.:: Download Myanmar Font (WinKalaw New Version) HERE ::.

Sunday, June 1, 2008

To.... Hlaing Aung

ေၾကးမံုသတင္းစာ ၂၀၀၈ ေမလ ၂၉ ရက္ေန႕ထုတ္ စာမ်က္ႏွာ ၈ မွာပါလာတဲ့ ေဆာင္းပါးရွင္ လိွဳင္ေအာင္ရဲ႕ "ႏွစ္အကူးမွာေတာ့ ပုရစ္ဖူးေတြ ေ၀ၾကေပလိမ့္မည္" ေဆာင္းပါးကို ရည္ညႊန္းၿပီး အခုစာကို ေရးသားပါတယ္။ ေဆာင္းပါးရွင္ လိွဳင္ေအာင္ ရဲ႕ မူရင္းစာအခ်ိဳ႕ကို သည္၏မေရြး ျပန္လည္ကူးယူ ေဖာ္ျပၿပီး ဘာႏုိင္ငံေရး အေသြးအေရာင္ အေမွာင့္ပေယာဂမွမပါပဲ သာမန္ျပည္သူတစ္ဦးအေနနဲ႕ ကြၽန္ေတာ့္အျမင္ေတြကို ျပန္လည္ ေရးသားခ်င္ပါတယ္။

"ေၾသာ္... သစ္ပင္ေတြေတာင္ ေလဒဏ္ခံခဲ့ရရာမွ သူတုိ႕ သဘာ၀အေလွ်ာက္ ရုန္းထထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့ပါကလား" ဟု အေတြးေပါက္မိသည္။ သည္သစ္ပင္ေတြခမ်ာ မည္သည္႕ႏိုင္ငံျခား အကူအပံ့ကိုမွ် ရၾကသည္မဟုတ္၊ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္ကိုလည္း မျမင္ရ၊ ရြက္ဖ်င္တဲႏွင့္လည္း အရိပ္မခုိရ၊ ေသာက္ေရသန္႕လည္း မရၾကရွာပါ။ သို႕ေသာ္ မုန္တိုင္းေနာက္မွ ကပ္္္၍ပါလာေသာ မိုးတစ္ၿပိဳက္ ႏွစ္ၿပိဳက္ႏွင့္ ေျမဆီၾသဇာ ေကာင္းမြန္လွေသာ သဘာ၀ေျမႀကီးတုိ႕၏ အကူအညီျဖင့္ အရြက္အခက္တို႕ စိမ္းစိမ္းညိဳညိဳေ၀ တက္၍လာၾကသည္။ အမိေျမ အမိေရႏွင့္ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး၍ အေစာဆံုး ျပန္လည္ ေထာင္မတ္လာသူမ်ားပင္တည္း။

လူဆိုသည္ကေတာ့ သစ္ပင္ကဲ့သို႕ မဟုတ္ေခ်။..............

ေဆာင္းပါးရွင္အေနနဲ႕ လူသားနဲ႕သစ္ပင္ေတြ သေဘာသဘာ၀ မတူမွန္းကို သိရဲ႕သားနဲ႕ အခုအေပၚက စာပိုဒ္ကို ေရးသားခဲ့တာ အေတာ္ေလး အံ့ၾသမိပါတယ္။ သစ္ပင္ရဲ႕ သဘာ၀အရ ေကာင္းမြန္တဲ့ ေရ၊ ေလ၊ ေျမ ရိွရင္ပဲ လံုေလာက္ေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ သစ္ပင္ေတြအေနနဲ႕ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္ေတြ၊ ရြက္ဖ်င္တဲေတြ၊ ေသာက္ေရသန္႕ေတြ မလိုအပ္တာကို ကေလးက အစ သိၾကပါတယ္။ အဲဒီလို ကေလးေတာင္သိတဲ့ အေျခခံသေဘာတရားကို ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္ခုလံုးမွာ ျဖန္႕ေ၀ေနတဲ့ သတင္းစာႀကီးရဲ႕ ေဆာင္းပါးမွာ အခုလို ကေလးကလားဆန္ဆန္ ေရးသားတင္ျပလုိက္တာကို အေတာ္ေလး အံၾသမိပါတယ္။ ေဆာင္းပါးရွင္အေနနဲ႕ ဆင္ျခင္သင့္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း အဆီးအတားမရိွ လြတ္လပ္စြာ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ႏိုင္ခြင့္ Free Access ရမွ အကူအညီမ်ား စို႕စုိ႕ပို႕ပို႕ ထပ္မံေပးအပ္မည္ဆိုေသာ အသံမ်ားကိုလည္း ၾကားရျပန္သည္။ Free Access ဆိုသည္႕ စကားက ရိုးရိုးကေလးနဲ႕ အေတာ္ပင္ တာသြားသည္႕ စကားမ်ိဳးျဖစ္သည္။ သေဘာရိွ ကေရာဟိ၊ လုပ္ခ်င္တာသာ လုပ္ၾကပါေတာ့ ဟုဆိုကာ အိမ္ၿခံ၀င္းတံခါး၊ အိမ္မႀကီးတံခါး၊ အိပ္ခန္းတံခါး၊ မိုးဖိုေခ်ာင္တံခါး အားလံုးဖြင့္ေပးမွ ေက်နပ္မည္႕ အဆင့္မ်ိဳးအထိ ေရာက္ရိွသြားႏိုင္သည္။ စဥ္းစားဖို႕ ေကာင္းလွသည္။

