.:: Download Myanmar Font (WinKalaw New Version) HERE ::.

Friday, August 8, 2008

08-08-08

ဘာလိုလုိနဲ႕ ၀၈-၀၈-၀၈ ကို တစ္ခါ ေရာက္လာျပန္ၿပီ။ ေရွ႕ႏွစ္တံုးကေတာ့ ၀၇-၀၇-၀၇ ေပါ့။ ခုနစ္ သံုးလံုး ဆံုတဲ့အေခါက္တုန္းက လပ္ကီးဆဲဗင္း ဆိုၿပီး အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာ မဂၤလာပြဲေတြ က်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီႏွစ္ ရွစ္သံုးလံုး ဆံုတဲ့ႏွစ္မွာ တရုတ္ေတြက မဂၤလာပြဲေတြ လုပ္ၾကျပန္ပါတယ္။ ၈ ဂဏန္းက စီးပြါးတိုးတက္တယ္လုိ႕ ယူဆထားၾကပံုပါပဲ။

ဒီႏွစ္မွာ ၀၈-၀၈-၀၈ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ၈ ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုကေတာ့ ႏွစ္ ၂၀ ျပည္႕ၿပီေပါ့။ ၈၈၈၈ မွာ ေမြးတဲ့သူလည္း အခုဆို အသက္ ၂၀ ရိွၿပီေပါ့။ ၈၈ တုန္းက ၀ါးပြင့္ေတြ ပြင့္တယ္တဲ့။ အခု ၂၀၀၈ မွာလည္း ခ်င္းျပည္မွာ ၀ါးပြင့္ေတြ ပြင့္ေနျပန္ၿပီ။ ေနၾကတ္တာေတြ။ ျမန္မာလကြယ္ရက္ ၂ ရက္ အဂၤလိပ္လ တစ္လထဲမွာ ရိွေနတာေတြ။ အင္း... စံုပလံုကို စိေနတာပါပဲ။ ေဗဒင္ကိန္းခန္းေတြအရ ေသြးထြက္သံယိုေတြ ျဖစ္မယ္လို႕ ေျပာတဲ့စကားေတြ ရိွသလို အဲဒါေတြကို အယူသည္းၿပီး စိုးရိမ္လြန္ေနၾကတဲ့ လူေတြကလည္း ရိွေနပါတယ္။ အာဏာပိုင္ေတြဘက္ကလည္း ဟုတ္ေသာ္ရိွ... မဟုတ္ေသာ္ရိွ... လံုၿခံဳေရးေတြ အထူးတင္းက်ပ္ထားလို႕ ဓါတ္တိုင္တစ္တုိင္ျခားစီမွာ လက္နက္ကိုင္ ရဲတစ္ေယာက္စီ တာ၀န္ခ်ထားေၾကာင္း ရန္ကုန္က သူငယ္ခ်င္းေတြ လွမ္းေျပာျပလို႕ ၾကားရျပန္တယ္။ ဒီမိုး ဒီေလနဲ႕ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီး ေမွ်ာ္တုိင္း ေ၀း... ေနအံုးမွာပါ။

ဒီႏွစ္ ၀၈-၀၈-၀၈ မွာေတာ့ ၂၀၀၈ တရုတ္ ေပက်င္း အိုလံပစ္ပြဲေတာ္ ဖြင့္ပဲြကို က်င္းပပါတယ္။ ကမာၻတစ္၀ွန္းက ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြ တက္ေရာက္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အေမရိကန္သမၼတ ျပင္သစ္သမၼတတို႕ကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ စကၤာပူ လီကြမ္းယူလည္း ဖြင့္ပြဲကို တက္ပါတယ္။ ၂၀၀၈ ေပက်င္း အိုလံပစ္ပြဲေတာ္ကို တရုတ္သမၼတ ဟူက်င္ေတာင္က ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒီအိုလံပစ္ပြဲေတာ္မွာ ႏိုင္ငံေပါင္း ၂၀၄ ႏိုင္ငံက အားကစားသမားေပါင္း ၁၁၀၂၈ ဦးက အဓိက အားကစားနည္း ၂၈ မ်ိဳးမွာ ပါ၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကမွာပါ။ တရုတ္ႏိုင္ငံအေနနဲ႕ အိုလံပစ္ပြဲေတာ္ အိမ္ရွင္အျဖစ္ ၂၀၀၁ ခု ဇူလိုင္လ ၁၃ ရက္ေန႕မွာ ေရြးခ်ယ္ခံရတာပါ။ အိမ္ရွင္အျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားတဲ့ တုိရန္တို၊ ပဲရစ္၊ အီစတန္ဘူးလ္၊ အိုစကာေတြနဲ႕ ယွဥ္ၿပိဳင္ၿပီး မဲအသာနဲ႕ ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရတာပါ။ တရုတ္လူမ်ိဳးေတြကေတာ့ ၂၀၀၈ ေပက်င္း အိုလံပစ္ပြဲေတာ္အတြက္ အေတာ္ေလးကို ဂုဏ္ယူေနၾကတာကို ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ ဖြင့္ပြဲကိုလည္း အေတာ္ေလး ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားေအာင္ အစြမ္းကုန္ ျပင္ဆင္ထားတာ ေတြ႕ရမွာပါ။

