.:: Download Myanmar Font (WinKalaw New Version) HERE ::.

Thursday, October 30, 2008

Got promotion

စီးပြါးပ်က္ကပ္ႀကီး ဆိုက္ေနေတာ့ တခ်ိဳ႕အလုပ္ေတြမွာ လူေတြ ေလွ်ာ့တယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြက်ေတာ့ လခေတာ့ အေလွ်ာ့ခံရတယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြက်ေတာ့ ပိုေနၿမဲ က်ားေနၿမဲပါပဲ။ ကိုယ္ေတြ အလုပ္လည္း ဘယ္ေန႕ ဘာေတြ ျဖစ္မလဲဆိုၿပီး စိုးတထိတ္ထိတ္နဲ႕ပဲေပါ့။ သိပ္ေတာ့ စိတ္မပူပါဘူး။ ျမန္မာျပည္ရလည္း ထမင္းငတ္ေသမယ့္ လူမွ မဟုတ္တာ။ အေမရိွရင္ ေငြရိွတယ္ပဲေလ။ အဟက္...

ဒီေန႕ ရံုးေရာက္ေတာ့ စီနီယာမန္ေနဂ်ာက သူ႕အခန္းထဲကို လာခဲ့ပါအံုးဆိုၿပီး ဖုန္းလွမ္းဆက္တယ္။ ရံုးတက္တာ အၿမဲေနာက္က်လို႕ပဲ တရားေဟာေတာ့မလားေပါ့။ ေဟာလည္း ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ကိုယ္က ညႀကီးမိုးခ်ဳပ္ အလုပ္လုပ္ေနရေတာ့ မနက္ေစာေစာ မထႏိုင္တာ မဆန္းပါဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ေအးေဆးပါဆိုၿပီး သူ႕အခန္းထဲ ၀င္သြားလိုက္တယ္။ သူက စာတစ္ေစာင္ ထုတ္ေပးတယ္။ ရံုးေနာက္က်လုိ႕ အလုပ္ပါ ျဖဳတ္လိုက္တာလားေပါ့။ သူက ဖြင့္ၾကည္႕ပါလုိ႕ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႕ ဖြင့္ၾကည္႕လုိက္တာေပါ့။ အဟဲ...

PROMOTION
In recognition of your good performance, the Management has decided to promote you to Senior Consultant with effect from 1 October 2008, subject to the following:
...
...
...
ဆိုၿပီး ေရးထားတာကို ဖတ္လိုက္ရတယ္။ ေဟး ေဟး... နိပ္သဟ ရွယ္ပဲ။ အလုပ္ေတာင္ မၿပဳတ္တဲ့အျပင္ ရာထူးပါ တိုးသြားေသးတယ္။ ေနာက္ Pay Slip ထုတ္ေပးေတာ့ စာထဲမွာ ပါတဲ့အတုိင္း လခကလည္း ေျပာင္းေနၿပီ။ အရင္ လခထက္ ၅၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ ခုန္တက္သြားတယ္။

ဒီအလုပ္က စကၤာပူမွာ ပထမဦးဆံုး ၀င္လုပ္တဲ့ အလုပ္ပါ။ ၁ ႏွစ္ခြဲတိတိ ရိွတဲ့ေန႕မွာ ရာထူးတိုးေပးခံရတာပါ။ ၀င္ကာစ ၆ လ အတြင္းမွာေတာ့ ဘာမွမလုပ္တတ္ မကိုင္တတ္နဲ႕ အေတာ္ေလး ရုန္းကန္ခဲ့ရတယ္။ ဘာမွ မခိုင္းပဲ အလွထားထားတာ ၃ လ ေလာက္ရိွတယ္။ ကိုယ့္အေပၚက လူႀကီးေတြ အလုပ္ထြက္ၿပီး လူခဏခဏ ေျပာင္းေတာ့ ကိုယ္လည္း ၾကားလြတ္ လြတ္ေနၿပီး အလုပ္ရယ္လို႕ မယ္မယ္ရရ မရိွခဲ့တာေပါ့။ ထမင္းသိုး ဟင္းသိုးေလး ျဖစ္ေနခဲ့ရတယ္။