Free Access ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုမွန္း သိရဲ႕သားနဲ႕ အခုလုိ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္အိုး ကိုယ္မလံုတာလို႕ပဲ ျမင္မိပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာက အကူအညီေပးေနတဲ့ အလွဴရွင္ေတြေရာ၊ ျပည္တြင္းမွာ ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ကယ္ဆယ္ေရးေတြ လုပ္ေနတဲ့သူေတြေရာ ယခုအခ်ိန္မွာ လိုအပ္ေနတဲ့ Free Access ဆိုတာ လိုအပ္တဲ့ေနရာေတြကို လိုအပ္သလို သြားေရာက္ လွဴဒါန္းႏိုင္ခြင့္၊ ကူညီပံ့ပိုးႏိုင္ခြင့္ကို ေျပာေနမွန္း သိၾကမွာပါ။ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ေဘးဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ ေဒသေတြမွာ အိမ္ၿခံ၀င္းတံခါး၊ အိမ္မႀကီးတံခါး၊ အိပ္ခန္းတံခါး၊ မိုးဖိုေခ်ာင္တံခါးေတြ ရိွေသးရဲ႕လားဆိုတာ သြားၾကည္႕ၿပီးၿပီလား။ ရြာလံုးကြၽတ္ ဘာမွ မရိွေတာ့တဲ့ ေဒသေတြမွာ ဒီလိုတံခါးေတြ ဖြင့္ေပးဖို႕ လိုေသးလို႕လားဗ်ာ။

ျမန္မာႏုိင္ငံက တံခါးဖြင့္ေပးသည္႕အခါ၌ေကာ အမွန္တကယ္ အကူအညီေတြ ဒလေဟာ ၀င္လာၾကပါသေလာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္က ပ်က္ဆီးမႈႏွင့္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအတြက္ လိုအပ္ခ်က္က ေဒၚလာ ၁၁ ဘီလီယံခန္႕၊ ယခု ကတိျပဳသြားခဲ့ၾကသည္က ေဒၚလာ သန္း ၁၅၀ ေက်ာ္ခန္႕၊ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ မစၥတာဘန္ကီမြန္း ေျပာဆိုသြားခဲ့သည္႕ အေရးေပၚ သံုးလစာ အကူအညီအတြက္ ေဒၚလာ ၂၀၁ သန္း ပမာဏကိုပင္ မျပည္႕မီေသး။

ေဆာင္းပါးရွင္ရဲ႕ အေရးအသားက အလွဴရွင္ႏိုင္ငံေတြ လွဴခ်င္တန္းခ်င္တဲ့ သဒၵါစိတ္ေတြ တဖြါးဖြါး ေပါက္သြားေလာက္ေအာင္ လွဴတာနဲသေလး မျပည့္မီေသး လုပ္ေနသလိုပါပဲ။ လက္ရိွလွဴထားတာေတြေတာင္ ဒုကၡသည္ေတြဆီ ေရာက္မွန္းမသိ၊ ဘယ္ေတြေရာက္မွန္းမသိပဲနဲ႕ ပိုက္ဆံတနင့္တပိုး ေတာင္းသေလာက္ အလွဴရွင္ေတြက ေပးရမွာလားဗ်ာ။ ရပ္ထဲရြာထဲမွာ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ေတြ အလွဴခံတာကို မၾကာခဏ ျမင္ဖူးၾကမွာပါ။ အဲဒီလို အလွဴခံေတြမွာ ကိုယ္မသိတဲ့ အလွဴခံမ်ိဳးဆိုရင္ လွဴဒါန္းလိုက္တဲ့ ေငြေၾကးပမာဏနဲ႕ ကိုယ္သိေနတဲ့ အလွဴခံမ်ိဳး၊ ကိုယ္ကိုးကြယ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းတုိက္က အလွဴခံမ်ိဳးဆိုရင္ လွွဴဒါန္းလိုက္တဲ့ ေငြေၾကးပမာဏ မတူညီဘူးဆိုတာကို လက္သင့္ခံၾကမွာပါ။ ဒီလုိပဲ နာဂစ္မုန္တိုင္းသင့္ေဒသေတြအတြက္ လွဴဒါန္းထားတဲ့ ေငြေၾကးေတြနဲ႕ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြ၊ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို အက်ိဳးရိွရိွ လုပ္ေဆာင္ေနတာ ေတြ႕ခဲ့ရင္ အလွဴေငြေတြက ေနာက္ထပ္ ၀င္လာမွာပါ။

မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ အမိဧရာ၀တီ၏ ေႏြးေထြးေသာ ရင္ခြင္၌ ဧရာ၀တီသား ျမန္မာတုိ႕အတြက္ ေရခံေျမခံေကာင္း၊ အေျခခံေကာင္းမ်ား ရိွၿပီးျဖစ္သည္။ ယာယီအားျဖင့္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္ႏွင့္ ဘီစကြတ္တို႕ လိုေကာင္းလုိပါလိမ့္မည္။ သို႕ေသာ္ ဧရာ၀တီသားတုိ႕အတြက္ လယ္ၾကားေျမာင္းၾကားမွ ေဆာင္းအုပ္၊ ခႏႊဲပက္၊ ကြန္ပစ္လိုက္ရံုျဖင့္ ပရိုတိန္းဓါတ္ အျပည္႕ပါေသာ ငါးမ်ား ဟင္းစားရႏိုင္ပါသည္။ သံုးဦးစပ္ ငပိရည္က်ိဳကို ငါးပေနာ္ မီးအံုးထည္႕ၿပီး လယ္စပ္မွာ အေလ့က် ေပါက္ေနေသာ မိႈနားတုိ၊ ကညြတ္၊ ထိကရံုးစသည္႕ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ပင္မ်ားကို လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ခူးကာ တို႕ႁမွဳပ္၍ စားရလွ်င္ပင္ ျမန္မာလယ္သမားမ်ား ထမင္းစားၿမိန္သလို လိုအပ္ေသာ အာဟာရဓါတ္မ်ားလည္း အျပည္႕အစံုပါၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ မိုးဦးက်မွာ ထြက္လာတတ္သည္႕ စားဖားဆူဆူႀကီးမ်ားကိုလည္း ညအခါ မီးအုပ္ေဆာင္းျဖင့္ ထြက္၍ရိုက္ဦးမလား၊ စားစရာေတြက ေပါလွသည္။

