.:: Download Myanmar Font (WinKalaw New Version) HERE ::.

Tuesday, July 30, 2019

Something about the protection of UNESCO

UNESCO က အသိအမွတ္ျပဳတဲ့အထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႕ဆိုင္တဲ့ အေမြအႏွစ္က ၂ မ်ိဳး ရိွပါတယ္။ Memory of the World ကမာၻ႕မွတ္တမ္း အေမြအႏွစ္ နဲ႕ World Heritage Sites ကမာၻ႕အေမြအႏွစ္ပါ။ ၂ ခုစလံုးမွာ အေမြအႏွစ္ဆိုတဲ့ စာသားပါေနေတာ့ အတူတူလို႕ပဲ ထင္ေနၾကတာ။

တကယ္ေတာ့ အဲဒီ ၂ ခုက မတူပါဘူး။ အသိအမွတ္ျပဳတာနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး စိုက္ထူထားတဲ့ UNESCO ဆိုင္းဘုတ္ေတြမွာ သတိထားၾကည္႕မိရင္ Logo အမွတ္တံဆိပ္ေတြလည္း မတူပါဘူး။ Memory of the World တံဆိပ္က လိေမၼာ္ေရာင္ အဝိုင္းကြင္းေလးေတြ ထပ္ထားတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးပါ။ World Heritage Sites ရဲ႕ တံဆိပ္က အဝိုင္းတခုထဲမွာ စႏြင္းမကင္းတံုးေလး ပါတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေလးပါ။

Memory of the World အျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာ အသိအမွတ္ျပဳထားတာက ျမေစတီေက်ာက္စာ (၂၀၁၅)၊ ဘုရင့္ေနာင္ မင္းတရားႀကီးရဲ႕ ေခါင္းေလာင္းစာ (၂၀၁၇) နဲ႕ ကုသိုလ္ေတာ္ဘုရားက ေက်ာက္စာခ်ပ္(၂၀၁၃) ေတြပါ။ အေလာင္းဘုရားက ေနမဝင္အင္ပါယာႀကီးက ေဂ်ာ့ဘုရင္ ၂ ကို ေပးပို႕ထားတဲ့ ေရႊေပလႊာ (၂၀၁၅) ကိုလည္း အသိအမွတ္ ျပဳထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေရႊေပလႊာက ျမန္မာျပည္မွာ မရိွတဲ့ဟာ ျဖစ္ေနလို႕ ျမန္မာနဲ႕ ဆိုင္ခဲ့ေပမယ့္ မပိုင္ေတာ့တဲ့ အရာပါပဲ။

ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာ World Heritage Sites အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳ ခံထားရတာ ၂ ခုပဲ ရိွပါတယ္။ ပထမတခုက ၂၀၁၄ မွာ အသိအမွတ္ျပဳခံရတဲ့ ပ်ဴေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕မ်ားပါ။ ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕မ်ားလို႕ ေရးထားတာကို သတိျပဳမိရင္ ၿမိဳ႕တခုမကဘူး ဆိုတာ သိရပါမယ္။ ဘိႏၷက၊ မိုင္းေမာ၊ ဟန္လင္း၊ ဗိႆႏိုး၊ သေရေခတၱရာ ၿမိဳ႕ေဟာင္းေတြ အကုန္ ပါပါတယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ ၂၀၁၉ မွာ အသိအမွတ္ျပဳခံရတဲ့ ပုဂံ ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမွဳနယ္ေျမပါ။

World Heritage Sites ကို သတ္မွတ္တဲ့ေနရာမွာ Cultural ယဥ္ေက်းမွဳနဲ႕ ဆိုင္တဲ့ အေမြအႏွစ္လား၊ Natural သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္နဲ႕ ဆိုင္တဲ့ အေမြအႏွစ္လား ဆိုၿပီး ခြဲထားပါေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ လက္ရိွ အသိအမွတ္ျပဳခံထားရတဲ့ ၂ ခုစလံုးက Cultural ယဥ္ေက်းမွဳနဲ႕ ဆိုင္တဲ့ အေမြအႏွစ္ပါ။

ရခိုင္ျပည္ထဲက ေျမာက္ဦးနဲ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ႀကီးကို World Heritage Sites အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳဖို႕အတြက္ စာရင္းသြင္းဖို႕ ယဥ္ေက်းမွဳဝန္ႀကီးဌာနက ၂၀၁၇ ကတည္းက ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္နဲ႕ ဆိုင္တဲ့ အေမြအႏွစ္အျဖစ္ စာရင္းသြင္းဖုိ႕ ရိွတာေတြက ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္းက ျပဒါးလင္းဂူ၊ ဧရာ၀တီျမစ္၊ အင္းေတာ္ႀကီးအိုင္၊ အင္းေလးအုိင္္၊ ခ်င္းျပည္နယ္က နတ္မေတာင္၊ ၿမိတ္ကၽြန္းစု၊ ဟူးေကာင္းေတာင္ၾကားနဲ႕ တနသၤာရီက သစ္ေတာႀကီးတုိ႕ပါပဲ။ ႀကိဳးစားမွဳေတြဟာ အရာထင္လာ မလား မျဖစ္လာႏုိင္ေသးဘူးလား ဆိုတာကေတာ့ အခ်ိန္က စကားေျပာပါမယ္။ UNESCO အသိအမွတ္ျပဳခံရဖို႕ ဆိုတာ လြယ္ေတာ့ မလြယ္ပါဘူး။

အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ UNESCO ရဲ႕ World Heritage Sites အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံထားရတဲ့ စာရင္းဝင္ ေနရာအမ်ားဆံုး တိုင္းျပည္ေတြကေတာ့ အင္ဒိုနီးရွား (၉ ခု) ပါ။ က်န္တဲ့ႏုိင္ငံေတြကေတာ့ ဗီယက္နမ္ (၈ ခု)၊ ဖီလစ္ပိုင္ (၆ ခု)၊ ထုိင္း (၅ ခု)၊ မေလးရွား (၄ ခု)၊ ကမ္ေဘာဒီယား (၃ ခု)၊ လာအုိ (၃ ခု)၊ ျမန္မာ (၂ ခု) နဲ႕ စကၤာပူ (၁ ခု) ရိွပါတယ္။ ဘရူႏိုင္းကေတာ့ တခုမွ မရိွေသးပါဘူး။

ဘာရယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္သိထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ သူမ်ားေတြလည္း သိရေအာင္ ခ်ေရးလိုက္တာပါ။ ဒါကို ဖတ္မိတဲ့အခါ အနည္းဆံုးေတာ့ သူမ်ားတကာရဲ႕ အလိမ္မခံရဘူး အညာမခံရဘူးေပါ့ေလ။

Thursday, June 27, 2019

What happens when Robots take Human Jobs?

ေနာက္ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ (၂၀၃၀) မွာ စက္ရုပ္ေတြဟာ ကုန္ထုတ္စက္ရံုေတြမွာ လူသားေတြရဲ႕ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း သန္း ၂၀ ကို လႊဲေျပာင္းယူသြားေတာ့မယ္လို႕ သတင္းမွာ ျပသြားတယ္။ ဆိုလုိတာက လူေတြ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း နည္းသြားမယ္။ လူသားေတြ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေနရာမွာ စက္ရုပ္ေတြနဲ႕ အစားထိုးတဲ့ သေဘာပါပဲ။ စက္ရုပ္ ၁ ရုပ္ဟာ လူသား ၂.၂ ေယာက္ရဲ႕ ကုန္ထုတ္အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ႏိုင္စြမ္း ရိွတယ္။ အဲဒီေတာ့ စက္ရုံေတြမွာ စက္ရုပ္ေတြနဲ႕ အစားထိုးလာမွာဟာ မထူးဆန္းတဲ့ ကိစၥတခုပါပဲ။

ကိုယ္ေတြရဲ႕ အလုပ္ထဲမွာလည္း ေန႕စဥ္ပံုမွန္လုပ္ရတဲ့ အလုပ္ေတြေနရာမွာ စက္ရုပ္ေတြ အစားထိုးလာၿပီ။ ဒါၿပီးရင္ ဒါလုပ္ ဆိုတဲ့ ပံုမွန္သြားေနရတဲ့ အလုပ္မ်ိဳးေတြမွာ စက္ရုပ္ေတြ ေျပာင္းသံုးလာၿပီ။ စကၤာပူမွာက အစိုးရရဲ႕ ကန္႕သတ္ခ်က္နဲ႕ ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမားေတြ အမ်ားႀကီး ခန္႕ထားလိုု႕ မရဘူး။ ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္ၾကမ္းသမားကို ခန္႕မယ္ဆိုရင္ အစိုးရကို အခြန္အခ အမ်ားႀကီး ေပးၿပီးမွ ခန္႕လို႕ရတယ္။ စကၤာပူႏုိင္ငံသားေတြကလည္း အလုပ္ၾကမ္း ဆိုရင္ မလုပ္ခ်င္ၾကသလို... မလုပ္ႏုိင္ၾကတာလည္း ရိွတယ္။ အဲဒီလို အေျခအေနမွာ အလုပ္သမား လိုအပ္ခ်က္ မ်ားလာၿပီး အလုပ္ရွင္ေတြမွာ အခက္အခဲ ရိွလာၿပီ။ အဲဒီေတာ့ စက္ရုံအလုပ္ရံုေတြမွာ စက္ရုပ္ေတြကို အစားထိုးတာက ေရရွည္မွာ ပိုအဆင္ေျပလာတယ္။ စက္ရုပ္က ႏုိင္ငံသားလား ႏုိင္ငံျခားသားလား ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္လည္း မရိွေသးဘူး။

တေလာကတင္ ကိုယ့္ဌာနမွဴး ဗီယက္နမ္ကို အလုပ္ကိစၥနဲ႕ ခရီးထြက္တယ္။ ကိုယ့္ကို လိုက္ခဲ့ဖို႕ ေခၚေပမယ့္ ကိုယ္လည္း ကိုယ့္အလုပ္နဲ႕ ကိုယ္ ရိွေနေတာ့ မလိုက္သြားျဖစ္ဘူး။ ဗီယက္နမ္ကို သူ သြားတာကလည္း လူအစားထိုး စက္ရုပ္နည္းစနစ္တခု အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖုိ႕ေပါ့။ အဲဒီ နည္းစနစ္တခုကို လိုင္စင္နဲ႕ ဝယ္သံုးရင္ ၁ ႏွစ္ကို အေမရိကန္္ ေဒၚလာ ၅ ေထာင္ေလာက္ ေပးရမယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီစနစ္ေၾကာင့္ ရံုးမွာ လူ ၅ ေယာက္စာ သက္သာမယ္။ ဗီယက္နမ္မွာ ရံုးဝန္ထမ္း ၁ ေယာက္ကို အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၁ ေထာင္ လစာ ေပးရတယ္ ဆိုရင္ ၅ ေယာက္စာက ေဒၚလာ ၅ ေထာင္။ ၁ ႏွစ္စာ လိုင္စင္ဖိုးက ရံုးဝန္ထမ္း ၅ ေယာက္ရဲ႕ ၁ လစာ လုပ္အားခနဲ႕ ညီေနမယ္။ က်န္တဲ့ ၁၁ လစာက ကုမၸဏီအတြက္ အသားတင္ စုမိေဆာင္းမိတာပဲ။

ကဲ.. စစခ်င္းတုန္းက ေျပာခဲ့တဲ့ သတင္းကိစၥ ျပန္ ဆက္ရေအာင္။ စက္ရုပ္ေတြ အစားထိုး ဝင္ေရာက္လာမွဳမွာ အထိအနာဆံုး ျဖစ္မယ့္ တုိင္းျပည္ကေတာ့ တရုတ္္ပါပဲ။ တရုတ္မွာက စက္ရံုေတြ အမ်ားႀကီး ရိွတယ္။ အလုပ္သမားေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရိွတယ္။ အဲဒီလိုပဲ လုပ္ခလစာေတြလည္း တျဖည္းျဖည္း မ်ားမ်ားလာၿပီ။ အရင္က ေစ်းေပါေပမယ့္ တျဖည္းျဖည္း ေစ်းႀကီးလာၿပီ။ လုပ္အားခေတြ ေပးရတာ မ်ားလာတဲ့အခါမွာ စက္ရံုေတြက တြက္ေျခမကိုက္တာ ျဖစ္လာႏိုင္ၿပီ။ အဲဒီအခါမွာ စက္ရံုေတြမွာ စက္ရုပ္ေတြနဲ႕ အစားထိုးဖို႕ ျပင္ဆင္လာမွာပဲ။ ေလ့လာထားတဲ့ စစ္တမ္းအရ... ၂၀၃၀ ေရာက္တဲ့အခါ တရုတ္ျပည္မွာ အလုပ္သမား ၁၁ သန္းေက်ာ္ရဲ႕ အလုပ္ေနရာမွာ စက္ရုပ္ေတြ အစားထိုး ဝင္ေရာက္လာပါမယ္။

အဲဒီလိုျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ အလုုပ္အကိုင္ ရွားပါးလာတဲ့ ၁၁ သန္္းေသာ တရုတ္ျပည္ႀကီးက အလုပ္သမားထုႀကီးဟာ ထိုင္ေနလို႕ေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ဘူးဆိုတာကို သိတဲ့အေလွ်ာက္ ျပည္တြင္းမွာ တျခားအလုပ္ေတြ ေျပာင္းလုပ္တာ ရိွႏိုင္သလို နီးစပ္ရာ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြထဲကို ျဖန္႕က်က္ ေရာက္လာႏိုင္ပါတယ္။ ကုန္ထုတ္လုပ္တဲ့ စက္ရံုေတြမွာ ေနာက္ဆံုးေပၚ နည္းပညာေတြ စက္ကိရိယာေတြကို ကိုင္တြယ္တတ္တဲ့ ကၽြမ္းက်င္အလုပ္သမားကို ကိုယ္ေတြျပည္တြင္းက ဟိုေယာင္ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္ ေယာင္ေျခာက္ဆယ္ အလုပ္သမားေတြ ဘယ္လိုမွ ယွဥ္လို႕ ရမွာ မဟုတ္တာ အေသအခ်ာပါပဲ။ အဲဒီလို အခါမ်ိဳးမွာ အလုပ္ရွင္ေတြအေနနဲ႕... ေပးရတဲ့ လုပ္ခလစာ အတူတူ ဒါမွမဟုတ္ နည္းနည္းေလး ပိုၿပီးေပးရတဲ့ တရုတ္အလုပ္သမားနဲ႕ ေယာင္ေျခာက္ဆယ္ ျပည္တြင္းအလုပ္သမား ဘယ္သူ႕ကို ေရြးမယ္ ထင္ပါသလဲ။

အဲဒီအေရြ႕ဟာ အနည္းနဲ႕အမ်ားဆိုသလို ျမန္မာျပည္မွာ ရိုက္ခတ္မွဳ ရိွလာႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္ေတြ ျပည္တြင္းမွာ အခုလိုပဲ ဆက္ၿပီး ေယာင္ေျခာက္ဆယ္ လုပ္ေနရင္ေတာ့ ကိုယ္ေတြျပည္တြင္းက စက္ရုံအလုပ္ရံုေတြမွာ စက္ရုပ္ေတြအမ်ားႀကီး ဝင္မလာေသးေပမယ့္ တျခားႏုိင္ငံက ကၽြမ္းက်င္အလုပ္သမားေတြ အမ်ားႀကီး ဝင္လာတဲ့အခါမွာ ျပည္တြင္းက အလုပ္သမားေတြ ထမင္းအိုးကြဲပါလိမ့္မယ္ ဆိုတာေလး ေတြးမိျမင္မိလို႕ ေစတနာထား တပ္လွန္႕ႏိွဳးေဆာ္လိုက္တာပါ။

စကားမစပ္... ကိုယ္လည္း တရုတ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ BBC ျမန္မာျပည္ေပါက္ တရုတ္ပါ။

Thursday, June 6, 2019

Less work and ride bike

စကၤာပူနဲ႕ မေလးရွားက အသစ္အတုိင္း ရိွေနေသးတဲ့ စက္ဘီးေတြကို သင့္ေတာ္တဲ့ေစ်းနဲ႕ ျပန္၀ယ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ ေတာနယ္ဘက္က ခ်ိဳ႕တဲ့ႏြမ္းပါးတဲ့ ေက်ာင္းသားကေလးငယ္ေတြကို အလကား ေပးေဝမယ့္ အစီအစဥ္ကို ဖတ္လိုက္ရတယ္။ အဲဒီ အစီအစဥ္ကို စတင္ စီစဥ္ေနကတည္းက အဲဒီသတင္းကို ဖတ္ဖူးခဲ့ပါတယ္။ တပ္ေခါက္သြားတဲ့ စက္ဘီးလုပ္ငန္းေတြရဲ႕ က်န္ရစ္ေနတဲ့ စက္ဘီးေတြကို ေစ်းသက္သက္သာသာနဲ႕ ဝယ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ကို ဘယ္လိိုသြင္းရမလဲ ဆိုတာ အေျဖရွာေနတဲ့အေၾကာင္းေပါ့။ သူငယ္ခ်င္း ၁ ေယာက္ကလည္း အဲဒါမ်ိဳးဆန္ဆန္ ေမးခြန္းေတြ ေမးဖူးလို႕ တဖြဲ႕တည္းလို႕ေတာင္ ထင္ခဲ့မိဖူးတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ စက္ဘီးဆိုတာ အေတာ္ကို အသံုးတည္႕တဲ့ အရာပါ။ ေက်းလက္ေတာရြာနဲ႕ ၿမိဳ႕ေန လူတန္းစားေတြအတြက္ ဟိုနားဒီနား သြားဖို႕တင္မက ေဝးေဝးလံလံေနရာေတြလည္း သြားလာလို႕ ရတဲ့ ေျချမန္ေတာ္ပါပဲ။ ဓါတ္ဆီ ဒီဇယ္ ထည္႕ေပးဖို႕လည္း မလိုတဲ့အတြက္ ေငြကုန္ေၾကးက် နည္းေစတဲ့အျပင္ စက္ဘီးနင္းရင္း ကိုယ္လက္လွဳပ္ရွားမွဳကို ျဖစ္ေစတဲ့အတြက္ က်န္းမာေရးရွဳေထာင့္က ၾကည္႕ရင္လည္း ေကာင္းက်ိဳးေပးျပန္တယ္။

