Save 54 lives

ၾသဂုတ္လ ၂၈ ရက္ေန႕- စကၤာပူေသြးဘဏ္မွာ ၁၈ ႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေသြးလွဴပြဲေတြ လုပ္ရင္း တခါတည္း ေသြးလွဴျဖစ္တာ ဒါနဲ႕ဆို ၅ ႀကိမ္ေျမာက္ ရိွသြားပါၿပီ။
အလုပ္ မအားတဲ့သူေတြ မ်ားသြားလို႕ ဒီတေခါက္ ေသြးလွဴပြဲကေတာ့ လူနည္းပါတယ္။

The Golden Mount

အယုဒၶၿမိဳ႕ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္စြန္းစြန္းမွာ တည္ထားတဲ့ ေစတီပါ။ Wat Phukhaothong လို႕ အမည္တြင္ပါတယ္။ ကြင္းျပင္က်ယ္က်ယ္ထဲမွာ မိုးေပၚကို ထိုးတက္ေနတဲ့ ေစတီဟာ ေရႊေတာင္ႀကီးတခုအလား ထင္မွတ္စရာ ရိွလို႕ ဘုရားကို ေရႊေတာင္ဘုရားလို႕ ဘြဲ႕ေတာ္ ေပးခဲ့ပံုပါပဲ။ ဝင္ေၾကး ေပးစရာ မလိုတဲ့ ဘုရားလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားသမိုင္းကေတာ့ ၂ မ်ိဳးကြဲေနပါတယ္။

တခုက ဘုရင့္ေနာင္မင္းတရားႀကီး အယုဒၶၿမိဳ႕ကို ေအာင္ႏုိင္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေအာင္ပြဲအထိမ္းအမွတ္ အေနနဲ႕ တည္ထားတဲ့ ေစတီပါ။ ပစၥယံအဆင့္ဆင့္ေတြဟာ မြန္ဗမာ ဗိသုကာလက္ရာေတြေပါ့။ ဘုရားမွာ ေရးထားတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္အရ အစက အဲဒီေနရာက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းပါ။ ဘုရင့္ေနာင္ အယုဒၶၿမိဳ႕ကို ေအာင္ႏုိင္ၿပီးတဲ့ ေနာက္မွ အဲဒီ ကြင္းျပင္က်ယ္မွာ ဘုရားတည္တာပါ။

ေနာက္တခုကေတာ့ နရဲစြမ္က ဗမာေတြကို ေတာ္လွန္ ေအာင္ျမင္ၿပီးတဲ့ေနာက္ အယုဒၶၿမိဳ႕ လြတ္လပ္ေရး ရတဲ့ အထိမ္းအမွတ္၊ ဗမာေတြကို ႏိုင္ၿပီဆိုတဲ့ အထိမ္းအမွတ္ အေနနဲ႕ ဒီဘုရားကို တည္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မြန္ဗမာ လက္ရာျဖစ္တဲ့ ပစၥယံကို ေအာက္ေျခမွာ ခံထားၿပီး ထုိင္းဗိသုကာ လက္ရာျဖစ္တဲ့ ၁၂ ေထာင့္ ေစတီေတာ္ကို အေပၚမွာ တည္ထားတာပါ။ ဗမာက ေအာက္ ထိုင္းက အေပၚမွာလို႕ ဆိုလိုခ်င္တာပါ။ အဲဒီလိုမ်ိဳး ေရးထားတာကို Ayutthaya - Guide to art & architecture ဆိုတဲ့ စာအုပ္မွာ ေတြ႕ႏိုင္ပါမယ္။

အဲဒီေစတီကို ငရဲမေၾကာက္တဲ့သူေတြက ေစတီေတာ္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္ ရင္ျပင္ကေန ပစၥယံကို လိွဳဏ္ေခါင္းတူးၿပီး ဌာပနာေဖာက္ဖို႕ ႀကိဳးစားဖူးပါတယ္။ တာဝန္ရိွသူေတြက အဲဒီပစၥယံက လိွဳဏ္ေခါင္းကို ကြန္ကရစ္ေတြနဲ႕ ျပန္ထည္႕ၿပီး အစားထိုး ဖာေထးခဲ့ေပမယ့္ ေစတီဟာ ပစၥယံထဲကို ၂ မီတာေလာက္ ကၽြံဝင္သြားခဲ့ၿပီး ခပ္ေစာင္းေစာင္းေလး ျဖစ္သြားရရွာပါတယ္။ အေဝးတေနရာကေန လွမ္းၾကည္႕မယ္ဆိုရင္ ပစၥယံအထက္က ေစတီေတာ္ ေစာင္းေနတယ္ဆိုတာကို ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။