ဒီစာသားေတြကေတာ့ ရင္ကို တကယ္ထိတယ္ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ ဆန္အိုးႀကီးျဖစ္တဲ့ ဧရာ၀တီတိုင္းက ျပည္သူေတြအေပၚ ထားရိွတဲ့ ေဆာင္းပါးရွင္ရဲ႕ ေစတနာေတြက တလြဲဆံပင္ေကာင္းပါပဲ။ ကိုယ္က်ေတာ့ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ၾကက္သားဆီျပန္၊ ငရွဥ္႕ခ်ဥ္စပ္၊ ၀က္သားလံုးေၾကာ္ေတြ စားေနတဲ့အခိ်န္မွာ အဲဒီေဒသက လူေတြကို ဖားရိုက္စား၊ ငါးဖမ္းစား၊ ငပိရည္နဲ႕တုိ႕စရာေတြ စားလုိ႕ ေျပာေနတာ ဘယ္လုိမွ ခံစားေပးလုိ႕ကို မရပါဘူး။ အစားတစ္လုပ္အတြက္ မိုးထဲေရထဲ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲမွာ ေၿမြမေၾကာက္ ကင္းမေၾကာက္ ရွာစားရတဲ့ ဘ၀ကို လြယ္တယ္မ်ား ထင္ေနပါသလား။ နဂိုကတည္းက ဒီလို ရွာစားေနတာပဲကြာလုိ႕ ဘာထူးဆန္းလဲလို႕ ေခ်ပ မေျပာပါနဲ႕ဗ်ာ။ အဲဒီေဒသေတြကို ငဘတို႕ေခတ္မွာပဲ ထားခဲ့ေတာ့မွာလား။ သူတုိ႕ဘ၀ရဲ႕ တိုးတက္မွဳေတြကို ဖန္တီးေပးရမယ္ဆိုတာ တကယ္ကို မသိတာလား။ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြမွာ ကိုယ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အဆင့္က ဘယ္ေနရာ ေရာက္ေနသလဲကို ႏိုင္ငံအျပင္ထြက္ၿပီး ေလ့လာဖူးရင္ သိမွာပါ။ စကာၤပူတုိ႕နဲ႕ ႏိႈင္းၿပီးေျပာရင္ေတာင္ အရမ္းကြာေနအံုးမယ္။ ၁၉၉၀ က သိပ္မကြာခဲ့တဲ့ ဗီယက္နမ္နဲ႕ပဲ ႏိႈင္းပါအံုး။ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ မိုးနဲ႕ေျမလို႕ ကြာသြားပါၿပီ။

ႏိုင္ငံတကာမွ လွဴဒါန္းသည္႕ ေခ်ာကလက္ေတာင့္မ်ား မစားရလွ်င္လည္း ဧရာ၀တီတို႕ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ရွင္သန္ႏိုင္ပါသည္။

မုန္တိုင္းျပီးကာစအခ်ိန္ေတြမွာ စားစရာေတြ မရိွလို႕ လူေတြေရထဲက ဆန္ေတြလုိက္စစ္ျပီး၊ ကြၽဲႏြား အေသေကာင္ေတြ စားေနတဲ့ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ အေရးေပၚေျဖရွင္းဖို႕ ႏိုင္ငံတကာ အလွဴရွင္ေတြက အဲဒီလို ဘီစကစ္ေတြ၊ ေခ်ာ့ကလက္ေတာင့္ေတြကို ပို႕ေပးလိုက္တာပါ။ အဲဒီ ေခ်ာ့ကလက္ေတြ၊ ဘီစကစ္ေတြဟာ ဇိမ္ခံ အစားစာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ လိုအပ္တဲ့ အေျခခံ အာဟာရေတြကို အေသအခ်ာ တြက္ခ်က္ၿပီး အဲဒီ ေခ်ာ့ကလက္ေတြ၊ ဘီစကစ္ေတြမွာ ထည္႕သြင္းေပးထားပါတယ္ ဆုိတာ ေဆာင္းပါးရွင္အေနနဲ႕ မသိခဲ့ဘူးဆိုတာကို ရိုးသားစြာ ျမင္မိပါတယ္။ အဲဒါေတြကို သိရဲ႕သားနဲ႕ ဒီိလိုမ်ိဳးကို ေရးသားခဲ့တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘယ္လို အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ အေျခခံစိတ္ဓါတ္မ်ိဳးနဲ႕ ေရးသားခဲ့သလဲ ဆုိတာကို ျပန္လည္ေမးခြန္း ထုတ္ရပါေတာ့မယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ ကာလၾကာရွည္ က်ပ္တည္းဆင္းရဲခဲ့သည္႕ စစ္အတြင္းကာလ ဂ်ပန္ေခတ္ကပင္ ငတ္၍ေသသူ မရိွခဲ့ပါ။