ဒီႏွစ္ ၀၈-၀၈-၀၈ မွာ တစ္ေယာက္ေသာသူအတြက္ အမွတ္တရ ေမြးေန႕ဆုေတာင္းေလး မတင္ျဖစ္ပါဘူး။ အဲဒီလိုပဲ ေမြးေန႕ကဒ္ေလးလည္း မပို႕ျဖစ္ပါဘူး။ ေမြးေန႕တိုင္း ေမြးေန႕ကဒ္ေလး ပို႕ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ဒီႏွစ္မွာ ေမြးေန႕ကဒ္ ပို႕ရမလား... မပို႕ရဘူးလားေပါ့။ ခ်ီတံုခ်တံု ဒြိဟျဖစ္ေနတဲ့ စိတ္အစံုမွာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ဖို႕ ခက္ေနပါတယ္။ ႏွလံုးသားနဲ႕ ဦးေႏွာက္ လြန္ဆြဲတဲ့ပြဲမွာ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဦးေႏွာက္ကို အႏိုင္ေပးထားပါတယ္။ မြန္းက်ပ္တဲ့ ခံစားခ်က္ေတြကို အလုပ္ထဲမွာ ႏွစ္ျမွဳပ္ထားၿပီး အထီးက်န္ ဆန္တဲ့ ဘ၀ခရီးလမ္းကို ပဲ့ကိုင္ရွင္ မရိွပဲ ရြက္လြင့္ျဖတ္သန္းဖို႕ ႀကိဳးစားရမွာပါပဲ။ လြမ္းစရာရိွရင္ နာစရာနဲ႕ ေျဖဆုိလို႕ ေျဖဖို႕ ႀကိဳးစားေပမယ့္ နာစရာေတြတုိင္းမွာ လြမ္းစရာေလးေတြ ရိွေနျပန္ေရာ။ ဘ၀ဆိုတာ ပန္းခင္းလမ္း မဟုတ္ဘူး ဆိုေတာ့လည္း... ရင္ဆုိင္ရဲရဲေပါ့။ မိုးရဲရင္... ေဆာင္းရဲရမယ္ေလ။ အဲ... သူက ႏွင္းဆိုေတာ့ ေဆာင္း ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က ဇူလိုင္ဆိုေတာ့ မိုးေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ျပန္ေျပာင္းလိုက္မယ္ဗ်ာ။ ေဆာင္းရဲရင္... မိုးရဲရမယ္။ အဟက္...

ဒီႏွစ္ ၀၈-၀၈-၀၈ ည ၁၀ နာရီမွာ ဦးေလးအႀကီး ဆံုးသြားေၾကာင္း ဖုန္း၀င္လာပါတယ္။ အသည္းေရာင္ အသား၀ါ ဘီပိုးကေန အသည္းကင္ဆာ ျဖစ္ၿပီး ဆံုးပါးသြားတာပါ။ သူ ဘီပိုးေၾကာင့္ ေဆးရံုတက္တဲ့ အခ်ိန္က ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ မွာပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕အတူ အာရွေတာ္၀င္ေဆးရံုသြား လူနာၾကည္႕ရင္း အျပန္လမ္းမွာ အသည္းေရာင္ အသား၀ါ ေရာဂါပိုးအေၾကာင္း ျမန္မာျပည္လူထု သိရွိေအာင္ လုပ္ၾကမယ္ဆုိၿပီး ေတာက်ီးကန္း အဖြဲ႕ေလး စတင္ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ ေတာက်ီးကန္းအဖြဲ႕ စတင္ဖြဲ႕တည္ခဲ့ရာ ပင္မျမစ္ဖ်ားတစ္ခုျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဦးေလးကေတာ့ အခုေတာ့ ဘ၀တစ္ပါး ေျပာင္းသြားပါၿပီ။ ေတာက်ီးကန္းေလး ကေတာ့ ၂ ႏွစ္သားရိွသြားပါၿပီ။ ၂ ႏွစ္ဆိုတဲ့ ကာလမွာ အခက္အခဲ အတားအဆီး အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ရင္ဆုိင္ၿပီး ေက်ာ္ျဖတ္ေနပါတယ္။

ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး.....
၂၀၀၈ ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႕... ၀၈-၀၈-၀၈ မွတ္တမ္းေလးတစ္ခုပါ။

Tuesday, August 5, 2008

Olympic theme sand sculptures

တရုတ္ႏိုင္ငံအေရွ႕ပိုင္း ရွန္ဒုန္းျပည္နယ္မွာရိွတဲ့ Haiyang International Sand Sculpture Park မွာ ေပက်င္း အိုလံပစ္ပြဲေတာ္ အထိမ္းအမွတ္ သဲပန္းပုေတြကို ထုလုပ္ခင္းက်င္း ျပသထားပါတယ္။ အဲဒီ သဲပန္းပုေတြကို ျပည္တြင္းနဲ႕ ျပည္ပႏိုင္ငံျခားက ပညာရွင္ ၁၀ ဦးက အိုလံပစ္ပြဲေတာ္ကို ႀကိဳဆိုတဲ့အေနနဲ႕ ထုလုပ္ခဲ့တာပါ။






(Photo credit: Xinhua)

Monday, August 4, 2008

Bedbug and Me

Love Bug နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လို႕ မွား မဖတ္ၾကနဲ႕အံုး။ ဘာမွ မေရးရခင္ ႀကိဳေျပာထားတာ။ ႀကိဳကာထားတာ။ ေတာ္ၾကာ... အခ်စ္ပိုးေတြ ကိုက္ခံေနရတယ္လို႕ ထင္ေနမယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီအခ်စ္ပိုး မဟုတ္ဘူး။ အခ်စ္ပိုးလိုပဲ ဟိုနားတိုးလိုက္ ဒီနား တိုးလိုက္ အေတာ္ကို ဆိုးတဲ့ ၾကမ္းပိုးပါ။

ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ ၾကမ္းပိုးနဲ႕ ဆံုေတြ႕တာ ၃ ႀကိမ္ပဲ ရိွပါတယ္။ ပထမဆံုးအႀကိမ္က အေတာ္ေလးကို ငယ္ပါေသးတယ္။ ၃ တန္း ေက်ာင္းသားဘ၀ေပါ့။ က်ဴရွင္ေတြ ဘာေတြ တက္ေနၿပီဆိုေတာ့ သူမ်ားတကာ အိမ္ေတြ ေရာက္ျဖစ္ သြားျဖစ္တာေပါ့။ ကာတြန္းဆိုင္ေတြ ဂိမ္းဆိုင္ေတြလည္း သြားတတ္ေနၿပီ။ ဘယ္ကေန ဘယ္လို ပါလာမွန္း မသိတဲ့ ၾကမ္းပိုးက အိမ္ကို မပင့္မဖိတ္ပဲ တိတ္တဆိတ္ ၾကြလာတယ္။ ၾကမ္းပိုးကိုက္လို႕ အဖုအပိန္႕ႀကီးေတြ အင္ပ်ဥ္ထ သလို ျဖစ္လာမွ... ျခင္ေထာင္ ေဒါင့္ေတြမွာ ၾကမ္းပိုးကို ရွာေဖြေတြ႕ရိွတာပါပဲ။ အဲဒါနဲ႕ ၾကမ္းပိုး ႏွိမ္ႏွင္းေရးအတြက္ စစ္ဆင္ေရးတစ္ခု ဆင္းရသလို တစ္အိမ္လံုး အလုပ္ေတြမ်ားကုန္ေရာ။ ၾကမ္းပိုး မ်ိဳးျပဳတ္ေအာင္ ၂ ရက္ ၃ ရက္ေလာက္ အင္တုိက္ အားတုိက္ ႏွိမ္ႏွင္းလိုက္ရပါတယ္။ အဲဒါနဲ႕ ၾကမ္းပိုးေတြ မ်ိဳးျပဳတ္သြားေရာ။ ပထမဆံုးအႀကိမ္... ၾကမ္းပိုးေတြနဲ႕ ခဏတာေလး ဆံုေတြ႕လိုက္ရတဲ့ ပူေလာင္ေျခာက္ေသြ႕ ေႏြည ကာလတိုေလးတစ္ခုေပါ့ဗ်ာ။