အဲဒါျဖစ္ရပ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ မသိခဲ့ရင္ ဗမာေတြ တည္ထားတဲ့ ပစၥယံေတြက တည္႕မတ္ၿပီး ထိုင္းေတြ တည္တဲ့ အေပၚပိုင္း ေစတီက ေစာင္းေနတယ္လို႕ ေျပာဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ထိုင္းေတြ ဘုရားကို တည္႕မတ္ေအာင္ မတည္ႏုိင္ဘူး ညံ႕တယ္ေပါ့ေလ။ အမွန္ေတာ့ လွိဳဏ္ေခါင္းတူးခဲ့တာေၾကာင့္ ေစတီတခုလံုး ေစာင္းေနၿပီး ပစၥယံေတြပဲ အတည္႕အတုိင္း က်န္ရိွေနတာပါ ခင္ဗ်ာ။

City of water

ဒီတေခါက္ ထိုင္းကို အလုပ္ကိစၥနဲ႕ ေရာက္ရင္း အယုဒၶယၿမိဳ႕ကို အလည္တေခါက္ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အယုဒၶယၿမိဳ႕ေတာ္ဆုိတာကို သီတာၿမိဳ႕လို႕ ေခၚၾကသတဲ့။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆုိေတာ့ အဲဒီၿမိဳ႕ကို ျမစ္သံုးစင္းက ဝန္းရံပတ္ထားတာ ကၽြန္းေလး တကၽြန္းလို ျဖစ္ေနလို႕ပါပဲ။ မိုးတြင္းမွာ ဆုိရင္ ျမစ္သံုးစင္းက ေရေတြ တက္လာလို႕ ၿမိဳ႕ပတ္လည္က လယ္ကြင္းေတြမွာ ေရတေဖြးေဖြးျဖစ္ေနတတ္တယ္တဲ့။ ေရေတြ အျပည္႕နဲ႕ လယ္ကြင္းျပင္ႀကီးဟာ စစ္ေရးဗ်ဴဟာအရဆုိရင္ေတာ့ အေတာ္ကို အေရးပါတဲ့ ေနရာေတြပါပဲ။ ၿမိဳ႕ပတ္လည္က တံတုိင္းေတြရယ္ ေရပတ္လည္ ဝိုင္းေနတာေတြဟာ ၿမိဳ႕ေတာ္ကို တိုက္ခုိက္မယ့္ ရန္သူေတြရဲ႕ ေဘးကေန ကာကြယ္ေပးႏိုင္တာေပါ့။ မိုးတြင္းကာလ မဟုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရန္သူေတြ လာတိုက္ရင္ေတာ့ ၿမိဳ႕အျပင္ဘက္ ကြင္းျပင္ေတြရဲ႕ ေဝးေဝးကေန မိုးရြာတဲ့အခ်ိန္ထိ ေရာက္ေအာင္ အခ်ိန္ဆြဲ ခံုခံေလ့ရိွၾကတယ္။ မိုးေတြ ရြာၿပီဆိုတာနဲ႕ ရန္သူေတြ ၿမိဳ႕ကို ၾကာၾကာ ဝိုင္းမထားႏိုင္ပဲ ျပန္ဆုတ္ သြားရတယ္တဲ့။

