ဘာလိုလုိနဲ႕ အာဇာနည္ေန႕ကို ေရာက္လာျပန္ၿပီေပါ့။ မေန႕ကတည္းက အာဇာနည္ေန႕ကို မွတ္မွတ္ရရ သတိတရ ရိွေနမိေပမယ့္ ဘာသိဘာသာ ေက်ာ္ျဖတ္သြားတဲ့ သူေတြလည္း ရိွေနႏိုင္ပါၿပီ။ အဲဒီအတြက္နဲ႕ ဘယ္သူ႕ကိုမွလည္း အျပစ္ မတင္ခ်င္ေတာ့ပါ။
ငယ္ငယ္တုန္းက အာဇာနည္ေန႕ကို မေရာက္ခင္ တစ္ပတ္အလိုကတည္းက ႀကိဳၿပီးသိရတယ္။ ေက်ာင္းမွာဆို ကဗ်ာရြတ္ပြဲေတြ လုပ္ေပးတယ္။ ႏွစ္တန္းေက်ာင္းသားဘဝတုန္းက ဆရာမက တစ္ခန္းလံုးကို ခံုေပၚတက္ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းၿပီး ကဗ်ာဆိုခိုင္းဖူးတယ္။ အာဇာနည္ေန႕ကဗ်ာကို ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚမွာ ေရးေပးထားတယ္။ အတန္းေရွ႕မွာ ဆရာမက အသံေန အသံထားနဲ႕ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းၿပီး တစ္ေၾကာင္းခ်င္းစီ ဆုိျပတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကလည္း အဲဒီအတုိင္း လိုက္ဆိုရတယ္။ ကဗ်ာမွာ အခုခ်ိန္အထိ မွတ္မိတာေလးက အာဇာနည္ အာဇာနည္ ကိုးဦးအာဇာနည္... တဲ့။ တစ္ရက္တည္း ဆိုရတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ အတန္းတုိင္း အတန္းတိုင္း ၅ ရက္ေလာက္ ေန႕စဥ္ရက္ဆက္ ကဗ်ာဆိုရတယ္။ အသံအေနအထား အေကာင္းဆံုး ဆုိႏိုင္တဲ့သူေတြကို ေက်ာင္းအဆင့္ ကဗ်ာရြတ္ၿပိဳင္ပြဲကို ပို႕ေပးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကေလးဘဝကတည္းက ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အာဇာနည္ဆိုတာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို႕ သိထားခဲ့လိုက္တယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက အာဇာနည္ေန႕မွာဆုိ အိမ္ေရွ႕က အစိုးရရံုးေတြမွာ အလံတုိင္ဝက္ကို ေလွ်ာ့ခ်ထားတယ္။ အိမ္မွာလည္း အလံကို တုိင္ဝက္ထူထားတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲက အိမ္ေပါက္ေစ့မွာလည္း အလံေတြ တုိင္ဝက္မွာ ကိုယ္စီကိုယ္စီ။ အိမ္မွာက အလံထူေလ့ မရိွဘူး။ ရပ္ကြက္ရံုးက ေလာ္စပီကာနဲ႕ လိုက္ေအာ္တဲ့အခါမ်ိဳးမွ အလံ ထူတာ။ ရပ္ကြက္ရံုးက အလံထူဖို႕ ေအာ္တုိင္းလည္း မထူပါဘူး။ အလံသယ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုေန႕နဲ႕ တုိင္ဝက္မွာ အလံထူရတဲ့ အာဇာနည္ေန႕ပဲ အလံထူတယ္။ အိမ္မွာ လူႀကီးေတြ အလံထူရင္ သူတုိ႕အနားကပ္ၿပီး ကိုယ္တုိင္ လုပ္ၾကည္႕ခ်င္လို႕ ပူဆာေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူႀကီးေတြက အလံျပဳတ္က်ရင္ အဖမ္းခံရမွာေနာ္။ ကေလးေတြ လုပ္လုိ႕ မရဘူး ဆုိတာနဲ႕ ၾကည္႕ပဲ ၾကည္႕ေနလိုက္ရတယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက အာဇာနည္ေန႕ မနက္ပိုင္းမွာ ပါပါးရဲ႕ ေလးဘီးကားနဲ႕ ကားလိုက္စီးဖို႕ အျပင္ထြက္ခဲ့တယ္။ ေစ်းဝယ္ထြက္တာလား ဓါတ္ဆီထည္႕တာလား... တစ္ခုခုပဲ။ ေသခ်ာ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ေလးဘီးကားေလး ကမ္းနားလမ္းေပၚလည္း ေရာက္ေရာ ျမစ္ကမ္းတေလွ်ာက္က စက္ရံုေတြ သေဘာၤေတြ ဥၾသေတြ ဆြဲပါေလေရာ။ သစ္စက္ေတြလည္း ဥၾသဆြဲတယ္။ ပါပါးလည္း ကားကို ခဏရပ္ ေအာက္ဆင္းၿပီး ဟြန္းတီးတယ္။ လမ္းေပၚက ကားေတြလည္း အကုန္ရပ္တယ္။ တခ်ိဳ႕လည္း ဟြန္းတီးၾကတယ္။ လမ္းေဘးမွာ ေလွ်ာက္ေနတဲ့ လူေတြလည္း ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး မတ္တပ္ရပ္ေနၾကတယ္။ ကေလးဘဝတုန္းကေတာ့ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္နဲ႕ အခုလိုမ်ိဳး လုပ္ၾကတယ္ ဆုိတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားမလည္ခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အာဇာနည္႕ေန႕မွာ ဥၾသဆြဲတယ္ ဟြန္းတီးတယ္လို႕ပဲ ကေလးအေတြးနဲ႕ မွတ္ထားလိုက္တယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက အိ္မ္မွာ ေရဒီယိုပဲ ရိွေသးတယ္။ တီဗြီက သိပ္မေပါေသးဘူး။ အာဇာနည္ေန႕ အနားနီးၿပီဆိုရင္ ေရဒီယိုက အာဇာနည္ေန႕သီခ်င္းေတြ လြင့္တယ္။ ကေလးဘဝတုန္းက ေရဒီယုိမွာ နားေထာင္ခ်င္တာက ဇာတ္လမ္းပမာ နားဆင္စရာနဲ႕ ပံုျပင္ပဲ ဆိုေတာ့ အဲဒီသီခ်င္းေတြ မႀကိဳက္တာ အမွန္ပဲ။ ေရွးအသံနဲ႕ ဆုိထားတဲ့ ေရွးေဟာင္းသီခ်င္းေတြဆိုၿပီး နားမေထာင္ျဖစ္ဘူး။ အာဇာနည္ေန႕ မနက္ ၁၀ နာရီ ၃၇ မိနစ္ တိတိ ထိုးတာနဲ႕ ေရဒီယိုကလည္း ဥၾသဆြဲသံ လႊင့္ေပးတယ္။ အဲဒီလို ဥၾသဆြဲသံ ၾကားရင္ ဘယ္သူ႕ကို လြမ္းလို႕ လြမ္းမွန္း မသိတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳး ရလာတယ္။ ငိုခ်င္သလိုလိုနဲ႕ မ်က္ရည္ဝဲမိတယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက အာဇာနည္ေန႕မွာ အာဇာနည္ကုန္းကို သြားခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗံုးကြဲဖူးလို႕ လူႀကီးေတြက လိုက္မပို႕ေပးဘူး။ ေျမာက္ကိုရီးယားေတြက ဗံုးလာခြဲဖူးတယ္လုိ႕ ေျပာျပေပမယ့္ ေသခ်ာေတာ့ မသိခဲ့ပါဘူး။ အာဇာနည္ကုန္းေပၚက ၾကယ္ျဖဴတစ္ပြင့္ လင္းလက္ေနတဲ့ အနီေရာင္ဂူဗိမာန္ႀကီးက ခမ္းနားထည္ဝါတာေတာ့ အမွန္ပဲ။ ဗိမာန္ရဲ႕ ဗိသုကာက ဆရာဦးဆန္းဦးလုိ႕ သိထားပါတယ္။ အဲဒီဗိသုကာ လက္ရာအေပၚမွာ ျပဳတုစု ဆုိၿပီး ေဝဖန္ခ်က္ေတြေတာ့ ရိွပါတယ္။ ႏိုင္ငံတစ္ခုက အာဇာနည္ဗိမာန္နဲ႕ ခပ္ဆင္ဆင္ တူေနတယ္လုိ႕လည္း ဖတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဘယ္သူက အရင္ေဆာက္ခဲ့သလဲ ဆုိတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိပါ။ အာဇာနည္ဗိမာန္ရဲ႕ ဗိသုကာလက္ရာဖြဲ႕စည္းပံုကို အနီးကပ္ ျမင္ေတြ႕ေလ့လာခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အာဇာနည္ကုန္းနားကို အေခါက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္ အခုခ်ိန္အထိ အာဇာနည္ကုန္းေပၚကို တစ္ခါတစ္ေခါက္ေတာင္ မတက္ဖူးေသးတဲ့ ရန္ကုန္သားစစ္စစ္ပါ။ ဒါဟာ ရန္ကုန္သားအခ်ိဳ႕အတြက္ သိပ္ေတာ့ မထူးဆန္းလွပါ။