ကိုယ္ေတြ ေျခာက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ကေန စကၤာပူကို ထြက္မလာခင္ အခ်ိန္ထိ ရန္ကုန္မွာ ရိွေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စက္ဘီးကို အဓိက အားထားၿပီး ဟိုနားဒီနား သြားျဖစ္တယ္။ ကားေတြလည္း သိပ္မရွဳပ္ေသးတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္ေတာ့ စက္ဘီးစီးၿပီး သြားလာရတာ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္လည္း ျဖစ္ေစတယ္။ ဆိုင္ကယ္ စီးခြင့္မရိွတဲ့ ရန္ကုန္မွာ အခ်ိန္လည္း ရိွတယ္ အခ်ိန္လည္း ေပးႏိုင္တယ္ ရာသီဥတုကလည္း အဆင္ေျပတယ္ ဆိုရင္... ေဝးေဝးလံလံကိုလည္း စက္ဘီးစီးၿပီး သြားျဖစ္တယ္။

တကၠသိုလ္ တက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ဴရွင္ သြားရင္လည္း အိမ္ကေန စက္ဘီးနင္းၿပီး ထြက္သြားလိုက္တာပဲ။ တရုတ္စာသင္တန္း အဂၤလိပ္စာသင္တန္းေတြကိုလည္း စက္ဘီးနင္းၿပီး သြားတက္လိုက္တာပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ညပိုင္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထြက္ထိုင္ရင္လည္း ေနထိုင္ရာ ၿမိဳ႕နယ္ မတူတဲ့ တေနရာစီက သူငယ္ခ်င္းေတြ စက္ဘီးကိုယ္စီနဲ႕ ထြက္လာၿပီး လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ဆံုၾကတယ္။ စက္ဘီး မရိွတဲ့သူကို ရိွတဲ့သူက တင္နင္းလာရင္းေပါ့။

ၿမိဳ႕နယ္ၾကက္ေျခနီတပ္ရင္းမွာ လူမွဳေရးလုပ္ငန္းေတြ ေစတနာ့ဝန္ထမ္း အျဖစ္ ထမ္းေဆာင္တဲ့အခ်ိန္တုန္းက ျမန္မာႏုိင္ငံ ၾကက္ေျခနီအသင္းကို ဂ်ပန္ကေန စက္ဘီးေတြ လွဴေပးလို႕ ၿမိဳ႕နယ္အတြက္ ရတဲ့ေဝစုအေနနဲ႕ ကိုယ္ေတြဆီမွာ ၾကက္ေျခနီတပ္ရင္းပိုင္ စက္ဘီး ၄ စီး ရိွခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီစက္ဘီးေတြက ကိုယ္ေတြရဲ႕ လူမွဳေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ အေတာ္ေလးကို အက်ိဳးျပဳခဲ့ဖူးတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္ထဲက အစည္းအေဝးေတြ အခမ္းအနားေတြ တက္ဖို႕ဆိုရင္လည္း သံုးျဖစ္တယ္။ ၿမိဳ႕နယ္ျပင္ပကို ၾကက္ေျခနီလုပ္ငန္းနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး လုပ္စရာေတြ ရိွလာရင္လည္း သံုးျဖစ္တယ္။ မွတ္မွတ္ရရ လိွဳင္မီးေဘးတုန္းက ကိုယ့္ၿမိဳ႕နယ္က တပ္ဖြဲ႕ဝငေတြ မီးေဘးစခန္းမွာ တာဝန္ယူေတာ့ ကိုယ္ေတြ ေနာက္တန္းကေန အဲဒီတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြဆီ သူတို႕ လိုအပ္တာေတြကို စက္ဘီးနင္းၿပီး သြားပို႕ေပးၾကတယ္။ လခစားမဟုတ္တဲ့ ေစတနာ့ဝန္ထမ္းဆိုေတာ့ အပိုသံုးဖို႕ ေငြလည္း မ်ားမ်ားစားစား မရိွၾကဘူးေလ။ အဲဒီေတာ့ စက္ဘီးနဲ႕ပဲ သြားသြားလာလာ လုပ္ခဲ့ၾကရတယ္။

အခုလည္း ေက်ာင္းသြားဖို႕ ေဝးေဝးလံလံ လမ္းေလွ်ာက္ေနရတဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကို စက္ဘီးေတြ ေပးလွဴမယ္ဆိုတာ အေတာ္ကို ေကာင္းမြန္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ပါပဲ။ စက္ဘီးေတြ လွဴတာဟာ ေရာင္းတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိေစခ်င္ပါတယ္။ သိရသေလာက္ စက္ဘီးေတြက အလကား ရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သင့္ေတာ္တဲ့ ေစ်းတခုခုနဲ႕ ျပန္ဝယ္ရတာပါ။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီႏုိင္ငံေတြကေန ျမန္မာျပည္ကို သယ္လာဖို႕အတြက္ သယ္ယူစရိတ္ဆိုတာ ရိွပါေသးတယ္။ လက္ရိွစက္ဘီးမွာ တပ္ထားတဲ့ ဖုန္းနဲ႕ဖြင့္ရတဲ့ ေသာ့ေတြ ျပန္လဲဖို႕လည္း လုပ္ရပါဦးမယ္။ ကုန္က်စရိတ္က စက္ဘီး ၁ စီးကို ေဒၚလာ ၅၀ ေလာက္ ရိွတယ္လို႕ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။

အဲဒီလို စက္ဘီးလွဴမယ့္ကိစၥကို တခ်ိဳ႕ေတြက စိုးရိမ္တႀကီးနဲ႕ ေထာက္ျပေဝဖန္တာကိုလည္း ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ သူတို႕ ေထာက္ျပတာက အမိွဳက္ပါ။ တရုတ္ျပည္မွာ အဲဒီလို စက္ဘီးေတြကို အမိွဳက္ပံုႀကီးလို ပစ္ထားတာကို ျမင္ဖူးၾကပါမယ္။ စက္ဘီးသခႋ်ဳင္းလို႕ ေခၚၾကတာေပါ့။ သူတုိ႕အျမင္က အဲဒီလို အမိွဳက္ေတြကို ျမန္မာျပည္မွာ လာစြန္႕ပစ္တယ္ေပါ့။ ျမန္မာျပည္ႀကီးဟာ ႏုိင္ငံတကာက လာပစ္မယ့္ အမိွဳက္ေတြရဲ႕ အမိွဳက္ပံုသေဘာမ်ိဳး ျဖစ္လာမွာကို စိုးရိမ္ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ဟာကို ေထာက္ရွဳရင္ ဒါဟာ သင့္ေတာ္တဲ့ စိုးရိမ္မွဳပါပဲ။ ဟိုတေလာက မေလးရွားက သူ႕ႏိုင္ငံထဲကို တင္ပို႕လာတဲ့ ပလစ္တစ္စြန္႕ပစ္အမိွဳက္ ကြန္တိန္နာေတြကို မူလႏုိင္ငံဆီကို ျပန္ပို႕ဖို႕ လုပ္ေနတာမ်ိဳး ဖတ္လိုက္ရေသးတယ္။

ဒါေပမယ့္ အခုကိစၥမွာ စက္ဘီးေတြက အမွိဳက္အဆင့္ မဟုတ္ပါဘူး။ အသစ္နီးပါး ေကာင္းေနတဲ့ ပစၥည္းေတြပါ။ လက္ရိွတိုင္းျပည္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္အရ ေက်းလက္ေန ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြအတြက္ အသံုးဝင္မယ့္ သင့္ေတာ္မယ့္ စက္ဘီးေတြပါ။ ကိုယ္ေတြ ျမန္မာျပည္ႀကီးမွာေတာင္ သူမ်ားသံုးၿပီးသား ကားေဟာင္းေတြကို တယုတယ စီးေနခဲ့တာ အခုအခ်ိန္ထိပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒီကားေတြကလည္း အဲဒီမူလနုိင္ငံေတြမွာ ကားသခ်ႋဳင္းမွာ ပစ္ထားရမယ့္ ကားေတြလည္း ပါလာႏိုင္တာပဲေလ။

ဒါေၾကာင့္ အခုစက္ဘီးေတြလွဴမယ့္ အစီအစဥ္ဟာ လိုအပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြက္တိျဖစ္လာတဲ့ အရာျဖစ္လို႕ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ သယ္ဆိုင္ရာနယ္ေျမက ေက်ာင္းေတြနဲ႕ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ၿပီး လိုအပ္ေနတဲ့သူေတြ လက္ထဲကို စက္ဘီးေတြ တိုက္ရိုက္ ေရာက္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပးၾကပါလုိ႕ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။

Wednesday, May 22, 2019

Well, you get what you pay for

စကၤာပူမွာ ဘတ္စ္ကား စီးရတာ အဆင္ေျပတယ္။ လြယ္ကူတယ္။ အဲကြန္းေတြကလည္း ေအးေတာ့ ခရီးသြားရတာ သက္ေတာင့္သက္သာ ရိွတယ္။ ဘတ္စ္ကားေတြကလည္း အခ်ိန္မွန္တယ္။ မွတ္တိုင္ေတြလည္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္ သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္း ရိွတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဝန္ေဆာင္မွဳေတြကို ေပးထားၿပီး ကားခကုိလည္း တန္ေအာင္ ယူပါတယ္။ အနီးအနား မွတ္တိုင္ ၁ ခု စာ စီးရင္ေတာင္ ၈၃ ဆင့္ (ျမန္မာေငြ ၈၅၀ က်ပ္ ၀န္းက်င္) ေပးရပါတယ္။ ၅ ကီလိုမီတာ အထက္ဆိုိရင္ ၁ ေဒၚလာေက်ာ္ (ျမန္မာေငြ ၁ ေထာင္ေက်ာ္) ေပးရပါၿပီ။ အျမင့္ဆံုးေပးရတဲ့ ဘတ္စ္ကားခကေတာ့ ၂ ေဒၚလာ ၈ ဆင့္ (ျမန္မာေငြ ၂ ေထာင္ေက်ာ္) ပါ။

စကၤာပူမွာ မီးမွန္ပါတယ္။ မီးအားလည္း ၿငိမ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုပဲ မီတာခကိုလည္း တန္ေအာင္ ယူပါတယ္။ မီတာခက ၃ လ တခါ အေျပာင္းအလဲ ရိွတတ္ပါတယ္။ လတ္တေလာမွာ မီတာခက ၁ ကီလုိဝပ္ (kWh) ကို ၂၄.၃၉ ဆင့္ပါ။ ျမန္မာေငြနဲ႕ဆိုရင္ ၂၅၀ က်ပ္ ပတ္ဝန္းက်င္ ရိွပါမယ္။ ေလ့လာမိသေလာက္ စကၤာပူမွာ မီတာခ သတ္မွတ္တာမွာ ကုန္က်စရိတ္ေတြကို ၂ ပိုင္းခြဲထားၿပီး တြက္ခ်က္သတ္မွတ္ပါတယ္။ Fuel Cost နဲ႕ Non Fuel Cost ဆိုၿပီးေတာ့ ခြဲျခားထားတယ္။ Fuel cost ကေတာ့ ဂတ္စ္ဖိုးေတြပါ။ စကၤာပူရဲ႕ လွ်ပ္စစ္ထုတ္လုပ္မွဳ ၉၅% က သဘာဝဓါတ္ေငြ႕ ဂတ္စ္ သံုးထားတာပါ။ ဂတ္စ္ဖိုး အတက္အက် ရိွတုိင္း မီတာခ အေျပာင္းအလဲ ရိွပါတယ္။ Non Fuel Cost မွာ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားထုတ္စက္ရံု ေဆာက္လုပ္စရိတ္ ျပဳျပင္ထိိန္းသိမ္း ကုန္က်စရိတ္ေတြ၊ ဝန္ထမ္းေတြအတြက္ ေပးရတဲ့ လစာေတြ၊ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ႀကိဳးလိုင္းေတြရဲ႕ ကုန္က်စရိတ္ေတြ၊ မီတာခ ဖတ္ရတဲ့ စရိတ္ေတြ အကုန္ တြက္ခ်က္ပါတယ္။

ပစၥည္း အရည္အေသြးနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီးလည္း ေျပာခ်င္တာေတြ ရိွပါတယ္။ အဝတ္အထည္ေတြပဲ ဆိုပါေတာ့။ တရုတ္တန္းမွာဆို တီရွပ္ ၃ ထည္ကိုမွ ေဒၚလာ ၁၀ ပဲ ေပးရတာမ်ိဳးေတြ ရိွတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ကုန္တိုက္ႀကီးေတြထဲမွာ နာမည္ေက်ာ္တံဆိပ္ေတြနဲ႕ တီရွပ္ေတြဆို ၁ ထည္ကို ေဒၚလာ ၃၀ ကေန ၈၀ ေက်ာ္အထိ ေပးရတယ္။ တရုတ္တန္းက ၁၀ ဖိုး ၃ ထည္ တီရွပ္ေတြက ေရ ၃ ခါေလာက္ ေလွ်ာ္ၿပီးရင္ အေတာ္ေလးကို ရြဲသြားၿပီ။ ပံုစံလည္း ပ်က္ေနၿပီ။ အေရာင္ေတြလည္း မွိန္ကုန္ၿပီ။ ေစ်းႀကီးေပး ဝယ္ထားရတဲ့ နာမည္ေက်ာ္တံဆိပ္နဲ႕ တီရွပ္က ၃ ႏွစ္ေလာက္ ဝတ္ထားတာေတာင္ အခုထိ အေရာင္လည္း မမွိန္၊ ပံုစံလည္း မပ်က္ပဲ ရိွေနတယ္။ တန္ရာတန္ေၾကး ဆိုတာကို အဲဒီလို တီရွပ္ေတြကေန သေဘာေပါက္ နားလည္လိုက္တယ္။

ေကာင္းတာေတြ လိုခ်င္ရင္ တန္ေအာင္လည္း ျပန္ေပးရမယ္ ဆိုတာကို သတိျပဳေစခ်င္တာပါ။ ေကာင္းတာေတြ လိုခ်င္ၿပီး တန္ရာတန္ေၾကး မေပးႏိုင္တဲ့အခါမွာ အခ်ိန္တခုၾကာတဲ့အခါ ေကာင္းတာေတြဟာ မေကာင္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီလို အရည္အေသြး ဝန္ေဆာင္မွဳ ေကာင္းတာေတြကို ေရရွည္ ဆက္လက္ ထိန္းထားႏိုင္ဖို႕ဆုိတာမွာ မွန္ကန္တဲ့ ဦးေဆာင္မွဳအျပင္ ေငြအင္အားလည္း လိုပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ ကုန္ၾကမ္းပစၥည္းေတြ စက္ပစၥည္းေတြ ဝယ္ဖို႕၊ ေကာင္းတဲ့ ေတာ္တဲ့ ထူးခၽြန္တဲ့ ဝန္ထမ္းအဖြဲ႕အစည္းေတြကို လစာေပးႏိုင္ဖို႕၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းမွဳေတြ လုပ္ႏိုင္ဖိို႕... ေငြလုိပါတယ္။ ေငြမရိွရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေတြလည္း ေရရွည္မွာ ဆက္မရိွႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။

ေကာင္းတာေတြ မလုပ္ႏိုင္ေသးလို႕ တန္ေအာင္ မေပးႏုိင္ဘူး ဆုိတာနဲ႕ တန္ေအာင္ ေပးမယ္... ေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ၾကပါဆိုတာမွာ ရလဒ္က မတူဘူး ဆိုတာလည္း သတိခ်ပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အရွံဳးခံၿပီး လုပ္ေနရတာဟာ ေရရွည္အတြက္ မေကာင္းဘူး။ လုပ္သမွ် ရွံဳးေနတဲ့အခါမွာ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ဖို႕ အင္အား မရိွေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီအစား သင့္တင့္သေလာက္ ေကာက္ခံၿပီး ေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ဖို႕ကို ျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ေတြကလည္း ေရတိုကို မၾကည္႕ပဲ ေရရွည္ကို ၾကည္႕ဖို႕ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ေပးလိုက္ရတာပဲ မျမင္ပဲ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနတာကို ျမင္တတ္ဖို႕လည္း လိုပါတယ္။ ကိုယ့္မ်ိဳးဆက္ရဲ႕ အနာဂတ္ေတြ ကိုယ္ေတြထက္ အဆေပါင္း မ်ားစြာ ေကာင္းမြန္ဖို႕အတြက္ အနစ္နာခံမွဳေတြ လိုအပ္တဲ့ ေပးဆပ္မွဳေတြ ကိုယ္စီကိုယ္စီ လုပ္လိုက္ၾကပါေလ။ ၿပိဳင္တူရုန္းရင္ ႏြံထဲက လြတ္ၾကမွာပါ။

Friday, May 17, 2019

Why rule of law?