အယုဒၶယၿမိဳ႕ သက္တမ္းက ၄၁၇ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ၿပီး မင္းဆက္ ၃၅ ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တယ္။ နရဲစြမ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ ဘုရင္က ၂၀ ေယာက္ေျမာက္ ဘုရင္ေပါ့။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ တရားစီရင္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရးမွာ ဘုရင္ကေတာ့ အာဏာ အရိွဆံုး ပုဂၢိဳလ္ပါ။ ေရွးဘဝအဆက္ဆက္မွာ ကုသိုလ္ ေကာင္းမွဴ အစုစုကို ျပဳက်င့္ျဖည္႕တင္းခဲ့တဲ့သူမ်ိဳးမွ ဘုရင္ျဖစ္တယ္လို႕ ယံုၾကည္ၾကလို႕ ဘုရင္ဆိုတာ အေတာ္ကို ဘုန္းတန္ခိုး ႀကီးလွပါတယ္။ ၿမိဳ႕မွ လူတန္းစား ၄ မ်ိဳး ရိွတယ္။ ဘုရင့္ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္၊ မွဳးႀကီးမတ္ရာ၊ ကုန္သည္နဲ႕ သာမန္ျပည္သူတုိ႕ပါ။ အဲဒီအထဲမွာ သာမန္ ျပည္သူက လူဦးေရ အခ်ိဳးအစား အမ်ားဆံုးေပါ့။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အင္အားကလည္း သူတို႕အေပၚမွာပဲ မူတည္ပါတယ္။

အယုဒၶယၿမိဳ႕နဲ႕ ပတ္သက္လာရင္ ဆင္ေတြကိုလည္း ခ်န္ထားလို႕ မရပါဘူး။ အဲဒီေခတ္မွာ ဆင္ေတြက အေတာ္ကို တန္ဖိုးရိွတဲ့ တိရိစာၦန္ပါ။ ဆင္မ်ားမ်ားပိုင္တဲ့ ဘုရင္က ပိုၿပီးဘုန္းႀကီးတယ္လို႕ ျမင္ၾကပါတယ္။ ဆင္ျဖဴကိုသာပိုင္ခဲ့ရင္ အဲဒီဘုရင္မွာ ဆင္ျဖဴရွင္ ဆိုၿပီး ဂုဏ္တခု အပိုတုိးတာေပါ့။ အဲဒီေခတ္မွာ ဆင္ကို သယ္ယူပို႕ေဆာင္ေရးမွာ သံုးပါတယ္။ စစ္ပြဲေတြမွာလည္း သံုးပါတယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ ျပည္ပပို႕ကုန္အျဖစ္ ဆင္ေတြကို ေရာင္းပါတယ္။ အိႏိၵယနဲ႕ ပါရွားဘက္က ဆင္အမ်ားဆံုး ဝယ္ပါတယ္။ အဲဒီေခတ္မွာ အနည္းဆံုး ဆင္ေကာင္ေရ ၃၀၀ ကေန ၄၀၀ ၾကား ႏိုင္ငံျခားကို တင္ပို႕ ေရာင္းခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဆင္စြယ္ကိုေတာ့ တရုတ္ျပည္က အဓိက ဝယ္ပါတယ္။

အယုဒၶယၿမိဳ႕ေတာ္ က်ဆံုးၿပီးတဲ့ေနာက္ ထိုင္းမင္းဆက္က ဘန္ေကာက္ဘက္ကို ေျပာင္းေရႊ႕ အေျခခ်ပါတယ္။ ရာမဘုရင္ (၁) က အယုဒၶယၿမိဳ႕က အုတ္ေတြ ေက်ာက္ေတြကို ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ တည္ေဆာက္ေရးမွာ ယူသံုးဖို႕ ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဂူဘုရားေစတီေတြ ေက်ာင္းေဆာင္ေတြ ပ်က္ဆီးခဲ့ပါတယ္။ ရာမဘုရင္ (၃) လက္ထက္မွာလည္း အယုဒၶယၿမိဳ႕က ဂဝံေက်ာက္ေတြကို ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕က အေဆာက္အဦးေတြမွာ ယူသံုးဖို႕ ခြင့္ျပဳခဲ့ျပန္ပါတယ္။ နဂို အပ်က္ေတြကေန ပ်က္သထက္ ပ်က္ ျဖစ္သြားရရွာတယ္။ ရာမဘုရင္ (၄) လက္ထက္မွာေတာ့ အယုဒၶယၿမိဳ႕က ေရွးေဟာင္း ဘုရားပုထိုး အေဆာက္အဦးေတြကို ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းဖို႕ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ အယုဒၶယၿမိဳ႕က အခုလိုမ်ိဳး က်န္ရိွေနတာပါ။

ဗမာေတြ စစ္လာတိုက္လို႕ အယုဒၶယၿမိဳ႕ ပ်က္ဆီးတယ္ ဆိုတာထက္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ တည္ေဆာက္ဖို႕ ၿမိဳ႕ေဟာင္းက အုတ္ေတြ ဂဝံေက်ာက္ေတြ ယူသံုးဖို႕ ဘုရင္ေတြက ခြင့္ျပဳခဲ့လုိ႕ အယုဒၶယၿမိဳ႕ အခုလို အပ်က္အဆီးပံုစံမ်ိဳး က်န္ေနတယ္လို႕ ျမင္မိပါတယ္ေလ။

To my brother

ညီေလးေရ...