ငယ္ငယ္တုန္းက အာဇာနည္႕ေန႕နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ႀကံဳဆံုခံစားခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းေတြဟာ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အေငြ႕အသက္ေတာင္ မက်န္ေတာ့ပါ။ အာဇာနည္ေန႕ကို မေမ့တဲ့သူေတြက မေမ့ေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လံုးဝကို မသိေတာ့တဲ့ သူေတြလည္း ရိွေနပါၿပီ။ ရံုးပိတ္တယ္ ေက်ာင္းပိတ္တယ္။ ဒီထက္ကို မပိုေတာ့ပါဘူး။ မသိတာကို အျပစ္တင္မေစာေစခ်င္ပါ။ မသိတာက မသိေအာင္ မ်က္စိပိတ္နားပိတ္ အလုပ္ခံထားရလုိ႕ပါ။ မသိတဲ့သူေတြကို အျပစ္တင္မယ့္အစား သိေအာင္ မ်က္စိဖြင့္ နားဖြင့္ လုပ္ေပးၾကပါလုိ႕ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ဒါဆုိ ဘယ္လိုမ်ိဳး မ်က္စိဖြင့္ နားဖြင့္ေပးၾကမလဲ။ အာဇာနည္ေန႕အေၾကာင္း အာဇာနည္ေတြအေၾကာင္း ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအေၾကာင္း ကိုယ္သိထားသေလာက္ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ လက္ဆင့္ကမ္း ေဝမွ်ေပးၾကေပါ့။ အာဇာနည္ဆိုတာ အသံေကာင္းတဲ့ အဆိုေတာ္ မဟုတ္ေၾကာင္းပါ ေျပာဖို႕လည္း လိုမယ္ ထင္ပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္က မေသေသးဘူး...
အခုထိ အသတ္ခံေနရတုန္း... လို႕ပဲ ၂၀၁၀ အာဇာနည္ေန႕မွာ ထပ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက အာဇာနည္ေန႕ကို မေရာက္ခင္ တစ္ပတ္အလိုကတည္းက ႀကိဳၿပီးသိရတယ္။ ေက်ာင္းမွာဆို ကဗ်ာရြတ္ပြဲေတြ လုပ္ေပးတယ္။ ႏွစ္တန္းေက်ာင္းသားဘဝတုန္းက ဆရာမက တစ္ခန္းလံုးကို ခံုေပၚတက္ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းၿပီး ကဗ်ာဆိုခိုင္းဖူးတယ္။ အာဇာနည္ေန႕ကဗ်ာကို ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚမွာ ေရးေပးထားတယ္။ အတန္းေရွ႕မွာ ဆရာမက အသံေန အသံထားနဲ႕ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းၿပီး တစ္ေၾကာင္းခ်င္းစီ ဆုိျပတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကလည္း အဲဒီအတုိင္း လိုက္ဆိုရတယ္။ ကဗ်ာမွာ အခုခ်ိန္အထိ မွတ္မိတာေလးက အာဇာနည္ အာဇာနည္ ကိုးဦးအာဇာနည္... တဲ့။ တစ္ရက္တည္း ဆိုရတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ အတန္းတုိင္း အတန္းတိုင္း ၅ ရက္ေလာက္ ေန႕စဥ္ရက္ဆက္ ကဗ်ာဆိုရတယ္။ အသံအေနအထား အေကာင္းဆံုး ဆုိႏိုင္တဲ့သူေတြကို ေက်ာင္းအဆင့္ ကဗ်ာရြတ္ၿပိဳင္ပြဲကို ပို႕ေပးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကေလးဘဝကတည္းက ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အာဇာနည္ဆိုတာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို႕ သိထားခဲ့လိုက္တယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက အာဇာနည္ေန႕မွာဆုိ အိမ္ေရွ႕က အစိုးရရံုးေတြမွာ အလံတုိင္ဝက္ကို ေလွ်ာ့ခ်ထားတယ္။ အိမ္မွာလည္း အလံကို တုိင္ဝက္ထူထားတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲက အိမ္ေပါက္ေစ့မွာလည္း အလံေတြ တုိင္ဝက္မွာ ကိုယ္စီကိုယ္စီ။ အိမ္မွာက အလံထူေလ့ မရိွဘူး။ ရပ္ကြက္ရံုးက ေလာ္စပီကာနဲ႕ လိုက္ေအာ္တဲ့အခါမ်ိဳးမွ အလံ ထူတာ။ ရပ္ကြက္ရံုးက အလံထူဖို႕ ေအာ္တုိင္းလည္း မထူပါဘူး။ အလံသယ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုေန႕နဲ႕ တုိင္ဝက္မွာ အလံထူရတဲ့ အာဇာနည္ေန႕ပဲ အလံထူတယ္။ အိမ္မွာ လူႀကီးေတြ အလံထူရင္ သူတုိ႕အနားကပ္ၿပီး ကိုယ္တုိင္ လုပ္ၾကည္႕ခ်င္လို႕ ပူဆာေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူႀကီးေတြက အလံျပဳတ္က်ရင္ အဖမ္းခံရမွာေနာ္။ ကေလးေတြ လုပ္လုိ႕ မရဘူး ဆုိတာနဲ႕ ၾကည္႕ပဲ ၾကည္႕ေနလိုက္ရတယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက အာဇာနည္ေန႕ မနက္ပိုင္းမွာ ပါပါးရဲ႕ ေလးဘီးကားနဲ႕ ကားလိုက္စီးဖို႕ အျပင္ထြက္ခဲ့တယ္။ ေစ်းဝယ္ထြက္တာလား ဓါတ္ဆီထည္႕တာလား... တစ္ခုခုပဲ။ ေသခ်ာ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ေလးဘီးကားေလး ကမ္းနားလမ္းေပၚလည္း ေရာက္ေရာ ျမစ္ကမ္းတေလွ်ာက္က စက္ရံုေတြ သေဘာၤေတြ ဥၾသေတြ ဆြဲပါေလေရာ။ သစ္စက္ေတြလည္း ဥၾသဆြဲတယ္။ ပါပါးလည္း ကားကို ခဏရပ္ ေအာက္ဆင္းၿပီး ဟြန္းတီးတယ္။ လမ္းေပၚက ကားေတြလည္း အကုန္ရပ္တယ္။ တခ်ိဳ႕လည္း ဟြန္းတီးၾကတယ္။ လမ္းေဘးမွာ ေလွ်ာက္ေနတဲ့ လူေတြလည္း ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး မတ္တပ္ရပ္ေနၾကတယ္။ ကေလးဘဝတုန္းကေတာ့ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္နဲ႕ အခုလိုမ်ိဳး လုပ္ၾကတယ္ ဆုိတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားမလည္ခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အာဇာနည္႕ေန႕မွာ ဥၾသဆြဲတယ္ ဟြန္းတီးတယ္လို႕ပဲ ကေလးအေတြးနဲ႕ မွတ္ထားလိုက္တယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက အိ္မ္မွာ ေရဒီယိုပဲ ရိွေသးတယ္။ တီဗြီက သိပ္မေပါေသးဘူး။ အာဇာနည္ေန႕ အနားနီးၿပီဆိုရင္ ေရဒီယိုက အာဇာနည္ေန႕သီခ်င္းေတြ လြင့္တယ္။ ကေလးဘဝတုန္းက ေရဒီယုိမွာ နားေထာင္ခ်င္တာက ဇာတ္လမ္းပမာ နားဆင္စရာနဲ႕ ပံုျပင္ပဲ ဆိုေတာ့ အဲဒီသီခ်င္းေတြ မႀကိဳက္တာ အမွန္ပဲ။ ေရွးအသံနဲ႕ ဆုိထားတဲ့ ေရွးေဟာင္းသီခ်င္းေတြဆိုၿပီး နားမေထာင္ျဖစ္ဘူး။ အာဇာနည္ေန႕ မနက္ ၁၀ နာရီ ၃၇ မိနစ္ တိတိ ထိုးတာနဲ႕ ေရဒီယိုကလည္း ဥၾသဆြဲသံ လႊင့္ေပးတယ္။ အဲဒီလို ဥၾသဆြဲသံ ၾကားရင္ ဘယ္သူ႕ကို လြမ္းလို႕ လြမ္းမွန္း မသိတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳး ရလာတယ္။ ငိုခ်င္သလိုလိုနဲ႕ မ်က္ရည္ဝဲမိတယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက အာဇာနည္ေန႕မွာ အာဇာနည္ကုန္းကို သြားခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗံုးကြဲဖူးလို႕ လူႀကီးေတြက လိုက္မပို႕ေပးဘူး။ ေျမာက္ကိုရီးယားေတြက ဗံုးလာခြဲဖူးတယ္လုိ႕ ေျပာျပေပမယ့္ ေသခ်ာေတာ့ မသိခဲ့ပါဘူး။ အာဇာနည္ကုန္းေပၚက ၾကယ္ျဖဴတစ္ပြင့္ လင္းလက္ေနတဲ့ အနီေရာင္ဂူဗိမာန္ႀကီးက ခမ္းနားထည္ဝါတာေတာ့ အမွန္ပဲ။ ဗိမာန္ရဲ႕ ဗိသုကာက ဆရာဦးဆန္းဦးလုိ႕ သိထားပါတယ္။ အဲဒီဗိသုကာ လက္ရာအေပၚမွာ ျပဳတုစု ဆုိၿပီး ေဝဖန္ခ်က္ေတြေတာ့ ရိွပါတယ္။ ႏိုင္ငံတစ္ခုက အာဇာနည္ဗိမာန္နဲ႕ ခပ္ဆင္ဆင္ တူေနတယ္လုိ႕လည္း ဖတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဘယ္သူက အရင္ေဆာက္ခဲ့သလဲ ဆုိတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိပါ။ အာဇာနည္ဗိမာန္ရဲ႕ ဗိသုကာလက္ရာဖြဲ႕စည္းပံုကို အနီးကပ္ ျမင္ေတြ႕ေလ့လာခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အာဇာနည္ကုန္းနားကို အေခါက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္ အခုခ်ိန္အထိ အာဇာနည္ကုန္းေပၚကို တစ္ခါတစ္ေခါက္ေတာင္ မတက္ဖူးေသးတဲ့ ရန္ကုန္သားစစ္စစ္ပါ။ ဒါဟာ ရန္ကုန္သားအခ်ိဳ႕အတြက္ သိပ္ေတာ့ မထူးဆန္းလွပါ။
ငယ္ငယ္တုန္းက အာဇာနည္႕ေန႕နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ႀကံဳဆံုခံစားခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းေတြဟာ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အေငြ႕အသက္ေတာင္ မက်န္ေတာ့ပါ။ အာဇာနည္ေန႕ကို မေမ့တဲ့သူေတြက မေမ့ေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လံုးဝကို မသိေတာ့တဲ့ သူေတြလည္း ရိွေနပါၿပီ။ ရံုးပိတ္တယ္ ေက်ာင္းပိတ္တယ္။ ဒီထက္ကို မပိုေတာ့ပါဘူး။ မသိတာကို အျပစ္တင္မေစာေစခ်င္ပါ။ မသိတာက မသိေအာင္ မ်က္စိပိတ္နားပိတ္ အလုပ္ခံထားရလုိ႕ပါ။ မသိတဲ့သူေတြကို အျပစ္တင္မယ့္အစား သိေအာင္ မ်က္စိဖြင့္ နားဖြင့္ လုပ္ေပးၾကပါလုိ႕ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ဒါဆုိ ဘယ္လိုမ်ိဳး မ်က္စိဖြင့္ နားဖြင့္ေပးၾကမလဲ။ အာဇာနည္ေန႕အေၾကာင္း အာဇာနည္ေတြအေၾကာင္း ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအေၾကာင္း ကိုယ္သိထားသေလာက္ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ လက္ဆင့္ကမ္း ေဝမွ်ေပးၾကေပါ့။ အာဇာနည္ဆိုတာ အသံေကာင္းတဲ့ အဆိုေတာ္ မဟုတ္ေၾကာင္းပါ ေျပာဖို႕လည္း လိုမယ္ ထင္ပါတယ္။
အခုထိ အသတ္ခံေနရတုန္း... လို႕ပဲ ၂၀၁၀ အာဇာနည္ေန႕မွာ ထပ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။