၁ ႏွစ္ေလာက္ရိွတဲ့အခါမွာ ရံုးမွာ ေနရာေလး ရလာခဲ့တယ္။ တရုတ္ျပည္ကေန စလံုးမွာ အေျခလာစိုက္တဲ့ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေနရာေပးမႈေၾကာင့္ေပါ့။ သူက အလုပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားကို ကၽြန္ေတာ့္ကို တာ၀န္ယူ လုပ္ခိုင္းတယ္။ သူ႕ေက်းဇူးေတြေၾကာင့္ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ေတာက္ေလွ်ာက္နီးပါး အဆင္ေျပလာခဲ့တယ္။ အေတာ္မ်ားမ်ားကို လုပ္ကိုင္ခြင့္ ရလာတယ္။ အစက ပေရာဂ်က္ ၃ ခုေလာက္ပဲ ကိုင္ထားရတာကေန အခုဆို ပေရာဂ်က္ ၁၅ ခုေလာက္ လက္ထဲမွာ ေရာက္ေနၿပီ။ စိန္ေဗဒါ ဆိုင္းတီးသလို လူလည္း ပတ္ခ်ာလည္ေနၿပီ။ လက္သံလည္း ေျပာင္လာတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ဌာနရဲ႕ စီနီယာမန္ေနဂ်ာကေတာ့ ေျပာပါေသးတယ္။ ေနာက္ထပ္ ရာထူးတစ္ဆင့္ တိုးဖို႕အတြက္ ထပ္ႀကိဳးစားပါတဲ့။ အေျဖကေတာ့... ဟုတ္ကဲ့ ႀကိဳးစားပါမယ္ေပါ့။ အဲဒီ ရာထူးေနာက္တစ္ဆင့္ တိုးရင္ ေကာင္းတာေတြ ရိွသလို မေကာင္းတာလဲ ရိွပါတယ္။ ေကာင္းေတာ့ေကာင္းတယ္... မ်က္စိစပ္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳးႀကီးေပါ့။ ေကာင္းတာကေတာ့ လခတိုးလာမယ္ေပါ့။ မေကာင္းတာတစ္ခုက အလုပ္ထြက္ခ်င္ရင္ ၂ လႀကိဳၿပီး ထြက္စာတင္ရမယ့္ ေနရာႀကီး ျဖစ္ေနတယ္။ လက္ရိွ ကၽြန္ေတာ့္ေနရာက အလုပ္ေျပာင္းခ်င္ရင္ ၁ လႀကိဳၿပီး စာတင္ရံုပါပဲေလ။

ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ လခတိုး ရာထူးတိုးတဲ့အေၾကာင္းကို မွတ္တမ္းတင္ထားတာပါ။ ၾကြားခ်င္လုိ႕ ၾကြားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မုန္႕၀ယ္ေကၽြးပါ လက္ဖက္ရည္တိုက္ပါလို႕ ေျပာခ်င္တဲ့သူမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႕ ညစာစားပြဲတစ္ခုေလာက္ အရင္တည္ခင္းဧည္ခံေပးပါလို႕ ဦးစြာပထမ ေျပာၾကားလိုပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ ဟဟ...

Tuesday, October 28, 2008

Me & Youth Favourites

တနဂၤေႏြေန႕မွာ မနက္ ၉ နာရီခြဲမွ အိပ္ရာႏိုးတယ္။ စေနေန႕ညက ေစာေစာ အိပ္ရာ၀င္ေပမယ့္ မနက္ ၃ နာရီေလာက္ႀကီး ႏိွဳးေနခဲ့တယ္။ ေျခေထာက္ေတြလည္း ကိုက္ခဲလို႕ေပါ့။ ဒါနဲ႕ ဦးစိုင္း အေၾကာေျပလိမ္းေဆး လိမ္းလိုက္တယ္။ အိပ္လို႕မရတာနဲ႕ ဘေလာ့မွာလည္း ဓါတ္ပံုေတြ တင္လိုက္တာ မနက္ ၆ နာရီေက်ာ္သြားေရာ။ အိပ္အံုးမွပဲဆိုၿပီး ျပန္အိပ္လို္က္တာ မနက္ ၉ နာရီေက်ာ္မွ ႏိွဳးတဲ့အျဖစ္ကို ေရာက္ပါေလေရာဗ်ာ။ အဲဒါနဲ႕ပဲ ကမန္းကတမ္း ေရမိုးခ်ိဳး အ၀တ္စားလဲ၊ အိမ္က အစ္ကိုတစ္ေယာက္ ေဖ်ာ္ေပးထားတဲ့ ေကာ္ဖီကို အျမန္ ေမာ့ခ်ၿပီး Dohby Ghautကို ၁၁ နာရီ ၁၀ မိနစ္ေက်ာ္မွ ေရာက္ခဲ့တယ္။

ဟိုေရာက္ေတာ့ YDC Booth ကို အရင္၀င္လုိက္တယ္။ တနဂၤေႏြေန႕မွာ NUS က ေက်ာင္းသားေတြရယ္ ITE က တျခားေမဂ်ာက ေက်ာင္းသားေတြရယ္ အမ်ားႀကီး ေရာက္ေနေတာ့ ကိုယ္လည္း Refreshment Area မွာပဲ လုပ္အားေပးေနလိုက္တယ္။ ဧည္႕ခံေကၽြးေမြး လက္ေဆာင္ေပးေပါ့။ Youth Camp ၀င္ခဲ့တဲ့ တခ်ိဳ႕လည္း ေသြးလာလွဴတာ ေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ တနဂၤေႏြေန႕မွာ Fairies လုပ္တဲ့အဖြဲ႕က စေနေန႕မွာ Fairies လုပ္ခဲ့တဲ့ Raffles Secondary ေက်ာင္းသူေလးေတြ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ NUS မွာ တက္ေနတဲ့ ဗီယက္နမ္မေလးေတြ။ Fairiesလုပ္တဲ့ တစ္ေယာက္က မ်က္မွန္ေလးနဲ႕ ေခ်ာတယ္ဗ်။ သူတို႕က လူႀကီးပိုင္းဆိုေတာ့ ဓါတ္ပံုရိုက္ရတာ အဆင္ေျပလွပါတယ္။ ဟိုကေလးေတြတုန္းက ရွက္လို႕လားမသိဘူး။ ေသေသခ်ာခ်ာ ဓါတ္ပံုအရိုက္မခံၾကဘူး။ ပတ္ေျပးေနၾကတယ္။