ဒုတိယအႀကိမ္က ကၽြန္ေတာ္ နယူးေဒလီမွာ သင္တန္းတက္ၿပီး အိမ္ကို ျပန္လာတဲ့အခါမွာ ေတြ႕ရတာ။ အဲဒီတုန္းက ဘဏ္ေတြ စတင္ ၿပိဳလဲတဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ အိမ္မွာ စအိပ္တဲ့ ညမွာပဲ ၾကမ္းပိုးေတြက တခမ္းတနား ႀကိဳဆိုၾကတာ လူတစ္ကိုယ္လံုး အဖုအပိန္႕ေတြနဲ႕ ႏူေနသလားေတာင္ မွတ္ရတယ္။ ႏူတယ္ဆိုတာ တင္စားတာေနာ္။ တကယ္ မႏူဘူး။ ႀကိဳေျပာထားတာ... အဟဲ။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္မွာမရိွတဲ့ ကာလမွာ အဲဒီၾကမ္းပိုးေတြက အိမ္ကို ဘယ္လို ေရာက္လာသလဲေတာ့ မသိဘူး။ ၾကည္႕ရတာ ဒယ္ဒီက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အရက္ဆုိင္ေတြ သြားရင္း အဲဒီတစ္ေနရာရာကေန အိမ္ကိုပဲ ကူးလာတာလား။ ညီေတြပဲ တစ္ေနရာကေန သယ္လာမိတာလားေပါ့။ အဲဒီ ၾကမ္းပိုးေတြနဲ႕ ဆံုေတြတဲ့ အေၾကာင္းကို ဒီပို႕စ္ေလးမွာ ေရးဖူးပါတယ္။ အမွတ္တရပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ ဟာႏုမာန္ ေၾကးရုပ္ေလး သူမ်ားကို လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ရတဲ့ အဓိက တရားခံ ၾကမ္းပိုး ဇာတ္လမ္းေလးေပါ့။

တတိယအႀကိမ္ကေတာ့ စကၤာပူရလို႕ေခၚတဲ့ ကၽြန္းပိစိေလးမွာပါ။ သန္႕ရွင္းပါတယ္လို႕ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ စလံုးမွာ ၾကမ္းပိုးေတြ ေပါတယ္ဆိုတာ မယံုရင္ ပံုျပင္တာ မွတ္လိုက္ပါလို႕ ေျပာရမလားပဲ။ လမ္းအိုေလးက Emotion မေမ ဆက္သြယ္ ရွာေဖြေပးတာနဲ႕ စကၤာပူမွာ ကၽြန္ေတာ္ေနဖို႕ အိမ္ခန္းတစ္ခန္း ရလိုက္ပါတယ္။ တိုက္ခန္းေလးက ရန္ကုန္က အိမ္ေတြထက္ အျပတ္အသပ္ ကြာေတာ့ အေတာ္ေလးကို သေဘာက်မိတယ္။ ေခတၱတည္းေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကေန ကိုယ္ေနရမယ့္ အိမ္ခန္းေလးကို ပစၥည္းေတြ ေျပာင္းေရႊ႕ရတာနဲ႕ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ညမွာ အေတာ္ေလး အိပ္လို႕ ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္ညေတြက်မွ ဟိုနားက ယား... ဒီနားက ယားနဲ႕ ဇာတ္လမ္းက စေတာ့တာပါပဲ။ အိပ္ရာခင္းေတြ ေခါင္းအံုးေတြမ်ား မသန္႕လို႕လားေပါ့။ ေသခ်ာစစ္ၾကည္႕မွ အားပါးပါး... ၾကမ္းပိုး ၾကမ္းပိုးေတြ...။ ရိွမယ္လို႕ ထင္ေတာင္ မထင္ထားဘူး။ တကယ္ကို ၾကမ္းပိုးေတြက ကုတင္မွာေရာ ေမြ႕ယာမွာေရာဗ်ာ။

