုနဲ႕ ဟိုတယ္အတြက္ အဓိကထား ဖြင့္ထားေပမယ့္ ေလာင္းကစား ဝါသနာမပါတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕အဖို႕ေတာ့ ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႕ မိသားစုနဲ႕အတူ ညခင္းခ်ိန္ခါ ေလညင္းခံဖို႕ အလြန္ေကာင္းတဲ့ ေနရာပါပဲ။

အလုပ္မွာ လူႀကီးအသစ္ ေရာက္လာလို႕ အေျပာင္းအလဲေတြ မ်ားလြန္းတဲ့ အခ်ိန္အခါ၊ ရိွရင္းစြဲ အလုပ္ေတြအျပင္ အပိုေဆာင္းလာတဲ့ တျခားအလုပ္ေတြနဲ႕အတူ ေသာကေတြ၊ စိတ္ဖိစီးမွဳေတြက အပုိဆုေတြအျဖစ္ တြဲပါလာတယ္။ အလုပ္မွာ လုပ္ေနရတာ စိတ္မပါသလိုလို ျဖစ္ေနၿပီ။ အၾကည္ဓါတ္ေတြ သိပ္မရိွေတာ့တာ အမွန္ပဲ။ လက္ရိွအလုပ္ကလည္း ႏွစ္အေတာ္ၾကာေနၿပီဆုိေတာ့ အလုပ္အသစ္လည္း ရွာဖို႕ သင့္ေနၿပီ။ အဲဒါေၾကာင့္ ရံုးပိတ္ရက္ေတြမွာ အရင္လို အလုပ္ေတြ ဖိလုပ္မေနေတာ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ခ်စ္ခ်စ္နဲ႕အတူတူ ညခင္းသာယာ အျပင္ထြက္လည္ ျဖစ္တယ္။ စကၤာပူၿမိဳ႕ထဲမွာ ဟိုသြားဒီသြား လည္စရာက သိပ္မေပါေတာ့ ဒီေနရာေတြမွာ တဝဲလည္လည္ ျဖစ္ေနတတ္တာလည္း အားလံုးအသိပဲ မဟုတ္လား။

MBS ကို ေရာက္တုန္း ရိုက္ခိုက္ ဓါတ္ပံုေလး ရိုက္လာျဖစ္လို႕ ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ ဖုန္ေလးသုတ္ၿပီး တင္ထားလိုက္ပါတယ္ေလ။ စာမေရးတဲ့ ဘေလာ့ဂါေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ဇူလိုင္လည္း ပါေနၿပီေလ။

Wish for flower

ပြင့္ေသာပန္းတိုင္း လွပါေစ...
လွေသာပန္းတိုင္း လန္းပါေစ...
ပင္ယံထက္မွာ ၿမဲၿမံေစ...

Lonely night at HCM

မင္း မရိွတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ...
ကိုယ္ဟာ ဝမ္းနည္းေဆြးေျမ႕မွဳ
လမ္းေတြမွာ အေဖာ္မပါ...
ေခါင္းငိုက္စိုက္နဲ႕ လွမ္းေနၿပီ
ခ်စ္သူ မင္းကို လြမ္းေနမိ...


မွတ္ခ်က္။ ေဂ်ေမာင္ေမာင္ရဲ႕ အသည္းကြဲၿမိဳ႕ေတာ္ထဲက သီခ်င္းစာသားပါ။

King Naresuan Monument

နရဲစြမ္ ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္ကားကို ၾကည္႕ဖူးတဲ့သူေတြ ရိွမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မၾကည္႕ဖူးေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ အယုဒၶၿမိဳ႕ကို အလည္တေခါက္ ေရာက္တုန္းက သူ႕ရဲ႕အထိမ္းအမွတ္ရုပ္ထုဆီေတာ့ ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဘုရင့္ေနာင္ တည္ခဲ့တဲ့ ေရႊေတာင္ဘုရားဆီကို လာတဲ့လမ္းရဲ႕ အလည္ကၽြန္းမွာ သူ႕အထိမ္းအမွတ္ ရုပ္ထုႀကီးကို ခမ္းခမ္းနားနား ဂုဏ္ျပဳ ထုလုပ္ထားတယ္။ ထိုင္းေတြအတြက္ နရဲစြမ္က သူရဲေကာင္းတဦးပါပဲ။