ဟိုတေလာက ရံုးအျပန္ ကားဂိတ္ကို လမ္းေလွ်ာက္သြားေနတုန္း လူသြားလမ္းေဘးက ျမက္ခင္းထဲမွာ ၾကက္တူေရြး ၁ ေကာင္ ေသေနတာ ေတြ႕လိုက္တယ္။ အမွဳမဲ့ အမွတ္မဲ့ပဲေပါ့။ ဒီေန႕ ရံုးအလာ ကားဂိတ္ကေန လမ္းေလွ်ာက္လာေတာ့ အဲဒီျမက္ခင္းေရွ႕နားက အေဆာက္အဦး ေခါင္မိုးေပၚမွာ ၾကက္တူေရြး ၇ ေကာင္ေလာက္ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ နားေနတဲ့အေကာင္နဲ႕ ပ်ံေနတဲ့ အေကာင္နဲ႕။ ေက်ာင္းေတြ အိမ္ေတြ ရံုးေတြ ရိွေနတဲ့ လူေနရပ္ကြက္ႀကီးထဲမွာ ၾကက္တူေရြးအုပ္လိုက္ႀကီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပ်ံသန္းလို႕ ရေနတာကို ပထမဦးဆုံး ေတြ႕ဖူးတာပါပဲ။

စကၤာပူမွာ တျခားငွက္ေတြလည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရိွတာ သတိထားမိတယ္။ ခိုနဲ႕ ဆက္ရက္ကေတာ့ အေပါဆံုးပဲ။ တခ်ိဳ႕ ျမက္ခင္းျပင္နဲ႕ ေရေျမာင္းႀကီးေတြမွာေတာ့ သဘာဝအတုိင္း အစာရွာေနတဲ့ ဗ်ိဳင္းေတြကို အုပ္စုလိုက္ ေတြ႕ရေလ့ရိွတယ္။ ငွက္ဝါေလးေတြနဲ႕ ႏွံၿပီစုတ္လည္း ေတြ႕ရတယ္။ ဥၾသကေတာ့ အသံပဲ ၾကားရတယ္။ စာကေလးနဲ႕ က်ီးကန္းကေတာ့ ရွားတယ္။

စကၤာပူမွာက လူေနရပ္ကြက္နဲ႕ ရံုးေတြပတ္ဝန္းက်င္မွာ သစ္ပင္ႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးရိွေတာ့ ငွက္ေတြလည္း နားခိုစရာ၊ အစာရွာစရာ ရိွသြားတယ္။ ေနာက္တခုက စကၤာပူမွာက တရားဥပေဒ စိုးမိုးတယ္။ လမ္းေဘးက အပင္ေတြမွာ သီးေနတဲ့ အသီးေတြ ပန္းေတြ ခူးခြင့္မရိွဘူး။ ခိုးခူးလို႕ မိသြားရင္ ဒဏ္ေငြေဆာင္ေပေတာ့ပဲ။ ေဆာင္ရတဲ့ ဒဏ္ေငြနဲ႕ အဲဒီလို အသီးမ်ိဳးကို ဝယ္စားရင္ ေပးရမယ့္ တန္ဖိုး ယွဥ္လိုက္ရင္ ဒဏ္ေငြက မတရားမ်ားေတာ့ ေတာ္ရံုတန္ရံု ဘယ္သူမွ ခိုးခူးမစားၾကေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အပင္ေတြမွာ အသီးေတြ ျပြတ္ခဲေနတာကို ေတြ႕ရလိမ့္မယ္။ အသီးေတြ ရိွေတာ့လည္း ငွက္ေတြလည္း သဘာဝအတုိင္း အစာရွာလို႕ ရတာေပါ့။

လူေတြကလည္း ငွက္ေတြ ရွဥ္႕ေတြ တျခားတိရစာၦန္ေတြကို အေၾကာင္းမဲ့ ရန္မရွာဘူး။ သဘာ၀အတုိင္းပဲ လႊတ္ထားေပးတယ္။ ဖမ္းတာလည္း မရိွဘူး။ အိမ္မွာ အေကာင္ပေလာင္ ေမြးရတဲ့ အလုပ္ကို တာဝန္မယူႏိုင္တာလည္း ပါမယ္ ထင္တယ္။ ေခြးေမြးရင္ေတာင္ အေတာ္ အလုပ္ရွဳပ္ခံရတာမ်ိဳးေလ။ မနက္ကေတာင္ ရံုးအလာ အိမ္ေအာက္မွာ ေခြးေက်ာင္းရင္ ျမက္ခင္းေပၚမွာ ေခြးပါခဲ့သမွ် ခ်ီးတံုးေတြကို လက္အိတ္နဲ႕ တခုမက်န္ ေကာက္ေနရတဲ့ အန္တီႀကီးကိုေတာင္ ေတြ႕ခဲ့ေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ တိရစာၦန္ေတြကို ႏွိပ္စက္တာလည္း မရိွသေလာက္ နည္းတယ္။ လူေနတုိက္ခန္းေတြမွာ ရိွေနတဲ့ ေၾကာင္ေတြကို ႏွိပ္စက္တာ သတ္ပစ္တာမ်ိဳး... တိုက္အျမင့္ကေန ပစ္ခ်တာမ်ိဳးေတြ ရိွရင္လည္း ဥပေဒနဲ႕အညီ တရားစြဲဆို အျပစ္ေပးတာမ်ိဳး ရိွတယ္။

ဆိုလိုခ်င္တာက တရားဥပေဒသာ စိုးမိုးပါေစ အဲဒီတုိင္းျပည္မွာ လူေတြတင္မကဘူး သက္ရိွသတၱဝါမ်ိဳးစံုနဲ႕ အပင္ေတြပါ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳ ရေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းမြန္တဲ့ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႕ လူတန္းေစ့မယ့္ ဘ၀မ်ိဳးကို ဖန္တီးမယ္ဆိုရင္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးက အဓိကပါပဲ။

Thursday, May 2, 2019

Bad Experience with Batam Immigration

စကၤာပူနားမွာ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံပိုင္ ဘာတန္နဲ႕ ဘင္တန္ ဆိုတဲ့ ကၽြန္းေတြ ရိွပါတယ္။ အဲဒီကို Speedboat နဲ႕ သြားရင္ ၁ နာရီ ပတ္ဝန္းက်င္ေလာက္ ၾကာပါတယ္။ ပိတ္ရက္ေတြမွာ စကၤာပူက လူေတြ အဲဒီကၽြန္းဘက္ကို အလည္သေဘာမ်ိဳးနဲ႕ ေန႕ခ်င္းျပန္ခရီးေတြ ထြက္ေလ့ရိွတတ္ၾကတယ္။ ျမန္မာျပည္က အလည္လာတဲ့ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြကိုလည္း စကၤာပူအနီးအနားက ကၽြန္းျဖစ္ေနလို႕ ေရာက္ဖူးေအာင္ဆိုၿပီး လိုက္ပို႕တတ္ၾကပါေသးတယ္။ ျမန္မာေတြ အင္ဒိုနီးရွားကို သြားလည္မယ္ဆိုရင္ ဗီဇာလည္း မလိုဘူးေလ။

ဒါေပမယ့္ စကၤာပူကို အလည္လာၿပီး အင္ဒိုကို ထပ္ဆင့္ ၀င္လည္တဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ စကၤာပူမွာ ေနထိုင္ခြင့္သက္တမ္း ၂ ပတ္ေအာက္ ေရာက္ေနတဲ့အခါမွာ ဒါမွမဟုတ္ ေန႕ခ်င္းျပန္ခရီး ျဖစ္ေနတဲ့အခါမွာ အဲဒီကၽြန္းက အင္ဒိုနီးရွား လဝကအရာရိွေတြက အဲဒီခရီးသည္ကို ေငြညွစ္တတ္ပါတယ္။ သူတုိ႕ ယူဆတာက စကၤာပူကေန အင္ဒိုဘက္ကို ခဏ အထြက္ျပၿပီး စကၤာပူမွာ ေနထိုင္ခြင့္ သက္တမ္း တိုးဖို႕ လုပ္တယ္လုိ႕ပဲ ျမင္ပါတယ္။ ျမန္မာခရီးသည္ ၁ ေယာက္ကို စလံုး ေဒၚလာ ၁၀၀ ေတာင္းပါတယ္။ ၿပံဳးျပငိုျပ ညိွႏိွဳင္းၿပီးရင္ေတာ့ ေဒၚလာ ၅၀ ေလာက္နဲ႕ ကိစၥျပတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြလည္း ေဒၚလာ ၃၀ နဲ႕ ရတယ္လုိ႕ ေျပာၾကျပန္တယ္။ 

ေျပာခ်င္တာက... စကၤာပူမွာ အလည္အပတ္ ေနထိုင္ခြင့္သက္တမ္း တိုးဖို႕ ခဏအထြက္ျပခ်င္ရင္ေတာ့ ကိစၥမရိွပါဘူး။ အဲဒီလို မဟုတ္ပဲ... အလည္သေဘာမ်ိဳးနဲ႕ ေရာက္ဖူးခ်င္လို႕ အဲဒီကၽြန္းေတြဘက္ကို သြားလည္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အင္ဒိုဘက္မွာ ေငြညွစ္တတ္တာကို သတိထား သိရိွႏိုင္ေအာင္ ေဝမွ်တာပါ။ စကၤာပူဘက္ကေတာ့ ဘာမွ မလုပ္ပါဘူး။ အျပန္ေလယာဥ္ လက္မွတ္ ျပႏိုင္ရင္ အဝင္တံုး ထုေပးလိုက္တာပါပဲ။

Monday, April 29, 2019

Just do the best you can


ျမန္မာျပည္မွာ ရာသီဥတုက ပူေနတဲ့ၾကားက မီးေတြပ်က္ေနတာကို ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ေျပာခ်င္ေျပာပါမယ္... မီးမပ်က္တဲ့ေနရာမွာ ေနၿပီး အေဝးကေန ကိုယ္ခ်င္းစာေနတာ ဘာလုပ္ရမလဲေပါ့။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ေတြလည္း ျမန္မာျပည္မွာ ေနတဲ့အခ်ိန္တုန္းကလည္း မီးပ်က္တဲ့ဒဏ္ကို အလူးအလဲ ခံစားခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီအေတြ႕အႀကံဳကို အေျခခံၿပီး ကိုယ္ခ်င္းစာမိတာပါ။

မီးပ်က္ေတာ့ အသံေတြ ထြက္ပါတယ္။ ရာသီဥတုကလည္း ပူေတာ့ စိတ္ေတြ အိုက္ၿပီး ေဒါသသံေတြလည္း ပါလာတာေပါ့။ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြဆီကေန အျပစ္တင္သံေတြ ထြက္လာျပန္ေရာ။ အစိုးရဘက္လည္း လက္ညိဳးထိုးၾကတာေပါ့။ ဘာလုပ္ေနသလဲ။ ဘာေတြ လုပ္ေပးမလဲေပါ့။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုယ့္အစိုးရဆီကေန အားကိုး ရွာၾကတဲ့ သေဘာပါပဲ။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အခြင့္အေရးရတုန္းေလး ဖဲ့ထားဦးမွ ဆိုၿပီး လုပ္ၾကတဲ့ သေဘာလည္း ရိွႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္လိုစာကို ဘယ္လို စိတ္ထားနဲ႕ ေရးတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ကုိယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္အသိဆံုးပါပဲေလ။

တကယ္ေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ေႏြရာသီမွာ မီးမႏိုင္တာကေတာ့ ႀကိဳတင္ ေမွ်ာ္လင့္ထားသင့္ပါတယ္။ ဆည္ေတြလည္း ေရနည္းကုန္သလို တျခား လွ်ပ္စစ္မီးရႏိုင္စရာ အေျခအေနေတြလည္း မရိွဘူးေလ။ ေက်ာက္မီးေသြးသံုး ဓါတ္အားေပးစက္ရံု တည္ေဆာက္ဖို႕ ဆိုတာလည္း ကန္႕ကြက္မွဳေတြေၾကာင့္ ရပ္တန္႕ေနတယ္။ ေနေရာင္ျခည္ စြမ္းအင္သံုးတာတုိ႕ ေလအားလွ်ပ္စစ္တို႕ ဆိုတာေတြလည္း မျဖစ္လာေသးဘူး။ ဒီဇယ္နဲ႕ ေမာင္းမယ္ဆိုရင္လည္း ကုန္က်စရိတ္က အေတာ္မ်ားမယ္။ အစိုးရရဲ႕ ဘတ္ဂ်က္အရ လုပ္ေပးႏိုင္မယ့္ကိန္း မျမင္မိဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဘာလုပ္စရာ ရိွဦးမလဲ။

ကိုယ္ေတြက အဲဒီလွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားေပး နယ္ပယ္ထဲက မဟုတ္ေတာ့ ပညာရွင္ေတြလို မသိႏုိင္ မေတြးႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ျမင္တာကေတာ့ ေလာေလာဆယ္မွာ ဘာမွ လုပ္မရပဲ လမ္းဆံုးေနသလိုပဲ။ ႏွစ္တိုင္း ဒီလိုပဲ လွ်ပ္စစ္လိုအပ္ခ်က္ေတြ အနည္းနဲ႕အမ်ား ဆက္ျဖစ္ေနဦးမယ္လို႕ ျမင္မိတယ္။
လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား ထုတ္ဖုိ႕ကိစၥက ကိုယ္ေတြ လက္ထဲမွာ လုပ္စရာ မရိွတာကို သေဘာေပါက္ၿပီ ဆိုရင္ အပူဒဏ္ကို ေလွ်ာ့ခ်ဖို႕ေတာ့ ကိုယ္ေတြ လုပ္ႏိုင္တာေတြကိုပဲ လုပ္ထားၾကဖို႕ လိုပါမယ္။ အရိပ္ရ အပင္မ်ားမ်ား စိုက္ၾကပါ။ သဘာဝ ပတ္၀န္းက်င္ကို ထိန္းသိမ္းပါ။ ေရအရင္းအျမစ္ေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ပါ။ ထိုင္ေနလို႕ေတာ့ ဘာမွ ျဖစ္မလာပါဘူးေလ။

Wednesday, March 6, 2019

Education = Brighter Future

ဒီေန႕မွာ ျမန္မာျပည္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေျဖဆိုရတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းေလး ဖတ္မိေတာ့ အင္တာနက္မွာ ျဖန္႕ေဝေနတဲ့ တက္က်မ္းလိုလို က်က်မ္းလိုလို ၾကက္စြပ္ျပဳတ္လိုလို ဂ်င္းအႀကီးစားကို သတိသြားရမိတယ္။

အဲဒါ ဘာလဲဆိုေတာ့ တကၠသိုလ္ကေန ဘြဲ႕မရခဲ့ေပမယ့္ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့သူေတြ အေၾကာင္းေပါ့။ ဘြဲ႕မရလည္း ဘာအေရးလဲ။ ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္ႏုိင္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။ ပညာေရးမွာ ခရီးမေပါက္တဲ့သူေတြကို စိတ္ဓါတ္ မက်ေစလိုလို႕ အားေပးတဲ့ သေဘာလည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုတ္ရာတျခား ရွရာတျခား ျဖစ္ၿပီး... ပညာေရးက အေရးမႀကီးဘူးလို႕ ထင္သြားတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။

ဥပမာေပးတာကေတာ့ Steve Job, Bill Gate, Mark Zuckerberg တို႕ေပါ့။ အဲဒီလို ဥပမာေပးထားတဲ့ လူေတြ တက္ခဲ့တဲ့ တကၠသိုလ္ကိုလည္း ျပန္ၾကည္႕ပါဦး။ ေတာ္ရိေရာရိေတြ တက္လို႕ရတဲ့ တကၠသိုလ္မ်ိဳးေတြမွ မဟုတ္တာ။ ဆိုလိုခ်င္တာက သူတုိ႕ဟာ တကၠသိုလ္ကေန ဘြဲ႕မရခဲ့ေပမယ့္ ပညာေရးမွာ အခ်ဥ္ေတြေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ဘူးေလ။ ပညာေရးမွာ အေျခခံေကာင္းခဲ့ၿပီး အေတာ္ေလးကို ထူးခၽြန္ခဲ့ၾကတာမ်ိဳးပါ။

အဓိက ေျပာခ်င္တာက ပညာေရးကို ဦးစားေပးဖို႕ လိုတယ္ ဆိုတာေလး ေထာက္ျပခ်င္တာပါ။ ပညာေရး အေျခခံ မေကာင္းပဲနဲ႕ ေအာင္ျမင္တဲ့လူဆိုတာ ေလာကမွာ အမ်ားႀကီး မရိွပါဘူး။ သူတုိ႕မွာ တျခား ထူးခၽြန္မွဳေတြ ရိွေနလို႕ ေအာင္ျမင္လာတာပါ။ ဥပမာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ေကာင္းတာမ်ိဳး၊ စီးပြါးေရးအျမင္ ရိွတာမ်ိဳးေပါ့။

