ျဖစ္သလို စားတယ္ဆိုတာ ေယာက်ာ္းေလးေတြအတြက္ မထူးဆန္းတဲ့ ကိစၥတစ္ခုပါ။ မိန္းကေလးေတြလို ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ အခ်ိန္ေပး ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္တယ္ ဆိုတဲ့ ေယာက်ာ္းေလးေတြက ရိွေတာ့ ရိွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရွားပါတယ္။ ေယာက်ာ္းေလးအမ်ားစုကေတာ့ ဗိုက္ထဲကို အစာ၀င္သြားရင္ ဗိုက္ဆာေျပရင္ ၿပီးတာပဲ သေဘာထားၾကမွာပါ။
မေန႕က ေဒြး၊ တင့္တင့္ထြန္း၊ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္တို႕ ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ ခ်စ္ျခင္းရင္ခုန္ယုံၾကည္စြာျဖင့္ ဆိုတဲ့ကားကို ၾကည္႕မိေသးတယ္။ MIT ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ ရိုက္ထားတဲ့ ဗီဒီယိုဇာတ္လမ္းပါ။ အဲဒီထဲမွာ ေဒြးက ကန္တင္းမွာ တင့္တင့္ထြန္းတို႕ ထုိင္ေနတဲ့ စားပြဲကို စားေသာက္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္အထိ ေစာင့္ၿပီးမွ မိတ္ဆက္ စကားသြားေျပာပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ စားၿပီးတဲ့အထိ ေစာင့္ရသလဲဆိုတာကို သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးေတာ့ သူျပန္ေျဖတဲ့ စကားရဲ႕သေဘာက... မိန္းကေလးေတြအတြက္ကေတာ့ အစားအစာဆိုတာ ပထမဦးစားေပး အဆင့္အထဲမွာ ရိွပါတယ္တဲ့။ အစာစားေနတဲ့အခ်ိန္ က်န္တာေတြ သြားေျပာရင္ စိတ္မ၀င္စားဘူးဆိုပဲဗ်။ အဟဲ... ဇာတ္ကားထဲမွာက အဲဒီလိုပဲ ေျပာသြားတာပဲေလ။ မွန္လား မမွန္လား ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မသိပါဘူးဗ်ာ။ ကာယကံရွင္ အမ်ိဳးသမီးထုႀကီးက ပိုသိမွာပါေလ။
မိဘအိမ္မွာမေနပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အိမ္ငွားၿပီးေနခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အဖို႕ေတာ့ ျဖစ္သလိုစားတယ္ဆိုတာ လုပ္ေနၾကမို႕ တခါတေလ ျဖစ္သလို စားတယ္ဆိုတာ ဘာကိုေျပာမွန္းေတာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိေတာ့ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုစာနီးပါးမွာ ေန႕စဥ္ စားေသာက္ေနတဲ့ ပံုစံက ျဖစ္သလိုစားေသာက္တဲ့ ပံုစံထဲမွာပဲ ရိွေနလို႕ပါ။