နရဲစြမ္ကို ၁၅၅၅ ဧၿပီလမွာ ေမြးဖြားတယ္လို႕ မွတ္သားဖူးပါတယ္။ ထိုင္းေတြက သူ႕ကုိ မင္းသားနက္ လို႕ ေခၚၿပီး သူ႕ညီကိုေတာ့ မင္းသားျဖဴလို႕ ေခၚၾကတယ္။ သူ႕ညီက အသားျဖဴၿပီး သူက အသားမည္းလို႕ အဲဒီလိုမ်ိဳး အေခၚခံရတာလား ဆုိတာတာ့ ေသခ်ာ မသိပါ။ သူ႕တုိ႕ အစ္မႀကီးကိုေတာ့ ေရႊမင္းသမီးလုိ႕ တင္စားၾကတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ေမာင္ႏွမ သံုးေယာက္ ရိွတယ္ေပါ့။

အယုဒၶယၿမိဳ႕ကို ဗမာေတြ သိမ္းပိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ သူနဲ႕ သူ႕ညီကို ဘုရင့္ေနာင္က ေမြးစားမယ္ဆုိၿပီး ပဲခူးကို ေခၚသြားပါတယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ ဓါးစားခံ အေနနဲ႕ သိမ္းထားတယ္လို႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္မိပါတယ္။ အဲဒီလို ပဲခူးမွာ ႀကီးျပင္းလာခဲ့တဲ့ နရဲစြမ္တေယာက္ ေပၚတူဂီေတြရဲ႕ ေခတ္မွီလက္နက္ေတြ၊ ဗမာေတြရဲ႕ စစ္ခ်ီစစ္ခင္း ေသနဂၤဗ်ဴဟာေတြကို နားလည္ တတ္ကၽြမ္း သင္ယူႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီဟာေတြက အယုဒၶၿမိဳ႕ လြတ္လပ္ေရး ရဖို႕ ဗမာေတြကို ေတာ္လွန္တဲ့အခါမွာ အေတာ္ကို အသံုးတည္႕ခဲ့ပါတယ္။ သူ႕အရိုးနဲ႕ သူ႕ျပန္ထိုးတယ္... ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးပဲ ျဖစ္မယ္။

ဘုရင့္ေနာင္မွာ နႏၵ လို႕ ေခၚတဲ့ သားေတာ္ရိွတယ္။ နရဲစြမ္နဲ႕ သက္တူ ရြယ္တူ ကစားေဖာ္ေပါ့။ သူတုိ႕ ကေလးဘဝမွာ ၾကက္တုိက္တုန္းက နရဲစြမ္ရဲ႕ ၾကက္က အႏိုင္ရေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီၾကက္ဝိုင္းမွာ နရဲစြမ္က တခ်ိန္က်ရင္ ငါ့ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ငါျပန္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္မယ္... လို႕ ေျပာခဲ့တယ္ ဆိုပဲ။ အဲဒီၾကက္ဝိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ မပါတဲ့အတြက္ သူေျပာတဲ့ စကားလံုး အတိအက်အတုိင္း မတူႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူေျပာခဲ့တဲ့ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳးပဲ။ ၾကက္ဝိုင္းႏိုင္ခဲ့တဲ့ ေအာင္စိတ္ေလးက သူ႕တုိင္းျပည္ကို ျပန္သိမ္းႏိုင္တဲ့အထိ အင္အားႀကီးခဲ့တယ္လို႕ ျမင္မိတယ္။

