.:: Download Myanmar Font (WinKalaw New Version) HERE ::.

Friday, November 11, 2011

11-11-11



11-11-11 က တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည္႕ညနဲ႕ တိုက္ဆိုင္ေနတယ္။ ေဆးေပါင္းခတဲ့ညမွာ မဲဇလီဖူးသုပ္ စားၾကတယ္ ဆုိေပမယ့္ အခုခ်ိန္ထိ တခါမွ မစားခဲ့ဖူးဘူး။ ေကၽြးတဲ့သူက ေကၽြးေပမယ့္ မစားခ်င္လို႕ မစားခဲ့တာဆုိ ပိုမွန္မယ္။ ရန္ကုန္မွာဆုိရင္ေတာ့ ဒီညကေတာ့ သူခိုးႀကီးည၊ က်ီးမႏိုးပြဲ က်င္းပတဲ့ ညပါပဲ။ ခ်စ္လို႕ ခင္လို႕ က်ီစယ္တဲ့ သေဘာနဲ႕ ဆုိင္းဘုတ္ေတြ ျဖဳတ္ၿပီး တျခားအိမ္မွာ တပ္၊ ပန္းအိုးေတြ ခံုေတြ ေနရာေရြ႕၊ လူငယ္ေတြ သူခိုးလုပ္တမ္း ကစားၾကတယ္။ က်ီးမႏိုးပြဲမွာ ေဆာ့တဲ့သူေတြ ရိွသလို တကယ္ခိုးတဲ့သူေတြလည္း ရိွတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုမ်ိဳး တကယ္ခိုးသြားတယ္ ဆုိတာက ရွားပါတယ္ေလ။

ဒီႏွစ္က်ီးမႏိုးပြဲမွာ ခိုးခ်င္သပ... ေနရာေရႊ႕ခ်င္သပ ဆိုတဲ့သူေတြအတြက္ အိမ္ေရွ႕မွာ ဘတ္စ္ကားေဟာင္းတစီး ထားေပးလိုက္မယ္။ ေရွးေဟာင္းဆုိေပမယ့္ ကားအသစ္သြင္းဖို႕ ပါမစ္ေလွ်ာက္လို႕ရတဲ့ ကားေနာ္။ ကားမွာ နံပါတ္ျပားေတာင္ မတပ္ထားေတာ့ဘူး။ ကဲ... ခိုးခ်င္သလို ခိုးေတာ့... ယူခ်င္သလိုသာ ယူေပေတာ့ဗ်ိဳ႕။

Thursday, October 27, 2011

MBS



MBS (Marina Bay Sands) ဆိုတာ စကၤာပူရဲ႕ အထင္ကရ ေနရာအသစ္တခုေပါ့။ နီယြန္မီးေရာင္စံုနဲ႕ လွၿပီးသား ေနရာတခုမွာ အလွေတြ ထပ္တိုး ေပါင္းျဖည္႕ထားတဲ့ ေနရာတခုပါပဲ။ ေန႕စဥ္အလုပ္ေတြနဲ႕ မြန္းက်ပ္ေနတဲ့ ဘဝအေမာေတြကေန ခဏတာ ရုန္းထြက္ဖို႕ မိသားစုအလုိက္ အပန္းေျဖစရာ... ဟိုဟိုဒီဒီ လည္ပတ္စရာ ေနရာေလးတခုလို႕လည္း ေျပာလို႕ ရပါတယ္။ ကာစီႏိုနဲ႕ ဟိုတယ္အတြက္ အဓိကထား ဖြင့္ထားေပမယ့္ ေလာင္းကစား ဝါသနာမပါတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕အဖို႕ေတာ့ ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႕ မိသားစုနဲ႕အတူ ညခင္းခ်ိန္ခါ ေလညင္းခံဖို႕ အလြန္ေကာင္းတဲ့ ေနရာပါပဲ။

အလုပ္မွာ လူႀကီးအသစ္ ေရာက္လာလို႕ အေျပာင္းအလဲေတြ မ်ားလြန္းတဲ့ အခ်ိန္အခါ၊ ရိွရင္းစြဲ အလုပ္ေတြအျပင္ အပိုေဆာင္းလာတဲ့ တျခားအလုပ္ေတြနဲ႕အတူ ေသာကေတြ၊ စိတ္ဖိစီးမွဳေတြက အပုိဆုေတြအျဖစ္ တြဲပါလာတယ္။ အလုပ္မွာ လုပ္ေနရတာ စိတ္မပါသလိုလို ျဖစ္ေနၿပီ။ အၾကည္ဓါတ္ေတြ သိပ္မရိွေတာ့တာ အမွန္ပဲ။ လက္ရိွအလုပ္ကလည္း ႏွစ္အေတာ္ၾကာေနၿပီဆုိေတာ့ အလုပ္အသစ္လည္း ရွာဖို႕ သင့္ေနၿပီ။ အဲဒါေၾကာင့္ ရံုးပိတ္ရက္ေတြမွာ အရင္လို အလုပ္ေတြ ဖိလုပ္မေနေတာ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ခ်စ္ခ်စ္နဲ႕အတူတူ ညခင္းသာယာ အျပင္ထြက္လည္ ျဖစ္တယ္။ စကၤာပူၿမိဳ႕ထဲမွာ ဟိုသြားဒီသြား လည္စရာက သိပ္မေပါေတာ့ ဒီေနရာေတြမွာ တဝဲလည္လည္ ျဖစ္ေနတတ္တာလည္း အားလံုးအသိပဲ မဟုတ္လား။