ရန္ကုန္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူေနတုန္းက မနက္အိပ္ရာထရင္ အိမ္ေရွ႕က လက္ဖက္ရည္ဆုိင္က ထမင္းေၾကာ္၊ ပဲအီၾကာ၊ စမူဆာနဲ႕ လက္ဖက္ရည္ တစ္ခုခုမွာၿပီး ဗိုက္ျဖည္႕လိုက္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ေဘးအိမ္မွာ ဖြင့္ထားတဲ့ မုန္႕ဟင္းခါးဆိုင္ အသုပ္ဆိုင္ကေန အုန္းႏုိ႕ေခါက္ဆြဲ၊ ၾကာဇံသုပ္ေတြ မွာၿပီး စားလုိက္တာပါပဲ။ အိပ္ရာထတာ ေစာရင္ေတာ့ လမ္းထိပ္က ေစ်းကို သြားၿပီး ေကာက္ညွင္းေပါင္း၊ ဆီထမင္း၊ ေရႊထမင္း စတဲ့ မုန္႕ပဲသေရစာေတြ ၀ယ္လာၿပီး မနက္စာအျဖစ္ စားလိုက္ပါတယ္။ အိပ္ရာထ ေနာက္က်လို႕ အဲဒါေတြ မရိွေတာ့ရင္လည္း လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္နဲ႕ပဲ ၿပီးသြားတာပါပဲေလ။
အဲဒီလို မနက္စာ စားၿပီးရင္ ေန႕လည္ ၂ နာရီအထိ ဘာမွမစားပဲ ဂိမ္းပဲ ထိုင္ေဆာ့ေနပါတယ္။ ဗိုက္ဆာရင္ ဆာသလို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ လွမ္းမွာလိုက္တယ္။ တခါတေလ ညေန ၆ နာရီအထိ ထမင္းမစားပဲ လက္ဖက္ရည္ တစ္ခြက္ၿပီး တစ္ခြက္ ေသာက္ေနတတ္ပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ညစာပဲ စားျဖစ္ပါတယ္။ ညစာကိုလည္း သီရိမဂၤလာေစ်းမွာ ညလံုးေပါက္ဖြင့္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ထမင္းေၾကာ္ သြားစားျဖစ္တာ မ်ားပါတယ္။ အအိပ္အစား လံုး၀မမွန္တဲ့ ေပေတေတ လူတစ္ေယာက္ေပါ့။
ဒါနဲ႕ပဲ မိဘေတြက အေပအေတ ကၽြန္ေတာ္ကို ရန္ကုန္ကေန စကာၤပူကို ႏွစ္အကန္႕အသတ္မရိွ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ ေပးလိုက္ပါေတာ့တယ္။ ဒီေရာက္ေတာ့မွပဲ အစားအေသာက္နဲ႕ အိပ္ခ်ိန္ နည္းနည္းေလး မွန္သြားပါတယ္။ နည္းနည္းေလး မွန္တယ္ဆိုတာ ပံုမွန္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕ ပံုမွန္မဟုတ္လဲ ဆိုေတာ့ စေန တနဂၤေႏြလို ရံုးပိတ္ရက္ေတြမွာ အအိပ္အစား မမွန္လို႕ပါ။ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာ နတ္ကရာ က်ီးေမာ့သလို ဟို၀င္ဒီထြက္ ဟိုဖတ္ဒီဖတ္နဲ႕ နာရီအခ်ိန္မိနစ္စကၠန္႕ေတြကို ဥပကၡာျပဳေနမိလို႕ပါပဲ။
ရံုးတက္ရတဲ့ေန႕ေတြမွာေတာ့ ေန႕လည္စာကေတာ့ အခ်ိန္မွန္ေလး စားျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္ေတြ ခဏနားၿပီး အျပင္ထြက္လို႕ရတာေၾကာင့္ ထမင္းစားခ်ိန္မွာ ထြက္ျဖစ္တယ္ေလ။ ရံုးနားမွာရိွတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္တန္းမွာ ဆိုင္ေတြ အမ်ားႀကီး ရိွေပမယ့္ ေခါက္ဆြဲမႀကိဳက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္အဖို႕ ေခါက္ဆြဲဆုိင္ေတြ ေရွ႕ကို ျဖတ္ေတာင္ မေလွ်ာက္ပါဘူး။ မေလးထမင္းဟင္းေတြ ေရာင္းတဲ့ဆိုင္မွာ တခါတေလ ထမင္းစားျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျခေလးေခ်ာင္းသား မစားတာေၾကာင့္ အမဲသား ဆိတ္သားဟင္းကို ေရွာင္ဖို႕ ေမးျမန္းရတာ အေတာ္ေလးကို ကရိကထ မ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္း သိပ္မစားျဖစ္ပါဘူး။