ဘြဲ႕မရလည္း ဘာအေရးလဲလို႕ မထင္ၾကပါနဲ႕။ ဘြဲ႕ရနဲ႕ ဘြဲ႕ရ မဟုတ္ရင္ အလုပ္အကိုင္မွာလည္း ကြာလာပါတယ္။ စကၤာပူမွာဆုိ Professional အလုပ္နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ဒီပလိုမာ ဒါမွမဟုတ္ ဘြဲ႕ရျဖစ္မွ အလုပ္ လုပ္ခြင့္ Pass (SPass, EP) ထုတ္ေပးတာမ်ိဳးပါ။ ကိုယ္က မိုးပ်ံေအာင္ ေတာ္ေနတတ္ေနၿပီး Pass အတြက္ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဘြဲ႕တခုခု မရထားရင္ Pass မရတာမ်ိဳး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဘြဲ႕ရျဖစ္ေနၿပီး တျခား အလုပ္ၾကမ္း သြားလုပ္တာကေတာ့ တပိုင္းေပါ့ေလ။

အဲဒီေတာ့ ၾကိဳးစားၾကပါ။ ပညာေရးကို အေရးမႀကီးဘူးလို႕ မထင္ပါနဲ႕။ အခု ငယ္ရြယ္စဥ္မွာ အေရးမႀကီးဘူး ထင္ၿပီး ပစ္ထားခဲ့တဲ့အရာေတြဟာ တခ်ိန္မွာ တန္ဖိုးႀကီးႀကီး ေပးရတာမ်ိဳး ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ အခ်ိန္က စကားေျပာပါတယ္။

Monday, February 11, 2019

Applying newborn passport in Myanmar Embassy - SG

စကၤာပူမွာ ေမြးတဲ့ ေမြးကင္းစကေလးအတြက္ ျမန္မာသံရံုးမွာ passport ေလွ်ာက္ဖို႕လိုလာရင္ ဘာေတြ ဘယ္လို လုပ္ရသလဲဆိုတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳကို ျပန္လည္ ေဝမွ်ပါမယ္။

သားကို ၁၉ ရက္ေန႕ ဇန္န၀ါရီလ ၂၀၁၉ မွာ စကၤာပူက ေဆးရံုတခုမွာ ေမြးပါတယ္။ ေမြးၿပီး ၃ ရက္အၾကာ ေဆးရံုဆင္းမယ့္ေန႕ ၂၁ ရက္ေန႕ ဇန္နဝါရီမွာ ေဆးရံုမွာပဲ ေမြးစာရင္း (Birth Certificate) လုပ္ပါတယ္။ ေမြးစာရင္းနဲ႕အတူ စကၤာပူ လဝက ICA က Special Pass ကို ေမြးဖြားတဲ့ေန႕ကေန စၿပီး ၄၂ ရက္စာ (ရက္သတၱပတ္ ၆ ပတ္) ထုတ္ေပးပါတယ္။ အဲဒါကို Advisory Note လို႕ ေခၚပါတယ္။ အဲဒီ ၄၂ ရက္အတြင္းမွာ ကေလးအတြက္ ျမန္မာသံရံုးမွာ passport ေလွ်ာက္ရပါမယ္။

ျမန္မာသံရံုးမွာ Newborn အတြက္ passport လုပ္တဲ့အခါမွာ အဆင့္ ၂ ဆင့္ ရိွပါတယ္။ ပထမအဆင့္က passport အသစ္လုပ္ခြင့္ကို ျမန္မာသံရံုးကေနတဆင့္ ေလွ်ာက္ထားရတာပါ။ အဲဒီဟာကို ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးေရးအဖြဲ႕က စိစစ္ၿပီး ခြင့္ျပဳလိုက္ၿပီးဆိုရင္ ဒုတိယအဆင့္က ျမန္မာသံရံုးမွာ passport လုပ္ရတာပါ။

ပထမအဆင့္အတြက္ စကၤာပူက ျမန္မာသံရံုးရဲ႕ Website မွာ အရင္ဦးဆံုး Online Appointment ယူရပါတယ္။ Newborn Baby Passport ဆိုတာကို ႏွိပ္ရပါမယ္။ အဲဒီမွာ ပထမအဆင့္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြကို download လုပ္ဖိို႕ ေပးထားသလို ဒုတိယအဆင့္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြကို download လုပ္ဖို႕လည္း ေပးထားပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြကို download လုပ္ထားပါ။ ၿပီးရင္ေတာ့ Online Appointment လုပ္ၿပီး လိုအပ္တဲ့အခ်က္အလက္ေတြကို ျဖည္႕သြင္းပါ။ ၿပီးရင္ ကိုယ္ ျဖည္႕ခဲ့တဲ့ email ထဲကို ျမန္မာသံရံုးက Confirmation Link ေလး လွမ္းပို႕တဲ့အခါ Confirm လုပ္ေပးဖို႕ လိုပါတယ္။ Confirm လုပ္ၿပီးရင္ email ထဲကို Token နံပါတ္နဲ႕အတူ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ ျဖည္႕ဖို႕ေလွ်ာက္လႊာပံုစံ ပါတဲ့ email တေစာင္ ဝင္လာပါမယ္။ အဲဒီေလွ်ာက္လႊာက ၁ ေစာင္တည္း ဆုိေပမယ့္ မိတၱဴ ၃ စံု ထုတ္ထားဖို႕ လိုပါတယ္။

ပထမအဆင့္မွာ ျဖည္႕ရတဲ့ စာရြက္စာတမ္း ေလွ်ာက္လႊာေတြ အေတာ္မ်ားပါတယ္။ မိဘ ၂ ပါးရဲ႕ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္နဲ႕ ေလွ်ာက္ထားတဲ့ ကေလးရဲ႕ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ေတြ ျဖည္႕ရပါတယ္။ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ ေလွ်ာက္လႊာက စာမ်က္ႏွာ ၈ မ်က္ႏွာ ရိွပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ အေဖ အေမရဲ႕ မိဘေမာင္ႏွမ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြပါ ျဖည္႕သြင္းရပါတယ္။ အဲဒီ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္မွာ မိဘ ၂ ပါးနဲ႕ ကေလးရဲ႕ ဓါတ္ပံုလည္း ကပ္ေပးရပါတယ္။ တျခား လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြက မိဘ ၂ ပါးရဲ႕ Passport မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ စကၤာပူမွာ လက္ရိွကိုင္ေဆာင္ထားတဲ့ ID Card (PR, EP, SPass, DP) မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ ျမန္မာျပည္က ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးကတ္ျပား မိတၱဴ၊ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ ကေလးရဲ႕ ေမြးစာရင္း မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ အလုပ္ လုပ္တဲ့ မိဘရဲ႕ စကၤာပူက ျမန္မာသံရံုးမွာ အခြန္ေဆာင္ထားေၾကာင္း အခြန္ေျပစာ မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ။

အဲဒါေတြ ျပင္ဆင္ၿပီးၿပီဆိုုရင္ ျမန္မာသံရံုးကို Appointment ယူထားတဲ့ရက္မွာ သြားပါ။ သြားတဲ့အခါမွာ ေကာင္တာနံပါတ္ ၃ မွာ ကိုယ္ျပင္ဆင္လာတဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ ျပည္႕စံုမွဳ ရိွမရိွ အရင္ သြားစစ္သင့္ပါတယ္။ ေကာင္တာနံပါတ္ ၃ က ဓါတ္ပံုရိုက္တဲ့အခန္းရဲ႕ အေနာက္အတြင္းဘက္မွာ ရိွပါတယ္။ မိတၱဴကူးဖို႕ လိုအပ္တာေတြ ရွိရင္လည္း အဲဒီမွာ ကူးေပးပါတယ္။ ၁ ေစာင္ကို စကၤာပူ ၅၀ ဆင့္ (ျပား ၅၀) ေပးရပါတယ္။ အဲဒီမွာ စစ္ေဆးၿပီးရင္ ေကာင္တာနံပါတ္ ၁ နဲ႕ ၂ က Token နံပါတ္ ေခၚပါမယ္။ ကိုယ့္နံပါတ္ကို ေခၚတဲ့အခါမွာ အဲဒီစာရြက္စာတမ္းေတြကို ေပးလိုက္ပါ။ သူတုိ႕က စစ္ေဆးၿပီးတဲ့အခါ ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ အခ်က္္အလက္ေတြ ျဖည္႕ပါတယ္။ အဲဒီလို အခ်က္အလက္ ျဖည္႕သြင္းတဲ့ အက်ိဳးေဆာင္ခအေနနဲ႕ စကၤာပူေဒၚလာ ၂၀ ေပးရပါတယ္။ အဲဒါၿပီးရင္ေတာ့ အဲဒီစာရြက္စာတမ္းေတြကို ေကာင္တာနံပါတ္ ၅ နဲ႕ ၆ တခုခုမွာ တန္းစီၿပီး ေလွ်ာက္လႊာတင္ပါ။ အဲဒီေကာင္တာကေန passport ေလွ်ာက္ထားေၾကာင္း သံရံုးေထာက္ခံစာ လာထုတ္ဖို႕ ျဖတ္ပိုင္းတခု ျပန္ေပးပါမယ္။ အဲဒီဟာကို ညေန ၃ နာရီနဲ႕ ၄ နာရီၾကားမွာ သြားထုတ္ရပါတယ္။ ေထာက္ခံစာဖိုး စကၤာပူေဒၚလာ ၈ ေဒၚလာ ေပးရပါတယ္။

အဲဒီေထာက္ခံစာ ရၿပီးတဲ့ေနာက္ ရက္သတၱပတ္ ၂ ပတ္ေလာက္မွာ သံရံုး website မွာ passport အသစ္ျပဳလုပ္ခြင့္ရတဲ့ စာရင္းမွာ ကိုယ့္ကေလးရဲ႕အမည္ ပါလာသလား ဆိုတာ ပံုမွန္ စစ္ၾကည္႕ေပးဖို႕ လိုပါၿပီ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ၁ လ ေလာက္ ၾကာတယ္ ေျပာၾကတယ္။ ကိုယ့္သားအလွည္႕မွာေတာ့ ၂ ပတ္တိတိမွာ အမည္စာရင္း ပါလာတာကို ေတြ႕ရတယ္။ အမည္စာရင္း ပါလာၿပီ ဆိုရင္ ဒုတိယအဆင့္ passport လုပ္လို႕ ရပါၿပီ။ ထံုးစံအတုိင္း သံရံုး website မွာ Appointment တင္ပါ။ အဲဒီမွာ လိုအပ္တဲ့ အခ်က္အလက္ ျဖည္႕ပါ။ email ထဲကို Confirmation Link ပါတဲ့ စာ ဝင္လာပါမယ္။ Confirm လုပ္ၿပီးတဲ့အခါ Token နံပါတ္နဲ႕အတူ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားခြင့္ ေလွ်ာက္လႊာပါတဲ့ email ဝင္လာပါမယ္။

ဒုတိယအဆင့္မွာ ျဖည္႕ရတဲ့ ေလွ်ာက္လႊာက ၁ မ်က္ႏွာတည္းပါ။ အဲဒီမွာ ကေလးရဲ႕ ဓါတ္ပံု ၁ ပံု ကပ္ရပါမယ္။ passport မွာ ထည္႕ခ်င္တဲ့ ကေလးရဲ႕ ဓါတ္ပံုကို ဖုန္းထဲမွာ ယူသြားလို႕ ရပါတယ္။ အဲဒီ ဓါတ္ပံုကို ေကာင္တာနံပါတ္ ၃ မွာ email ကေနတဆင့္ ပုိ႕ေပးလို႕ ရပါတယ္။ ဓါတ္ပံု ထုတ္ၿပီးသား ရိွရင္လည္း အဲဒီပံုကို ေပးလိုက္လို႕ ရပါတယ္။ ဒုတိယအဆင့္မွာ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြက မိဘ ၂ ပါးရဲ႕ Passport မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ စကၤာပူမွာ လက္ရိွကိုင္ေဆာင္ထားတဲ့ ID Card (PR, EP, SPass, DP) မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ ကေလးရဲ႕ ေမြးစာရင္း မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ၊ အလုပ္ လုပ္တဲ့ မိဘရဲ႕ စကၤာပူက ျမန္မာသံရံုးမွာ အခြန္ေဆာင္ထားေၾကာင္း အခြန္ေျပစာ မူရင္းနဲ႕ မိတၱဴ။ ဒုတိယအဆင့္မွာ ျမန္မာျပည္က ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးကတ္ျပား မိတၱဴကိုေတာ့ မေတာင္းေတာ့ဘူး။ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးေရးအဖြဲ႕က ထုတ္ျပန္တဲ့ passport အသစ္ျပဳလုပ္ခြင့္ရတဲ့ စာရင္းကိုလည္း သံရံုး website ကေန download လုပ္ၿပီး print ထုတ္သြားပါ။ အဲဒီစာရင္းကို မယူသြားျဖစ္ရင္လည္း ေကာင္တာနံပါတ္ ၃ မွာ print ထုတ္ေပးပါတယ္။

ကိုယ္ယူထားတဲ့ Token နံပါတ္ကို ေကာင္တာ ၁ နဲ႕ ၂ က ေခၚပါမယ္။ အဲဒီလို မေခၚခင္မွာ ေကာင္တာနံပါတ္ ၃ မွာ ျဖည္႕ထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႕ စာရြက္စာတမ္းေတြ ျပည္႕စံုမွဳ ရိွမရိွ အရင္ စစ္ေဆးပါ။ အဲဒီလို ႀကိဳတင္ စစ္ထားေတာ့ လိုအပ္တာေတြ အစံုရိွေနတဲ့အခါမွာ ေကာင္တာ ၁ နဲ႕ ၂ မွာ ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ ရိွေစပါတယ္။ ေကာင္တာနံပါတ္ ၁ နဲ႕ ၂ မွာ စာရြက္စာတမ္း မူရင္းေတြကို မိတၱဴေတြနဲ႕ တိုက္စစ္ၿပီးတဲ့အခါ ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ အခ်က္္အလက္ေတြ ျဖည္႕ပါတယ္။ အဲဒီလို အခ်က္အလက္ ျဖည္႕သြင္းတဲ့ အက်ိဳးေဆာင္ခအေနနဲ႕ စကၤာပူေဒၚလာ ၂၀ ေပးရပါတယ္။ အဲဒါၿပီးရင္ေတာ့ ဓါတ္ပံုရိုက္တဲ့အခန္းကို သြားရပါတယ္။ email ပို႕ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုကို ေလွ်ာက္လႊာနဲ႕ တြဲေပးၿပီး ျဖတ္ပိုင္းတခု ထုတ္ေပးပါတယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ ေကာင္တာနံပါတ္ ၅ နဲ႕ ၆ တခုခုမွာ တန္းစီၿပီး အဲဒီျဖတ္ပိုင္းနဲ႕ ေလွ်ာက္လႊာကို တင္ပါ။ အဲဒီေကာင္တာကေန passport လာထုတ္ဖို႕ ျဖတ္ပိုင္းတခု ျပန္ေပးပါမယ္။ ညေန ၃ နာရီနဲ႕ ၄ နာရီၾကားမွာ အဲဒီ ျဖတ္ပိုင္းကို ျပၿပီး စကၤာပူေဒၚလာ ၃၅ ေဒၚလာ ေပးၿပီးတဲ့အခါ passport ထုတ္လို႕ ရပါၿပီ။

ပထမအဆင့္မွာ စုစုေပါင္း စကာၤပူ ၂၈ ေဒၚလာ ကုန္က်ပါတယ္။ ဒုတိယအဆင့္မွာ စကၤာပူ ၅၅ ေဒၚလာ ကုန္က်ပါတယ္။ မိတၱဴကူးခေတြေတာ့ ထည္႕မတြက္ထားဘူးေပါ့။ စကၤာပူက ျမန္မာသံရံုးမွာ ေမြးကင္းစကေလးအတြက္ passport ေလွ်ာက္တာကေတာ့ ဒါပါပဲကြယ္။ အစစအရာရာ အဆင္ေျပၾကပါေစ။

Tuesday, November 27, 2018

Good things about my little girl Yoon

ယြန္းနဲ႕ပါတ္သက္ၿပီး ေကာင္းကြက္ေလးေတြ ေျပာရရင္ အခုခ်ိန္အထိ ေက်ာင္းေပ်ာ္ေလး ျဖစ္ေနတာပဲ။ ဘယ္သင္တန္း ဘယ္က်ဴရွင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ မသြားခ်င္ဘူး ဆိုတာ မရိွဘူး။ ေက်ာင္းသြားဖို႕ဆို အၿမဲတမ္း ေပ်ာ္ရႊင္ တက္ၾကြေနတယ္။ သင္တန္းအသစ္ေတြ တက္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီး ပူဆာလို႕ ေက်ာင္းလိုက္အပ္ေပးရင္ ေပ်ာ္ေနတာပဲ။ ဘယ္ေတာ့ အဲဒီသင္တန္းအသစ္ကို တက္ရမလဲ ဆိုၿပီး ေမးတတ္ေသးတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ထဲ ေရာက္ေနရင္လည္း ေက်ာင္းဖြင့္ရက္ကို ေမွ်ာ္ေနျပန္ေရာ။


မနက္မိုးလင္း အိပ္ယာထရင္လည္း ဂ်ီက်တာမ်ိဳး မရိွဘူး။ အၿမဲတမ္း ရႊင္ရႊင္ပ်ပ်နဲ႕ပဲ အိပ္ယာထတယ္။ လုပ္စရာရိွတဲ့ မ်က္ႏွာသစ္ သြားတုိက္ သူ႕ဘာသာသူ လုပ္သြားတယ္။ ၿပီးရင္ ညအိပ္အဝတ္ကို ခၽြတ္ၿပီး အဝတ္အသစ္လဲထားၿပီး မနက္စာ စားဖို႕အတြက္ စားပြဲဆီမွာ လာထိုင္တယ္။