ေနာက္တစ္ခါ စစ္အတြင္းဂ်ပန္ေခတ္နဲ႕ ႏိွင္းေျပာထားထားကိုလည္း ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ အခုေခတ္က ဂ်ပန္ေခတ္လားလို႕ေတာင္ ျပန္ေမးခ်င္ပါတယ္။ ဂ်ပန္ေခတ္ကို ေက်ာ္ခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ဂ်ပန္ေခတ္က အေျခခံလိုအပ္ခ်က္နဲ႕ အခုေခတ္ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ေတြ မတူဘူးဆိုတာ လက္ရိွေခတ္မွာ ေနထိုင္ အသက္ရွင္ေနတဲ့ ေဆာင္းပါးရွင္အေနနဲ႕ လွ်စ္လ်ဴမရွဳသင့္ပါဘူး။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႕ ေျပာခ်င္တာက ေဆာင္းပါးရွင္အေနနဲ႕ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ကို အေျခခံၿပီး ေသခ်ာ စဥ္းစား ေရးသားသင့္ပါတယ္။ ကိုယ္တုိင္ဆုိရင္လည္း ဒီလိုပဲ ရွာေဖြ စားေသာက္ေနမွာလား... ကိုယ့္ရဲ႕ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ သားသမီးေတြလည္း ဒီလိုပဲ ခက္ခက္ခဲခဲ ရွာေဖြ စားေသာက္တဲ့ဘ၀မွာပဲ ေပ်ာ္ေနေစခ်င္လားကို ေက်းဇူးျပဳၿပီး ျပန္ေျဖေပးပါလားဗ်ာ။

28 comments:

ခင္မင္းေဇာ္ said...

အားပါးပါး ရိုက္ခ်က္ကေတာ့ ရွယ္ပဲ..
ဒီေကာင္ေတြက သိရက္သားနဲ႕ နားလွည့္ပါးရိုက္လုပ္ေနတာ..
ခုလိုေရးေလ .. သူတုိ႕ ေစတနာကို လူသိေလပဲ ..
ေကာင္းေလစြတကား..

ေမပ်ိဳ said...

ဦးဇူလိုင္ေရ စာလာဖတ္သြားတယ္ေနာ္။ ေၾကးမံုမွာ ပါမွေတာ့ သူတို႔အၾကိဳက္ေတြပဲ ျဖစ္မွာေပါ့။ ေဆာင္းပါးရွင္ကလည္း သူတို႔အၾကိဳက္ကို လိုက္ေရးေပးထားဟန္တူပါတယ္။ တကယ္ပဲ ေဆာငး္ပါးရွင္ကိုယ္တိုင္ အမွန္တရားကို နားမလည္ဘူး။ အဲလိုပဲ တကယ္သာ ေတြးတယ္ဆိုရင္ သူ႔ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို မေတြးရဲစရာပါပဲ။ သဲကေတာ့ေလ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သူတို႔ေတြနဲ႔ ဒုတ္ခသည္ေတြကို ေနရာခ်င္းသာ လဲေပးခ်င္ေတာ့တာပဲ။ အဲဒါမွပဲ သူတို႔လည္း ဖားရိုက္ၿပီးပဲ စားၾကမလား။ ဘီစကြတ္ပဲ ေမွ်ာ္ေနၾကမလား ၾကည့္လို႔ရတာေပါ့။

ေလးစားစြာျဖင့္
ေမပ်ိဳ

ႏွင္းဆီနီနီ said...

အိမ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ့သူမ်ားႏွိဳးရခက္တယ္ဆိုတဲ့ ေရွးစကားတယ္မွန္တယ္။ ႏွိဳးမရရင္ ပိတ္သာကန္လိုက္ေတာ့။ ဟတ္ဟတ္။

Tea said...

SHIT! .. people are dying.. and they are doing shit!! :(

မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ အမိဧရာ၀တီ၏ ေႏြးေထြးေသာ ရင္ခြင္၌ ဧရာ၀တီသား ျမန္မာတုိ႕အတြက္ ေရခံေျမခံေကာင္း၊ အေျခခံေကာင္းမ်ား ရိွၿပီးျဖစ္သည္။ ယာယီအားျဖင့္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္ႏွင့္ ဘီစကြတ္တို႕ လိုေကာင္းလုိပါလိမ့္မည္။ သို႕ေသာ္ ဧရာ၀တီသားတုိ႕အတြက္ လယ္ၾကားေျမာင္းၾကားမွ ေဆာင္းအုပ္၊ ခႏႊဲပက္၊ ကြန္ပစ္လိုက္ရံုျဖင့္ ပရိုတိန္းဓါတ္ အျပည္႕ပါေသာ ငါးမ်ား ဟင္းစားရႏိုင္ပါသည္။ သံုးဦးစပ္ ငပိရည္က်ိဳကို ငါးပေနာ္ မီးအံုးထည္႕ၿပီး လယ္စပ္မွာ အေလ့က် ေပါက္ေနေသာ မိႈနားတုိ၊ ကညြတ္၊ ထိကရံုးစသည္႕ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ပင္မ်ားကို လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ခူးကာ တို႕ႁမွဳပ္၍ စားရလွ်င္ပင္ ျမန္မာလယ္သမားမ်ား ထမင္းစားၿမိန္သလို လိုအပ္ေသာ အာဟာရဓါတ္မ်ားလည္း အျပည္႕အစံုပါၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ မိုးဦးက်မွာ ထြက္လာတတ္သည္႕ စားဖားဆူဆူႀကီးမ်ားကိုလည္း ညအခါ မီးအုပ္ေဆာင္းျဖင့္ ထြက္၍ရိုက္ဦးမလား၊ စားစရာေတြက ေပါလွသည္။

pmo said...