အလုပ္မ်ားေနလို႕ အခ်ိန္မကုန္ခ်င္တဲ့အခါ ၾကက္ဆီထမင္းကို ျဖစ္သလိုပဲ စားလိုက္ပါတယ္။ သူက မွာလိုက္ရင္ ခ်က္ခ်င္းရပါတယ္။ သိပ္မေစာင့္ရပါဘူး။ စားရင္လည္း ျမန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဟင္းရည္က အခ်ိဳမႈန္႕ေတြပဲ ပါသလားေတာ့ မသိဘူး စားၿပီးရင္ ေခါင္းနည္းနည္း မူးသလိုပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္မရမွပဲ စားျဖစ္ရင္ေတာင္ ဟင္းရည္ကို မေသာက္မိေအာင္ သတိထားရပါတယ္။ အခ်ိန္နည္းနည္း ပိုရရင္ေတာ့ ကုလားဆိုင္မွာ ထမင္းစားပါတယ္။ ေရြးခ်ယ္စရာ သိပ္မရိွတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အဖို႕ ဟင္းကေတာ့ ၾကက္သား သို႕မဟုတ္ ပုဇြန္ပါပဲ။ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ အနည္းငယ္လည္း ပါတာေပါ့။ မပါမျဖစ္ကေတာ့ ပဲဟင္းပါပဲ။
အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့ ျမန္မာျပည္က လာတဲ့လူျဖစ္တဲ့အတိုင္း အေျခာက္အျခမ္းေတြ၊ လက္ဖက္သုပ္ေတြ ရိွေနရင္ပဲ ညစာက အဆင္ေျပေနပါတယ္။ ငါးရံ႕ေျခာက္၊ ငပိေၾကာ္၊ ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္ေတြက ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အႀကိဳက္ဆံုး အစားအစာေတြေပါ့။ လက္ဖက္ဆိုရင္ ၾကက္ေျခနီသုပ္တစ္ခုပဲ ႀကိဳက္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ လက္ဖက္ဆုိရင္ သိပ္မႀကိဳက္ပါဘူး။ မွ်င္ငပိေထာင္းရိွရင္လည္း ထမင္းစား၀င္ပါတယ္။ ငပိရည္နဲ႕လည္း စားျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒါေတြ ရိွေနရင္ ျဖစ္သလို စားေနရတယ္ကို မထင္ေတာ့ဘူးခင္ဗ်။
ဟိုဟာမစား ဒီဟာေရွာင္၊ ဟင္းအေရာင္ေရြး အနံ႕ေရြး ဟင္းဂ်ီးမ်ားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္အဖို႕ အေျခာက္အျခမ္းေတြက ေရြးခ်ယ္စရာ သိပ္မလိုတဲ့ အစားအစာေတြပါ။ ႀကိဳက္တာလည္း ပါပါတယ္။ ဒီေတာ့ ညစာကို ဒီဟင္းေတြနဲ႕ပဲ ျဖစ္သလိုပဲ စားလိုက္တာေပါ့ဗ်ာ။ ညစာကို အိမ္မွာမစားျဖစ္လို႕ အျပင္ထြက္စားျဖစ္ရင္လည္း ထူးထူးေထြေထြ ရွာေဖြ စားေသာက္မေနပါဘူး။ အနီးဆံုး KFC, MacDonald ဆိုင္ကို သြားၿပီး ပြဲေတာ္တည္လိုက္ပါတယ္။