YDC က တစ္ေယာက္က အကူအညီေတာင္းတာနဲ႕ ဘူတာအျပင္ထြက္ၿပီး ပလာဇာစကၤာပူရ အနားတ၀ိုက္မွာ မနက္ပိုင္းကေန ေန႕လည္ ၂ ခ်က္ေက်ာ္အထိ လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ ေ၀တဲ့အလုပ္ကို ကူေပးပါတယ္။ တကယ္ဆို ကၽြန္ေတာ္ လုပ္စရာ မလိုပါဘူး။ ITE ေက်ာင္းက ေက်ာင္းသားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ အဲဒီအလုပ္ကို လုပ္ေနၾကတာ။ ခက္တာက အဲဒီေက်ာင္းသားေတြက အခုမွ Volunteer စလုပ္ဖူးတာ။ ေဟးလား ၀ါးလားေတြ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ပါ အဲဒီ အလုပ္ကို ၀င္လုပ္ေနခဲ့ရတယ္။ အဲဒီမွာပဲ လက္ကမ္းစာေစာင္ ေ၀တဲ့အလုပ္အျပင္ ပူေဖာင္းလုပ္တဲ့ ပူေဖာင္းသည္ပါ ျဖစ္သြားခဲ့ရတယ္။ ဘူတာအ၀က ေလွကားထစ္မွာ ထိုင္ရင္း ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ကေလးေတြကို လက္ေဆာင္ေပးဖို႕အတြက္ ပူေဖာင္းေတြ လုပ္ေပးေနတာကို တခ်ိဳ႕မိဘေတြက ပူေဖာင္းေရာင္းတယ္ ထင္ၿပီး ပူေဖာင္းတစ္လံုး ဘယ္ေလာက္လဲ လာေမးေနၾကေသးတယ္။ ၾကည္႕ရတာ ဥပဓိရုပ္ေၾကာင့္ ထင္တယ္။ မခ်ိၿပံဳးေလးပဲ ေခၚရမလားေပါ့။ ၿပံဳးၿပံဳးေလးနဲ႕ ျပန္ေျဖေပးလိုက္တယ္။ အလကား ေပးေနတာပါဗ်ာ။

ပူေဖာင္းသည္ လုပ္ေနရတာနဲ႕ အေတာ္ေလး ပင္ပန္းတယ္။ ေနကလည္း ပူသလို ေရလည္း ငတ္လွၿပီ။ အဲဒါနဲ႕ ေအာက္ကို ခဏျပန္ဆင္းလာၿပီး ေရသြားေသာက္ၾကတယ္။ ေအာက္ေရာက္ေတာ့ Blood Buddyႀကီးနဲ႕အတူ HarbourFront ကို လိုက္သြားၿပီး ၾကီးၾကပ္ေပးပါတဲ့။ ဓါတ္ပံုလည္း ရိုက္ခဲ့ေပးပါတဲ့။ ဒါနဲ႕ပဲ Fairiesအဖြဲ႕ ဗီယက္နမ္မေလး ၄ ေယာက္နဲ႕ Blood Buddyႀကီးကို ေခၚၿပီး ဘူတာထဲကို ၀င္လာခဲ့တယ္။ ဘူတာ အ၀င္အထြက္က လက္မွတ္ျဖတ္စရာ မလိုပါဘူး။ ဘူတာ၀န္ထမ္းေတြ ၀င္ထြက္တဲ့ ေဘးအေပါက္ကေနပဲ ၀င္ထြက္ရပါတယ္။ ရထား အလကားစီးရတဲ့ သေဘာေပါ့။ HarbourFornt မွာလည္း ITE ေက်ာင္းက တစ္ဖြဲ႕ လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ ေ၀ငွၿပီး ေသြးလွဴရွင္ စုေဆာင္းေရး လုပ္ေနၾကပါတယ္။ ခက္တာက သူတုိ႕လည္း ေယာင္ခ်ာခ်ာပဲ။ တစ္ေနရာမွာပဲ ဆယ္ေယာက္ေလာက္ စုေနၿပီး အလုပ္မျဖစ္ၾကဘူး။ လူမ်ားၿပီး ပြဲမစည္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးေပါ့။

ဟိုေရာက္ေတာ့ လူအေတာ္စည္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ Vivo City တုိ႕ Sentosa တို႕ ရိွေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသား ခရီးသည္ေတြလည္း မ်ားပါတယ္။ ရထားဂိတ္ဆံုး ဘူတာျဖစ္တာေၾကာင့္လည္း ရထားတစ္စီး ဆုိက္လာရင္ ဆင္းလာတဲ့ ခရီးသည္ကလည္း မနည္းမေႏွာပါ။ ခရီးသည္ေတြထဲမွာ ကေလးေတြ ပါလာရင္ ေသခ်ာပါတယ္။ ကေလးေတြ Blood Buddy အရုပ္ႀကီးနားကို ေရာက္လာၾကၿပီး လာႏႈတ္ဆက္ၾကမွာပါ။ တခ်ိဳ႕ေတြက အရုပ္ႀကီးကို လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႕ ဖက္ထားၾကပါတယ္။ မိဘေတြကလည္း ကေလးေတြကို Blood Buddyနဲ႕တြဲၿပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကတယ္။ ကေလးတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ လူႀကီးအခ်ိဳ႕လည္း အမွတ္တရ ဓါတ္ပံု၀င္ရိုက္ၾကပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ Blood Buddyနဲ႕ အတူ ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကတာပါ။

