.:: Download Myanmar Font (WinKalaw New Version) HERE ::.

Thursday, March 4, 2010

Needy Senior Citizens

ရန္ကုန္မွာ ရိွေနတုန္း မနက္ပိုင္းမွာ မာမား ေစ်းဝယ္ထြက္ျဖစ္ရင္ ေစ်းျခင္းေတာင္း ကူဆြဲဖုိ႕ လိုက္ျဖစ္တဲ့ရက္က မ်ားပါတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း စကားလည္း ေျပာျဖစ္သလို မိဘကို ကူညီရာလည္း ေရာက္တယ္ေလ။ ရန္ကုန္မွာ ရိွတဲ့အခ်ိန္ ဝတ္လိုက္ရင္လည္း လည္ကတံုးနဲ႕ ပုဆိုး၊ ၿပီးေတာ့ ကင္မရာႀကီး လြယ္သြားေသးတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ ဓါတ္ပံုေတြ ဟိုရိုက္ ဒီရိုက္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ စည္ပင္က ဆင္းလာတယ္မ်ား မွတ္ၿပီး ေစ်းသည္ေတြ အေလးမခိုးရဲရွာဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕သားအမိ ဝယ္တဲ့ဆုိင္ေတြမွာဆို တျခားေစ်းဝယ္ေတြကို အသာေဘးခ်ိတ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သားအမိကိုပဲ ဦးစားေပး ေရာင္းၾကရွာတယ္။ အေလး လံုးဝ မခိုးတဲ့အျပင္ အပိုထပ္ေဆာင္း ထည္႕ေပးေသးတယ္။ ခ်ိန္ခြင္ လွ်ာႀကီးဆို ေဇာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္ကို ျဖစ္လို႕။

ေစ်းဝယ္ထြက္တုန္း သတိထားမိတာက ေစ်းဝမွာ အသက္ႀကီးႀကီး အဖိုးအိုတစ္ေယာက္ ေျမႀကီးေပၚမွာ ထိုင္ၿပီး ၾကက္ဥေခါင္းမုန္႕ေတြ ေရာင္းေနရွာတာပဲ။ ဒီအသက္အရြယ္နဲ႕ဆို ေစ်းေရာင္းစားဖုိ႕ မေကာင္းတာ အမွန္ပါပဲ။ လူက တုန္ခ်ိတုန္ခ်ိ ျဖစ္ေနရွာၿပီေလ။ တစ္ရက္ေတာ့ အဖိုးအိုဆီမွာ ၾကက္ဥေခါင္းမုန္႕ သြားဝယ္လုိက္ပါတယ္။ တစ္ထုပ္ကို ၃၅၀ က်ပ္တဲ့။ ႏွစ္ထုပ္ ယူမယ္ဆိုၿပီး တစ္ေထာင္တန္ ေပးလိုက္တယ္။ တစ္ေထာင္ဖိုး သံုးထုပ္ ယူသြားပါ လူေလးရယ္တဲ့။ ရပါတယ္ အဖိုး.. ဆိုၿပီး ႏွစ္ထုပ္ပဲ ယူၿပီး ေငြ ျပန္မအမ္းခုိင္းေတာ့ဘူး။ ဒီအတုိင္း ပိုက္ဆံ သြားေပးလိုက္ရင္ သူ႕ရဲ႕မာန္ကို ေစာ္ကားရာ ေရာက္မွာလည္း စိုးရေသးတယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ သူ႕ရဲ႕ သမၼာအာဇီဝလုပ္ငန္းကို မုန္႕ဝယ္တဲ့အေနနဲ႕ပဲ အားေပးျဖစ္လိုက္တယ္။ ဘဝဆည္းဆာခ်ိန္ကို လွေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵေလးနဲ႕ေပါ့။