ညီေလးေရ...
လမ္းမမွားေအာင္ ေရြးကြာ
အခ်ိန္မ်ားဟာ နည္းလြန္းတယ္ ဘဝမွာ
ညီေလးေရ...
ျမစ္တစ္ခုမွာ ေရႏွစ္ခါ
ခ်ိဳးလုိ႔မရႏုိင္တာ မင္းနားလည္ပါ...

ညီေလးေရ...
ေလာကစာမ်က္ႏွာ
သင္ၾကားပါ ေကာင္းမွဴရွာတဲ့အခါ
ညီေလးေရ...
အမ်ိဳးအက်ဳိးေဆာင္ယူပါ
ႏွလံုးသားရဲ႕ အမွန္တရား စြဲၿမဲခိုင္မာ...

စည္းႏွစ္ဘက္ရဲ႕ၾကား မင္းမရပ္နဲ႔ကြာ
ေတြေဝတတ္သူအလုပ္ တုိ႔နဲ႔မဆုိင္ပါ
လမ္းတစ္ခုသာေရြး အမွား (သုိ႔) အမွန္
ဒါပဲေပါ့ကြာ ယံုၾကည္စိတ္ထား...

မင္းေသြးမ်ား အားနည္းေနလား
ေသြးသစ္လဲလုိက္ေပါ့ အမွန္တရား
ေလာကေကာင္းက်ိဳးထမ္းရြက္မယ့္
လူသားတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔...

ညီေလးေရ...
လမ္းေရြးၿပီးရင္ သြားကြာ
အခ်ိန္မရွိပါ
တုိ႔ေနာက္မွာ ေသျခင္းတရား

ညီေလးေရ...
လမ္းဆံုးရင္ ရြာတစ္ရြာ
ေရာက္ရိွဖို႕ယံုပါ စြဲၿမဲခိုင္မာ...

စည္းႏွစ္ဘက္ရဲ႕ၾကား မင္းမရပ္နဲ႔ကြာ
ေတြေဝတတ္သူအလုပ္ တုိ႔နဲ႔မဆုိင္ပါ
လမ္းတစ္ခုသာေရြး အမွား (သုိ႔) အမွန္
ဒါပဲေပါ့ကြာ ယံုၾကည္စိတ္ထား...

မင္းေသြးမ်ား အားနည္းေနလား
ေသြးသစ္လဲလုိက္ေပါ့ အမွန္တရား
ေလာကေကာင္းက်ိဳးထမ္းရြက္မယ့္
လူသားတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔...

ညီေလးေရ...
မင္းအေၾကာင္းဟာ သမုိင္းမွာ
မွတ္သားစရာ မရိွခဲ့တဲ့ မဟုတ္ပါ
ညီေလးေရ...
အားလံုးဟာ မေရရာ
ဝမ္းနည္းဖို႕ မလိုတာ မင္းနားလည္ပါ။

ဒီသီခ်င္းရဲ႕ ေတးေရး/ ေတးဆိုက ထူူးအိမ္သင္ပါ။ ဒီသီခ်င္းေလးက ကၽြန္ေတာ့္ညီရဲ႕ ေမြးေန႕အတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးတင္လိုက္သလို ထူးအိမ္သင္ေန႕ အမွတ္တရအေနနဲ႕ ေရးတင္တာလည္း ပါပါတယ္။