ေၾသာ္... ခ်က္မစားဘူးတဲ့လား။ ဟုတ္ကဲ့... ထမင္းကလြဲလို႕ ဘာမွ မခ်က္တတ္ပါဘူး။ ဓါးလည္း မကိုင္တတ္ပါဘူး။ ၾကက္သြန္လည္း မလွီးတတ္ပါဘူး။ အာလူးလည္း အခြံမႏြာတတ္ပါဘူး။ အရင္တုန္းက ၾကက္ဥေၾကာ္ဖို႕ ႀကိဳးစားဖူးပါတယ္။ ဆီေပါက္လို႕ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ ေမ်ာက္ခုန္သလို ပတ္ေျပးေနရပါတယ္။ ပလာတာေၾကာ္စားဖို႕လည္း ႀကိဳးစားခဲ့ဖူးပါတယ္။ ပလာတာကို ဒယ္အိုးထဲ ထည္႕ၿပီး ေၾကာ္ေနတုန္း ဖုန္းလာလို႕ ဖုန္းေျဖေနတာ မီးဖိုပိတ္ဖို႕ ေမ့သြားပါတယ္။ ဖုန္းေျဖၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ပလာတာဖင္မည္းႀကီးပဲ ရခဲ့လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္ေၾကာ္ထားတာဆိုေတာ့ ႏွေျမာတာနဲ႕ပဲ စားၾကည္႕လိုက္ေသးတယ္။ အဲဒီကတည္းက စၿပီး ပလာတာကို မုန္းသြားတာ အခုထိပါပဲဗ်ာ။
ကဲ... မလင္းေရ... ျဖစ္သလို စားတာေတြကို ျဖစ္သလို မေရးပဲ အေသအခ်ာ ေရးေပးလုိက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။
ကဲ ဒီတစ္ခါ လက္ဆင့္ကမ္းမယ့္ သူမ်ားကေတာ့...
ခ်က္စားျဖစ္ရင္ သံေခ်ာင္းေခါက္မယ္ ဆိုတဲ့ YTU က ေတာသား
အေဖက တမင္ေပးထားတဲ့ အမည္ပိုင္ရွင္ မတူးတူးသာ
အိမ္ကခ်က္တဲ့ အစာေတြ မႀကိဳက္ေတာ့တဲ့ မခင္မမမ်ိဳး
အိမ္း... ထုိသို႕ျပဳရကုသလေၾကာင့္ ျဖစ္သလို မလင္းဆိုတဲ့ အပ်ိဳႀကီးတစ္ေယာက္ ဒီသီတင္းကၽြတ္မွာ လင္ေကာင္းသားေကာင္း အျမန္ရပါေစေသာ၀္.... (ဟမ္... ဘာမွလည္း မဆုိင္ပါဘူးေနာ္။ စတာေနာ္ အတည္... အဟိ)
မေန႕က ေဒြး၊ တင့္တင့္ထြန္း၊ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္တို႕ ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ ခ်စ္ျခင္းရင္ခုန္ယုံၾကည္စြာျဖင့္ ဆိုတဲ့ကားကို ၾကည္႕မိေသးတယ္။ MIT ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ ရိုက္ထားတဲ့ ဗီဒီယိုဇာတ္လမ္းပါ။ အဲဒီထဲမွာ ေဒြးက ကန္တင္းမွာ တင့္တင့္ထြန္းတို႕ ထုိင္ေနတဲ့ စားပြဲကို စားေသာက္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္အထိ ေစာင့္ၿပီးမွ မိတ္ဆက္ စကားသြားေျပာပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ စားၿပီးတဲ့အထိ ေစာင့္ရသလဲဆိုတာကို သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးေတာ့ သူျပန္ေျဖတဲ့ စကားရဲ႕သေဘာက... မိန္းကေလးေတြအတြက္ကေတာ့ အစားအစာဆိုတာ ပထမဦးစားေပး အဆင့္အထဲမွာ ရိွပါတယ္တဲ့။ အစာစားေနတဲ့အခ်ိန္ က်န္တာေတြ သြားေျပာရင္ စိတ္မ၀င္စားဘူးဆိုပဲဗ်။ အဟဲ... ဇာတ္ကားထဲမွာက အဲဒီလိုပဲ ေျပာသြားတာပဲေလ။ မွန္လား မမွန္လား ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မသိပါဘူးဗ်ာ။ ကာယကံရွင္ အမ်ိဳးသမီးထုႀကီးက ပိုသိမွာပါေလ။