တခ်ိဳ႕တေလကေတာ့ Fairies ၀တ္စံုေလး ၀တ္ထားတဲ့ ဗီယက္နမ္မေလးနဲ႕တြဲၿပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတုိ႕ဆီကို ျပန္ပို႕ေပးဖို႕အတြက္ အီးေမးလ္ေတြပါ ေပးသြားပါေသးတယ္။ ညျပန္ေရာက္ရင္ ဆက္ဆက္ပို႕ေပးဖို႕ မွာသြားေသးတယ္ဗ်ာ။ HarbourFront ဘူတာမွာ ၁ နာရီေက်ာ္ေလာက္ အခ်ိန္ေပးျပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ခံခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕အဖြဲ႕ Dhoby Ghautကို ျပန္လာဖို႕အတြက္ YDCအဖြဲ႕၀င္ တစ္ေယာက္က လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ ထပ္လာပို႕ရင္း ဘူတာမွာ ေစာင့္ေနပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ရထားေပၚ ျပန္တက္ခဲ့ၿပီး Dhoby Ghautကို ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒီတစ္ေခါက္က်ေတာ့ ရထားက လူက်ပ္တယ္ခင္ဗ်။ Blood Buddy ထြက္ဖို႕ေနရာကို အေတာ္ေလး ျပင္ဆင္ယူခဲ့ရတယ္။

Dhoby Ghaut ကို ေရာက္ေတာ့ ဘူတာအေပၚကို ျပန္တက္ၿပီး အျပင္ထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ Blood Buddy အရုပ္ႀကီးကို ပလာဇာစကၤာပူရ အနားတ၀ိုက္မွာ ဟိုဟိုဒီဒီ ေလွ်ာက္သြားခိုင္းခဲ့ပါတယ္။ အရုပ္ႀကီးအထဲမွာ ၀င္ေနရတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးကေတာ့ အေတာ္ပူေနရွာမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူက မၿငီးမျငဴ လုပ္ေပးရွာပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူ႕ေက်ာင္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ ရိွေနျပန္ေတာ့ သူလည္း ေတာ္ေတာ္နဲ႕ ဘူတာထဲ ျပန္မ၀င္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီမွာလည္း ကေလးေတြ လာႏႈတ္ဆက္ၾကသလို ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကသလို လူငယ္ပိုင္းေတြလည္း အစုလိုက္ ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကပါတယ္။ ေသြးလွဴျဖစ္ မျဖစ္ မေသခ်ာေပမယ့္ YDCရဲ႕ ေသြးနဲ႕ပါတ္သတ္တဲ့ လွဳပ္ရွားမႈတစ္ခုကို သူတို႕ သိရိွသြားေစပါတယ္။ တခ်ိဳ႕တေလကေတာ့ ဘူတာထဲ ခ်က္ခ်င္းဆင္းသြားၿပီး ေသြးသြားလွဴၾကပါတယ္။ နာရီ၀က္ေက်ာ္ေလာက္မွာ Blood Buddyကို ဘူတာထဲကို ျပန္ေခၚသြားလိုက္တယ္။ ဘူတာထဲမွာက Air Con ရိွေတာ့ သိပ္မပူဘူးေလ။ ေအာက္ေရာက္တာနဲ႕ ဘူတာ တစ္ပတ္ ပတ္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႕ အရုပ္ႀကီးကို ခၽြတ္ခိုင္းလိုက္ပါေတာ့တယ္။ သူလည္း အထဲမွာေနရတာ အေတာ္ေလး ေခၽြးေတြျပန္ၿပီး မ်က္ႏွာႀကီး တစ္ခုလံုး နီရဲတြတ္ေနတာပါပဲဗ်ာ။

ညေနပိုင္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ Refreshment Areaမွာပဲ ေနၿပီး ေကၽြးေမြးဧည္႕ခံေရး လုပ္ေနလိုက္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ Form Filling ပိုင္းမွာ တစ္ခ်က္ေလာက္ ကူပါအံုးဆိုလုိ႕ သြားလုပ္ေပးရေသးတယ္။ ျဖည္႕ၿပီးသား Form ေတြကို Registration လုပ္ဖို႕ Q Number ေပးတဲ့ေနရာမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီမွာ သိပ္မၾကာပါဘူး။ Refreshment Area ပဲ ျပန္ေရာက္လာၿပီး ေကၽြးေမြးဧည္႕ခံ လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ အလုပ္ပဲ လုပ္ေတာ့တယ္။ တနဂၤေႏြေန႕မွာလည္း Register လုပ္တာ ၂၆၀ ေက်ာ္ပါတယ္။ ေသြးလံုးေရ ဘယ္ေလာက္ စုမိလဲဆိုတာေတာ့ မသိလိုက္ဘူး။ ေနာက္ဆံုးပိတ္ေလးမွာ YDC အဖြဲ႕၀င္ေတြပါ ေသြးလွဴၾကပါတယ္။ ၆ နာရီခြဲမွာပဲ အားလံုး ၿပီးပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ စနစ္တက် ျဖဳတ္သိမ္းရပါတယ္။ ျပန္ျဖဳတ္သိမ္းလာတဲ့ နဖူးစည္းစာတန္းႀကီးနဲ႕ အဖြဲ႕လိုက္ ဓါတ္ပံုစုရိုက္ၾကပါတယ္။