ညီေလးေရ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးက ကိုငွက္ရဲ႕ လူငယ္ေတြအေပၚမွာ ထားရိွတဲ့ ေစတနာကုိ နားလည္ သိရိွ ခံစားေစႏုိင္ပါတယ္။ တက္သစ္စ လူငယ္ေတြကို နားဝင္ေအာင္ ေျပာဆို ဆံုးပ ညႊန္ျပရတာ လြယ္မေယာင္နဲ႕ ခက္ပါတယ္။ အညႊန္႕တလူလူနဲ႕ မာနတံခြန္ ထူစ ျပဳေနတဲ့အရြယ္၊ ေျပာသမွ်ကို အလြယ္တကူ နားမေထာင္ပဲ အရာရာကို လက္တည္႕စမ္း လုပ္ခ်င္တဲ့ အရြယ္၊ ဂ်စ္ကန္ကန္ မိုက္ကန္းကန္း ထင္ရာစိုင္းတဲ့ အရြယ္၊ ဒီလို အရြယ္ေတြကို နားဝင္ေအာင္ ေျပာဆုိဖို႕ဆိုတာ တကယ္ကို မလြယ္မွန္း သိၾကမွာပါ။ ကိုငွက္ကေတာ့ သီခ်င္းေလး ဖန္ဆင္းၿပီး လူငယ္ေတြ နားဝင္ေအာင္ ေျပာဆို ဆံုးမသြားတာ တကယ္ကို လွလြန္းပါတယ္။ ဒီလိုအလွကို ျမင္ေအာင္ ၾကည္႕တတ္စရာေတာင္ မလိုပါဘူး။ အလြယ္တကူ ျမင္ႏုိင္ သိႏိုင္ ခံစားႏိုင္ပါတယ္။

ကိုယ္တတ္စြမ္းတဲ့ အႏုပညာေမွာ္စြမ္းအားနဲ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြရဲ႕အက်ိဳး၊ အနာဂတ္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အက်ိဳးကို ေစတနာအျပည္႕နဲ႕ ျဖည္႕တင္းသြားတဲ့ ကိုငွက္ကို ေလးစားရင္း ဒီစာေလးနဲ႕ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါတယ္။

His story (or) History

ဖတ္ဖူးတာေလးေတြကို ခပ္၀ါး၀ါး မွတ္မိသေလာက္ ေလွ်ာက္ေရးမယ္လို႕ စဥ္းစားေတာ့ ဒါဟာ သမိုင္းေတာ့ သမိုင္းပဲ ဒါေပမယ့္ သက္ေသမရွိတဲ့ သမိုင္းေတြလို႕ ေျပာရမွာပဲ။ ေမွာ္ဘီဆရာသိန္းရဲ႕ ပါးစပ္ရာဇဝင္ ဆိုတာမ်ဳိးေပါ့။

အာဇာနည္ေန႕၊ ၁၉ရက္၊ ဇူလိုင္လ၊ ၁၉၄၇ခုႏွစ္

အာဇာနည္ေန႕အေၾကာင္းကို လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသိပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အာဇာနည္ (၉)ဦး လုပ္ၾကံခံရတယ္။ လုပ္ၾကံသူမ်ားကို ေစခိုင္းခဲဲ့သူက ဂဠဳန္ဦးေစာျဖစ္တယ္။ ဂဠဳန္ဦးေစာကို ႀကိဳးေပးကြပ္မ်က္ခဲ့တယ္။ ဂဠဳန္ဦးေစာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမရွိလွ်င္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူး သူရမယ္ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ အာဏာအတြက္ လုပ္ၾကံခဲ့တာျဖစ္တယ္။


ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုဘယ္သူလုပ္ၾကံခဲ့သလဲ

ငယ္ငယ္ကေတာ့ အေတာ့္ကို ရွင္းခဲ့ပါတယ္။ အေပၚမွာ ေျပာထားသလိုေပါ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ဂဠဳန္ဦးေစာက လုပ္ၾကံခဲ့တယ္။ တေရးႏိုးလာေမးလည္း ဒါက အေျဖပါပဲ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဟိုဟာေလး နည္းနည္းဖတ္ ဒီဟာေလး နည္းနည္းဖတ္ကေန အတိုအစအေတာ္မ်ားမ်ားကို ဦးေႏွာက္ထဲ စုမိသလိုျဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို လုပ္ၾကံလို႕ ဦးေစာကို တရားရံုးက ႀကိဳးေပးခဲ့ေပမယ့္ မရွင္းမလင္းဇာတ္လမ္းေတြ အေတာ္ေလး ရွိေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ပထမဆံုးကေတာ့ ဦးေစာရဲ႕ တရားရံုးထြက္ခ်က္ေတြမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဦးေစာက သူ႕ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္က စတင္လုပ္ၾကံလို႕သာ သူက လက္တံု႕ျပန္ရတာပါလို႕ ထြက္ဆိုခဲ့ပါတယ္။ ေသဒဏ္ေပးခံရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ သူ႕သမီးကို ေနာက္ဆံုးေရးခဲ့တဲ့ ႏႈတ္ဆက္စာမွာလည္း ဒီအေၾကာင္း တစ္စြန္းတစ္စ ထည့္ေရးခဲ့ပါတယ္။ မိမိတုိ႕အမ်ဳိးဟာ ကိုယ့္ကိုလာထိရင္ လက္တံု႕ျပန္တတ္ေၾကာင္းနဲ႕ ယင္းကဲ့သို႕ စိတ္လိုက္မာန္ပါ လုပ္မိတဲ့အတြက္္ ဒီအျဖစ္ဆိုးကို ၾကံဳရတာျဖစ္တယ္။ သမီးအေနနဲ႕ ဘယ္သူ႕ကိုမွ လက္တံု႕မျပန္ပါနဲ႕ေတာ့လို႕ ေရးထားပါတယ္။

အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ၀င္သြားတာက ဦးေစာကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္က တကယ္လုပ္ၾကံခဲ့သလားေပါ့။ ဒါနဲ႕ ဟိုရွာ ဒီရွာ ရွာရပါေတာ့တယ္။ ဒီမွာ ေတြ႕ရတာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ဦးေစာကို လုပ္ၾကံခဲ့တာမဟုတ္ဘဲ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕က ဦးေစာကို လုပ္ၾကံခဲ့တာျဖစ္ေၾကာင္းပါ။

ဒါေပမယ့္ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ဆိုတာေတြက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ကို အင္အားေလွ်ာ့တဲ့အထဲ ပါသြားရွာတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြနဲ႕ ျပန္ဖြဲ႕ထားတဲ့ လက္နက္ကိုင္မထားေသာ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းေတြ ျဖစ္ေနေလေတာ့ မေျပးေသာ္ကန္ရာရွိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခမ်ာ တပည့္မေကာင္း ဆရာ့ေခါင္း ျဖစ္ခဲ့ရတာပါလားလို႕ သံုးသပ္မိရပါတယ္။


ဦးေစာလုပ္ၾကံခံရျခင္း

ဦးေစာကို ေသနတ္နဲ႕ ပစ္ခဲ့တာက ၁၉၄၆ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႕မွာျဖစ္ပါတယ္။

ေျမနီကုန္းရွိ စမ္းေခ်ာင္း အ.ထ.က(၂) စိန္႕ဖလိုးေက်ာင္းအနီး၊ ျပည္လမ္းမေပၚတြင္ ဦးေစာစီးလာေသာ အနက္ေရာင္ဗင္ကားအား ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္၀တ္စံု၀တ္ထားသည့္ လူေလးဦးပါေသာ ဂ်စ္ကားတစ္စီးမွ ေသနတ္ႏွင့္ ပစ္ခတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ ကားမွန္ကြဲသြားၿပီး ဦးေစာရဲ႕ မ်က္စိထဲကို မွန္ကြဲစတခ်ဳိ႕ ထိမွန္ဒဏ္ရာရခဲ့ပါတယ္။ ဦးေစာကို ေဆးရံုတင္ၿပီး ကုသခဲ့ပါတယ္။

ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ေတြလက္ခ်က္မို႕ ဦးေစာကေတာ့ ဒါဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းခိုင္းတာလို႕ တစ္ထစ္ခ် တြက္ခဲ့ပါတယ္။

ဦးေစာေဆးရံုတက္ေနတုန္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက သတင္းသြားေမးခဲ့ပါတယ္။

ဒီအေၾကာင္းကို သခင္တင္ျမရဲ႕ (ဘံုဘ၀မွာျဖင့္ထပ္ၾကပ္မကြာ)မွာဖတ္ႏိုင္သလို သခင္တင္ျမရဲ႕ (ဘံုဘ၀မွာျဖင့္ဒုတိယပိုင္း အမွားႏွင့္အမွန္)မွာလည္း ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။