MBS ကို ေရာက္တုန္း ရိုက္ခိုက္ ဓါတ္ပံုေလး ရိုက္လာျဖစ္လို႕ ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ ဖုန္ေလးသုတ္ၿပီး တင္ထားလိုက္ပါတယ္ေလ။ စာမေရးတဲ့ ဘေလာ့ဂါေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ဇူလိုင္လည္း ပါေနၿပီေလ။

Saturday, October 1, 2011

Wish for flower



ပြင့္ေသာပန္းတိုင္း လွပါေစ...
လွေသာပန္းတိုင္း လန္းပါေစ...
ပင္ယံထက္မွာ ၿမဲၿမံေစ...

Thursday, September 15, 2011

Lonely night at HCM



မင္း မရိွတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ...
ကိုယ္ဟာ ဝမ္းနည္းေဆြးေျမ႕မွဳ
လမ္းေတြမွာ အေဖာ္မပါ...
ေခါင္းငိုက္စိုက္နဲ႕ လွမ္းေနၿပီ
ခ်စ္သူ မင္းကို လြမ္းေနမိ...


မွတ္ခ်က္။ ေဂ်ေမာင္ေမာင္ရဲ႕ အသည္းကြဲၿမိဳ႕ေတာ္ထဲက သီခ်င္းစာသားပါ။

Friday, September 9, 2011

King Naresuan Monument



နရဲစြမ္ ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္ကားကို ၾကည္႕ဖူးတဲ့သူေတြ ရိွမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မၾကည္႕ဖူးေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ အယုဒၶၿမိဳ႕ကို အလည္တေခါက္ ေရာက္တုန္းက သူ႕ရဲ႕အထိမ္းအမွတ္ရုပ္ထုဆီေတာ့ ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဘုရင့္ေနာင္ တည္ခဲ့တဲ့ ေရႊေတာင္ဘုရားဆီကို လာတဲ့လမ္းရဲ႕ အလည္ကၽြန္းမွာ သူ႕အထိမ္းအမွတ္ ရုပ္ထုႀကီးကို ခမ္းခမ္းနားနား ဂုဏ္ျပဳ ထုလုပ္ထားတယ္။ ထိုင္းေတြအတြက္ နရဲစြမ္က သူရဲေကာင္းတဦးပါပဲ။

နရဲစြမ္ကို ၁၅၅၅ ဧၿပီလမွာ ေမြးဖြားတယ္လို႕ မွတ္သားဖူးပါတယ္။ ထိုင္းေတြက သူ႕ကုိ မင္းသားနက္ လို႕ ေခၚၿပီး သူ႕ညီကိုေတာ့ မင္းသားျဖဴလို႕ ေခၚၾကတယ္။ သူ႕ညီက အသားျဖဴၿပီး သူက အသားမည္းလို႕ အဲဒီလိုမ်ိဳး အေခၚခံရတာလား ဆုိတာတာ့ ေသခ်ာ မသိပါ။ သူ႕တုိ႕ အစ္မႀကီးကိုေတာ့ ေရႊမင္းသမီးလုိ႕ တင္စားၾကတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ေမာင္ႏွမ သံုးေယာက္ ရိွတယ္ေပါ့။

အယုဒၶယၿမိဳ႕ကို ဗမာေတြ သိမ္းပိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ သူနဲ႕ သူ႕ညီကို ဘုရင့္ေနာင္က ေမြးစားမယ္ဆုိၿပီး ပဲခူးကို ေခၚသြားပါတယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ ဓါးစားခံ အေနနဲ႕ သိမ္းထားတယ္လို႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္မိပါတယ္။ အဲဒီလို ပဲခူးမွာ ႀကီးျပင္းလာခဲ့တဲ့ နရဲစြမ္တေယာက္ ေပၚတူဂီေတြရဲ႕ ေခတ္မွီလက္နက္ေတြ၊ ဗမာေတြရဲ႕ စစ္ခ်ီစစ္ခင္း ေသနဂၤဗ်ဴဟာေတြကို နားလည္ တတ္ကၽြမ္း သင္ယူႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီဟာေတြက အယုဒၶၿမိဳ႕ လြတ္လပ္ေရး ရဖို႕ ဗမာေတြကို ေတာ္လွန္တဲ့အခါမွာ အေတာ္ကို အသံုးတည္႕ခဲ့ပါတယ္။ သူ႕အရိုးနဲ႕ သူ႕ျပန္ထိုးတယ္... ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးပဲ ျဖစ္မယ္။