ၾကမ္းပိုး ဇာတ္လမ္းကို ေျခရာခံၾကည္႕ေတာ့ ေတြ႕ရတဲ့အေျဖက ကိုယ္မေရာက္ခင္ကတည္းက ၾကမ္းပိုးက ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ အိမ္က ၾကမ္းပိုးေတြက ကိုယ္ထက္ စီနီယာက်တယ္။ အိမ္မွာက အိမ္ရွင္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြက စေန တနဂၤေႏြမွာ အလည္လာေလ့ ရိွေတာ့ လူေပါင္းစံုတယ္။ သူတို႕က လူစံုရင္ အရက္ေသာက္တယ္။ ဖဲရိုက္တယ္။ ညဥ္႕နက္သြားရင္ အိမ္မျပန္ေတာ့ပဲ ဆိုဖာေတြေပၚမွာပဲ ျဖစ္သလို နံနံေစာ္ေစာ္ ေခၽြးေတြနဲ႕ အိပ္ၾကတယ္။ ေနရာေပါင္းစံု အလုပ္ေပါင္းစံုက လာတဲ့လူေတြရဲ႕ ေဖးမကူညီမႈေၾကာင့္ အဲဒီလိုနဲ႕ ဧည္႕ခန္းမွာ ကိုေရႊၾကမ္းပိုးေတြ မင္းမူခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီက စၿပီး တည္ရွိလာတဲ့ ၾကမ္းပိုးက ကၽြန္ေတာ့္လက္ထက္ အထိ စိတ္ႀကိဳက္ျခယ္လွယ္ မင္းမူေနပါတယ္။

အဲဒီ စကာၤပူ ၾကမ္းပိုးက အေတာ္ေလး သတ္လို႕ မႏိုင္ပါဘူး။ အိမ္မွာက ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း ေနတာ မဟုတ္ေတာ့ ၾကမ္းပိုး ႏွိမ္နင္းေရးက သိပ္မေအာင္ျမင္ဘူး။ ကုိယ့္အခန္းမွာ မရိွေအာင္ လုပ္ထားေပမယ့္ တစ္အိမ္လံုး အတုိင္းအတာနဲ႕ ရွင္းဖို႕က အခြင့္အေရး မရျပန္ဘူးေလ။ ကိုယ္က လုပ္ေပးရေအာင္လည္း အဆင္မေျပျပန္ဘူး။ ေနာက္တစ္ခ်က္က အိမ္မွာ အတူေနတဲ့ တခ်ိဳ႕ေသာ အခန္းေဖာ္ေတြက သူေတာ္ေကာင္းပဲ လုပ္တယ္လုိ႔ပဲ ေျပာရမလား... ၾကမ္းပိုးေတြ႕ရင္ မသတ္ပဲ အရွင္လုိက္ ဖမ္းၿပီး တုိက္ေအာက္ကို ပစ္ခ်တယ္။ ၾကမ္းပိုးရိွတဲ့ ကုလားထိုင္ေတြကို ဖေယာင္းစက္ခ်ၿပီး ၾကမ္းပိုး မထိုးႏိုင္ေအာင္ လမ္းေၾကာင္းေတြ ပိတ္တယ္။ အ၀တ္ေတြကို ေသခ်ာ ေခါက္မသိမ္းပဲ အပံုလိုက္ႀကီးေတြ ကုတင္နားမွာ ထားတယ္။ အိ္ပ္ရာေပၚမွာ အစားအေသာက္ေတြ ယူစားတယ္။ နားက်ပ္တဲ့ အေခ်ာင္းေလးေတြကို သံုးၿပီးရင္ ကုတင္ေအာက္မွာ ပစ္ခ်ထားတယ္။ အဲဒီေတာ့ ၾကမ္းပိုးက ေပ်ာ္တာေပါ့။ ေက်းဇူးရွင္ေတြဆိုၿပီး ညတိုင္း ညတိုင္း ရိွခိုးဦးခ်ေနမွာ ျမင္ေယာင္ေနတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ေတာ့ ကိုယ့္ေမြ႕ယာနဲ႕ ကိုယ္အိပ္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ကိုပဲ ၾကမ္းပိုး မရွိေအာင္ အေတာ္ေလး ထိန္းခ်ဳပ္ခဲ့ရပါတယ္။ အိပ္ခန္းထဲမွာ အိပ္ရင္ ၾကမ္းပိုး ကိုက္ခံရမွာ စိုးလို႕ စာၾကည္႕ခန္းထဲမွာ ေမြ႕ယာခင္းၿပီး အိပ္ပါတယ္။ အိမ္ရဲ႕ ဘယ္ေနရာမွာမဆို ၾကမ္းပိုးျမင္ရင္ ရန္သူအလား ကံငါးပါးထဲက ပထမဆံုးတစ္ပါးကို ခ်က္ခ်င္း ခ်ိဳးေဖာက္ပါတယ္။ ၾကမ္းပိုးသတ္တဲ့ ေဆးေတြလည္း ဗူးလိုက္ ၀ယ္ၿပီး အမုန္း အားေပးခဲ့ပါတယ္။ တစ္အိမ္လံုး မြန္ထူေနေအာင္ ေဆးေတြျဖန္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း... ၾကမ္းပိုးကို ကာကြယ္ေပးေနတဲ့ ညစ္ပတ္အိုးေတြ အိမ္မွာ ရိွေနေတာ့လည္း ကိုေရႊၾကမ္းပိုးတို႕ လက္မေထာင္ႏိုင္ဆဲပါ။ ဘ၀မွာ ၁ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ အခ်ိန္အထိ ၾကမ္းပိုးနဲ႕ ဆံုေတြ႕ေနခဲ့ရတဲ့ အိမ္မက္ဆိုး ကာလရွည္ႀကီးပါပဲ။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ၾကမ္းပိုးတုိင္းျပည္ျဖစ္ေနတဲ့ အိမ္ကို အလံျဖဴျပ စြန္႕ခြာၿပီး ၾကမ္းပိုး မရိွတဲ့ အိမ္အသစ္မွာ ၾကမ္းပိုးမရိွရေလေအာင္ သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္း ေနထိုင္ရင္း ၾကမ္းပိုးမုန္းတဲ့ ကၽြန္ေတာ္... ၾကမ္းပိုးအေၾကာင္း ေရးဖို႕ လုပ္ေနပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