သတင္းစာထဲက ေဆာင္းပါးေတြကို က်ေနာ္တို႔ေလာကမွာ `ေပၚလစီ´ဟုေခၚပါသည္။ တန္းမ၀င္၊ စာရင္းမသြင္းပါ။ နာမည္ေဖာ္၍ ေရးရဲၾကသည္လည္း မဟုတ္ပါ။ ေရွးယခင္ ေရးခဲ့ၾကသူမ်ားမွာလည္း ယခု ေခြးေနရာမရ ျဖစ္ေနရသည္ကို ကိုယ္ေတြ႔ပင္ျဖစ္ပါသည္။

သူ႔စရိတ္ႏွင့္ သူသြားပါလိမ့္မည္။ ထိုလိုလူေတြ အေသေျဖာင့္ဖို႔ရာ မျမင္ပါ။ ညာမရသည္မွာ ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကုိယ္ပဲ ျဖစ္ပါသည္။ လူတစ္စုအတြက္ လုပ္ျပီး လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာကို မ်က္ကြယ္ျပဳရဲသူအဖို႔ သံသရာမွာလည္း ခံရဲေအာင္ခံဟုပဲ တရားဘက္က ေျပာခ်င္ပါသည္။

ကိုဂ်ဴလိုင္ ေထာက္ျပဆံုးမသည္ႏွင့္ လံုေလာက္ပါျပီ။
ကိုယ့္ကိုကုိယ္ လူလိုေနရေကာင္းမွန္းမသိသူေတြအတြက္ ေျပာစရာ စကားမရွိျပီ။

သင္ကာ
၁၊ ဇြန္၊ ၂၀၀၈

honesty said...

ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္းေအာ႔နွလံုးနာလြန္းလုိ႔…..လူသားခ်င္း
စာနာစိတ္မရွိပဲ လက္တဆုပ္စာလူတန္းစားဘက္က ရပ္တည္ျပီး ေဖာ္လံဖားလုပ္ေနတဲ႔သတၱ၀ါ ကို
အမႈန္႔ၾကိတ္ ပစ္လုိက္ခ်င္စိတ္ပဲရွိတယ္ ။ ဒီလူ ရဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ ေဆြးေႏြးခ်က္ တင္ျပခ်က္ေတြ က
သူ႔အဆင္႔အတန္း သူ႔စိတ္ဓါတ္ကိုေဖၚျပေနတာပဲေလ ။ ဒီအေဖကေမြးမွာေတာ႔ ဒီလိုသားမ်ိဳးျဖစ္တာ
မဆန္းပါဘူး ၊။ဒါေပမယ္႔ ``ဒီလူသိသင္႔တာက ၀ဋ္ဆိုတာလည္တတ္တဲ႔သေဘာရွိတယ္´´ ဆုိတာပဲ
တစ္ခုေတာ႔ေမးခ်င္တယ္ အဲဒီလူကို ``ကုိယ္႔လိပ္ျပာကိုယ္သန္႔ရဲ႔လားလုိ႔ ´´ေလ။


မသြယ္

တားျမစ္ ထားေသာ... said...

ကိုဇူလိုင္ေရ ေအာင္လႈိင္အတြက္ လာေလ့လာပါအံုးဆိုလို႔ ဘာမ်ားလဲ မွတ္တယ္။ ေျပာရရင္ေတာ့ ဒီလိုလူမ်ိဳး ေကာင္းစားေနရင္ေတာင္ အေသြးအေရာင္ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္တဘုိ႔တည္းၾကည့္ျပီး အမွန္တရားကို မ်က္ကြယ္ျပဳသူဆိုတာ ေလာကမွာ စစ္မွန္တဲ့ေအာင္ျမင္မႈ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။
အမွန္ကိုေျပာရရင္ ျမန္မာသတင္းစာကို ဖတ္ေလ့မရွိဘူး။ ဖတ္ျဖစ္ရင္ေတာင္ အဲဒီေဆာင္းပါး ေတြကို မဖတ္ဘူး။ ကိုဇူလိုင္ေထာက္ျပသလိုသာ ျပန္ေရးခြင့္ရွိတယ္ဆိုရင္ ဒီလူ လူပံုအလည္မွာ မ်က္ႏွာေတာင္ ျပဝ့ံမယ္မထင္ပါဘူး။
ဘာပဲေျပာေျပာ ေဆာင္းပါးကေတာ့ ရွက္ဖို႔ေကာင္းလြန္းလွပါတယ္။

Bo Mite Tee said...

ေၾကးမံုသတင္းစာ ပါ ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္း
တိုင္းသူျပည္သားကို ခ်စ္တယ္လို႔ တဖြဖြေျပာတတ္တဲ႔
သူတုိ႔ရဲ႔ စိတ္ေတြကုိ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း
ျမင္လာပါတယ္။
ေအာ္ အေဖအေဖတဲ ႔ ပေထြးတဲ႔ဆိုးတဲ႔အေဖေတြကုိး

honey said...

ဂ်ဴလုိင္းေရ
ဘယာေႀကာ္ကုလားကေတာင္ ပိုလွပတဲ႔ ဂ်ာနယ္ကိုေျပာင္းသံုးျပီး အေႀကာ္ထုပ္ေနပါျပီေနာ္ သတင္းစာကို ဘယ္သူက ဘယ္ေနရာမွာသံုးပါသလဲ မခံခ်ိမခံသာ ေဒါသထြက္တာကို ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္ အေရးစိုက္ျပီး ပို႔စ္တေစာင္ စာတဖြဲ႔လုပ္ေရးလို႔ ကုန္သြားတဲ႔ အခ်ိန္ကို သာႏွေျမာမိေသးေတာ႔
@#$% အားရေအာင္ @#$ ပါး၀ျပီး ေရးေပးႀကရရွာတယ္
ေခြးလႊတ္လိုက္ပါ

Han Thit Nyeim said...

အဲဒီ ငဖားတစ္ေကာင္ကို ေခ်ာကလက္ သံုးေထာင့္ေပးၿပီး ဖားထြက္႐ိုက္ခိုင္းလိုက္ဗ်ာ...။

su wai said...