နရဲစြမ္ရဲ႕ တုိက္ၾကက္က အၿမီးျဖဴပါတယ္။ ဗမာၾကက္လား ထုိင္းၾကက္လားေတာ့ မသိပါ။ အဲဒီ အၿမီးျဖဴၾကက္က ဗမာဘုရင္ရဲ႕သား ကိုင္တဲ့ ၾကက္ကို ႏိုင္ေအာင္ ခြပ္ႏိုင္လုိ႕ဆိုၿပီး ထုိင္းေတြက အၿမီးျဖဴ ၾကက္ဖရုပ္ထုေတြကို နရဲစြမ္ရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ ရုပ္တုနားမွာ ပူေဇာ္ပသၾကပါတယ္။ မ်က္ႏွာစာဘက္မွာ ထားတဲ့ ၾကက္ဖရုပ္တုေတြက လူတရပ္မက ျမင့္ပါတယ္။ ၾကက္ဖရုပ္တု ေသးေသးေလးေတြလည္း အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရပါမယ္။ သမိုင္းကို မသိ နားမလည္တဲ့ သူေတြကေတာ့ ၾကက္ဖရုပ္တုေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရလို႕ အဲဒီေနရာနဲ႕ ဘုရင့္ေနာင္ တည္ခဲ့တဲ့ ဘုရားကို ၾကက္ဘုရားလို႕ ေခၚၾကပါတယ္။ ၾကက္ဘုရားကို လုိက္ပို႕ေပးပါလို႕ တက္စီသမားကို ေျပာၾကည္႕ရင္ ဘယ္သူမွ သိမယ္ မထင္ပါဘူး။ အမွန္ကေတာ့ နရဲစြမ္ ရုပ္တုနဲ႕ ေရႊေတာင္ဘုရား သီးျခား တခုစီပါပဲ။

နရဲစြမ္ အထိမ္းအမွတ္ရုပ္တုကေန လွမ္းၾကည္႕ရင္ ျမင္ရတဲ့ ခပ္ေစာင္းေစာင္း ေရႊေတာင္ဘုရား...


ကုိႀကီးေက်ာ္နတ္ကို ဗမာေတြ ကိုးကြယ္သလိုမ်ိဳး ထိုင္းေတြကလည္း နရဲစြမ္ကို ပူေဇာ္ပသၾကပါတယ္...


နရဲစြမ္အတြက္ ဓါးေတြ ဆက္သထားတာကိုလည္း ျမင္ရလိမ့္မယ္...


ဘုရင့္ေနာင္ရဲ႕သားနဲ႕ နရဲစြမ္တို႕ ငယ္စဥ္ဘဝမွာ ၾကက္တိုက္တဲ့ပံုေလးေပါ့...


လူတရပ္မက ျမင့္တဲ့ အၿမီးျဖဴ တိုက္ၾကက္ဖရုပ္ထုေတြလည္း အမ်ားႀကီးပဲ...


နရဲစြမ္အတြက္ ပသထားတဲ့ တိုက္ၾကက္ဖေတြလည္း ေတြ႕ရလိမ့္မယ္...

The Golden Mount

အယုဒၶၿမိဳ႕ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္စြန္းစြန္းမွာ တည္ထားတဲ့ ေစတီပါ။ Wat Phukhaothong လို႕ အမည္တြင္ပါတယ္။ ကြင္းျပင္က်ယ္က်ယ္ထဲမွာ မိုးေပၚကို ထိုးတက္ေနတဲ့ ေစတီဟာ ေရႊေတာင္ႀကီးတခုအလား ထင္မွတ္စရာ ရိွလို႕ ဘုရားကို ေရႊေတာင္ဘုရားလို႕ ဘြဲ႕ေတာ္ ေပးခဲ့ပံုပါပဲ။ ဝင္ေၾကး ေပးစရာ မလိုတဲ့ ဘုရားလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားသမိုင္းကေတာ့ ၂ မ်ိဳးကြဲေနပါတယ္။

တခုက ဘုရင့္ေနာင္မင္းတရားႀကီး အယုဒၶၿမိဳ႕ကို ေအာင္ႏုိင္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေအာင္ပြဲအထိမ္းအမွတ္ အေနနဲ႕ တည္ထားတဲ့ ေစတီပါ။ ပစၥယံအဆင့္ဆင့္ေတြဟာ မြန္ဗမာ ဗိသုကာလက္ရာေတြေပါ့။ ဘုရားမွာ ေရးထားတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္အရ အစက အဲဒီေနရာက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းပါ။ ဘုရင့္ေနာင္ အယုဒၶၿမိဳ႕ကို ေအာင္ႏုိင္ၿပီးတဲ့ ေနာက္မွ အဲဒီ ကြင္းျပင္က်ယ္မွာ ဘုရားတည္တာပါ။