Saturday, August 2, 2008

The new shell

ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ အိမ္ရွာရတာနဲ႕ အိမ္ေျပာင္းရတာနဲ႕ အလုပ္ေတြ မ်ားေနတယ္။ စကာၤပူမွာ ေနဖို႕တစ္ေနရာ ရဖို႕ဆိုတာလည္း အေတာ္ကို မလြယ္တာပါ။ တကယ္ဆို အိမ္မွာ ေနရတဲ့အခ်ိန္က သိပ္မမ်ားေပမယ့္ ေက်ာခင္းဖုိ႕ တစ္ေနရာကေတာ့ မရိွမျဖစ္ လိုအပ္ေတာ့လည္း အိမ္ဆိုတာ ရိွရမွာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္ဆိုတဲ့ အခြံေလးေတာ့ လိုတယ္ေလ။

အရင္ကေနတဲ့ အိမ္ရဲ႕ အိမ္ရွင္က သူ႕အိမ္ကို ေရာင္းေတာ့မွာဆုိေတာ့ ကိုယ္ေတြအေနနဲ႕ ဆက္ေနဖို႕ အာမခံခ်က္ မရိွေတာ့ပါဘူး။ သူက ေနာက္ထပ္ အိမ္အသစ္တစ္လံုး ထပ္၀ယ္ထားေတာ့ လက္ရိွ အိမ္ကို ေရာင္းရမွာပါ။ အိမ္ရွင္ေျပာတာကေတာ့ မိသားစုတစ္ခုကို အိမ္တစ္လံုးထက္ မပိုင္ရဘူးလို႕ ေျပာတာပါပဲ။ အိမ္ရွင္က အိမ္ေျပာင္းေပးဖို႕ မေတာင္းဆိုေသးေပမယ့္ အခ်ိန္မေရြး ေျပာင္းခိုင္းႏိုင္တဲ့ အေနအထားဆုိေတာ့ ေနရထိုင္ရတာ စိုးတထိတ္ထိတ္ပဲေလ။ ေနာက္ၿပီး ပြဲစားေတြ လာလာၾကည္႕တာကို မခံခ်င္တာလည္း ပါတယ္။ ကိုယ္ေတြ ေနထိုင္ရတာ မလြတ္လပ္သလို ခံစားရတယ္။

အဲဒါနဲ႕ ငွားဖို႕ အိမ္ေတြ လုိက္ၾကည္႕ရပါတယ္။ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း အနားမေနရပါဘူး။ အိမ္သတင္း ၾကားရင္ လက္တုိ႕ပါတယ္။ ဖုန္းနဲ႕ မတ္ေဆ့ခ်္ ပို႕ေပးပါတယ္။ သတင္းစာကေန အိမ္ငွားမယ့္ ေၾကျငာေတြကို ဖတ္ရပါတယ္။ ေနရထိုင္ရ အဆင္ေျပမယ္ ထင္တဲ့ အိမ္ငွားေၾကျငာေတြကို စုစည္းၿပီး ပြဲစားေတြ အိမ္ပိုင္ရွင္ေတြဆီကို ဖုန္းဆက္ၾကည္႕ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အိမ္ လာၾကည္႕လုိ႕ ရမယ့္အခ်ိန္ကို ညိွရပါတယ္။ ၿပီးရင္ အိမ္အေနအထားကို သြားၾကည္႕ရတာေပါ့ဗ်ာ။