သူ လိုခ်င္တဲ့ပစၥည္းကို မရရင္လည္း ထပ္ၿပီး အထြန္႕တက္ မပူဆာျပန္ဘူး။ လိုခ်င္တာ မရလို႕ ငိုယိုတာလည္း မရိွဘူး။ သူ႕ကို နားလည္ေအာင္ ေျပာျပထားရင္ အိုေခ ဆိုၿပီး... ဆက္မပူဆာေတာ့ဘူး။ ေနာက္မွ ဝယ္ေပးမယ္လို႕ ေျပာျပရင္လည္း သူက လက္ခံတာပဲ။


ဘယ္ေလာက္ပဲ ကစားကြင္းထဲမွာ အေဆာ့မက္မက္... ေတာ္ၿပီ ျပန္ရေတာ့မယ္ သြားေတာ့မယ္ ေျပာရင္လည္း ေဆာ့တာကို ရပ္ၿပီး ျပန္ဖို႕ လုပ္တယ္။ တီဗီြတို႕ အုိင္ပတ္တို႕ ၾကည္႕ေနတဲ့အခ်ိန္လည္း သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္ျပည္႕လို႕ ေျပာျပလိုက္ရင္ ဆက္မၾကည္႕ေတာ့ပဲ ပိတ္ပစ္လိုက္တယ္။


အားတဲ့အခ်ိန္မွာ အရုပ္ေတြနဲ႕ မေဆာ့ျဖစ္ရင္ အေရာင္ျခယ္တယ္... ပန္းခ်ီဆြဲတယ္... ကာတြန္း ဆြဲတယ္။
စာၾကည္႕တိုက္က ငွားလာတဲ့ စာအုပ္ေတြကို ဖတ္ရင္းနဲ႕ စိတ္ပါလာရင္ အဲဒီစာအုပ္ထဲက စာေတြကို ဗလာစာအုပ္ထဲ ကူးေရးတယ္။ သခ်ၤာေတြလည္း စိတ္နဲ႕ တြက္လိုက္ ေပသီးေခါက္လိုက္နဲ႕ လုပ္ေနတာပဲ။ တခါတေလ စႏၵားယား တီးလိုက္ တေယာထိုးလိုက္နဲ႕ ေဆာ့ျဖစ္ေတာ့ သူ႕ဘာသာသူေတာ့ မအားရွာဘူး။ သီခ်င္းဆိုတာလည္း ဝါသနာက ပါေသးေတာ့ အိုင္ပတ္ကေန သီခ်င္းစာသားေတြ လိုက္ဖတ္ၿပီး ေအာ္ဆိုေနတတ္ေသးတယ္။

Friday, July 6, 2018

Let's get enough Vitamin D

Vitamin D ကို ေနေရာင္ျခည္က အဓိက ရပါတယ္။ အေရျပားေပၚကို တိုက္ရိုက္ထိတဲ့ ေနေရာင္ကေန ရရိွတာမ်ိဳးပါ။

အရင္တုန္းကေတာ့ ေနမထြက္တဲ့ အေအးပိုင္းေဒသ၊ ဥေရာပဘက္အျခမ္းမွာပဲ အဲဒီလို ဗီတာမင္ဒီ ခ်ိဳ႕တဲ့တာကို ေတြ႕ရေပမယ့္ အခုအခါမွာ အီေကြတာနဲ႕ နီးတဲ့ေဒသမွာပဲ ဗီတာမင္ဒီ ခ်ိဳ႕တဲ့ လူနာေတြကို ဆရာဝန္ေတြက ေတြ႕ေနရပါတယ္။ အသိဆရာဝန္ေတြ ေျပာျပခ်က္အရ တေနကုန္ အိမ္တြင္းေအာင္း စက္ခ်ဳပ္တဲ့သူေတြ၊ အျပင္မထြက္ပဲ အိမ္ထဲမွာပဲ ေနတဲ့သူေတြ၊ ရံုးမွာပဲ တေနကုန္ ရွိေနတဲ့သူေတြ ေဆးလာစစ္တဲ့အခါမွာ ဗီတာမင္ဒီ ခ်ိဳ႕တဲ့တာကို ေတြ႕ၾကတယ္တဲ့။

အခုေခတ္မွာ ရံုးထဲမွာပဲ တေနကုန္ အလုပ္ လုပ္... ေန႕လည္စာလည္း ရံုးမွာ စားျဖစ္ေတာ့ လူေတြဟာ ေနေရာင္ျခည္နဲ႕ ထိေတြ႕မွဳ နည္းပါးလာတယ္။ အလုပ္သြားတဲ့အခ်ိန္ကလည္း ေစာေတာ့ ေနက သိပ္္မပူေသးတယ္။ အလုပ္ျပန္ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေနဝင္ေနၿပီ။

ဗီတာမင္ဒီ ခ်ိဳ႕တဲ့ရင္ ကိုယ္လက္ၾကြက္သားေတြ နာက်င္ပါတယ္။ အရိုးေတြ အားနည္းလာပါတယ္။ တျခား ေနာက္ဆက္တြဲ ေရာဂါေတြလည္း ရိွလာႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ ဆီးခ်ိဳ၊ ေသြးတိုးေရာဂါ။

ေနရာင္ျခည္ကို ျပတင္းေပါက္မွန္၊ ကားမွန္ကေနတဆင့္ ရတာမ်ိဳးမွာ အေရျပားက ဗီတာမင္ဒီ မထုတ္လုပ္ႏုိင္ပါဘူး။ အသားမဲမွာ စိုးလို႕ ေနေရာင္ကာေဆးေတြ အေရျပားမွာ လိမ္းထားရင္လည္း မရပါဘူး။ ဗီတာမင္ဒီ ထုတ္လုပ္ဖို႕အတြက္ အေရျပားေပၚကို တိုက္ရိုက္ ေနေရာင္ထိေတြ႕ဖို႕ လိုပါတယ္တဲ့။

ေန႕ခင္း ၁၁ နာရီနဲ႕ ၁ နာရီၾကားမွာ ေနေရာင္ျခည္က ျပင္းအားအမ်ားဆံုး ျဖစ္လို႕ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေရျပားနဲ႕ ေနေရာင္ထိေတြ႕မွဳ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ရိွရင္ တေန႕စာအတြက္ လံုေလာက္တဲ့ ဗီတာမင္ဒီကို ရရိွေစႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနေရာင္ျခည္ ျပင္းထန္လြန္းရင္လည္း အေရျပားကင္ဆာ ျဖစ္ႏိုင္တာကို သတိထားဖို႕ လိုပါမယ္။

ျဖစ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ေနေရာင္ေအာက္မွာ ဆက္တုိက္ အခ်ိန္အၾကာႀကီး မေနဖို႕ လိုပါမယ္။ ၅ မိနစ္ေလာက္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ပဲ ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေနပူဆာလံုသင့္ပါတယ္။ ၿပီးရင္ အရိပ္ထဲ ျပန္ဝင္ ခဏနားေနၿပီးမွ ေနာက္တေခါက္ ေနပူဆာလွံဳတာမ်ိဳးက ပိုေကာင္းပါမယ္။

တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ မနက္ေနေရာင္ျခည္ကို အားကိုးၾကပါတယ္။ ညေန ေနေရာင္ျခည္က ဗီတာမင္ဒီ ထုတ္လုပ္မွဳ အားနည္းတယ္လို႕လည္း ေျပာၾကပါတယ္။

အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ ေနပူဆာလွံွဳသင့္သလဲ ဆုိတာကေတာ့ အသားေရာင္ေပၚ မူတည္ပါတယ္။ အသားမဲတဲ့သူေတြရဲ႕ အေရျပားက ဗီတာမင္ဒီ ထုတ္လုပ္ႏိုင္မွဳ အားနည္းတဲ့အတြက္ အသားျဖဴတဲ့သူေတြထက္ ေနေရာင္ျခည္ ထိေတြ႕မွဳ ပိုလိုအပ္ပါတယ္။ အသားျဖဴတဲ့သူေတြ အခ်ိန္ ၁၅ မိနစ္ နဲ႕ တေန႕စာအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ဗီတာမင္ဒီဓါတ္ လံုေလာက္ႏိုင္ေပမယ့္ အသားမဲတဲ့သူေတြကေတာ့ ၁ နာရီေလာက္ ေနပူူဆာလံုရပါတယ္။

အကယ္လို႕မ်ား ေနေရာင္ျခည္ကေန လံုေလာက္တဲ့ ဗီတာမင္ဒီေတြ မရခဲ့ဖူးဆုိရင္လည္း ဗီတာမင္ဒီဓါတ္ ၾကြယ္ဝတဲ့ အစားအေသာက္ေတြကို စားေသာက္ေပးဖို႕ လိုပါတယ္။ ၾကက္ဥအႏွစ္၊ တူနာငါး၊ ေဆာ္လမြန္ငါး၊ ငါးေသတၱာငါးေတြမွာ ဗီတာမင္ဒီဓါတ္ ပါပါတယ္။ ႏြားႏို႕၊ ပဲႏို႕၊ ဒိန္ခ်ဥ္ေတြမွာလည္း ဗီတာမင္ဒီ ပါပါတယ္။ အသီးအရည္မွာေတာ့ သဘာဝလိေမၼာ္ရည္မွာ ဗီတာမင္ဒီ ပါပါတယ္။ အသီးအရြက္မွာေတာ့ မိွဳကေတာ့ ဗီတာမင္ဒီဓါတ္ မ်ားမ်ားပါပါတယ္။

အစားအေသာက္ကေန ဗီတာမင္ဒီ ရဖို႕ မလြယ္ရင္ေတာ့ ဗီတာမင္ဒီ အားေဆးေတြလည္း ရိွပါေသးတယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ ေဆးစစ္ၿပီးတဲ့အခါ လိုအပ္ခ်က္အရ ဆရာဝန္ကပဲ ညႊန္ၾကားေပးပါလိမ့္မယ္။

လိုအပ္တဲ့ ဗီတာမင္ဒီကို လံုေလာက္စြာ ရရိွႏိုင္ၾကဖို႕ ေနသာတဲ့အခါ ေနပူဆာလွံဳၾကပါလို႕ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။

Sunday, June 17, 2018

Save this World

ကိုယ်က ကုလားကား အကြည့်များတယ်။ တကူးတက ရှှာဖွေကြည့်တာထက်... စနေ တနင်္ဂနွေမှာ ကုလားတီဗွီလိုင်းက ပြတဲ့ ကားတွေကိုပဲ ကြည့်ဖြစ်တာ များပါတယ်။

တခါက ကြည့်ဖူးတဲ့ ကုလားကားမှာ မင်းသားက သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်တဲ့ ကိစ္စမျိုးတွေမှာ တက်ကြွလှုပ်ရှားသူပေါ့။ သူနဲ့ သူ့ညီဝမ်းကွဲ (ဗီလိန်)တို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တဲ့ အခန်းမှာ...
သူ့ညီက ပြောတာက... ဒီတောဒီတောင် ဒီပိုင်နက်ကို သူ့ယောက်ခမ ပိုင်တာ ဖြစ်လို့... စီးပွါးရေးအရ အကျိုးအမြတ်ရှိမယ့် ကိစ္စမှန်သမျှကို သူ လုပ်ချင်သလို လုပ်မယ်။ လာမတားနဲ့ မရဘူး... ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး ပြောတယ်။

မင်းသားက ပြန်ပြောတယ်။ ဒီတောဒီတောင် ဒီသဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ဘယ်သူမှ မပိုင်ဘူး။ ငါတို့က ဧည့်သည်တွေ။ ဒီသဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ဧည့်သည်တွေ။ ငါတို့က ပိုင်ရှင် မဟုတ်ဘူး။ ဒီသဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ငါတို့လည်း မပိုင်သလို အနာဂတ်မှာ ရှိလာမယ့် လူသားတွေလည်း မပိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို မပျက်မဆီးရလေအောင် သဘာဝအတိုင်းပဲ ရှိနေဖို့လိုတယ် ဆိုတာမျိုး ပြန်ပြောတယ်။

အဓိက ပြောချင်တာက... ကိုယ်တွေက ဧည့်သည်ပါ။ ဒီကမ္ဘာမြေကြီးက အိမ်ရှင်ပါ။ အိမ်ရှင်ကို ဧည့်သည်က မစော်ကားရဘူး ဆိုတာမျိုး ပြောကြဆိုကြတယ်။ အိမ်ရှင်ကို စော်ကားမိရင် ဧည့်သည်အဖို့ ရလဒ်ကောင်းတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အိမ်ရှင်ကို စော်ကားတဲ့ လုပ်ရပ်တွေ လုပ်မိကိုင်မိတဲ့အခါမှာ အိမ်ရှင်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ဧည့်သည်တွေ ခါးစည်းခံရပြီပဲ။

ဘာရယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ရေကြီးတာတွေ ရာသီဥတု ဖောက်ပြန်တာတွေကို မြင်ရကြားရသိရတော့ ဧည့်သည်ဖြစ်တဲ့ လူသားတွေဟာ အိမ်ရှင်ကမ္ဘာမြေကြီးအပေါ်မှာ စော်ကားထားတာ များနေပြီဆိုတာ သတိချပ်မိလို့ပါ။ တောတွေတောင်တွေ ပြောင်သလင်းခါကုန်ရင် ရေတွေကြီးတတ်တယ် ဆိုတာကို လက်တွေ့ မြင်ရလာပါပြီ။ သစ်တောသစ်ပင်တွေ မရှိတဲ့အခါ ရာသီဥတုကြီး ပူသထက် ပိုပူလာပါပြီ။

ဒါကြောင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို တတ်နိုင်သလောက် ထိန်းသိမ်းကြပါလို့... သစ်တောသစ်ပင်တွေကို စောင့်ရှောက်ကြပါလို့... အထူး တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။

Tuesday, June 5, 2018

My Lovely Teachers

မနက်ပိုင်းမှာ အိပ်မက် မက်တယ်။ ကိုယ်က အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ပုသိမ်ဘက်ကို ခရီးထွက်လာတာပေါ့။ လမ်းဘေး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ အလုပ်က ကိုယ့်အထက်အရာရှိ ဘွားတော်ကြီးနဲ့ တွေ့လို့ ပုသိမ်ကို ဘယ်လို သွားမလဲ လို့တောင် သူက မေးတယ်။ ကိုယ်က ဘယ်သွားသွား ကိုယ့်ပါးပါးက ကားမောင်းပြီး လိုက်ပို့ပေးတာလို့ ဖြေလိုက်တယ်။ (ဟိုးအရင်ကတည်းက ကိုယ်တွေ အလုပ်ကိစ္စ စာမေးပွဲကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ သွားရမယ်ဆိုရင် ပါးပါးက သူကိုယ်တိုင် ကားမောင်းပြီး လိုက်ပို့တတ်တာကို စိတ်စွဲတာ ဖြစ်မယ်။ စင်္ကာပူရုံးက လူတွေ ပုသိမ်ကို ဘာသွားလုပ်ဖို့လဲ ဆိုတာလည်း အိပ်မက်ထဲမှာ မပါဘူး။)

အဲဒီလက်ဖက်ရည်ဆိုင်နားမှာ တခြားဆိုင်တွေလည်း ရှိလို့ လှည့်ပတ်ကြည့်နေတုန်း စာသင်ကျောင်းတခုထဲကို ရောက်သွားတယ်။ ကျောင်းကတော့ ပျဉ်ကာ သွပ်မိုး မြေစိုက်ကျောင်းလေးပါ။ ကျောင်းဝင်းတံခါးကလည်း သစ်သားပျဉ်ချပ်တွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ တံခါးပေါ့။ ကျောင်းခြံစည်းရိုးတွေကလည်း သစ်သားတိုင်တွေနဲ့ ကာထားတာ။ ကျောင်းဖွင့်ခါစ ဖြစ်လို့ အကြီးတွေက ငိုနေတဲ့ အငယ်တွေကို လက်ဆွဲပြီး ကျောင်းထဲ ခေါ်လာတာမျိုးတွေလည်း တွေ့ရတယ်။ တချို့ဆို ပွေ့ပိုက်ချီပြီး ကျောင်းခန်းထဲ ခေါ်လာတာလည်း မြင်ရတယ်။ (ဒါကတော့ သတင်းတွေမှာ မြန်မာပြည်က ကျောင်းဖွင့်ချိန် မြင်ကွင်းတွေကို မြင်ပြီး အိပ်မက်ထဲအထိ ပါလာတာ ဖြစ်မယ်။)

ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ကိုယ်က ကျောင်းဝင်းထဲ ရောက်နေသလဲတော့ မသိဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျောင်းဝင်းတံခါးကနေ ကိုယ်က ဝင်လာတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျောင်းဝင်းတံခါးနားမှာ ကင်းတဲလိုမျိုး သစ်သားဆောင်လေးတခု ရှိတယ်။ အဲဒီိအဆောင်လေးထဲမှာ ဆရာမတွေ ရှိကြတယ်။ ကျောင်းရဲ့ ခြံထောင့်နားမှာလည်း စက္ကူပန်းပင်တွေ ရှိနေတယ်။ အဲဒီအောက်က သစ်သားခုံတန်းရှည်မှာလည်း ဆရာမတချို့ ထိုင်နေကြတယ်။