တာေမြ၊ ေက်ာက္ေျမာင္းဘက္က သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကိုလည္း သြားလည္ျဖစ္ေသးတယ္။ သူတုိ႕ လင္မယားက ပံုႏွိပ္လုပ္ငန္း လုပ္ေနတာေပါ့။ ေယာက်ာ္းက ပံုႏွိပ္လုပ္ငန္းကို ကၽြမ္းက်င္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဂရပ္ဖစ္ဒီဇိုင္းလည္း ဆြဲတယ္။ မိန္းမက စီမံခန္႕ခြဲတယ္။ ဝန္ထမ္းက ၅ ေယာက္ေလာက္ပဲ ရိွပါတယ္။ သူတို႕ အလုပ္ခန္းေလးကို ေရာက္ေတာ့ ေျမပဲေလွာ္ထုပ္ေတြ ခ်ေကၽြးတယ္။ ဆူးေလနားမွာ ေျမပဲေတြ ေလွာ္ေရာင္းေနတဲ့ အဖြားႀကီးဆီက ဝယ္လာတာတဲ့။ ေျမပဲေလွာ္တစ္ထုပ္ကို ၄၀၀က်ပ္ တဲ့။ အဲဒါ အဖြားႀကီးကို သနားလို႕ဆိုၿပီး ႏွစ္ေထာင္ဖိုး ဝယ္လာခဲ့တာ ဆုိေတာ့ ေျမပဲေလွာ္ေတြ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသား က်ဴရွင္ တက္ကတည္းက ဆူးေလတဝိုက္မွာ ေစ်းေရာင္းေနတဲ့ အဖြားႀကီးမ်ားလားေပါ့။ နားနားေနေန ဘဝမ်ိဳးမွာ ရိွသင့္ပါၿပီ အဖြားရယ္။

တိုးတက္လွပါတယ္ဆိုတဲ့ စကၤာပူမွာလည္း သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ အလုပ္ လုပ္ေနရတာ ေတြ႕ေနရတာပါပဲ။ စားေသာက္ဆုိင္ေတြမွာ၊ ကုန္တုိက္ေတြမွာ၊ ရံုးေတြမွာ သန္႕ရွင္းေရး၊ စားပြဲထိုး၊ လံုၿခံဳေရး ေနရာမ်ိဳးစံုမွာ အလုပ္လုပ္ေနတာ ေတြ႕ရမွာပါ။ လမ္းေဘးမွာ ဘူတာရံုမွာ တစ္ရွဴးစကၠဴထုပ္ေလးေတြ၊ ေရာင္းေနတာကိုလည္း ေတြ႕ႏိုင္ေသးတယ္။ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ အားနည္းမွဳပဲလား။ ဆင္းရဲမြဲေတမွဳလို႕ ေခါင္းစဥ္တပ္ရမလားပဲ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ တတိယအရြယ္ရဲ႕ ရုန္းမရတဲ့ ဒုကၡေဝဒနာေတြေပါ့။ ဘဝေနညိဳခ်ိန္မွာ ဆည္းဆာအလွကို ခံစားသင့္ေပမယ့္ တစ္ဝမ္းတစ္ခါးအတြက္ ရုန္းကန္ေနရဆဲ။

ျမန္မာျပည္က သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြနဲ႕ ႏွိဳင္းယွဥ္ရင္ စကၤာပူက သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြရဲ႕ ဘဝက အမ်ားႀကီး သာပါေသးတယ္ေလ။ လမ္းေဘး အိပ္ရတာခ်င္း အတူတူ ဒီမွာက မိုးလံုေလလံု အိပ္လို႕ရတဲ့ ေနရာေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ အေပါ့အပါး သြားဖို႕ကလည္း ေနရာတိုင္းလိုလိုမွာ အမ်ားသံုးအိမ္သာေတြ ရိွေနေတာ့ ၿခံဳတိုးဖို႕ မလိုပဲ အဆင္ေျပျပန္ေရာ။ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းလည္း ပိုၿပီး မ်ားေသးတယ္။ ဟိုေဟာက္ ဒီေဟာက္ ေၾကာက္ရမယ့္သူလည္း သိပ္မရိွဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဆင္လည္း ဆင့္အထြာ ပုရြက္ဆိတ္လည္း ပုရြက္ဆိတ္အထြာ ဒုကၡေတြေတာ့ ကုိယ္စီ ရိွၾကမွာပါ။