သတင္းစာက ေဆာင္းပါးေတြကေတာ႔ ေျပာမေနပါနဲ႔ ကိုဇူလုိင္ေရ။ ႏိုင္ငံတကာက အလွဴရွင္ေတြဖတ္မိရင္ ေစတနာပ်က္စရာႀကီးေနာ္။ ဒါေပမယ္႔လဲ ဒါေတြဟာ ဘယ္သူေတြရဲ႕ အာေဘာ္လဲ ဆိုတာကိုေတာ႔ သိၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ရွိလားဆိုတာေတာ႔ ေမးဖို႔ေတာင္ မလိုဘူး ထင္ပါရဲ႕။ ေစတနာဆုိတာ တူေသာအက်ိဳးကို ေပးတတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ ၀ဋ္လည္ၾကမွာပါ။

KO WAI said...

ေအာ္ ဒါကေတာ့ဗ်ာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႔ေစတနာေတြ ထင္ပါရဲ႔ ေနာ္

nyiyekhaung said...

ငတ္တဲ႔သူေတြက ငတ္ေနၾကခ်ိန္ ဒီလုိေရးႏုိင္တာေတာ႔
ရက္စက္တယ္ဗ်ာ

လားရိႈးသူ said...

ျမန္မာ စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားကို က်မလူလို႕ မသတ္မွတ္ထားတာ ၾကာျပီဆိုေတာ့ ဒီလိုေဆာင္းပါးထြက္လာတာကိုလည္း သိပ္မအံ့ၾသေတာ့ပါဘူး။ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ အေသေကာင္ေပၚမွာ တက္ထိုင္ျပီး မ်က္လံုးပိတ္ေရးထားတာ လို႕ဘဲသတ္မွတ္ရေတာ့မွာဘဲ၊ ဒါမွ မ်က္ကန္းတေစၦမေၾကာက္ေလ၊ အၾကင္နာမရွိ၊ ေမတၱာေခါင္းပါး၊ လူ႕စိတ္ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ သူမ်ားေလ။

Upasaka said...

လုပ္ပါဦး အရပ္ ေရ လိုံပဲေျပာလိုက္ခ်င္တယ္
ဒီေဆာင္းပါးေရးတဲ့လူက သနားစရာေကာင္းတယ္ ဘာမွမသိရွဘူးနဲ႔တူရဲ႕ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ရင္ တကယ့္လိုအပ္ခ်က္ကိုသိရမွာေပါ့ ကိုဇူလိုင္ေရ ေနာက္လည္းလာပါ

ျမန္မာျပည္ကိုလြမ္းတယ္ said...

ရက္စက္လိုက္တာေရးထားတာ..ဘာေရးရမွန္း
ေတာင္မသိေတာ့ဘူးကိုဂ်ဴလိုင္ေရ..စားစရာ
မရွိလို႔ငတ္ေနပါတယ္ေျပာတာကိုမယံုတာခက္ပါ
ေတာ့။နားရြက္ဆြဲျပီးငတ္ေနတဲ့သူေတြကိုျပလိုက္
ရင္ဒင္းဘာေျပာမလဲသိခ်င္ပါ့။

ေမာ္စီ said...

အင္း ဒီလုိလူေတြအတြက္ေတာ့ ေျပာစရာေတာ့သိပ္ရွည္ည္ေ၀းေ၀းမရွိပါဘူးဗ်ာ။ လႈိင္ေအာင္ဆုိေသာ ေဆာင္းပါရွင္က သိလုိ႔တတ္လုိ႔ ေရးတာမွမဟုတ္တာ ငတ္လုိ႔ေရးတာေလ။ ဒီလုိေလး ေရးမွ ထမင္း၀တာျဖစ္မွာေပါ႔ဗ်ာ။ သူလည္း ေခ်ာကလက္စားခ်င္ပုံရတယ္ ေၾကးမုံက အစုိးရႀကိဳက္တဲ႔ေဆာင္းပါးေရးေပးရင္ ေခ်ာကလက္ေကြ်းမယ္လုိ႔ ေျပာထားမွန္းလားမွ မသိတာ။ လႈိင္ေအာင္ဆုိေသာ ေဆာင္းပါးရွင္ ေခ်ာကလက္စားရင္း နင္လုိ႔ ေသပါေစဗ်ာ

Friends said...

ကၽြန္ေတာ့္အထင္ေတာ့..ဒီေအာင္လွဳိင္ဆိုတဲ့
ေကာင္ဟာ...စစ္အဆိုးရကိုဖား...ေအာင္ေသ
ေအာင္သားေတြစားၿပီး..အပုပ္နံ႔တလွိဳင္လွိဳင္
ထြက္ေနသူမို႔..ဒီလိုေရးတာဗ်...
ေတာ္ေတာ့ကိုဆိုးတဲ့အေကာင္လို႔ပဲ..ေၿပာခ်င္ေတာ့တယ္ဗ်ာ..

အိမ္ကုိလြမ္းတဲ့ ေရႊဂ်မ္း said...

ႏုိင္ငံရဲ႕ သတင္းစာထဲကေန အခုလုိေဆာင္းပါးေတြ ေရးေနတာဟာ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြနဲ႕ ကမၻာအရပ္ရပ္က အလွဴရွင္ေတြကုိ ေစာ္ကားလုိက္သလုိပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီသတင္းစာထဲက ေဆာင္းပါးေတြဟာ ျပည္သူ႕အာေဘာ္ မဟုတ္တာကုိ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြသိသလုိ ကမၻာကလည္း သိလာၾကပါျပီ။ ျမန္မာသတင္းစာအေၾကာင္း သိပ္မသိေသးတဲ့ အျခားတုိင္းျပည္ေတြက ေစတနာရွင္ျပည္သူေတြ အေနနဲ႕ေတာ့ ေစတနာပ်က္ခ်င္စရာ ျဖစ္လာႏုိင္ပါတယ္။ အခု ဒီေဆာင္းပါးေရးတဲ့လူဟာလည္း သူ႕သခင္ေတြေပးတဲ့ အရုိးအရင္းေလးေတြကုိ ေက်နပ္ရင္း ကေလာင္နာမည္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာင္းေရးေနတဲ့သူေတြထဲက တစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီလုိ ေဖာ္လန္ဖားေတြရဲ႕ ေဆာင္းပါးေတြဟာ ကုိသင္ကာေျပာသလုိ ေပၚလစီေဆာင္းပါးမုိ႕ အရာမ၀င္ေပမယ့္ အခုလုိအခ်ိန္မွာ တာ၀န္မဲ့ မဆင္မျခင္ ေရးတာကုိေတာ့ ၀ုိင္းရႈံ႕ခ်သင့္ပါတယ္။

ရႊန္းမီ said...