ေနာက္တခုကေတာ့ နရဲစြမ္က ဗမာေတြကို ေတာ္လွန္ ေအာင္ျမင္ၿပီးတဲ့ေနာက္ အယုဒၶၿမိဳ႕ လြတ္လပ္ေရး ရတဲ့ အထိမ္းအမွတ္၊ ဗမာေတြကို ႏိုင္ၿပီဆိုတဲ့ အထိမ္းအမွတ္ အေနနဲ႕ ဒီဘုရားကို တည္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မြန္ဗမာ လက္ရာျဖစ္တဲ့ ပစၥယံကို ေအာက္ေျခမွာ ခံထားၿပီး ထုိင္းဗိသုကာ လက္ရာျဖစ္တဲ့ ၁၂ ေထာင့္ ေစတီေတာ္ကို အေပၚမွာ တည္ထားတာပါ။ ဗမာက ေအာက္ ထိုင္းက အေပၚမွာလို႕ ဆိုလိုခ်င္တာပါ။ အဲဒီလိုမ်ိဳး ေရးထားတာကို Ayutthaya - Guide to art & architecture ဆိုတဲ့ စာအုပ္မွာ ေတြ႕ႏိုင္ပါမယ္။

အဲဒီေစတီကို ငရဲမေၾကာက္တဲ့သူေတြက ေစတီေတာ္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္ ရင္ျပင္ကေန ပစၥယံကို လိွဳဏ္ေခါင္းတူးၿပီး ဌာပနာေဖာက္ဖို႕ ႀကိဳးစားဖူးပါတယ္။ တာဝန္ရိွသူေတြက အဲဒီပစၥယံက လိွဳဏ္ေခါင္းကို ကြန္ကရစ္ေတြနဲ႕ ျပန္ထည္႕ၿပီး အစားထိုး ဖာေထးခဲ့ေပမယ့္ ေစတီဟာ ပစၥယံထဲကို ၂ မီတာေလာက္ ကၽြံဝင္သြားခဲ့ၿပီး ခပ္ေစာင္းေစာင္းေလး ျဖစ္သြားရရွာပါတယ္။ အေဝးတေနရာကေန လွမ္းၾကည္႕မယ္ဆိုရင္ ပစၥယံအထက္က ေစတီေတာ္ ေစာင္းေနတယ္ဆိုတာကို ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။

အဲဒါျဖစ္ရပ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ မသိခဲ့ရင္ ဗမာေတြ တည္ထားတဲ့ ပစၥယံေတြက တည္႕မတ္ၿပီး ထိုင္းေတြ တည္တဲ့ အေပၚပိုင္း ေစတီက ေစာင္းေနတယ္လို႕ ေျပာဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ထိုင္းေတြ ဘုရားကို တည္႕မတ္ေအာင္ မတည္ႏုိင္ဘူး ညံ႕တယ္ေပါ့ေလ။ အမွန္ေတာ့ လွိဳဏ္ေခါင္းတူးခဲ့တာေၾကာင့္ ေစတီတခုလံုး ေစာင္းေနၿပီး ပစၥယံေတြပဲ အတည္႕အတုိင္း က်န္ရိွေနတာပါ ခင္ဗ်ာ။

City of water

ဒီတေခါက္ ထိုင္းကို အလုပ္ကိစၥနဲ႕ ေရာက္ရင္း အယုဒၶယၿမိဳ႕ကို အလည္တေခါက္ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အယုဒၶယၿမိဳ႕ေတာ္ဆုိတာကို သီတာၿမိဳ႕လို႕ ေခၚၾကသတဲ့။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆုိေတာ့ အဲဒီၿမိဳ႕ကို ျမစ္သံုးစင္းက ဝန္းရံပတ္ထားတာ ကၽြန္းေလး တကၽြန္းလို ျဖစ္ေနလို႕ပါပဲ။ မိုးတြင္းမွာ ဆုိရင္ ျမစ္သံုးစင္းက ေရေတြ တက္လာလို႕ ၿမိဳ႕ပတ္လည္က လယ္ကြင္းေတြမွာ ေရတေဖြးေဖြးျဖစ္ေနတတ္တယ္တဲ့။ ေရေတြ အျပည္႕နဲ႕ လယ္ကြင္းျပင္ႀကီးဟာ စစ္ေရးဗ်ဴဟာအရဆုိရင္ေတာ့ အေတာ္ကို အေရးပါတဲ့ ေနရာေတြပါပဲ။ ၿမိဳ႕ပတ္လည္က တံတုိင္းေတြရယ္ ေရပတ္လည္ ဝိုင္းေနတာေတြဟာ ၿမိဳ႕ေတာ္ကို တိုက္ခုိက္မယ့္ ရန္သူေတြရဲ႕ ေဘးကေန ကာကြယ္ေပးႏိုင္တာေပါ့။ မိုးတြင္းကာလ မဟုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရန္သူေတြ လာတိုက္ရင္ေတာ့ ၿမိဳ႕အျပင္ဘက္ ကြင္းျပင္ေတြရဲ႕ ေဝးေဝးကေန မိုးရြာတဲ့အခ်ိန္ထိ ေရာက္ေအာင္ အခ်ိန္ဆြဲ ခံုခံေလ့ရိွၾကတယ္။ မိုးေတြ ရြာၿပီဆိုတာနဲ႕ ရန္သူေတြ ၿမိဳ႕ကို ၾကာၾကာ ဝိုင္းမထားႏိုင္ပဲ ျပန္ဆုတ္ သြားရတယ္တဲ့။