အသက္အရြယ္ ႀကီးရင့္ေနတဲ့ အဖိုး အဖြားေတြ ေအးခ်မ္းတဲ့ ဘဝကိုယ္စီ ျဖစ္သင့္တာကေတာ့ အမွန္ပဲေလ။ ေနဝင္ခ်ိန္ေတြ မလွတဲ့အခါ ဘုရားသခင္ကို မတရားဘူးလို႕ ကၽြန္ေတာ္ လက္ညိဳးထိုးေနလည္း အလကားပါပဲ။ အစိုးရ မေကာင္းတာလို႕ ေျပာရင္ စကၤာပူအစိုးရလည္း အသံုးမက်ရာ ေရာက္မွာေပါ့။ လူေတြ အတၱႀကီးတာပါ ဆုိရင္လည္း ဆုိရွယ္လစ္ေခတ္ကို ျပန္ေရာက္ခ်င္သလိုလို။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ဆည္းဆာအခ်ိန္ေတြ လွေပေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵတစ္စံုနဲ႕ ဘာေတြမ်ား လုပ္ေပးႏိုင္မလဲဆိုတာကို အေတြးမ်ားေနတဲ့ ဦးေႏွာက္ၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ေတြ ေကာ္ဖီ မေသာက္ပဲ တလွပ္လွပ္ ခုန္ေနတာ ဘယ္သူမွ မသိႏုိင္ပါဘူးေလ။

10 comments:

khin oo may said...

ဘတ္စကားဂိတ္မွာ ေရကုိေမာေမာနဲ႕ေမာ႕ေသာက္ေနတဲ႕ လူႀကီးႀကီး ဘတ္စကား နံပါတ္မွတ္တဲ႕ သူကုိၿမင္ေတာ႕စိတ္မေကာငး္ဘူး။ ဒါေပမဲ႕သူက်န္းမာေနေသး တာက ုိႀကည္႕ၿပီးဝမ္းသာမိတယ္။ ကုိယ္ေတြ အလွည္႕ႀကရင္ အဲသေလာက္အသက္ႀကီးရင္ က်န္းမာ ပါ႔မ လားလဲစဥ္းစားမိတယ္။ အလုပ္လုပ္နိုင္ေသးတယ္ဆုိရင္မဆုိးပါဘူး ။ကုိယ္သံုးဘို႕ ပိုက္ဆံကုိယ္ရွာနုိင္ေသးတာေပါ႕။ သူမ်ားမ်က္နာႀကည္႕စရာမလိုဘူး. ငယ္စဥ္ကတည္းက ေသခ်ာစုေဆာင္းရင္းနွီးၿမွပ္နံ ခဲ႕ရင္ေကာ ေရွံခရီးေၿဖာင္႕ၿဖူဴးိနိုင္မလား။ ဘုိးဘြားရိပ္သာ လွဴရင္ေကာ..။ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံဆုိတာ ဘာလဲ .သားသမီးမ်ားလဲ မိဘကုိၿပန္မႀကည္႕နုိင္တဲ႕သူေတြ ေတာေတာ္ေတြ႕ဘူးတယ္။ ဒီကိစၥက သိတ္က်ယ္ၿပန္႔ပါတယ္။

Younggun said...

ၾကက္ဥေခါက္မုန္႔ ေရာင္းတဲ့ အဖုိးအုိ..ျမင္တယ္ ခဏခဏ ျမင္ဖူးတယ္။ ျမင္တုိင္း ေခါက္မုန္႔ေရာင္းတဲ့ တစ္ဗံုးလံုး ဝယ္အားေပးလိုက္ခ်င္တယ္။ ကိုယ္ကလဲ ေျပးေျပးလႊားလႊား.. တခါမွ အဆင္မေျပခဲ့ဘူး။ ဒီလို ေနဝင္ခ်ိန္မ်ဳိးမွာ အေထာက္အပံ့မဲ့ေနရွာတဲ့ သက္ႀကီးရြယ္အုိေတြအတြက္ ဘုိးဘြားရိပ္သာဆုိတာ ဘယ္လို ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ဖြင့္ထားတာလဲ။ သိခ်င္တယ္ဗ်ာ။

ေရႊရတုမွတ္တမ္း said...