ဘုရင့္ေနာင္မွာ နႏၵ လို႕ ေခၚတဲ့ သားေတာ္ရိွတယ္။ နရဲစြမ္နဲ႕ သက္တူ ရြယ္တူ ကစားေဖာ္ေပါ့။ သူတုိ႕ ကေလးဘဝမွာ ၾကက္တုိက္တုန္းက နရဲစြမ္ရဲ႕ ၾကက္က အႏိုင္ရေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီၾကက္ဝိုင္းမွာ နရဲစြမ္က တခ်ိန္က်ရင္ ငါ့ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ငါျပန္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္မယ္... လို႕ ေျပာခဲ့တယ္ ဆိုပဲ။ အဲဒီၾကက္ဝိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ မပါတဲ့အတြက္ သူေျပာတဲ့ စကားလံုး အတိအက်အတုိင္း မတူႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူေျပာခဲ့တဲ့ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳးပဲ။ ၾကက္ဝိုင္းႏိုင္ခဲ့တဲ့ ေအာင္စိတ္ေလးက သူ႕တုိင္းျပည္ကို ျပန္သိမ္းႏိုင္တဲ့အထိ အင္အားႀကီးခဲ့တယ္လို႕ ျမင္မိတယ္။

နရဲစြမ္ရဲ႕ တုိက္ၾကက္က အၿမီးျဖဴပါတယ္။ ဗမာၾကက္လား ထုိင္းၾကက္လားေတာ့ မသိပါ။ အဲဒီ အၿမီးျဖဴၾကက္က ဗမာဘုရင္ရဲ႕သား ကိုင္တဲ့ ၾကက္ကို ႏိုင္ေအာင္ ခြပ္ႏိုင္လုိ႕ဆိုၿပီး ထုိင္းေတြက အၿမီးျဖဴ ၾကက္ဖရုပ္ထုေတြကို နရဲစြမ္ရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ ရုပ္တုနားမွာ ပူေဇာ္ပသၾကပါတယ္။ မ်က္ႏွာစာဘက္မွာ ထားတဲ့ ၾကက္ဖရုပ္တုေတြက လူတရပ္မက ျမင့္ပါတယ္။ ၾကက္ဖရုပ္တု ေသးေသးေလးေတြလည္း အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရပါမယ္။ သမိုင္းကို မသိ နားမလည္တဲ့ သူေတြကေတာ့ ၾကက္ဖရုပ္တုေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရလို႕ အဲဒီေနရာနဲ႕ ဘုရင့္ေနာင္ တည္ခဲ့တဲ့ ဘုရားကို ၾကက္ဘုရားလို႕ ေခၚၾကပါတယ္။ ၾကက္ဘုရားကို လုိက္ပို႕ေပးပါလို႕ တက္စီသမားကို ေျပာၾကည္႕ရင္ ဘယ္သူမွ သိမယ္ မထင္ပါဘူး။ အမွန္ကေတာ့ နရဲစြမ္ ရုပ္တုနဲ႕ ေရႊေတာင္ဘုရား သီးျခား တခုစီပါပဲ။


နရဲစြမ္ အထိမ္းအမွတ္ရုပ္တုကေန လွမ္းၾကည္႕ရင္ ျမင္ရတဲ့ ခပ္ေစာင္းေစာင္း ေရႊေတာင္ဘုရား...


ကုိႀကီးေက်ာ္နတ္ကို ဗမာေတြ ကိုးကြယ္သလိုမ်ိဳး ထိုင္းေတြကလည္း နရဲစြမ္ကို ပူေဇာ္ပသၾကပါတယ္...


နရဲစြမ္အတြက္ ဓါးေတြ ဆက္သထားတာကိုလည္း ျမင္ရလိမ့္မယ္...


ဘုရင့္ေနာင္ရဲ႕သားနဲ႕ နရဲစြမ္တို႕ ငယ္စဥ္ဘဝမွာ ၾကက္တိုက္တဲ့ပံုေလးေပါ့...


လူတရပ္မက ျမင့္တဲ့ အၿမီးျဖဴ တိုက္ၾကက္ဖရုပ္ထုေတြလည္း အမ်ားႀကီးပဲ...


နရဲစြမ္အတြက္ ပသထားတဲ့ တိုက္ၾကက္ဖေတြလည္း ေတြ႕ရလိမ့္မယ္...