အဲဒီလူက မဟုတ္တာေတြ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္ေရးတာပဲ။
သစ္ပင္ေတာင္ လဲတဲ့အပင္ လဲသြားတာ . . . . .
ဖားငါး ရွာစားရေအာင္ ဖားငါးရွိတဲ့ ျမစ္ေခ်ာင္းေတြမွာ အေလာင္းေတြနဲ႔။ . . .
သူ႔ကိုယ္သူ ယဥ္ပါးေနလို႔ပဲ အဲဒါေတြကို အနိ႒ာရံုလို႔ မထင္တာမ်ားလား ? ?
အဲဒီလို လူမ်ိဳးကို စိတ္ဆိုးျပီး ကိုယ့္အခ်ိန္ ျဖဳန္းသလိုေတာ့ မျဖစ္ပါေစနဲ႔ ကိုဂ်ဴလိုင္ရာ။

ျပည့္စုံ said...

ကုိဂ်ဳလုိင္ေရ....

ဂုဏ္ယူပါတယ္....

ဖုံးကြယ္ေနတဲ့ အမွန္တရားေတြကုိ
ဆက္လက္ေဖာ္ထုတ္ၾကပါစုိ႔....။

Republic said...

ခုလိုေထာက္ျပေ၀ဖန္ထားတာေကာင္းတယ္ဗ်ာ ၊ solid ပဲဗ်ဳိ႕ ၊၊

HEARTMUSEUM said...

ဟား....ဟား...... comment ေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေရးခ်င္လို႔ တရက္ေ႔ရႊ လိုက္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ ေနာက္က် သြားပါလားကြယ္႐ို႕။ ဒီဓၿမတစု လူထုအေတာ္ ခ်စ္ပံုရသဗ်။ တကယ္ေတာ့ လူမေၿပာနဲ႔ သစ္ပင္ေတာင္ ႏိူင္ငံၿခား အကူ အညီမပါရင္ မ႐ွင္သန္ႏိူင္တဲ့ အေၿခအေနပါ။ ေျမဆီ ၾသဇာ ေကာင္းမြန္လွေသာ သဘာ၀ေျမႀကီး ပင္လယ္ေရငန္ ၀င္ၿပီး အခုလံုး၀ မေကာင္းေတာ့ပါ။ ေရငန္ဒဏ္ခံ သည့္မ်ိဳး မရရင္ လံုး၀ စိုက္ပ်ိဳး၍ မၿဖစ္ႏိူင္ပါ။ ဒါဆိုရင္ သေဘာေပါက္ က်န္တာေတြ ေၿပာရန္ မလိုအပ္ေတာ့ၿပီ။

ခြန္ျမလိႈင္ said...

ဘာမ်ားလဲ မွတ္တယ္ လူေရးလူမႈ လူလို မသိ၊ လူလို မေတြးေခၚတတ္တဲ့ လူစိတ္မရွိတဲ့ မိစၧာ တစ္ေကာင္ အရူးခ်ီးပန္း ေလွ်ာက္ေရး ထားတာကို ဘက္လုပ္ၿပီး ကိုဇူလိုင္က အခ်ိန္ကုန္ခံ ပို႕စ္ေရးထားတာကိုးး... 31 ေမက သတင္းစာ ေဆာင္းပါးထဲကလိုေပါ့.. ကိုယ့္ျပည္သူအေၾကာင္း က ကေန အ အထိ ဂဃနဏ သိေသာ အေျမာ္အျမင္န႕ဲ ေစတနာ၊ ခ်မွတ္ေသာ မူ၀ါဒကို ေလးစားၾကည္ညိဳ လို႕ေတာင္ ေရးေသးတာ.. သူငယ္တန္းရဲ႕ အေျခခံ အဆင့္နဲ႕ အေတြးအေရးကို ေခြးလႊတ္လိုက္ပါ ကိုဇူလိုင္ေရ...

တာတူး(၀ါ) အေမ့ခံလူတစ္ေယာက္ said...