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၄၊ ၅ ႏွစ္ေလာက္က ပင္စင္စားအဖိုးၾကီးအဖြားၾကီးေတြ ဘိုကေလးေဈးနားကလမ္းေဘးမွာ ရွိစုမဲ့စု အိမ္သုံးပစၥည္းအေဟာင္းေလးေတြခ်ေရာင္းေနတာေတြ႕ေတာ့စိတ္က္ုမေကာင္းဘူး၊ အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြျမင္ရတိုင္းမိဘျခင္းစာနာမိလို႕ အျမဲစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္

စူး said...

အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြျမင္ရတိုင္းမိဘျခင္းစာနာမိလို႕ အျမဲစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္..

When I was in MM, we (I and my unty) always buy the oldies who sell anything even though we don't necessary or not.

:((

Try to support ur way. Don't blame and point out.
If u blame, u can see all r blaming and pointing cases.

So,.. don't blame and try to do our best way.

စူး said...

:hee hee.. i am mistake...
:P

we bought vegetables from the oldies seller.

:)

Nge Naing said...

ကိုဂ်ဴလိုင္ကလည္း ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္က ဘာျဖစ္ေနလို႔လဲ။ ေကာင္းေတာပဲဟာ ျမန္မာျပည္မွာ မဆလေခတ္က က်င့္သံုးခဲ့တာ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္မွ မဟုတ္တာ။ ဆိုရွယ္လစ္ကို စနစ္တက် က်င့္သံုးေနတဲ့ စကင္ဒီေနဗီးယားႏိုင္ငံေတြက ကမာၻမွာ အဖြ႔ံၿဖိဳးဆံုးပဲမဟုတ္လား။

ဂ်ဴနို said...

ကိုဇူလိွဳင္ေရ စာလည္း ဖတ္သြားတယ္ ေကာ့မန္႔ေတြလည္း ဖတ္သြားတယ္။

ေပးကမ္းခ်င္ေပမယ့္ ရွိအုန္းမွ
ရွိေပမယ့္ ေပးကမ္းခ်င္အုန္းမွ
ေပးေပမယ့္ ရအုန္းမွ
ရေပမယ့္လည္း ရေစခ်င္သူ ျဖစ္အုန္းမွ..



မအယ္

ခင္မင္းေဇာ္ said...

ဘိုးဘြားရိပ္သာ ဆုိတာ ၀င္ဖုိ႕ေတာင္ ပိုက္ဆံေပးရေသးတယ္ တဲ့။ သားသမီး ရွိရင္ မ၀င္ရဘူး လို႕ သတ္မွတ္ထားေသးတယ္။ သူတုိ႕လက္ခံခ်င္ရင္လဲ သားသမီး ရွိလဲ လက္ခံတာပါပဲ။ အဓိက အဲဒီမွာ ေနဖို႕ ေငြေပးရတယ္ ... ဒါ ဘာ့ေၾကာင့္လို႕ ထင္လဲ... နိဂံုးခ်ဳပ္ေပးရရင္.....(အဆံုးမွာ လက္ညိႈးက အဲဒီတေနရာပဲ ထုိးရဦးမယ္... )

zaw said...

ျမန္မာျပည္က ဘိုးဘြားေတြရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ေတာင္းစားေနတဲ့ အဘိုးအဘြားေတြ ၿမိဳ႕လယ္မွာ ျမင္ေနရတာလည္း စိတ္မခ်မ္းသာပါဘူး။ ခက္တာက ကိုယ္လည္း ဘာမွမလုပ္ေပးႏုိင္။ အဲဒီေတာ့ ေမးခြန္းက ဘယ္သူေတြ ဘယ္လို ျဖည္႕ဆည္းေပးၾကမလဲ။ ဘယ္လို အေျဖထုတ္ၾကမလဲ။ သူမ်ားကို လက္ညိဳးေတြ ထိုးေနလည္း အရာမထင္ဘူး မဟုတ္လား။ အစိုးရ မေကာင္းတာ သိခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း မနည္းေတာ့ဘူးေလ။

kh thura said...

ကုိယ္ဘာလုပ္ေပးနိုင္သလဲ
လုပ္ေပးနိုင္သေလာက္လုပ္ေပးလိုက္တာပဲ
ေကာင္းပါလိမ့္မယ္ကြယ္...