အိမ္ေစ်းေတြက ေခါင္ခိုက္ေနတာ အိမ္ေတြ သြားၾကည္႕ေတာ့လည္း အဆင္မေျပတာ မ်ားတယ္။ အိပ္ခန္း ၂ ခန္းထဲ ရိွတဲ့ အိမ္ကို လူ ၆ ေယာက္ေလာက္ ေနရင္ ေစ်းကို ထပ္တုိးမယ္ ဆိုတာက ရိွေသးတယ္။ အိမ္ကေတာ့ ေကာင္းပါရဲ႕ အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ ကုတင္ ေမြ႕ယာ မပါလုိ႕ မငွားျဖစ္တာလည္း ရိွျပန္ေရာ။ အဲဒါေတြ မပါလုိ႕ ကိုယ္က ၀ယ္ထည္႕တာက အေရးမႀကီးဘူး။ ေနာက္တစ္ခါ အိမ္ထပ္ေျပာင္းရင္ ဒီပစၥည္းေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႕ ေျပာင္းရေရႊ႕ရတာ အဆင္မေျပဘူးေလ။ တခ်ိဳ႕အိမ္ေတြက်ေတာ့ အခန္း ဖြဲ႕စည္းပံု မႀကိဳက္တာနဲ႕ သြားရလာရ ေ၀းတာနဲ႕ မငွားျဖစ္ျပန္ဘူး။ အဲဒီလုိနဲ႕ အိမ္ရွာရတာ အေတာ္ကို ၾကာျပန္ေရာ။

အခု ေနာက္ဆံုးေတာ့ အိမ္ကို ေတြ႕ေတာ့ အဆင္ေျပတာနဲ႕ ယူလိုက္ပါတယ္။ အိမ္ရွင္က ခ်က္ခ်င္း ေျပာင္းမွ ငွားမယ္ဆုိေတာ့လည္း ၾသဂုတ္လမွာ ခ်က္ခ်င္း ေျပာင္းေပးရတာေပါ့။ နဂိုအရင္ အိမ္မွာ အိမ္ေျပာင္းမယ္ ဆုိတာ ၁ လ ႀကိဳ မေျပာထားမိေတာ့ တင္ထားတဲ့ Deposit ၁ လစာ အသားတင္ ကုန္ရတာေပါ့။ ၁ လ ႀကိဳေျပာဖို႕ ဆိုတာကလည္း အိမ္ရလား မရလား မေသခ်ာေသးေတာ့ ယတိျပတ္ မေျပာႏုိင္ဘူးေလ။ အခု ရထားတဲ့ အိမ္ကလည္း အဆင္ေျပတယ္ ဆိုေတာ့ ရတုန္းေလး ယူထားလိုက္ရတာ။ အခ်ိန္ကုန္ လူပန္းတဲ့ အိမ္ရွာရတဲ့ အလုပ္ကို စိတ္ကုန္တာလည္း ပါတာေပါ့ဗ်ာ။

အိမ္ေျပာင္းရတဲ့ ဒုကၡကလည္း မေသးပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္စာ ဘာမွမရိွဘူး မွတ္ေနတာ တကယ္ ထုပ္ပိုးၾကည္႕ေတာ့ အားပါးပါး အထုပ္ေတြ မနည္းလွပါလား။ အ၀တ္ေသတၱာတင္ ၂ လံုး။ က်န္တဲ့ စာအုပ္ေတြက ခရီးေဆာင္အိတ္ တစ္လံုး အျပည္႕။ က်န္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ၊ တုိလီမိုလီေတြကလည္း မနည္းမေနာပါပဲ။ Taxi ကားတစ္စီးနဲ႕ ဆန္႕တာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ရပါမယ္။ Taxi ေတြကလည္း မူေသးတယ္ဗ်။ ပစၥည္းေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႕ဆို သိပ္မတင္ခ်င္ပံုပဲ။ ၂ စီး ၃ စီးေလာက္က ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ႕ အရူးကြက္ နင္းသြားတယ္။ သေဘာေကာင္းတဲ့ Taxi ကားက်ေတာ့လည္း ေကာင္းခ်က္က ရွယ္ပဲဗ်ာ။ ပစၥည္းေတြေတာင္ ၀ိုင္းသယ္ေပးေသးတယ္။ ပစၥည္း ၀ိုင္းကူသယ္ေပးမယ့္ သူငယ္ခ်င္းကလည္း မနက္ ၇ နာရီမွ အိပ္ရာ၀င္လို႕ အရမ္းအိပ္ခ်င္တာနဲ႕ မလာေတာ့ဘူးတဲ့။ အင္း... ေမြးတုန္းကလည္း တစ္ေယာက္တည္းပဲ။ အခုလည္း တစ္ေယာက္တည္းပဲေပါ့။ အဲဒီလုိနဲ႕ ေျပာင္းေရႊ႕လိုက္တာ အခုေတာ့ အိမ္အသစ္မွာ ဇိမ္က်ေနပါၿပီ။