ဒီတစ္ခါေတာ့ ပစၥည္းေတြကို ေသြးဘဏ္ကို ျပန္ပို႕ရမွာ ျဖစ္လို႕ ဘူတာအျပင္ဘက္ကို သယ္ထုတ္ယူရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ စကၤာပူၾကက္ေျခနီကားေပးကို တင္ရပါတယ္။ အမိွဳက္ေတြလည္း သြားပစ္ရပါတယ္။ ေသြးဘဏ္က ပစၥည္းေတြကေတာ့ Logistics Companyကို အပ္ထားေတာ့ သူတုိ႕၀န္ထမ္းေတြ လာသယ္ၾကပါတယ္။ YDC နဲ႕ ပတ္သတ္တဲ့ ပစၥည္းအားလံုးကို ကားေပၚတင္ၿပီးေတာ့ တစ္ေန႕တာ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို ျပန္လည္သံုးသပ္ဖို႕ ဘူတာထဲမွာပဲ အစည္းအေ၀း ျပန္ထိုင္ၾကပါတယ္။ အမ်ားစု တင္ျပတာကေတာ့ ITEက လာတဲ့ Nursing မဟုတ္တဲ့ ေက်ာင္းသားအခ်ိဳ႕ ေ၀ေလေလ လုပ္ၾကတဲ့ကိစၥပါပဲ။ သူတုိ႕ေလးေတြမွာ လုပ္ခ်င္ကိုင္ခ်င္စိတ္ ရိွၾကေပမယ့္ မေနတတ္ မထုိင္တတ္ပံုပါပဲ။ ေနာက္ပြဲေတြမွာ ဒါမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ့္အပိုင္းေတြကို အႀကံေပး ေဆြးေႏြးၿပီး Youth Favourites 2008 ပြဲႀကီး ေအာင္ျမင္စြာနဲ႕ ၿပီးဆံုးခဲ့ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေမးပါတယ္။ မင္း ဘာေတြရလို႕ ဒါေတြကို အခ်ိန္ေပး အပင္ပန္းခံ လုပ္ေနတာလဲတဲ့။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ရလိုက္တာက ည ၁၀ နာရီမွာ ၀င္လာတဲ့ SMS ေလးတစ္ခုပါပဲ။ အဲဒီမွာ ဘာေရးထားသလဲ ဆိုေတာ့ ...
Thanks guys! Its been a tiring weekend for all of us but definitely a great one!
Everything would not have been so easy without you all.
A biggggggg thank you to all.

Monday, October 27, 2008

Youth Favourites & Me

စေနေန႕ မနက္ ၈ နာရီခြဲေက်ာ္ေက်ာ္ အိပ္ရာထ၊ ေရမိုးခ်ိဳး၊ မနက္စာ အနည္းငယ္ စားေသာက္ၿပီး ဘူတာကို ၉ နာရီခြဲေလာက္ ထြက္လာခဲ့တယ္။ အနီလိုင္းေပၚကေနပဲ သြားလိုက္တယ္။ Dohby Ghaut ဘူတာကို ၁၀ နာရီမခြဲခင္ ေရာက္တယ္။ ခရမ္းေရာင္ ဘူတာဘက္ကို လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့တာ ၁၀ နာရီခြဲေလာက္ Youth Favourites 2008 လုပ္တဲ့ ေနရာကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႕ YDC Booth မွာ ေရာက္ရိွေၾကာင္း သတင္းပို႕လိုက္တယ္။ YDC က လူေတာ့ မစံုေသးဘူး။ တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ ေန႕လည္စာ သြားစားေနၾကတယ္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာ Refreshment Area အတြက္ Decoration ၀ိုင္းလုပ္ေပးပါတယ္။ ပင္ကူမွ်င္ေတြမွာ တပ္ဖို႕ ပင့္ကူေလးေတြကို အမည္းေရာင္အက်ားေလးေတြ ျဖစ္ေအာင္ အေရာင္ခ်ယ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီ ပင့္ကူေတြကို ပင့္ကူမွ်င္ေတြမွာ လိုက္ထည္႕ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကို စားပြဲေပၚမွာ ဟိုဟိုဒီဒီ တင္ထားပါတယ္။ ပိုေနတဲ့ ပင့္ကူေတြကို Form Fill Area နဲ႕ Registration Area က စားပြဲေတြေပၚမွာ သြားတင္ ေပးထားလုိက္တယ္။ အဲဒါေတြအျပင္ လိုအပ္တဲ့ ကုလားထုိင္ေတြ ခင္းက်င္းမႈေတြကို ၀ိုင္းလုပ္ေပးခဲ့တယ္။