တစ္ခါ ကိုကိုေမာင္ႀကီးရဲ႕ (ကၽြန္ေတာ္သိေသာ တစ္ရံေရာအခါမ်ား)ထဲမွာလည္း ဒီအေၾကာင္းကို ထပ္ဖတ္ရပါတယ္။ ကိုကိုေမာင္ႀကီးကေတာ့ နာမည္အတိအက်နဲ႕ ဘယ္သူေတြပါ၀င္တယ္လို႕ကို ေျပာပါတယ္။

ဗိုလ္ေက်ာ္ဇံလို႕ နာမည္ႏွင့္တကြ ထုတ္ေရးခဲ့သလို လုပ္ၾကံမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကိုလည္း သူ႕ကို ေျပာခဲ့တယ္လို႕ အတိအက် ေရးထားပါတယ္။ လုပ္ၾကံမႈျဖစ္တဲ့ေန႕ကလည္း ဗိုလ္ေက်ာ္ဇံကို ဦးေစာကားေနာက္မွာ ဆိုင္ကယ္ျဖင့္ လိုက္ပါသြားတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္ဆိုပါတယ္။ ဗိုလ္ေက်ာ္ဇံဟာ ကိုကိုေမာင္ႀကီးႏွင့္အသက္တူၿပီး၊ မဂၤလာဒံုဗိုလ္သင္တန္း တတိယပတ္မွျဖစ္ပါတယ္။ ဘီဒီေအတြင္ ၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးတြင္ပါ၀င္ခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးျဖစ္ခဲ့သူ ဦးေအာင္ေက်ာ္ျမင့္၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ခဲ့သူ သူရဦးထြန္းတင္တို႕ႏွင့္ ၀မ္းကြဲညီအစ္ကိုေတာ္သူျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပစ္ခတ္ခဲ့တဲ့ ကားေပၚက လူေတြက ဘယ္သူေတြဆိုတာေတာ့ မေျပာထားပါဘူး။ ဗိုလ္ေက်ာ္ဇံကလည္း မေျပာပါဘူး။ ဗိုလ္ေက်ာ္ဇံရဲ႕ စကားမွာေတာ့ သူလည္းေသနတ္နဲ႕ပစ္မလို႕လိုက္သြားတာ ဟိုလူေတြက ပစ္ၿပီး ကားက ေကြ႕ထြက္သြားတယ္လို႕ ေျပာထားတဲ့အတြက္ ဟိုလူေတြနဲဲ႕ သူနဲ႕ဟာ အတူတူပဲလား တစ္ဖြဲ႕စီလားမရွင္းပါဘူး။

တစ္ေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ရတာကေတာ့ ဂဠဳန္ဦးေစာကို လုပ္ၾကံဖို႕ ႀကိဳးစားခဲ့တာဟာ စာေရးဆရာ ရန္ကုန္ဘေဆြဦးေဆာင္တဲ့ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ေတြလို႕ သိရပါတယ္။ ရန္ကုန္ဘေဆြဆိုတာက ကေလာင္နာမည္ျဖစ္ၿပီး သူ႕ရဲ႕ အျပင္ကနာမည္ကို ကၽြန္ေတာ္ မမွတ္မိေတာ့ပါ။ ဒီအတြက္ ကိုကိုေမာင္ႀကီးေျပာေသာ ဗိုလ္ေက်ာ္ဇံနဲ႕ ရန္ကုန္ဘေဆြဟာ တစ္ဦးတည္းလား တစ္ဦးစီလား ကၽြန္ေတာ္ မသိပါ။ သိသူမ်ား ျဖည့္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။

အဆိုအားလံုးက မျငင္းတာကေတာ့ ဦးေစာကို ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ေတြက လုပ္ၾကံခဲ့တယ္ဆိုတာပါပဲ။

တေလာက စာေလးတစ္ပုဒ္ဖတ္ရျပန္ပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဦးေစာကို လုပ္ၾကံမႈေနာက္ကြယ္မွာ သူမပါဘူးလို႕ ေတြ႕ဆံုရွင္းလင္းေၾကာင္း ေရးထားတာေလးပါ။ ေဘးမွာ ပါတဲ့လူတစ္ေယာက္က ျပန္ေရးထားတာပါ။ သမိုင္းမွာ သက္ေသေတာ့ မရွိပါဘူး။ အဲဒီတုန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက သူမဟုတ္ေၾကာင္း သံုးႀကိမ္တိတိ ျငင္းဆိုခဲ့ေပမယ့္ ဦးေစာက တစ္ထစ္ခ် စြပ္စြဲေနလို႕ ေနာက္ဆံုးမွာ ခင္ဗ်ားဘယ္လိုထင္ထင္ က်ဳပ္ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘူးလို႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ျပန္ေျပာခဲ့တယ္ ဆိုပါတယ္။ ဒါဟာလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို လုပ္ၾကံမႈျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြမွာ ထည့္စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္ စဥ္းစားရမယ့္အခ်က္တစ္ခုပါပဲ။