ကျောင်းဝင်းအဝကို ကိုယ်က လှမ်းကြည့်မိလိုက်တော့ ဆရာမတယောက်က ကိုယ့်ကို မြင်ပြီး အားရဝမ်းသာနဲ့ လက်ကြီး၂ ဘက်ကို ဘေးကို ဖွင့်ထားပြီး ပြေးလာတယ်။ ပြီးတော့ ကိုယ့်က ဖက်ထားလိုက်တယ်။ အဲဒါ ကိုယ်နေခဲ့တဲ့ အလယ်တန်းကျောင်းက ဆရာမ ဒေါ်နော်စာဖောပဲ။ ကရင်ဆရာမကြီးပေါ့။ ဆရာမက ကွမ်းစားတတ်လို့ သွားမှာ ကွမ်းဂျိုးတွေ ကပ်နေတာကို အထင်းသား မြင်ရနိုင်တဲ့အထိ ပါးစပ်ကြီး အားရပါးရ ဖွင့်ပြီး ရယ်ပြံုံးတတ်တဲ့ ဆရာမပါ။

ဆရာမက ကိုယ့်ကို ဖက်ထားတုန်း ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ကိုယ်တွေရဲ့ ဆရာမ ဒေါ်ရွှေသန်းကို ဖြတ်ကနဲ သတိရမိသွားတယ်။ အဲဒါကို ဆရာမ ဒေါ်နောစာဖောကိုလည်း ပြောမိတယ်။ ဆရာမကို အခုလိုနေရမှာ မမျှော်လင့်ပဲ တွေ့တော့ ဆရာမဒေါ်ရွှေသန်းကို သတိရမိသွားတယ်လို့။ အဲဒီအခါ ဆရာမလည်း ငို... ကိုယ်လည်း ငိုကြတယ်။ ကိုယ်တွေ ငိုနေတာကို စာသင်ခန်းထဲက ဆရာမဒေါ်စန်းစန်းက လှမ်းကြည့်နေတယ်။ စက္ကူပန်းပင်အောက်က ခုံတန်းမှာ ထိုင်နေတဲ့ ဆရာမဒေါ်ကြည်ကြည်လွင်တို့လည်း လှမ်းကြည့်ကြတယ်။

အပြင်လောကမှာ ဆရာမ ဒေါ်ရွှေသန်းရော ဆရာမ ဒေါ်နောစာဖောရော မရှိကြတော့ပါဘူး။ ဆရာမ ဒေါ်ရွှေသန်းက အရင်ဆုံးတာပါ။ ဆရာမ ဒေါ်နောစာဖောကတော့ နောက်မှ ဆုံးတာပါ။ ဆုံးပါးသွားပြီ ဖြစ်တဲ့ ဆရာမ ၂ ယောက်ကို အိပ်မက်ထဲမှာ တွေ့မိ သတိရမိတာပါ။

အိပ်မက်ထဲမှာ မျက်ရည်တွေ အလုံးလိုက် ကျတဲ့အထိ ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် ငိုသလဲတော့ မသိဘူး။ အဲဒီ ငိုတဲ့အရှိန်နဲ့ အိပ်ယာက နိုးလာတယ်။ နိုးလာတာတောင် ရင်ထဲမှာ ငိုထားတဲ့အရှိန်က မသေသေးဘူး။ တငွေ့ငွေ့နဲ့ ကျန်နေသေးတယ်။

ပြောချင်တာက ကိုယ်တွေနေခဲ့တဲ့ အလယ်တန်းကျောင်းလေးက ဆရာ ဆရာမတွေကို ကိုယ်တွေ သိပ်ချစ်ကြောက်ရိုသေတာ ဘယ်လောက်ထိလဲ ဆိုတော့... အိပ်မက်ထဲမှာ မျက်ရည်အလုံးလိုက် ကျအောင် ငိုခဲ့ရတဲ့အထိ သံယောဇဉ်ကြိုးတွေ ခိုင်မြဲ ကြီးမားလွန်းလှတယ် ဆိုတာပါပဲ။ ကိုယ်တွေရဲ့ တောကျောင်းက ဆရာ ဆရာမတွေ သိပ်ချစ်ဖို့ ကောင်းတယ်။ ကိုယ်တွေအပေါ်မှာ ကျေးဇူးကြီးလှပါတယ်။

Sunday, April 22, 2018

The meaning of Entitlement

မနက်က တီဗွီအစီအစဉ်မှာ စင်္ကာပူမှာ လာဖွင့်ထားတဲ့ ဂျပန်ဆူရှီဆိုင်အကြောင်း ပြတယ်။ စားဖိုမှုးနဲ့ ငါးအပါအဝင် ကုန်ကြမ်းတွေက ဂျပန်ကပေါ့။ အမှတ်မထင် ထိုင်ကြည့်လိုက်ပေမယ့် စိတ်ဝင်စားစရာတွေ အများကြီးပါပဲ။

ဂျပန်မှာ ငါးအသားက အညိုအမဲ စွဲနေရင် စျေးကို ပြန်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြန်လဲလို့ရတယ်။ အခု စင်္ကာပူမှာကတော့ ငါးက ဂျပန်ကနေ လာတာဖြစ်လို့ အသားလွှာလိုက်ရင် အသားမှာ အညိုအမဲ မစွဲတဲ့ ငါးတွေ ပါလာဖို့ပဲ ဆုတောင်းနေရတယ်တဲ့။ ဂျပန်မှာ အရာရာ အဆင်ပြေနေလို့ ဂရုစိုက်ဖို့ မလိုတဲ့ အသေးအမွှားတွေကို စင်္ကာပူမှာ ဂရုစိုက်နေရတဲ့အကြောင်း ပြောပြသွားတယ်။

နောက်တခုက သူ့အဖေက သူ့ကို ဘယ်လို လေ့ကျင့်ပေးတယ် ဆိုတဲ့အကြောင်းလေးကို အင်တာဗျူးထားတာ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်။ သူ့အဖေက သူ့ကို အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ်ထိ ဆူရှီဆိုင်ကို ဝင်လာဖို့ မပြောနဲ့ ချောင်းကြည့်ခွင့်တောင် မပေးခဲ့ဘူး။ စိတ်ဝင်စားမှု မလျှော့သွားရအောင် ဆိုင်ကို ပေးမကြည့်တဲ့ သဘောမျိုးပဲ။ မြင်ပါများရင် ငယ် နမ်းပါများရင် ပြယ် ဆိုတဲ့ သဘောတရားလိုမျိုး ဖြစ်မယ်။

သူ့အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ် ရောက်မှ သူ့အဖေက ဆိုင်ထဲကို ပေးဝင်ပြီး အလုပ် စ လုပ်ခိုင်းတယ်။ အဲဒီမှာ သူ့အဖေ ပြောသွားတဲ့ စကားလေးကို သဘောကျမိတယ်။

လူငယ်တွေက ရပိုင်ခွင့် (entitlement) ကို နားလည်မှု လွဲနေကြတယ်။ အစစအရာရာကို သင်ပေးမှု တတ်မြောက်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့သားကို ဘာတခုမှ သင်ပေးဘူး။ ဓါးလည်း ပေးမကိုင်ဘူး။ ငါးလည်း မကိုင်ရဘူး။ ၂ နှစ်တိတိ ဆိုင်ထဲမှာ စားပွဲထိုးခိုင်းထားတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဆိုင်ထဲက စာဖိုးမှူးတွေ ဆူရှီီတွေကို ဘယ်လိုမျိုး ပြင်ဆင်သလဲ ငါးတွေကို ဘယ်လိုမျိုး အသားလွှာသလဲ ဆိုတာကို ဘေးကနေ ကြည့်ခိုင်းတယ်။ သူများတွေ လုပ်ပုံကိုင်ပုံကို အတုယူဖို့ အရေးကြီးတာကို နားလည်အောင် လုပ်ပေးတယ်။ ၂ နှစ် ပြီးတော့မှ ဓါးပေးကိုင်ပြီး လက်တွေ့ လုပ်ခိုင်းခဲ့တယ်တဲ့။

ရပိုင်ခွင့်တွေကို မကြည့်ပဲ အလုပ်ထဲကနေ ဘာတွေ လေ့လာသင်ယူလို့ ရသလဲ ဆိုတာတွေကိုလည်း ကြည့်သင့်ကြောင်းကို ဂျပန်အဖိုးကြီးက ပြောပြသွားတာ လိုုက်နာစရာ နမူနာယူစရာပါပဲ။

Wednesday, April 18, 2018

How to renew Passport at Myanmar Embassy?

စင်္ကာပူက မြန်မာသံရုံးမှာ နိုင်ငံကူးလက်မှတ် (Passport) သက်တမ်းတိုးတဲ့ အကြောင်းအရာ လုပ်ငန်းစဉ်ကို အတိုချုပ် ရေးပါမယ်။ သက်တမ်းတိုး လုပ်ချင်တဲ့သူတွေ သိရအောင် အတွေ့အကြုံကို ဝေမျှတာမျိုးပါ။

၁။ မြန်မာသံရုံး စင်္ကာပူရဲ့ Web site မှာ ရက်ချိန်း Appointment ယူရပါတယ်။ Appointment ရက်ကို ရွေးပြီးတဲ့အခါမှာ နိုင်ငံကူးလက်မှတ် (Passport) သက်တမ်းတိုးမယ့်သူရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေကို Online Form မှာ ဖြည့်ရပါတယ်။ ပြီးရင်တော့ Form ဖြည့်ထားတုန်းက ပေးထားတဲ့ email ထဲကို Confirm လုပ်ဖို့ စာတစောင် ဝင်လာပါမယ်။ ပေးထားတဲ့ Link ကို နှိပ်လိုက်ရင် Appointment Confirm ဖြစ်ပြီး Appointment Number (Q Number) တခု ရပါမယ်။ Print လုပ်ရမယ့် PDF Form တခုပါတဲ့ email တစောင် ထပ်ဝင်လာပါမယ်။

၂။ email ထဲက PDF Form ကို Print ထုတ်ပါ။ လိုအပ်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ဖြည့်ပြီး ၆ လအတွင်း ရိုက်ထားတဲ့ ဓါတ်ပုံ ၁ ပုံ ကပ်ပါ။ လိုအပ်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို မိတ္တူ ကူးပါ။ ဥပမာ လက်ရှိ ကိုင်ထားတဲ့ Pass (PR, EP, SP, WP), Passport ။ ပြီးရင် Appointment Number (Q Number) အရ ချိန်းထားတဲ့ ရက်မှာ ဘယ်အချိန် သွားသင့်သလဲ ဆိုတာ သံရုံးက Web site မှာ ရှာဖွေဖတ်ရှုထားပါ။ Q Number က ၁၀၀ က စပါတယ်။

၃။ သံရုံးက မနက် ၈ နာရီ စ ဖွင့်ပါတယ်။ Q Number က ၁၀၀ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုရင် မနက် ၈ နာရီ အရောက် သွားနိုင်ရင် ကောင်းပါတယ်။ သံရုံးကို ရောက်တဲ့အခါမှာ ကောင်တာ ၁၊ ၂၊ ၃ က ခေါ်နေတဲ့ Q Number တွေကို ပြထားပါတယ်။ အဲဒီ ကောင်တာတွေမှာ ယူလာတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ ပြပါ။ သူတို့က လိုအပ်တာတွေ စစ်ဆေးပြီးရင် ကွန်ပျူတာစနစ်ထဲကို အချက်အလက်တွေ ဖြည့်ပါမယ်။ အဲဒီလို စစ်ဆေးခနဲ့ အချက်အလက် ထည့်သွင်းတဲ့ ကောင်တာမှာ စင်္ကာပူဒေါ်လာ ၂၀ ပေးဆောင်ရပါတယ်။ မိတ္တူကူးဖို့ လိုအပ်တာတွေ ရှိရင် အဲဒီကောင်တာကပဲ ကူးပေးပါတယ်။ ၁ စောင်ကို ပြား ၅၀ ပေးရပါတယ်။

၄။ အဲဒီကောင်တာ ပြီးတဲ့အခါ ဘေးကပ်ရပ်အခန်းမှာ ဓါတ်ပုံရိုက် လက်ဗွေနှိပ်ရပါတယ်။ လက်မ ၂ ခုကို အရင် နှိပ်ရတယ်။ ပေးရင် လက် ၄ ချောင်းကို နှိပ်ရပါတယ်။ Passport မှာ ပါလာမယ့် လက်မှတ် နမူနာ ယူပါတယ်။ အဲဒါတွေပြီးရင် ရိုက်ထားတဲ့ ဓါတ်ပုံနဲ့ လက်မှတ်နမူနာပါတဲ့ ဖြတ်ပိုင်း ၁ ခု ပေးပါတယ်။ အဲဒီ ဖြတ်ပိုင်းနဲ့ ဖိုင်တွဲကို ယူပြီး မနက် ၉ နာရီခွဲမှာ စ ဖွင့်မယ့် ကောင်တာ ၅ နဲ့ ၆ ကို စောင့်ရပါတယ်။

၅။ ကောင်တာ ၅ နဲ့ ၆ က ခေါ်ပြီဆိုရင် စာရွက်စာတမ်း မူရင်းတွေကို ပြရပါတယ်။ ဥပမာ လက်ထပ်စာချုပ်၊ မွေးစာရင်းတို့ပေါ့။ စစ်ဆေးတာ ပြီးသွားရင် ဓါတ်ပုံကောင်တာက ပေးလိုက်တဲ့ ဖြတ်ပိုင်းကို ပြန်ပေးပြီး ညနေ ၄ နာရီမှာ စာအုပ်လာထုတ်ဖို့ ပြောပါလိမ့်မယ်။ စာအုပ် ထုတ်တဲ့အချိန်မှာ စာအုပ်ဖိုး စင်္ကာပူ ၃၅ ဒေါ်လာ ယူလာဖို့လည်း မှာပါလိမ့်မယ်။

၆။ ညနေ ၄ နာရီ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကောင်တာ ၆ အရှေ့မှာ တန်းစီနေတဲ့ လူတန်းကြီးကို တွေ့ရပါမယ်။ ယောကျာ်းလေးတွေက တလိုင်း၊ မိန်းကလေးတွေက တလိုင်း တန်းစီရပါတယ်။ ကောင်တာရှေ့ကို ရောက်တဲ့အခါ ဖြတ်ပိုင်းလေးနဲ့ စာအုပ်ဖိုး ပေးလိုက်ရင် သူတို့က စာအုပ် ရှာပေးပါတယ်။ သူတို့ ပြန်ပေးတဲ့ စာအုပ်အဟောင်းနဲ့ အသစ်ကို ယူ... ကိုယ့်စာအုပ် ဟုတ်မဟုတ် စစ်ပြီးရင် ပြန်လို့ ရပါပြီ။

၇။ မိသားစုလိုက် စာအုပ်အတူတူ သက်တမ်းတိုးတယ် ဆိုရင် စာအုပ် လာရွေးတဲ့အခါမှာ ၁ ယောက်တည်းက ဖြတ်ပိုင်းပြပြီး လာရွေးလို့ ရပါတယ်။ PV ကနေ PJ တို့ PT တို့ ပြောင်းတာလည်း သံရုံးက တခါတည်း လုပ်ပေးပါတယ်။ လျှောက်လွှာမှာ အချက်အလက်ဖြည့် လက်မှတ်ထိုးပြီး တွဲတင်လိုက်ဖို့ပဲ လိုတာပါ။ လက်ရှိကိုင်ထားတဲ့ စာအုပ် သက်တမ်းက ၁ နှစ်အောက်ပဲ ကျန်ရင် ဒဏ်ကြေးဆောင်စရာ မလိုပါဘူး။

မှတ်ချက်။ တောင်းထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ ပြည့်စုံရင် လုပ်ရကိုင်ရ အဆင်ပြေပါတယ်။ ကိုယ်တွေက ဒီနေ့ မနက် ၈ နာရီခွဲ သံရုံးကို ရောက်တယ်။ မနက် ၁၀ နာရီ မထိုးခင်မှာ ဖြတ်ပိုင်းရလို့ အိမ်ပြန်လိုက်တယ်။ ညနေ ၃ နာရီ မထိုးခင် အိမ်ကနေ ပြန်ထွက်လာတယ်။ သံရုံးကို ညနေ ၄ နာရီလောက် ရောက်ပြီး စာအုပ်ရွေးဖို့ တန်းစီတယ်။ ညနေ ၄ နာရီမခွဲခင် သံရုံးအပြင်ကို စာအုပ်အသစ်နဲ့ ပြန်ထွက်လာခဲ့တယ်။ စင်္ကာပူက မြန်မာသံရုံးမှာ စာအုပ်သက်တမ်းတိုးတာ ဒီလောက်ပါပဲကွယ်။

Saturday, March 10, 2018

Don't spread fake news

အမှန်တရားက အပြင်ထွက်ဖို့ ဖိနပ်စီးနေချိန်မှာပဲ မုသားက ကမ္ဘာတပတ် ပတ်ပြီးသွားပြီတဲ့။
FB မှာ သတင်းအမှားတွေ လုပ်ကြံရေးသားတဲ့ သတင်းအတုတွေကို မိတ်ဆွေတချို့က ဝေမျှတတ်ကြပါတယ်။ အဲဒီလို သတင်းအမှား ဖြစ်ကြောင်းကို ကိုယ်တွေက ထောက်ပြ ရှင်းပြပြီးတဲ့အချိန်မှာပဲ အဲဒီလို သတင်းအတုကို ကိုယ့်မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းတွေကနေ တဆင့် ဖတ်မိပြီး လက်ဆင့်ကမ်း ဝေမျှထားတဲ့သူတွေက များသထက် များနေပြီးပါပြီ။