မနက္ပိုင္းမွာ ေသြးလာလွဴတဲ့ လူက အေတာ္နည္းပါတယ္။ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လူလည္း နည္းပါေသးတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ဘူတာအထဲမွာ ေသြးလွဴပြဲအတြက္ ခင္းက်င္းထားတဲ့ ေနရာအစံုကို ဓါတ္ပံုေတြ ေလွ်ာက္ရိုက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ Blood Buddy အရုပ္ႀကီး အဆင္သင့္ျဖစ္တာနဲ႕ ဘူတာထဲကေန ပလာဇာစကၤာပူရဘက္ကို ထြက္လာခဲ့တယ္။ ITE က Nursing တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသူ ၂ ဦးလည္း အရုပ္ႀကီးကို ၿခံရံလုိ႕ေပါ့။ သူတို႕ေတြက လက္ကမ္းစာေစာင္ ေ၀ငွရင္း ဘူတာထဲမွာ ေသြးလွဴပြဲရိွေၾကာင္း ေျပာဆုိစည္းရံုးၾကတာေပါ့။ ကေလးေတြကေတာ့ အရုပ္ႀကီးကို လက္ဆြဲႏွဳတ္ဆက္ၾကတယ္။ အရုပ္ႀကီးနဲ႕ တြဲၿပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကတယ္။ ကေလးေတြနဲ႕ အတူပါလာၾကတဲ့ လူႀကီးမိဘေတြကို ေသြးလွဴဖို႕ တုိက္တြန္းၾကပါတယ္။ အနီးအနားက ဘတ္စ္ကားဂိတ္မွာလည္း လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ ေ၀ငွၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဇူလိုင္က ဓါတ္ပံုဆရာေပါ့ဗ်ာ။

အေပၚမွာ မိနစ္ ၃၀ ေလာက္ ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္ အေတာ္ပူတာနဲ႕ ဘူတာထဲကို ျပန္ဆင္းလာခဲ့ပါတယ္။ ဘူတာထဲမွာပဲ အရုပ္ႀကီးကို ဟိုဟိုဒီဒီ လမ္းသလားခိုင္းထားလိုက္တယ္။ စက္ေလွကားနဲ႕ အတက္အဆင္း လုပ္ေနတဲ့ လူေတြကို လက္ေ၀ွ႕ယမ္း ႏႈတ္ဆက္ခိုင္းထားခဲ့တယ္။ အရုပ္ႀကီး ေဘးနားမွာေတာ့ Volunteer ၂ ေယာက္ေလာက္ အကူသေဘာမ်ိဳး ထားေပးထားရပါတယ္။ ပိုစတာေတြ နဖူးစီးစာတန္းေတြ ခ်ိတ္ထားေပးမယ္ လူေတြက အဲဒီေလာက္ထိ ဂရုမျပဳမိၾကဘူး။ အရုပ္ႀကီးက်မွ ေသြးလွဴပြဲရိွေၾကာင္းကို သတိထားမိၾကတယ္။ အဲဒါနဲ႕ Blood Buddy ႀကီးကို HarbourFront NET Station ကို Fairies တုိ႕ ၄ ေယာက္အဖြဲ႕နဲ႕အတူ လႊတ္လိုက္တယ္။ အျခား လုပ္အားေပးဓါတ္ပံုဆရာေတြ ထပ္ေရာက္လာတာနဲ႕ သူတုိ႕ကိုပဲ လႊတ္လိုက္ၿပီး အဲဒီဘက္္ကို ကၽြန္ေတာ္ မလိုက္သြားေတာ့ဘူး။ စေနေန႕က လုပ္အားေပးတဲ့ Volunteer နည္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္ Dohby Ghout မွာပဲ ေနခဲ့တယ္။

Fairies တုိ႕ေတြ HarbourFront ကို ထြက္သြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း Form Filling, Registration နဲ႕ Blood Collection ဘက္က Volunteer ေတြကို လုိအပ္တာေတြ ၀ိုင္းကူေပးေနလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ YDC က ေနရာတစ္ခုကို သတ္သတ္မွတ္မွတ္ တာ၀န္မယူရပါဘူး။ Blood Drive Orgaizer ျဖစ္လို႕ Overall ကို ႀကီးၾကပ္ပံ့ပိုးေပးရတာပါ။ ေၾသာ္... ေျပာရအံုးမယ္။ Fairies လုပ္တဲ့ Volunteer က Raffles Secondary ကပါ။ သူ႕မွာ အမႊာအစ္မ ရိွေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္က မသိဘူး။ ေနာက္ထပ္ နာရီ၀က္ေလာက္ အၾကာမွာ ကၽြန္ေတာ္ Refreshment Area ကို တစ္ေခါက္ ျပန္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေသြးလွဴရွင္ေတြကို ဧည္႕ခံ ေကၽြးေမြးရင္းနဲ႕ အေနာက္နားက YDC Booth ကို လွမ္းၾကည္႕လိုက္ေတာ့ Fairies ေလးက YDCတီရွပ္ေလး ၀တ္ထားၿပီး လုပ္အားေပးေနတယ္။ အေစာပိုင္းေလးကပဲ Blood Buddy အရုပ္ႀကီးနဲ႕ တစ္ဖြဲ႕လံုးပါသြားတာ ဘယ္နဲ႕လုပ္ၿပီး တစ္ေယာက္တည္း ျပန္ေရာက္လာတာလဲေပါ့။ အဲဒါနဲ႕ သြားေမးၾကည္႕ေတာ့ သူတုိ႕က အမႊာညီအစ္မတဲ့ဗ်ာ။ တကယ့္ကို ခ်စ္စရာေလးေတြ။ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းလည္း ရိွလွတယ္။ မိဘေတြ ေတာ္လို႕ေနမွာပါ။