အယုဒၶယၿမိဳ႕ သက္တမ္းက ၄၁၇ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ၿပီး မင္းဆက္ ၃၅ ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တယ္။ နရဲစြမ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ ဘုရင္က ၂၀ ေယာက္ေျမာက္ ဘုရင္ေပါ့။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ တရားစီရင္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရးမွာ ဘုရင္ကေတာ့ အာဏာ အရိွဆံုး ပုဂၢိဳလ္ပါ။ ေရွးဘဝအဆက္ဆက္မွာ ကုသိုလ္ ေကာင္းမွဴ အစုစုကို ျပဳက်င့္ျဖည္႕တင္းခဲ့တဲ့သူမ်ိဳးမွ ဘုရင္ျဖစ္တယ္လို႕ ယံုၾကည္ၾကလို႕ ဘုရင္ဆိုတာ အေတာ္ကို ဘုန္းတန္ခိုး ႀကီးလွပါတယ္။ ၿမိဳ႕မွ လူတန္းစား ၄ မ်ိဳး ရိွတယ္။ ဘုရင့္ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္၊ မွဳးႀကီးမတ္ရာ၊ ကုန္သည္နဲ႕ သာမန္ျပည္သူတုိ႕ပါ။ အဲဒီအထဲမွာ သာမန္ ျပည္သူက လူဦးေရ အခ်ိဳးအစား အမ်ားဆံုးေပါ့။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အင္အားကလည္း သူတို႕အေပၚမွာပဲ မူတည္ပါတယ္။

အယုဒၶယၿမိဳ႕နဲ႕ ပတ္သက္လာရင္ ဆင္ေတြကိုလည္း ခ်န္ထားလို႕ မရပါဘူး။ အဲဒီေခတ္မွာ ဆင္ေတြက အေတာ္ကို တန္ဖိုးရိွတဲ့ တိရိစာၦန္ပါ။ ဆင္မ်ားမ်ားပိုင္တဲ့ ဘုရင္က ပိုၿပီးဘုန္းႀကီးတယ္လို႕ ျမင္ၾကပါတယ္။ ဆင္ျဖဴကိုသာပိုင္ခဲ့ရင္ အဲဒီဘုရင္မွာ ဆင္ျဖဴရွင္ ဆိုၿပီး ဂုဏ္တခု အပိုတုိးတာေပါ့။ အဲဒီေခတ္မွာ ဆင္ကို သယ္ယူပို႕ေဆာင္ေရးမွာ သံုးပါတယ္။ စစ္ပြဲေတြမွာလည္း သံုးပါတယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ ျပည္ပပို႕ကုန္အျဖစ္ ဆင္ေတြကို ေရာင္းပါတယ္။ အိႏိၵယနဲ႕ ပါရွားဘက္က ဆင္အမ်ားဆံုး ဝယ္ပါတယ္။ အဲဒီေခတ္မွာ အနည္းဆံုး ဆင္ေကာင္ေရ ၃၀၀ ကေန ၄၀၀ ၾကား ႏိုင္ငံျခားကို တင္ပို႕ ေရာင္းခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဆင္စြယ္ကိုေတာ့ တရုတ္ျပည္က အဓိက ဝယ္ပါတယ္။