မိဘအိမ္မွာမေနပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အိမ္ငွားၿပီးေနခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အဖို႕ေတာ့ ျဖစ္သလိုစားတယ္ဆိုတာ လုပ္ေနၾကမို႕ တခါတေလ ျဖစ္သလို စားတယ္ဆိုတာ ဘာကိုေျပာမွန္းေတာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိေတာ့ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုစာနီးပါးမွာ ေန႕စဥ္ စားေသာက္ေနတဲ့ ပံုစံက ျဖစ္သလိုစားေသာက္တဲ့ ပံုစံထဲမွာပဲ ရိွေနလို႕ပါ။
ရန္ကုန္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူေနတုန္းက မနက္အိပ္ရာထရင္ အိမ္ေရွ႕က လက္ဖက္ရည္ဆုိင္က ထမင္းေၾကာ္၊ ပဲအီၾကာ၊ စမူဆာနဲ႕ လက္ဖက္ရည္ တစ္ခုခုမွာၿပီး ဗိုက္ျဖည္႕လိုက္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ေဘးအိမ္မွာ ဖြင့္ထားတဲ့ မုန္႕ဟင္းခါးဆိုင္ အသုပ္ဆိုင္ကေန အုန္းႏုိ႕ေခါက္ဆြဲ၊ ၾကာဇံသုပ္ေတြ မွာၿပီး စားလုိက္တာပါပဲ။ အိပ္ရာထတာ ေစာရင္ေတာ့ လမ္းထိပ္က ေစ်းကို သြားၿပီး ေကာက္ညွင္းေပါင္း၊ ဆီထမင္း၊ ေရႊထမင္း စတဲ့ မုန္႕ပဲသေရစာေတြ ၀ယ္လာၿပီး မနက္စာအျဖစ္ စားလိုက္ပါတယ္။ အိပ္ရာထ ေနာက္က်လို႕ အဲဒါေတြ မရိွေတာ့ရင္လည္း လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္နဲ႕ပဲ ၿပီးသြားတာပါပဲေလ။
အဲဒီလို မနက္စာ စားၿပီးရင္ ေန႕လည္ ၂ နာရီအထိ ဘာမွမစားပဲ ဂိမ္းပဲ ထိုင္ေဆာ့ေနပါတယ္။ ဗိုက္ဆာရင္ ဆာသလို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ လွမ္းမွာလိုက္တယ္။ တခါတေလ ညေန ၆ နာရီအထိ ထမင္းမစားပဲ လက္ဖက္ရည္ တစ္ခြက္ၿပီး တစ္ခြက္ ေသာက္ေနတတ္ပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ညစာပဲ စားျဖစ္ပါတယ္။ ညစာကိုလည္း သီရိမဂၤလာေစ်းမွာ ညလံုးေပါက္ဖြင့္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ထမင္းေၾကာ္ သြားစားျဖစ္တာ မ်ားပါတယ္။ အအိပ္အစား လံုး၀မမွန္တဲ့ ေပေတေတ လူတစ္ေယာက္ေပါ့။