HabourFront ကို သြားၿပီး Recruitment လုပ္တဲ့အဖြဲ႕ေၾကာင့္ Dohby Ghout မွာ ေသြးလာလွဴတဲ့ ေသြးလွဴရွင္ အေတာ္ေလး မ်ားလာပါတယ္။ ေနရာတုိင္းမွာ ထိုင္ေစာင့္ေနရတဲ့သူေတြ မနည္းမေႏွာပါပဲ။ Form Filling မွာလည္း Form ျဖည္႕ေနတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီး။ HB Test မွာလည္း ၆ ေယာက္ ၇ ေယာက္ေလာက္ ေစာင့္ေနရတယ္။ ေသြးလွဴရမယ့္ ေနရာမွာေတာ့ ၁၅ ေယာက္ေလာက္ ေစာင့္ရတဲ့အထိ ျဖစ္လာၾကတယ္။ ေသြးေဖာက္ယူတဲ့ ကုတင္ေတြမွာ အနားယူတဲ့ ေသြးလွဴရွင္ေတြကို အျခားသီးသန္႕ ကုတင္ေတြေပၚကို ေျပာင္းၿပီး နားခိုင္းရတယ္။ ပတၱီးစီးေပးဖို႕ကို ေသြးဘဏ္က Nurse ေတြ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ေသြးေဖာက္တာ၊ ေသြးအပ္ ျပန္ျဖဳတ္ရတာ၊ ေသြးအိတ္သိမ္းရတာနဲ႕ အလုပ္ေတြ အေတာ္မ်ားကုန္တယ္။ အဲဒါနဲ႕ပဲ ITE ေက်ာင္းက Nursing တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ၀ိုင္းၿပီးကူေပးခဲ့လိုက္တယ္။ ေသြးေဖာက္ထားတဲ့ အပ္ေပါက္ေနရာကို ဂြမ္းစေလးကပ္ၿပီး ပတၱီးစီးေပးတာေလာက္ေတာ့ ရပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာကတည္းက First Aid ေအာင္ထားတာပဲေလ။ ညေနပိုင္းတစ္ခုလံုး ပတၱီးစီးလိုက္၊ ေကၽြးေမြး ဧည္႕ခံလိုက္၊ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ေတြ ေပးလိုက္နဲ႕ အရူးမီး၀ိုင္း ျဖစ္ေနခဲ့လိုက္တယ္။ ဓါတ္ပံုကလည္း ရိုက္ေသးေတာ့ ဟုိေျပးလိုက္ ဒီေျပးလိုက္ေပါ့။

အဲဒီေန႕က ေသြးလွဴဖို႕ Register လုပ္တဲ့လူက ၂၆၀ ေက်ာ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေသြးလွဴျဖစ္တာက အေယာက္ ၁၆၀ ေက်ာ္ပဲ ရိွခဲ့ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က ေဟမိုဂလိုဗင္ သံဓါတ္ မျပည္႕တာနဲ႕၊ က်န္းမာေရး မေကာင္းတာနဲ႕၊ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ တက္ေနတာနဲ႕ ေသြးလွဴခြင့္ မရခဲ့ၾကပါဘူး။ ညေန ၅ နာရီခြဲေက်ာ္တဲ့အထိ ေသြးလွဴလုိ႕ မၿပီးၾကေသးပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး ၆ နာရီခြဲေက်ာ္မွပဲ ၿပီးသြားေတာ့တယ္။ အဲဒါနဲ႕ ခင္းက်င္းထားတာေတြကို ျပန္လည္ ျဖဳတ္သိမ္း ထုပ္ပိုးရပါတယ္။ တနဂၤေႏြေန႕မွာ ျပန္သံုးရအံုးမွာဆုိေတာ့ MRT ထဲက စတိုခန္းမွာပဲ သြားသိမ္းထားလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ YDC အေနနဲ႕ ဒီေန႕ တစ္ေန႕တာကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ၾကပါတယ္။ အခက္အခဲေတြ တင္ျပပါတယ္။ အဲဒီအခက္အခဲေတြကို တနဂၤေႏြမွာ ဘယ္လို ျပင္ဆင္မလဲ ေဆြးေႏြးၿပီး အိမ္ကို ျပန္လာခဲ့ပါတာ ည ၈ နာရီခြဲေက်ာ္မွ အိမ္ေရာက္ပါေတာ့တယ္။

Sunday, October 26, 2008

Blood Buddy and ABOAB

ABOAB ဆိုတာ ေသြးအုပ္စုကို ေခၚတာပါ။ ေအေသြး၊ ဘီေသြး၊ အိုေသြး၊ ေအဘီေသြးကို ဆိုလိုခ်င္တာပါ။ Youth Favourites 2008 မွာေတာ့ fAiries, hoBbits, jack-O-lanterns & blAckBeards တို႕ေပါ့။ Blood Buddy ဆိုတာက ေသြးစက္ပံုစံ အရုပ္ႀကီးကို ေပးထားတဲ့ အမည္ေလးပါ။


YDC Booth


Halloween အထိမ္းအမွတ္


Fairies ေလးကို သရဖူေဆာင္းေပးေနတာပါ။


Jack-O-lanterns နဲ႕Blood Buddy


Fairies ေလးရဲ႕ အေတာင္ပံေလး။


အပ်ိဳေတာ္ ၂ ေယာက္နဲ႕ Blood Buddy


Hello Blood Buddy!!!