ကိုယ်တွေက ထောက်ပြရှင်းပြလိုက်လို့ ကိုယ့်မိတ်ဆွေတွေက အမှန်ကို သိသွားတဲ့အခါ အဲဒီသတင်းအမှားကို ဖျက်ချလိုက်တာမျိုးလည်း ရှိပြန်တယ်။ အဲဒါမျိုးက ကောင်းလည်း ကောင်းတယ်။ မကောင်းလည်း မကောင်းဘူး။

မကောင်းတာက ကိုယ်တွေ ဖြေရှင်းထောက်ပြထားတဲ့ သတင်းအမှား ဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့အကြောင်းကို တခြားသူတွေ ဖတ်ခွင့်မကြုံရတော့ဘူး။ အဲဒီတော့ သူ့ဆီကနေ တဆင့် ထပ်ဆင့်ဝေမျှထားတဲ့သူတွေက အဲဒီအမှားကို သိခွင့်မရလိုက်လို့ ပြင်ဆင်ခွင့်လည်း မရတော့ဘူး။

ကောင်းတာက အဲဒီသတင်းအမှားကို မဖတ်ရသေးတဲ့သူအနေနဲ့ အဲဒီဟာကို သိခွင့် မကြုံလိုက်ရတော့ဘူး။ အဲဒီတော့ အဲဒီသတင်းအမှားကို လက်ဆင့်ကမ်း မဖြန့်ဝေဖြစ်တော့ဘူး။
ဒါပေမယ့် လက်ဆင့်ကမ်း ဖြန့်ဝေထားတဲ့ သတင်းအတုရဲ့ ခရီးရောက်နှုန်းက သိပ်ကို မြန်လွန်းပါတယ်။ ပြင်ဆင်ခွင့်လေးက အနောက်ကနေ ဘယ်လိုပဲ လိုက်လိုက်... အမှားကို အမှီလိုက်ဖို့ မလွယ်တော့ဘူး။ သတင်းမှန်တွေ ဘယ်လိုပဲ ထုတ်ထုတ် အမှားလိုမျိုး ထပ်ဆင့်ဝေမျှတဲ့သူ မရှိကြဘူး။ အမှန်တရားကို ထပ်ဆင့် ဝေမျှတဲ့သူက နည်းကြတယ်။ သတင်းအမှန်ကို ဖတ်ပြီးရင် ဖတ်ပြီးသလိုပဲ ထားတဲ့သူက များတယ်။

ရိုးသားတဲ့ ကိုယ့်မိတ်ဆွေတချို့က အဲဒီလို သတင်းအတုတွေကို တခြားသူတွေက နောက်ပြောင် ကျီစယ်တဲ့အနေနဲ့ ရေးတယ်လို့ ထင်ကြတယ်။ အတော် နောက်တဲ့ လူတွေပဲဗျာလို့ ပြောတတ်ကြတယ်။ ကိုယ်ကတော့ အဲဒီလို မမြင်ဘူး။ ဒါဟာ အကွက်ကျကျ ချောက်ချတာပါပဲ။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးတိုက်ခိုက်မှုလို့ မြင်မိတယ်။

ကိုယ့်မိတ်ဆွေတွေကို စေတနာနဲ့ ပြောချင်တာက...
Share ဆိုတာကို ကလစ်မနှိပ်ခင် သေချာ စဉ်းစားကြပါ။ ကိုယ်က ဒီသတင်းမျိုးကို Share ဖို့ လိုသလားပေါ့။

အမှန်တရား ဘက်တော်သားတယောက်အနေနဲ့... ဒီမိုကရေစီ သဘောတရားအရ... လက်မခံနိုင်တဲ့အရာကို လက်မခံနိုင်ကြောင်း ပြောခွင့် ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအကြောင်းအရာက ကာယကံရှင်ကိုယ်တိုင်က တကယ်ပြောခဲ့တာလား တခြားသူက လုပ်ကြံ ပြင်ဆင် ရေးသားထားတာလား ခွဲခြား သိမြင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

တကယ်လို့များ လွှတ်တော်အမတ်တွေက ဖြစ်စေ... အစိုးရ အဖွဲ့ဝင်က ဖြစ်စေ... အတိုက်အခံပါတီက ဖြစ်စေ... အများပြည်သူ လက်မခံနိုင်တဲ့ အကြောင်းကိစ္စတခုကို စီစဉ်လုပ်ကိုင် ပြောဆိုနေရင် ပြည်တွင်းမှာရှိတဲ့ သတင်းဌာနတွေ၊ တက်ကြွလှုပ်ရှားသူတွေက ငြိမ်မနေကြပဲ အသံထွက်လာမှာ အသေအချာပါပဲ။ NLD အမတ်တွေက အမှား လုပ်တာ ဆိုရင် ပြည်ခိုင်ဖြိုးဘက်က အသံထွက်လာမှာပါ။ ပြည်ခိုင်ဖြိုးဘက်က မှားတာ လုပ်တယ်ဆိုရင်လည်း NLD ဘက်ကနေ အသံတွေ ထွက်လာမှာပါ။ အဲဒီလိုပဲ ဘယ်ဘက်က မှားမှား... သတင်းဌာနတွေက ဆော်ကြဦးမှာပါ။ ကိုယ်တွေက အချိန်လေးတခု ယူပြီး စောင့်ကြည့်နေရုံပါပဲ။

ဒါကြောင့် ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ သတင်းဌာနတွေက တက်လာတဲ့ သတင်းမျိုး မဟုတ်ရင် အပျင်းပြေ ဖတ်ကြည့်ဖို့တောင် မလိုပါဘူး ခင်ဗျာ။ ထပ်ဆင့် ဝေမျှဖို့ဆိုတာ ပိုလိုတောင် ဝေးပါသေးတယ်။ FB မှာ ရေးထားသမျှဟာ အမှန်တွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကို အသိတရားနဲ့ ဆင်ခြင်နိုင်ဖို့ လိုအပ်သလို ကိုယ့်ရဲ့လက်ကို ဘရိတ်လေး အုပ်တတ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ မုသားက ကမ္ဘာပတ်တာ အရမ်းမြန်နေလို့ပါ။

မိတ်ဆွေရောင်းရင်းတွေအတွက် ကောင်းကျိုးလိုလားတဲ့ စေတနာနဲ့ အမုန်းခံပြီး ပြောတာပါ ခင်ဗျာ။ မသိခြင်းများကြောင့် ကိုယ်တိုင်ရေးသမိုင်းထဲမှာ တိုင်းပြည်အတွက် အဆိပ်ပင် ရေလောင်းခဲ့သူ မဖြစ်စေလိုပါ။

Thursday, February 22, 2018

Pressure Cooker Work Environment

Pressure Cooker Work Environment ဆိုတာမျိုးကို စင်္ကာပူရဲ့ အလုပ်ခွင် အများစုမှာ တွေ့ရနိုင်ပါတယ်။ အများစုလို့ ပြောထားတာက တချို့ လုပ်ငန်းခွင်တွေကတော့ အမေရိကန်စံနှုန်း ဥရောပစံနှုန်းတွေနဲ့ အေးဆေးသက်သာ အလုပ် လုပ်ကြတာမျိုးလည်း ရှိပါတယ်။

အများစုကတော့ အလုပ်ပြီး နောက်အလုပ်... အလုပ်ပေါ် အလုပ်ဆင့် တောက်လျှောက် လုပ်ရတာမျိုးပါ။ အလုပ်မရှိရင် အလုပ်ရှိအောင် ရှာလုပ်ရပါတယ်။ ရှိပြီးသားအလုပ်အပြင် နောက်ထပ် အလုပ်တွေကိုလည်း ထပ်ယူရပါတယ်။ ကျောက်ခဲကို ရေညှစ်ထုတ်ချင်တဲ့ တိုင်းပြည်ပါ။

အလုပ်တွေကို လူနည်းနည်းနဲ့ ကျဲကျဲဝိုင်းပါတယ်။ ၅ ယောက် လုပ်ရမယ့် အလုပ်ကို ၁ ယောက်တည်းနဲ့ ပြီးအောင် လုပ်ခိုင်းကြပါတယ်။ ပြီးအောင် ဆိုတာမှာ ပြီးလည်း ပြီးရမယ်... ကောင်းလည်း ကောင်းရမယ်။ ပြီး ပြီးရော လုပ်လို့လည်း မရပြန်ပါဘူး။ မှန်လည်း မှန်ရမယ်။ မြန်လည်း မြန်ရမယ်။ ပြီးရင် ကုန်ကျစရိတ်လည်း သက်သာချင်သေးတယ်။

၅ ယောက်စာအလုပ်ကို ၁ ယောက်တည်းက လုပ်နိုင်အောင်လည်း လိုအပ်တဲ့ သင်တန်းတွေ နည်းပညာတွေ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ထောက်ပံ့ပေးထားပါတယ်။ လက်ကြီးဗလာ ထားခဲ့ပြီး နင် မပြီးရင် နင့်ကိစ္စလို့... လုပ်တာမျိုးလည်း တချို့နေရာတွေမှာ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နည်းပါတယ်။

ပြောပြချင်တာက... အလုပ်ကို ကုန်းရုန်း လုပ်ကြရပါတယ်။ တာဝန်ယူ တာဝန်ခံရပါတယ်။ ညှိနှိုင်းဖြေရှင်းရပါတယ်။ အဲဒီလို လုပ်တဲ့အတွက်လည်း တန်ရာတန်ကြေး လခကောင်းကောင်း ပေးထားပြီး အရည်အသွေးရှိတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို ထိန်းထားနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း စင်္ကာပူဟာ ချမ်းသာဖွံ့ဖြိုးတဲ့ နိုင်ငံဖြစ်နေတာပါ။

အလုပ်တွေကို ကောင်းသထက် ကောင်းအောင် မြန်သထက် မြန်အောင်... ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ပြရင်း စင်္ကာပူဟာ နိုင်ငံတကာက စီးပွါးရေးလုပ်ငန်းတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး စီးပွါးရေးအခွင့်အလမ်းတွေ အများကြီး ရရှိနေတာ သက်သေထူနေပါပြီ။

ကိုယ်တွေအနေနဲ့ အလုပ်ကို တာဝန်ကျေလုပ်နေရင် ရပြီလို့ ထင်ထားရင်တော့ ရှေ့ရေးအတွက် ခက်ပါသေးတယ်။ တာဝန်ကျေဖို့အပြင် ကောင်းသထက် ကောင်းအောင် စေတနာထည့် ကြိုးစားဖို့လည်း လိုပါသေးတယ်။ အဲဒီလို ကြိုးစားမှုတွေက ကိုယ့်ရဲ့အလုပ်အတွက်တင် မဟုတ်ပါဘူး... နိုင်ငံအတွက်လည်း တနည်းအားဖြင့် အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါတယ်။

မယုံရင် စင်္ကာပူကို ကြည့်လိုက်ပါ။ 

Monday, February 12, 2018

Act with Kindness

ေန႕လည္ထမင္းစားခ်ိန္မွာ သတင္းေတြ နည္းနည္းေလာက္ ဖတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ေတာ့
♪♬ စိတ္ဓါတ္မ်ားရဲ႕အင္အား တျဖည္းျဖည္း နည္းသြားၿပီလား♫♩ ဆိုတဲ့ ထူးအိမ္သင္ရဲ႕ "စိတ္ဓါတ္ကင္ဆာ" သီခ်င္းေလးကို နားေထာင္မိေနတယ္။

အဲဒီသီခ်င္းေလးထဲကအတုိင္း ကိုယ္ေတြရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာတုိင္းျပည္မွာ စိတ္ဓါတ္ကင္ဆာလည္း အျဖစ္မ်ားေနတာကို သတိထားမိတယ္။ မယံုဘူးလား... မယံုရင္ သတင္းေတြေအာက္က ျမန္မာလိုေရးထားတဲ့ မွတ္ခ်က္ (ကြန္႕မန္႕)ေတြကို လိုက္ဖတ္ၾကည္႕ပါေလ။

ေကာင္းတာေတြကို လိုက္မၾကည္႕ပဲ မေကာင္းတာေတြပဲ လိုက္ၾကည္႕ေနရင္ မေကာင္းတာေတြပဲ ေတြ႕ရတာ မဆန္းပါဘူးလို႕ ဆိုခ်င္တဲ့သူေတြ ရိွႏုိင္ပါမယ္။ လိုက္ၾကည္႕ေနတာ မဟုတ္ပဲ... ႀကံဳဆံုတုန္းေလး လမ္းႀကံဳးတုန္းေလး ဝင္ဖတ္ၾကည္႕မိရင္ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြမွာ ဘယ္လို ဆိုးဝါးတဲ့ သေဘာထားေတြ... ဘယ္လို ေကာက္က်စဥ္းလဲတဲ့ အျမင္ေတြ ရိွေနသလဲ ဆုိတာ ၿခံဳငံုျမင္မိပါမယ္။
မိွဳင္းတုိက္ခံထားရတဲ့ ဦးေႏွာက္ေတြမွာ ျဖဴစင္တာေတြ ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ၿပီ။ ဘာသာျခားရင္ မေကာင္းဘူး။ လူမ်ိဳးျခားဆို မေကာင္းဘူးလို႕ ျမင္တဲ့သူေတြ ရိွလာၾကၿပီ။ ဒီဘာသာျခားေတြ လူမ်ိဳးျခားေတြကို ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ့္လူမ်ိဳးကို ဝါးၿမိဳမယ္လို႕ ရူးရူးမိုက္မိုက္ ထင္လာၾကတယ္။

အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာအတြက္ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းေၾကာင္း ေျဖာင့္မတ္တဲ့ အျမင္မ်ိဳး မရိွရင္ ကိုယ့္အမ်ိဳး ကိုယ့္ဘာသာ သာသနာကို ကိုယ္တုိင္ နင္းေခ်ဖ်က္ဆီးေနတာမ်ိဳး ျဖစ္ေနဦးမွာပါ။ ကိုယ့္အမ်ိဳး ကိုယ့္ဘာသာကို ကိုယ္ခ်စ္ရင္ ျမတ္ႏိုးရင္ တျခားလူမ်ိဳး တျခားဘာသာကို ေစာ္ကားေျပာေနစရာ... တိုက္ခိုက္ေနစရာ မလိုပါဘူး။ ကိုယ္တုိင္ ႀကိဳးစား တည္ေဆာက္ယူရမယ့္အစား သူတပါးပ်က္စီးဖို႕ပဲ ႀကိဳးစားေနရင္ အမွားႀကီး မွားပါလိမ့္မယ္။

ျပည္တြင္းေန တရုတ္ ကုလားေတြ ႀကီးပြါးခ်မ္းသာလာေအာင္ မိသားစုမ်ိဳးရုိးစဥ္ဆက္ ႏွစ္ကာလရွည္ၾကာစြာ ဘယ္လိုတည္ေဆာက္ ႀကိဳးစားယူခဲ့တယ္ ဆုိတာမ်ိဳးကို အတုယူရမယ့္အစား ပ်က္စီးရာပ်က္စီးေၾကာင္း ေဘးထုိင္ဘုေျပာ ေနရင္ေတာ့ ဒီဘဝကေန တက္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ဘဝကို ကိုယ္တုိင္ တည္ေဆာက္ယူမွပဲ ရမယ္။ သူတပါးဘဝ ပ်က္စီးသြားရင္ ကိုယ့္ဘဝ အလိုလို တိုးတက္လာမယ္ ထင္ေနရင္ေတာ့ အမွားႀကီး မွားျပန္တယ္။

တရုတ္ ကုလားေတြထဲမွာ ေကာင္းတဲ့သူ ရိွသလို မေကာင္းတဲ့သူလည္း ရိွမယ္။ ဘာသာတူတဲ့သူ ရိွသလို ဘာသာမတူတဲ့သူလည္း ရိွမယ္။ တုိင္းျပည္နဲ႕ ေနထုိင္ရာ ပတ္ဝန္းက်င္၊ လူေနမွဳပတ္ဝန္းက်င္ကို အက်ိဳးျပဳတဲ့သူ ရိွသလို အက်ိဳးယုတ္ေစတဲ့သူလည္း ရိွမယ္။ ဒါဟာ တဦးခ်င္းစီနဲ႕ပဲ ဆိုင္တယ္။ တရုတ္ျဖစ္လို႕ ကုလားျဖစ္လို႕ ဘာသာတူလို႕ ဘာသာျခားလို႕ ဆုိတာနဲ႕ မဆိုင္ဘူး။ အဲဒီလို ဆုိင္လား မဆုိင္လား ဆုိတာ ခြဲျခားျမင္တတ္တဲ့ အသိဥာဏ္ေတြ မရိွၾကတာကိုလည္း ျမင္ေတြ႕လာရတာဟာ တကယ္ကို စိတ္ပ်က္ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္။