ဒါနဲ႕ပဲ မိဘေတြက အေပအေတ ကၽြန္ေတာ္ကို ရန္ကုန္ကေန စကာၤပူကို ႏွစ္အကန္႕အသတ္မရိွ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ ေပးလိုက္ပါေတာ့တယ္။ ဒီေရာက္ေတာ့မွပဲ အစားအေသာက္နဲ႕ အိပ္ခ်ိန္ နည္းနည္းေလး မွန္သြားပါတယ္။ နည္းနည္းေလး မွန္တယ္ဆိုတာ ပံုမွန္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕ ပံုမွန္မဟုတ္လဲ ဆိုေတာ့ စေန တနဂၤေႏြလို ရံုးပိတ္ရက္ေတြမွာ အအိပ္အစား မမွန္လို႕ပါ။ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာ နတ္ကရာ က်ီးေမာ့သလို ဟို၀င္ဒီထြက္ ဟိုဖတ္ဒီဖတ္နဲ႕ နာရီအခ်ိန္မိနစ္စကၠန္႕ေတြကို ဥပကၡာျပဳေနမိလို႕ပါပဲ။
ရံုးတက္ရတဲ့ေန႕ေတြမွာေတာ့ ေန႕လည္စာကေတာ့ အခ်ိန္မွန္ေလး စားျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္ေတြ ခဏနားၿပီး အျပင္ထြက္လို႕ရတာေၾကာင့္ ထမင္းစားခ်ိန္မွာ ထြက္ျဖစ္တယ္ေလ။ ရံုးနားမွာရိွတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္တန္းမွာ ဆိုင္ေတြ အမ်ားႀကီး ရိွေပမယ့္ ေခါက္ဆြဲမႀကိဳက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္အဖို႕ ေခါက္ဆြဲဆုိင္ေတြ ေရွ႕ကို ျဖတ္ေတာင္ မေလွ်ာက္ပါဘူး။ မေလးထမင္းဟင္းေတြ ေရာင္းတဲ့ဆိုင္မွာ တခါတေလ ထမင္းစားျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျခေလးေခ်ာင္းသား မစားတာေၾကာင့္ အမဲသား ဆိတ္သားဟင္းကို ေရွာင္ဖို႕ ေမးျမန္းရတာ အေတာ္ေလးကို ကရိကထ မ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္း သိပ္မစားျဖစ္ပါဘူး။
အလုပ္မ်ားေနလို႕ အခ်ိန္မကုန္ခ်င္တဲ့အခါ ၾကက္ဆီထမင္းကို ျဖစ္သလိုပဲ စားလိုက္ပါတယ္။ သူက မွာလိုက္ရင္ ခ်က္ခ်င္းရပါတယ္။ သိပ္မေစာင့္ရပါဘူး။ စားရင္လည္း ျမန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဟင္းရည္က အခ်ိဳမႈန္႕ေတြပဲ ပါသလားေတာ့ မသိဘူး စားၿပီးရင္ ေခါင္းနည္းနည္း မူးသလိုပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္မရမွပဲ စားျဖစ္ရင္ေတာင္ ဟင္းရည္ကို မေသာက္မိေအာင္ သတိထားရပါတယ္။ အခ်ိန္နည္းနည္း ပိုရရင္ေတာ့ ကုလားဆိုင္မွာ ထမင္းစားပါတယ္။ ေရြးခ်ယ္စရာ သိပ္မရိွတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အဖို႕ ဟင္းကေတာ့ ၾကက္သား သို႕မဟုတ္ ပုဇြန္ပါပဲ။ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ အနည္းငယ္လည္း ပါတာေပါ့။ မပါမျဖစ္ကေတာ့ ပဲဟင္းပါပဲ။
အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့ ျမန္မာျပည္က လာတဲ့လူျဖစ္တဲ့အတိုင္း အေျခာက္အျခမ္းေတြ၊ လက္ဖက္သုပ္ေတြ ရိွေနရင္ပဲ ညစာက အဆင္ေျပေနပါတယ္။ ငါးရံ႕ေျခာက္၊ ငပိေၾကာ္၊ ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္ေတြက ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အႀကိဳက္ဆံုး အစားအစာေတြေပါ့။ လက္ဖက္ဆိုရင္ ၾကက္ေျခနီသုပ္တစ္ခုပဲ ႀကိဳက္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ လက္ဖက္ဆုိရင္ သိပ္မႀကိဳက္ပါဘူး။ မွ်င္ငပိေထာင္းရိွရင္လည္း ထမင္းစား၀င္ပါတယ္။ ငပိရည္နဲ႕လည္း စားျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒါေတြ ရိွေနရင္ ျဖစ္သလို စားေနရတယ္ကို မထင္ေတာ့ဘူးခင္ဗ်။
ဟိုဟာမစား ဒီဟာေရွာင္၊ ဟင္းအေရာင္ေရြး အနံ႕ေရြး ဟင္းဂ်ီးမ်ားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္အဖို႕ အေျခာက္အျခမ္းေတြက ေရြးခ်ယ္စရာ သိပ္မလိုတဲ့ အစားအစာေတြပါ။ ႀကိဳက္တာလည္း ပါပါတယ္။ ဒီေတာ့ ညစာကို ဒီဟင္းေတြနဲ႕ပဲ ျဖစ္သလိုပဲ စားလိုက္တာေပါ့ဗ်ာ။ ညစာကို အိမ္မွာမစားျဖစ္လို႕ အျပင္ထြက္စားျဖစ္ရင္လည္း ထူးထူးေထြေထြ ရွာေဖြ စားေသာက္မေနပါဘူး။ အနီးဆံုး KFC, MacDonald ဆိုင္ကို သြားၿပီး ပြဲေတာ္တည္လိုက္ပါတယ္။
ေၾသာ္... ခ်က္မစားဘူးတဲ့လား။ ဟုတ္ကဲ့... ထမင္းကလြဲလို႕ ဘာမွ မခ်က္တတ္ပါဘူး။ ဓါးလည္း မကိုင္တတ္ပါဘူး။ ၾကက္သြန္လည္း မလွီးတတ္ပါဘူး။ အာလူးလည္း အခြံမႏြာတတ္ပါဘူး။ အရင္တုန္းက ၾကက္ဥေၾကာ္ဖို႕ ႀကိဳးစားဖူးပါတယ္။ ဆီေပါက္လို႕ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ ေမ်ာက္ခုန္သလို ပတ္ေျပးေနရပါတယ္။ ပလာတာေၾကာ္စားဖို႕လည္း ႀကိဳးစားခဲ့ဖူးပါတယ္။ ပလာတာကို ဒယ္အိုးထဲ ထည္႕ၿပီး ေၾကာ္ေနတုန္း ဖုန္းလာလို႕ ဖုန္းေျဖေနတာ မီးဖိုပိတ္ဖို႕ ေမ့သြားပါတယ္။ ဖုန္းေျဖၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ပလာတာဖင္မည္းႀကီးပဲ ရခဲ့လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္ေၾကာ္ထားတာဆိုေတာ့ ႏွေျမာတာနဲ႕ပဲ စားၾကည္႕လိုက္ေသးတယ္။ အဲဒီကတည္းက စၿပီး ပလာတာကို မုန္းသြားတာ အခုထိပါပဲဗ်ာ။
ကဲ... မလင္းေရ... ျဖစ္သလို စားတာေတြကို ျဖစ္သလို မေရးပဲ အေသအခ်ာ ေရးေပးလုိက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။
ကဲ ဒီတစ္ခါ လက္ဆင့္ကမ္းမယ့္ သူမ်ားကေတာ့...
ခ်က္စားျဖစ္ရင္ သံေခ်ာင္းေခါက္မယ္ ဆိုတဲ့ YTU က ေတာသား
အေဖက တမင္ေပးထားတဲ့ အမည္ပိုင္ရွင္ မတူးတူးသာ
အိမ္ကခ်က္တဲ့ အစာေတြ မႀကိဳက္ေတာ့တဲ့ မခင္မမမ်ိဳး
အိမ္း... ထုိသို႕ျပဳရကုသလေၾကာင့္ ျဖစ္သလို မလင္းဆိုတဲ့ အပ်ိဳႀကီးတစ္ေယာက္ ဒီသီတင္းကၽြတ္မွာ လင္ေကာင္းသားေကာင္း အျမန္ရပါေစေသာ၀္.... (ဟမ္... ဘာမွလည္း မဆုိင္ပါဘူးေနာ္။ စတာေနာ္ အတည္... အဟိ)