Blood Buddy နဲ႕ ဓါတ္ပံုတြဲရိုက္ၾကစို႕...

Saturday, October 25, 2008

Youth Favourites 2008


ေသြးလွဴဖို႕အတြက္ Registration Form ေပးတဲ့ေနရာေလးပါ။ အဲဒီမွာ တာ၀န္ယူထားတာက ITE ေက်ာင္းမွာ Nursing တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသူေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ ေခါင္းမွာ ဂ်ိဳေတြေတာ့ ေပါက္ေနရွာတယ္။
အဲဒီမွာ Appointment ယူထားတာလား Walk In လာလွဴတာလား ေမးပါတယ္။ ေပါင္ခ်ိန္ပါတယ္။ ေသြးလွဴဖို႕ အေျခခံ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ျပည္႕စံုမွဳ ရိွမရိွ အက်ဥ္းဖ်ဥ္း စစ္ပါတယ္။


ဒီေနရာမွာ Form ျဖည္႕ရပါတယ္။ Formမွာ ေမးထားတဲ့ ေမးခြန္းေတြက ၄ မ်က္ႏွာေလာက္ ရိွပါတယ္။ အမွားအမွန္ေလးပဲ ျဖည္႕ရတာမ်ိဳးပါ။ ျဖည္႕ၿပီးရင္ တိုကင္နံပါတ္ စတစ္ကာကို ရင္ဘတ္မွာ ကပ္ေပးပါတယ္။


Registration Counter ပါ။ ျဖည္႕ၿပီးသား Form နဲ႕အတူ IC ဒါမွမဟုတ္ Passport ကို ထုတ္ျပရပါတယ္။


က်န္းမာေရးစစ္ေဆးတဲ့ ေနရာေလးပါ။ ကိုယ္အေလးခ်ိန္အတြက္ ေပါင္ခ်ိန္သလို အဖ်ားလည္း တုိင္းပါတယ္။ ေသြးေပါင္ခ်ိန္လည္း စစ္ပါတယ္။ ဖ်ားေနလား။ ဘာေဆးေတြ ေသာက္ထားလဲ။ ငွက္ဖ်ား ျဖစ္ဘူးလား စတဲ့ က်န္းမာေရးဆုိင္ရာ ေမးခြန္းအခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေမးပါတယ္။ ဆရာ၀န္ ၃ ေယာက္ တာ၀န္ယူေပးထားပါတယ္။


ေဟမိုဂလိုဗင္ စစ္တဲ့ေနရာပါ။ လက္ထိပ္ကို အပ္ေသးေသးေလးနဲ႕ ေဖာက္ၿပီး ေသြးနမူနာ ယူပါတယ္။ အဲဒီေသြးကို ေဆးရည္ထဲ ခ်လိုက္လို႕ ျမွဳတ္သြားရင္ သံဓါတ္အားေကာင္းပါတယ္။ ေပါေလာေလး ျပန္ေပၚလာရင္ေတာ့ ေသြးလွဴလို႕ မရပါဘူး။ သူကေတာ့ နာဘူးတဲ့။ ဟဲဟဲ... ႏွာဘူး မဟုတ္ပါ။ အပ္နဲ႕ေဖာက္တာ မနာတဲ့အတြက္ ဓါတ္ပံုရိုက္တာ ၿပံဳးေတာင္ေနတယ္။


ေသြးလွဴတဲ့ေနရာေလးပါ။ လူျမင္ကြင္းမွာ လူအမ်ားႀကီးနဲ႕ေသြးလွဴရတာလည္း တစ္မ်ိဳး ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ သူနာျပဳဆရာမေတြရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္မွဳကလည္း အားရစရာပါ။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ေသြးေဖာက္ထားတဲ့ လက္မွာ ညွစ္ဖို႕ေပးတဲ့ ေဘာလံုးေလးက ေရႊဖရံုသီးေလးပါ။ ခ်စ္စရာေလးပါ။


ေသြးလွဴၿပီးသြားရင္ ဒီမွာ ၀ါးတီးပဲ။ ႀကိဳက္တာကို ႀကိဳက္သလို ယူစား ယူေသာက္လုိ႕ ရသလို႕ အိမ္ကို သယ္သြားခ်င္လည္း ဘာမွ မေျပာဘူး။ လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ေပေတာ့ပဲ။ လက္ေဆာင္ေတြလည္း ေပးေသးတယ္။ လက္ေဆာင္မွာ ကိုယ့္ေသြးအမ်ိဳးအစားအလိုက္ ရင္ထိုးလွလွေလးေတြလည္း ပါပါတယ္။