အဂၤလိပ္တို႕၏ပါ၀င္ပတ္သက္မႈ

အဂၤလိပ္ေတြရဲ႕ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈကေတာ့ အေတာ္ေလး ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဦးေစာကို လက္နက္ထုတ္ေပးခဲ့တာ။ ဦးေစာရဲ႕ ေထာင္တြင္းေပးစာမ်ားမွာ အၾကံေပးတဲ့အတိုင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္လို႕ အဂၤလိပ္အရာရွိႀကီးတစ္ဦးကို နာမည္မတပ္ဘဲ အရပ္ျမင့္ျမင့္လူလို႕ ညႊန္းဆိုခဲ့တာ စတာေတြဟာ သက္ေသမ်ားျဖစ္ပါတယ္။

ထူးျခားေသာအခ်က္မ်ား

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ဦးေစာလုပ္ၾကံေၾကာင္း ဘာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္း ရဲ က သိၿပီး သြားဖမ္းတယ္ဆိုတာကို ထင္ထင္ရွားရွား ေရးသားေဖာ္ျပတာ မဖတ္ဖူးပါဘူး။ ထင္စရာလူေတြ အမ်ားႀကီးထဲမွာ ဦးေစာတစ္ေယာက္တည္းကို ကိန္းေသစြပ္စြဲၿပီး ျခံမွာ သြားေရာက္ဖမ္းဆီးေစခဲ့တာဟာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္။

တစ္ခါက သမိုင္းသုေတသီလို႕ သူ႕ဘာသာနာမည္တပ္ထားတဲ့ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္လုပ္ၾကံမႈမွာ ဦးေန၀င္းပါ၀င္ခဲ့သေယာင္ ေျပာဆိုေရးသားဖူးတာလည္း ဖတ္ဖူးပါတယ္။ သူလည္း သက္ေသေတာ့ မရွိပါဘူး။

ေသခ်ာတာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္အဖြဲ႕ လုပ္ၾကံခံခဲ့ရပါတယ္။ ဂဠဳန္ဦးေစာဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမား၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းက လုပ္ၾကံခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေစာဟာ ေရွ႕ေနတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဂဠဳန္ဆရာစံအမႈမွာ သူ႕ဆရာ ဟိုက္ကုတ္ေရွ႕ေနႀကီး ဦးသူေတာ္ကို ရံုးအလုပ္ေတြ ကူညီခဲ့ရသူသာျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးထဲ၀င္ေတာ့မွ လူအထင္ႀကီးေအာင္ ဂဠဳန္ကို သူ႕နာမည္ေရွ႕တပ္ခဲ့တာလို႕ သခင္ျမက ေျပာေၾကာင္း သခင္တင္ျမက ေရးဖူးပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ထူူးျခားတဲ့ သတင္းတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ၾကားဖူးခဲ့ပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ မႈန္ႀကီးဆိုတဲ့ ဦးေစာတပည့္ဟာ အခု ျမန္မာျပည္က သူေဌးႀကီးတစ္ဦးရဲ႕ ေယာကၡမနဲ႕ သမီးရည္းစားျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္းနဲ႕ အဲဒီ သူေဌးသမီးကို လက္ထပ္ခ်င္တာနဲ႕ ဒီလုပ္ၾကံမႈမွာ ပါ၀င္ခဲ့တယ္ဆိုတာပါပဲ။ ဒါလည္း ကၽြန္ေတာ့္မွာေတာ့ သက္ေသအေထာက္အထား မရွိပါေၾကာင္း။

~~~

မွတ္ခ်က္။ အာဇာနည္ေန႕ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႕ ကိုမင္းအို ေရးသားထားတဲ့ Facebook က Note ကို ျပန္လည္ ကူးယူ ေဝမွ် ေဖာ္ျပျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။