ကိုယ့္အမ်ိဳးကို ကိုယ္ခ်စ္ရင္ ကိုယ့္မိသားစုနဲ႕ ကိုယ့္ဘဝကို အရင္ျမွင့္တင္ပါ။ ကိုယ္ေတြ ဆင္းရဲခဲ့သလို ကိုယ့္ရဲ႕ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ မဆင္းရဲရေအာင္ အလုပ္ကို ႀကိဳးစားပါ။ မလိုအပ္တာေတြမွာ မျဖဳန္းတီးမိေအာင္ ေနပါ။ ကိုယ္ေတြ မွားခဲ့သလိုမ်ိဳး ကိုယ့္ရဲ႕ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ မမွားရေအာင္ ဘဝသင္ခန္းစာေတြကို မွ်ေဝၿပီး သြန္သင္ဆံုးမပါ။ ကိုယ္ေတြ မသိခဲ့ မတတ္ခဲ့လို႕ ဘဝေတြ ေအာက္က်ေနာက္က် ျဖစ္ရတာမ်ိဳး ကိုယ့္ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြ မျဖစ္ရေလေအာင္ ပညာကို တကယ္ သိေအာင္ တတ္ေအာင္ ေလ့လာခိုင္းပါ။ ကိုယ္ေတြ စာမဖတ္ခဲ့လို႕ စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္မွဳ အားနည္းတာမ်ိဳး မျဖစ္ရေအာင္ ကိုယ့္မ်ိဳးဆက္ေတြကို စာမ်ားမ်ား ဖတ္ခိုင္းပါ။ ေရႊေက်ာင္းေျပာင္ေျပာင္ ဝမ္းေခါင္ေခါင္ဘဝေတြကေန ရုန္းထြက္ၾကပါ။

ဒါမ်ိဳးဆိုတာက မ်ိဳးဆက္အလိုက္ အဆင့္ဆင့္ ပုခံုးထမ္း လုပ္ခဲ့မွပဲ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြမွာ အဲဒီအသီးအပြင့္ေတြကို ခံစားရမွာပါ။ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းႀကီး ျဖစ္လာမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ေရာမၿမိဳ႕ကို တရက္တည္းနဲ႕ အၿပီးတည္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူးေလ။

ကိုယ္ေတြရဲ႕ အဘိုးအဘြားေတြ သူစိမ္းတုိ႕အလည္မွာ နဖူးကေခၽြး ေျခမ က်ေအာင္ ရုန္းကန္ခဲ့ၾကတယ္။ ကိုယ့္မိဘေတြ ဦးေလးအေဒၚေတြ ပညာတတ္ဘြဲ႕ရ ျဖစ္ေအာင္ ပုခံုးထမ္း တင္ေပးခဲ့တယ္။ ကိုယ့္မိဘေတြကလည္း ကိုယ္ေတြကို ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ ပညာနဲ႕ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းအလုပ္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ဘဝမ်ိဳး ေရာက္ေအာင္ ၿခိဳးၿခံေခၽြတာၿပီး ပုခံုးထမ္း တင္ေပးခဲ့တယ္။ ကိုယ္ေတြလည္း ကိုယ္တုိင္လည္း ႀကိဳးစားသင္ယူေနရင္း ကိုယ္ရဲ႕ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ကို ကိုယ့္ထက္သာတဲ့ဘဝ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအျပည္႕နဲ႕ လူသားဆန္တဲ့ လူသားေတြ ျဖစ္လာဖို႕ ပုခံုးထမ္း တင္ေပးေနတယ္။

ေရႊျပည္ႀကီးဟာ ကိုယ္ရဲ႕ ေမြးဖြားရာေျမပါ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ေမြးဖြားရာေျမကို ကိုယ္ေတြ ခ်စ္သလို သံေယာဇဥ္ရိွသလို ကိုယ့္တုိင္းျပည္က လူေတြကိုလည္း အေျချမင့္တဲ့ ဘဝမ်ိဳးေတြကို ေရာက္ေစခ်င္မိတယ္။ ဆင္းရဲတဲ့ဘဝမွာ ေနၾကမယ့္အစား ခ်မ္းသာတဲ့ဘဝမွာ အတူေပ်ာ္ရႊင္ရတာ မေကာင္းဘူးလား။
ဒါေၾကာင့္ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ မွိဳင္းဝေနတဲ့အတြက္ ေကာက္က်စ္မွဳမ်ားေနတဲ့ လူဆိုးေတြၾကားထဲမွာ ျဖဴစင္စိတ္ထားရိွေနေသးတဲ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ေရာင္းရင္းေတြဆီကေန ကိုယ္ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတာကေတာ့...

သီခ်င္းစာသားေလးအတုိင္းေပါ့...
♫♩ရက္စက္မွဳမ်ားအလယ္ ၾကင္နာစိတ္ကေလး ထားရိွႏိုင္မလား...♪♬

Wednesday, February 7, 2018

Result of True Learning

ကိုယ္ေတြ ဒီ Logistics နယ္ပယ္ထဲကို ေရာက္ၿပီး အလုပ္ လုပ္ေနေပမယ့္ တကယ္တမ္း စလုပ္တုန္းက ဘာဆိုဘာမွ မသိခဲ့သူပါ။ ဒီအလုပ္နဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့ ေက်ာင္းေတြ ဘာသာရပ္ေတြ ဆုိတာလည္း ျမန္မာျပည္မွာ မရိွခဲ့ဘူး။ ေလ့လာစရာ အခြင့္အေရးလည္း ကိုယ့္အေနနဲ႕ မႀကံဳခဲ့ဘူး။ Logistics ဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္စာလံုးကိုလည္း သိေတာင္ မသိခဲ့ဘူး။

အဲဒီလိုနဲ႕ အလုပ္မွာ လုပ္ရင္းကိုင္ရင္း ေလ့လာခဲ့ရတယ္။ လုပ္ငန္းနဲ႕သက္ဆိုင္တဲ့ အသံုးအႏွဳန္းေတြကို ဆိုရင္ မၾကားဖူးလို႕ ဘာေျပာမွန္းလည္း မသိဘူး။ အဲဒါကို မရွက္မေၾကာက္ စာလံုးေပါင္းပါ ေမးၾကည္႕တယ္။ ေျပာျပရွင္းျပတဲ့သူရိွရင္ နားေထာင္ခဲ့တယ္။ အစပိုင္းေတြမွာ ဘယ္ေန႕ အလုပ္ျပဳတ္မလဲ ဆုိတာေတာင္ ေခါင္းထဲထည္႕ စဥ္းစားေနရတာ။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆုိေတာ့ ဘာမွ မသိေသးဘူးေလ။ အဲဒီေတာ့ ကုိယ့္ရဲ႕ အလုပ္ရလဒ္ေတြကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ျပစရာလည္း မရိွဘူး။

တရက္မွာ ကုိယ္ေတြရံုးရဲ႕ ဌာနမွဳးတေယာက္ရဲ႕အခန္းထဲကို အလုပ္ကိစၥ အစည္းအေဝး တက္ရတဲ့အခါမွာ ဘာေတြ႕မိသလဲ ဆုိေတာ့ သူ႕အခန္းထဲမွာ ပိုစတာတခု ကပ္ထားတယ္။ အဲဒီပိုစတာေလးက ေရေႏြးခြက္ထဲမွာ ထည္႕ထားတဲ့ လက္ဖက္ေျခာက္အထုပ္ေလးပံုပဲ။ အဲဒီမွာ စာေလး ေရးထားတယ္။ ေရေႏြးပူပူနဲ႕ ေတြ႕ေလ လက္ဖက္ေျခာက္အနံ႕ ပိုေမႊးေလပဲတဲ့။ အဲဒီစာေလးကို ဖတ္မိၿပီး အလုပ္နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ႀကိဳးစားမွဳေတြ ေျပာင္းလဲလာတယ္။ အေကာင္းဘက္ကို ေျပာင္းလာတာမ်ိဳးေပါ့။

သူမ်ား မလုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္... ပင္ပန္းတဲ့အလုပ္ (ဥပမာ ညဂ်ဴတီ) အဲဒါမ်ိဳးေတြကို ကိုယ့္ဆီကို လာေပးၿပီး လုုပ္ႏိုင္မလား ေမးတဲ့အခါက်ရင္ စမ္းလုပ္ၾကည္႕တယ္။ ရံုးပိတ္ရက္ေတြ ႏွစ္သစ္ကူးညေတြမွာ အလုပ္တာဝန္ ခ်ထားရင္လည္း လုပ္ေပးခဲ့တယ္။ မလုပ္ဖူးတာေတြ လာခုိင္းေတာ့ အဆင္ေျပတာေတြ ရိွသလို မေျပတာေတြလည္း ရိွခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ လုပ္ၾကည္႕ဖူးသြားတယ္။

အေပါက္ဆိုးတဲ့ လူႀကီးေတြနဲ႕ ေတြ႕ရမယ့္ အစည္းအေဝးေတြကို ေရွာင္ခ်င္ၾကတဲ့ တခ်ိဳ႕ေတြက အဲဒီလို အစည္းအေဝးထဲကို ကိုယ့္ကို ထိုးထည္႕ၾကတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးေတြလည္း သြားတက္လိုက္တာပဲ။ ေမးသမွ်ကို သိသမွ် ေျဖတယ္။ မသိတာေတြကို ျပန္ေမးေပးမယ္ဆိုၿပီး ယူလာတယ္။ ျပန္ေမးၿပီးရင္ လူႀကီးေတြကို ျပန္ေျဖေပးတယ္။

အဲဒီလိုေတြ လုပ္ရင္းကေန အထက္လူႀကီးေတြက တာဝန္ေတြ ေပးလာတယ္။ အလုပ္ လုပ္ခုိင္းတယ္ေပါ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၉ ႏွစ္တုန္းက ပေရာဂ်က္တခု ရိွေနတယ္။ မင္း ပေရာဂ်က္မန္ေနဂ်ာ ဝင္လုပ္ပါလား ဆိုၿပီး အလြတ္တာဝန္ေပးတယ္။ အဲဒီဟာကို ေမးျမန္းစံုစမ္း ေလ့လာၿပီး လုပ္လိုက္ရင္း လုပ္လိုက္ရင္း ေနာက္ပိုင္းမွာ တကယ္ကို တရားဝင္ ပေရာဂ်က္မန္ေနဂ်ာ ျဖစ္လာတယ္။ လိုင္းေျပာင္းလာတဲ့ သေဘာေပါ့။

ပေရာဂ်က္မန္ေနဂ်ာ အလုပ္ စလုပ္တဲ့အခ်ိန္ကေန ၉ ႏွစ္ေက်ာ္အၾကာမွာေတာ့ ရံုးခ်ဳပ္ေရာ ရံုးခြဲေတြက ပေရာဂ်က္မန္ေနဂ်ာ အားလံုးကို ကိုယ္က ဦးစီးလာရတယ္။ ပေရာဂ်က္ေတြ အားလံုးကို ကိုယ္က တာဝန္ခံေပးရတယ္။ ၿပီးေတာ့ မဲေခါင္ျမစ္ဝမ္းေဒသမွာ ပါဝင္တဲ့ ကေမာၻဒီးယား၊ လာအို၊ ျမန္မာ၊ ထိုင္း၊ ဗီယက္နမ္ရံုးေတြက IT ဌာနေတြကို ကိုယ္ကို႕ ဦးစီးခိုင္းတယ္။ ဒီတေခါက္မွာ ဖိလစ္ပိုင္က IT ဌာနကိုလည္း ကိုယ့္ကို ဦးစီးဖို႕အတြက္ ေပးလာျပန္တယ္။

ေျပာခ်င္တာက... အစတုန္းက တကယ္ကို ဘာမွ မသိပါဘူး မတတ္ပါဘူး။ အဲဒီလို မသိတဲ့ မတတ္တဲ့ နယ္ပယ္ႀကီးမွာ သိေအာင္တတ္ေအာင္ အလုပ္ကေန ႀကိဳးစားသင္ယူလို႕ ရပါတယ္ဆိုတာကို ေဝမွ်ေျပာျပခ်င္တာပါ။

Sunday, December 31, 2017

The summary of my 2017

2017 ဆိုတဲ့ ႏွစ္ကေတာ့ မၾကာခင္ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ကုန္ဆံုးၿပီး 2018 ဆိုတဲ့ ႏွစ္သစ္ကို ကူးေျပာင္းပါေတာ့မယ္။

2017 အတြင္းမွာ ကိုယ့္အေနနဲ႕ ဘာေတြ လုပ္ျဖစ္ခဲ့သလဲ ဆုိတာကို ျပန္ေျပာင္းစဥ္းစားၾကည္႕ရင္ေတာ့...
၁။ က်န္းမာေရးကို အေလးထားလာတယ္။ ႏွစ္လယ္ပိုင္းေနာက္ပိုင္းမွာ ေလ့က်င့္ခန္းကို အခ်ိန္ေပး လုပ္ျဖစ္လာတယ္။ အဆီအစိမ့္နဲ႕ အခ်ိဳစားတာကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေရွာင္ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီအတြက္ အက်ိဳးရလဒ္က ကိုယ္အေလးခ်ိန္နဲ႕ ခါးဆိုဒ္ က်သြားတယ္။

၂။ ပန္းခ်ီကားေတြကို စတင္ ဝယ္ယူ စုေဆာင္းျဖစ္လာတယ္။ စုစုေပါင္း ပန္းခ်ီကား ၄ ကား ဝယ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ပန္းခ်ီကားေတြကို ၾကည္႕ရွဳ ခံစားတတ္လာတယ္။ ပန္းခ်ီျပပြဲေတြ ႀကံဳခဲ့ရင္လည္း ဝင္ၾကည္႕တတ္လာတယ္။

၃။ မိသားစုနဲ႕အတူ ျပည္ပခရီး ၃ ႀကိမ္ ထြက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ မေလးရွားက ကုန္းျမင့္ေဒသ၊ ဗီယက္နမ္က ပင္လယ္ကမ္းေျခ၊ ၿပီးေတာ့ မေလးရွားနဲ႕ စကာၤပူၾကားက ပင္လယ္ျပင္ခရီး။ အေပ်ာ္စီး ပင္လယ္ကူးသေဘၤာနဲ႕ ခရီးထြက္ျဖစ္တာက အမွတ္တရပါပဲ။

၄။ အလုပ္နဲ႕ ပတ္သက္ရင္ လက္ရိွတာဝန္ေတြအျပင္ တာဝန္အသစ္ေတြ ယူလာျဖစ္တယ္။ အလုပ္တာဝန္အသစ္ေၾကာင့္ အေတြ႕အႀကံဳအသစ္ေတြ ရသလို စိတ္ရွဳပ္ ေခါင္းေျခာက္ရတယ္။ ဒီလိုပဲ အလုပ္ကေန ေလ့လာ သင္ယူရမွာပဲ။

၅။ ငယ္ငယ္က ေနခဲ့တဲ့ေက်ာင္းက ဆရာမေတြနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕ ေတြ႕ဆံုပြဲအေနနဲ႕ ေန႕လည္စာ ထမင္းပြဲေလးကို လုပ္ျဖစ္တယ္။ ပင္စင္ယူထားတဲ့ ဆရာမေတြလည္း အခ်င္းခ်င္း ျပန္ဆံုရသလို တပည္႕အခ်ိဳ႕နဲ႕လည္း ျပန္ဆံုရတာေပါ့။ ဆရာကန္ေတာ့ပြဲကို မေရာက္ႏုိင္တဲ့အတြက္ ဆရာမေတြကို တခါတည္း ကန္ေတာ့ျဖစ္ခဲ့တယ္။

၆။ ရန္ကုန္ေရာက္တုန္း နာမက်န္းတဲ့ အဘြားကို အခ်ိန္ေပးျဖစ္တယ္။ ေန႕တုိင္းလိုလို မေရာက္ေပမယ့္ မၾကာခဏ ေရာက္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ေဆးရံုမွာ ရိွတုန္းကလည္း ရိွသလို... အိမ္မွာ ရိွေတာ့လည္း ရိွသလို... လုိအပ္တာေတြ လုပ္ေပးၿပီး ျပဳစုေပးျဖစ္ခဲ့တယ္။

၇။ မေရာက္တာ ဆယ္စုႏွစ္အၾကာ ရိွၿပီျဖစ္တဲ့ အစိုးရရံုးေတြကို စာရြက္စာတမ္းကိစၥအတြက္ ေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ တိုးတက္ ေကာင္းမြန္သင့္သေလာက္ မေျပာင္းလဲႏိုင္ေသးတာနဲ႕ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြမွာ ဟာကြက္ေတြ ရိွတာကို ေတြ႕ခဲ့ရတယ္။

မၾကာခင္ ေရာက္လာမယ့္ 2018 မွာ ကိုယ့္အတြက္ လတ္တေလာမွာ အေရးႀကီးဆံုးကေတာ့ ရက္စြဲတပ္တဲ့အခါ 2017 လုိ႕ မွားမေရးမိေစဖို႕ပဲ။ ၿပီးရင္ေတာ့ စာမ်ားမ်ားဖတ္ျဖစ္ဖို႕ က်န္းမာေရးလိုက္စားဖို႕။ မိသားစုနဲ႕ ခရီးထြက္ျဖစ္ဖို႕လည္း အေရးႀကီးတယ္။

2018 မွာ အတၱဟိတနဲ႕ ပရဟိတကိုလည္း မွ်တေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ေဝးေဝးေနသင့္တဲ့ သူေတြရဲ႕ အေဝးႀကီးမွာ ေနဖို႕လည္း ႀကိဳးစားရမယ္။ အခ်ိန္တန္ရင္လည္း ကိုယ့္လမ္း ကိုယ္ေလွ်ာက္ရတာပဲေလ။ မလိုအပ္တဲ့ အေသးအမႊားကိစၥေတြကိုလည္း ေခါင္းထဲကေန ထုတ္ထားရမယ္။

Health first, wealth later. Make your and your family's health a priority this year. Have a healthy new year 2018.