အယုဒၶယၿမိဳ႕ေတာ္ က်ဆံုးၿပီးတဲ့ေနာက္ ထိုင္းမင္းဆက္က ဘန္ေကာက္ဘက္ကို ေျပာင္းေရႊ႕ အေျခခ်ပါတယ္။ ရာမဘုရင္ (၁) က အယုဒၶယၿမိဳ႕က အုတ္ေတြ ေက်ာက္ေတြကို ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ တည္ေဆာက္ေရးမွာ ယူသံုးဖို႕ ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဂူဘုရားေစတီေတြ ေက်ာင္းေဆာင္ေတြ ပ်က္ဆီးခဲ့ပါတယ္။ ရာမဘုရင္ (၃) လက္ထက္မွာလည္း အယုဒၶယၿမိဳ႕က ဂဝံေက်ာက္ေတြကို ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕က အေဆာက္အဦးေတြမွာ ယူသံုးဖို႕ ခြင့္ျပဳခဲ့ျပန္ပါတယ္။ နဂို အပ်က္ေတြကေန ပ်က္သထက္ ပ်က္ ျဖစ္သြားရရွာတယ္။ ရာမဘုရင္ (၄) လက္ထက္မွာေတာ့ အယုဒၶယၿမိဳ႕က ေရွးေဟာင္း ဘုရားပုထိုး အေဆာက္အဦးေတြကို ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းဖို႕ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ အယုဒၶယၿမိဳ႕က အခုလိုမ်ိဳး က်န္ရိွေနတာပါ။

ဗမာေတြ စစ္လာတိုက္လို႕ အယုဒၶယၿမိဳ႕ ပ်က္ဆီးတယ္ ဆိုတာထက္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ တည္ေဆာက္ဖို႕ ၿမိဳ႕ေဟာင္းက အုတ္ေတြ ဂဝံေက်ာက္ေတြ ယူသံုးဖို႕ ဘုရင္ေတြက ခြင့္ျပဳခဲ့လုိ႕ အယုဒၶယၿမိဳ႕ အခုလို အပ်က္အဆီးပံုစံမ်ိဳး က်န္ေနတယ္လို႕ ျမင္မိပါတယ္ေလ။

Radio for Blood Mobile Organizer

ေသြးလွဴပြဲေတြ က်င္းပျပဳလုပ္တဲ့ လူေတြကို စကၤာပူၾကက္ေျခနီက အမွတ္တရလက္ေဆာင္အေနနဲ႕ ေပးလိုက္တဲ့ ေရဒီယိုေလးပါ။

Birthday Cake

ရံုးက လုပ္ေပးတဲ့ ေမြးေန႕ပြဲက ေခ်ာ့ကလက္ ကိတ္မုန္႕ႀကီးပါ။ အလုပ္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ၄ ႏွစ္ေက်ာ္ ကာလမွာ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ လုပ္ေပးတဲ့ ေမြးေန႕ပြဲပါ။ အလုပ္ဝင္တဲ့ ႏွစ္တုန္းက ေမြးေန႕ပြဲ လုပ္ေပးပါတယ္။ အခုႏွစ္မွာလည္း ေမြးေန႕ပြဲ လုပ္ပါတယ္။ ၾကားထဲက ၂ ႏွစ္မွာေတာ့ ေမ့ထားတာလား ေမ့ေနတာလား မအားတာလား မသိပါဘူး။ ရံုးမွာ ေမြးေန႕ပြဲ မလုပ္တာေတာ့ အေတာ္ၾကာပါၿပီ။

ေမြးေန႕ပြဲအတြက္ ေက်းဇူးတင္ထိုက္တဲ့ သူေတြကို ေက်းဇူးတင္တဲ့အေနနဲ႕ အမွတ္တရ မွတ္တမ္းတင္ သိမ္းထားလိုက္ပါရေစဗ်ာ။

Save 51 lives

ေမလ ၁၅ ရက္ေန႕- စကၤာပူေသြးဘဏ္မွာ ၁၇ ႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေသြးလွဴပြဲေတြ လုပ္ရင္း တခါတည္း ေသြးလွဴျဖစ္တာ ဒါနဲ႕ဆို ၄ ႀကိမ္ေျမာက္ ရိွၿပီေပါ့။

Merit Employee Award

2010 ရဲ႕ လက္က်န္ႏွစ္ဝက္အတြက္
အေကာင္းဆံုး ရုန္းအားေကာင္း ႏြားႀကီးဆု...