ေပ်ာ္ရာမွာ မေနရ... ေတာ္ရာမွာ ေနေနရတဲ့... ၀င္ကစြပ္ ကၽြန္ေတာ္ဇူလိုင္ အခုေတာ့ အခြံအသစ္ေလးထဲမွာ ေန႕သစ္ေတြကို ေခါင္းမာစြာနဲ႕ ျဖတ္သန္းဖို႕ အသင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ...
မုန္တိုင္းၿပီးရင္ ေလေျပကေတာ့ လာစၿမဲပဲေလ။ ဟုတ္တယ္ ဟုတ္...

Monday, July 28, 2008

Dōbutsu uranai

ဒီေန႕ ဟိုဟိုဒီဒီ စမ္းသပ္မိတာေလးက Dōbutsu uranai လို႕ေခၚတဲ့ ဂ်ပန္ရိုးရာေဗဒင္ေလးေပါ့။ တိရစာၦန္ အေကာင္ေလး ၁၂ ေကာင္ကို အေျချပဳၿပီး ေဟာတဲ့ ေဗဒင္ေလးပါ။ လူတစ္ဦးခ်င္းစီမွာ ကိုယ္ေမြးေန႕အလိုက္ သက္ဆိုင္တဲ့ အေကာင္ေလးေတြ ရိွပါတယ္။ အဲဒီ အေကာင္ေလးေတြနဲ႕ အေရာင္ အလုိက္ လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးကို ဖြင့္ဆိုထားပါတယ္။ အဓိက အုပ္စု ေလးစုခြဲထားပါတယ္။

* Earth group: (self-centered, focused)
  • Tiger
  • Wolf
  • Monkey
  • Koala
* Sun group: (self-centered, easily distracted)
  • Pegasus
  • Elephant
  • Lion
  • Cheetah
* Full moon group: (mindful of others, focused)
  • Sheep
  • Panther
* New moon group: (mindful of others, easily distracted)
  • Fawn
  • Tanuki (raccoon dog)
ကၽြန္ေတာ္ ေမြးေန႕ကို အတိအက်ထည္႕ၿပီး တြက္ၾကည္႕ေတာ့ ဒီအေကာင္ေလး ထြက္လာတယ္။ အေရာင္က အနီေရာင္ပါ။ အေကာင္ေလးက သိုးေလးပါ။

မွန္ မမွန္... ဟုတ္ မဟုတ္ေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္တြက္ၾကည္႕ၾကေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေျပာျပဘူး။

ကဲ... မင္းဘာေကာင္လဲ ငါဘာေကာင္လဲ... :P
ေၾသာ္... ဒါနဲ႕ ကိုယ္ ဘာေကာင္လဲ ဆုိတာကို ေရးခဲ့ၾကအံုးေနာ္။ အဲဒါေလးေတာ့ မေမ့ပါနဲ႕ဗ်ာ။

  • You are Red Sheep type, who has a fortune of not having to worry about basic necessities of living.
  • Therefore, you tend to be generous and not stingy.
  • You are cautious and once you start on something, you have a will power to stick to it.
  • But you sometimes get behind others in finishing.
  • You have observant eyes.
  • You have strength to assess what is most advantageous to you and can use that tactics effectively in forming relationships.
  • You tend to be rather dependent on other people.
  • Therefore you are extremely good at being nice and compliment on those people who can be on your side and help you.
  • You will not tend to show your inner emotions.
  • You try to collect standard information and will come out with an objective opinion from there.
  • You are a person of broad knowledge, and are able to do things really well.
  • You are amiable person, and required be people.
  • Your weakness is that once you are offended, it takes time for you to recover, and you can be cynical.
  • You are timid, shy and a person who always needs somebody's company.
  • To be successful, find at least one thing that you can be confident about.
  • Don't go against the flow of the time, and then your fortune will open up by the time you get to your middle ages.
Credit: Ma Suzu & TommyGirl (Native Myanmar)