The 3rd Myanmar Literature Talk -SG

ဆရာမ ခင္ခင္ထူးရဲ႕ အညာဓေလ့ ရြာဓေလ့

ဆရာခ်စ္စံဝင္းရဲ႕ အေမဟူသည္ အလြမ္းသည္

ဆရာေဖျမင့္ရဲ႕ ဘဝတုိးတက္ဖို႕ စာဖတ္ၾကစို႕

ဆရာေအာင္သင္းရဲ႕ ရပ္ေဝးေျမျခား လူငယ္မ်ားသို႕

စာေပေဆြးေႏြးပြဲမွ ဆရာေနဝင္းျမင့္

စာေပေဆြးေႏြးပြဲမွ ဆရာေအာင္သင္း

A smile speaks them all

So many languages in the world, and a smile speaks them all.

အၿပံဳး...

ပကာသန မပါတဲ့ အၿပံဳး
အမုန္းတရား မပါတဲ့ အၿပံဳး
တည္ၿငိမ္တဲ့ အၿပံဳး
ရင့္က်က္တဲ့ အၿပံဳး
စစ္မွန္တဲ့ အၿပံဳး
ျဖဴစင္တဲ့ အၿပံဳး
ခ်စ္ခင္တဲ့ အၿပံဳး
ေစတနာအျပည္႕နဲ႕ အၿပံဳး။

They are lovely birds...

Silver-beaked tanager


Green Honey-creeper


Saffron Finch

ဒီကေန႕ ညပိုင္း RIO ဆိုတဲ့ ကာတြန္းကား သြားၾကည္႕ျဖစ္ၿပီး အရင္တုန္းက ရိုက္ခဲ့တဲ့ ငွက္ပံုေတြကို သတိတရ ရိွတာနဲ႕ ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ထားလိုက္တာပါ။ တကယ္ေတာ့ ငွက္ကေလးေတြက ခ်စ္ဖို႕ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ အေရာင္အေသြး စံုလင္လွတဲ့ ငွက္ေတြရဲ႕ အလွ၊ တီတီတ်ာတ်ာ အသံေပးေနတဲ့ ငွက္ေတြရဲ႕ ဘာသာစကား၊ အဲဒါေတြကို ခံစားနားဆင္ ရွဳျမင္ႏိုင္ရင္ အျပစ္ကင္းတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႕ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းလွပေနတဲ့ ကမာၻႀကီးကို ပိုင္ဆိုင္ေနမွာေပါ့ေလ။

Merlion Hotel

စကၤာပူရဲ႕ အထင္ကရ ရုပ္တုႀကီးျဖစ္တဲ့ Merlion လည္း အခေပးတည္းခိုရတဲ့ ဟိုတယ္ဘဝကို ဧၿပီလ ၄ ရက္ေန႕ကေန ေမလ ၅ ရက္ေန႕အထိ ၃၂ ရက္တာ ေျပာင္းလဲရွာရေတာ့မယ္။ ငါးျခေသၤ့ရုပ္ႀကီးရဲ႕ ေရွ႕မွာ ၂ ေယာက္အိပ္ အိပ္ခန္းေဆာင္တခုပဲ ပါတဲ့ ဟိုတယ္က တညတာ တည္းခိုခ စကၤာပူေဒၚလာ ၁၅၀ ပါ။ ေရခ်ိဳးခန္း အိမ္သာလည္း ပါပါတယ္။ မနက္စာကိုေတာ့ ဖူလတန္ဟုိတယ္မွာ သြားစားရပါမယ္။ ေစ်းႀကီးလြန္းတယ္လို႕ မဆိုႏုိင္တဲ့ စကၤာပူေဒၚလာ ၁၅၀ ေၾကာင့္ ဟိုတယ္ Booking လုပ္ထားတာ ၃၂ ရက္စာအျပည္႕ပါပဲ။

အခုေတာ့ ျပင္ဆင္တည္ေဆာက္ဆဲ ကာလေပါ့။ မတ္လ ၁၁ ရက္ေန႕မွာ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းခြင္ကို အၿပီးသပ္ပါမယ္။ မတ္လ ၁၃ ရက္ေန႕ကေန ၁၅ ရက္ေန႔အတြင္းမွာေတာ့ အမ်ားျပည္သူ အလည္အပတ္ ၾကည္႕ရွဳခြင့္ျပဳမယ္လို႕ ၾကားထားပါတယ္။

ဒီေန႕ မရည္ရြယ္ပဲ အဲဒီအနား ေရာက္သြားလို႕ မွတ္တမ္းတင္ ဓါတ္ပံုရိုက္ယူထားခဲ့လိုက္တယ္။