ျမန္မာ သတင္းစာေတြ မဖတ္တာ ၁၉၉၅ ေလာက္ထဲကပါပဲ ။ အရင္တံုးကေတာ့ အိမ္ေရွ႕က ျခံတံခါးမွာ ညွပ္ထားတာကို သြားယူရင္းနဲ႕ဖတ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီတံုးက ေဆာင္းပါးေတြက စည္သူျငိမ္းေအးတို႔ေခတ္ေပါ့။ က်ေနာ္က ၈တန္း ၉တန္းေလာက္။ က်ေနာ္ ေရးတဲ့လူေတြကို အျပင္မွာ ျမင္ဖူးခ်င္၊ေမးခ်င္တာ အဲဒီအရြယ္ထဲကပဲ ။ သိခ်င္တာက တကယ္ပဲ ယံုၾကည္လို႔ေရးတာလား၊ သိရက္နဲ႕၀ါဒျဖန္႕တာလား ေပါ့။ သတင္းစာတိုက္ကို စာေရးေမးရေအာင္ကလည္း အဖမ္းခံရမွာ ေၾကာက္တယ္ဗ်ာ။ ဘာမွ မဟုတ္ပဲ ကိုယ့္ရဲ့ တန္ဖိုးရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ေထာင္လို႔ နာမည္တပ္ထားတဲ့ အရာထဲမွာ အခ်ိန္ကုန္မခံခ်င္ခဲ့တာက အဓိကပါ။ က်ေနာ္သာ အဲဒီလူရဲ့ သားခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ဆို ရွက္တာနဲ႕ပဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သတ္ေသျဖစ္တယ္။ လူတစ္ဦး ဒါ့ထက္ စာတတ္ေပတတ္ ( ပညာတတ္ဆိုတဲ့စကားက ဒီေကာင္ေတြနဲ႔ လားလားမွ မတန္လို႕) တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အဲလိုေတြ မေရးသင့္ဘူး။ ကိုယ့္ကို သင္ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာ ၊ ဆရာမေတြမ်ားသိရင္ ဘယ္လိုေနမယ္လို႕ ေတြးရေကာင္းမွန္းလည္း ဒီေကာင္ေတြ သိမယ္မထင္ဘူး။ ကိုယ္ေရးခ်င္ရာေရးလို႕ရတဲ့ သတင္းစာမွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ခံထားရတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ဒီေကာင္ေတြေရးတာက အဆင့္ အတန္းမရွိဘူး။ ခုလည္း လာျပန္ျပီ ေနာက္တစ္ေယာက္။
က်ေနာ္ ဒီေကာင္ေတြကို အဲဒီ ဒုက္ခေရာက္ေနသူေတြေနရာမွာ တစ္ပတ္ေလာက္ပဲ ထားၾကည့္ခ်င္တယ္။ ဒီေကာင္ေတြ ရူးသြား မသြားေပါ့ေလ။ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရားမရွိလြန္းဘူးဗ်ာ။ အဲဒီေဒသက လူေတြမွာလည္း အနာဂတ္ဆိုတာေတြ ၊ ေမွ်ာ္င့္ခ်က္ဆိုတာေတြရွိတယ္။ သူတို႕တစ္သက္လံုး အဲလို ဖားရွာ၊ ငါးရွာနဲ႕ ဘ၀ကို မိုးခ်ဳပ္ၾကရမွာတဲ့လား။ သူတို႕ သားသမီးေတြ ကေရာ ဒီလိုပဲ ဘ၀ဆံုးၾကရမွာတဲ့လား။ ဘာဆို ဘာမွ မက်န္ေတာ့တဲ့ လူေတြက ဘ၀ကို စလံုးေရးက စရမယ္ဆိုတာ သူေျပာသလို မလြယ္ဘူးေလ။ ခုဟာက ေက်ာက္ေခတ္မဟုတ္ေတာ့ဘူးဗ်။ မလြယ္ေတာ့ဘူး။ ပိုက္ဆံမရွိရင္ ငါးဖမ္းဖို႕ ပိုက္ ဘယ္ကရမလဲ။ ခ်က္စရာ ထင္း အဲေလာက္မိုးရြာေနတာ ဘယ္ကရွာရမလဲ ။ ဆီ ဘယ္က ေန႕တိုင္းရမလဲ။ေတာ္ဘီဗ်ာ ေျပာရင္လည္း လာအံုးမယ္ အဆိုးျမင္၀ါဒီမ်ား ဆန္႕က်င္ၾကဆိုျပီး ။ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ေခတ္တိုင္း ေခတ္တိုင္းမွာ အဲလိုေဖာ္လန္ဖားေတြ ရွိတယ္ဗ်။ ဆြမ္းဆန္ထဲမွာ ၾကြက္ေခ်းပါတာကေတာ့ ထံုးစံျဖစ္ေနျပီ ။ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ဆိုတာ ဘာမွ မရွိတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ၊ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနၾကေတာ့လည္း ငရဲဘံုထဲ ပါေနျပီေကာဗ်ာ။ ပညာတတ္ေတြက စြန္႕ခြာျပီး ဥေပကာျပဳတယ္။ တိရိစာၦန္ေတြက မင္းမူတယ္။ သနားစရာ ျပည္သူေတြက ကယ္သူမယ့္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က လက္ညိဳးထိုးျပီး ေငြေတာင္းတယ္။ အျမင္မေတာ္လို႕ လူလူခ်င္းကယ္ေတာ့ တိရိစာၦန္ေတြက ေႏွာင့္ယွက္တယ္။ ဘယ္သူမွလည္း ဒုတ္နဲ႕ရိုက္ျပီး ဒီတိရိစာၦန္ေတြကို ဆံုးမမယ္ မျမင္ပါဘူးဗ်ာ။

Tun Myo Hlaing said...

you, the man, hit the nail on the head...

JulyDream said...

15 Jun 08, 11:25
sorry: ဒီ ဘေလာ့ခ္ကို ေကာင္းမယ္ထင္ လို ့ ဖတ္ပါတယ္...၅ ခု ေၿမာက္ POST မွာ Impression out သြားတယ္ ...

15 Jun 08, 11:28
sorry: ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ပဲ ေကာင္းေအာင္ ၾကိဳးစားပါအံုး ။သူမ်ားကို အရင္ မေ၀ဖန္ပါနဲ႔။ ကဲ တခုပဲ ေၿပာမယ္... ကိုယ့္အဆင့္ကို သိ ! ႏိုင္ငံေတာ္က ထုတ္ေ၀တဲ႔ သတင္းစာ မွာ ေရးေနတဲ႔ သူနဲ႔ အခုခင္ဗ်ားေရးေနတဲ႔ အေၿခအေနကို

15 Jun 08, 11:31
sorry: ခင္ဗ်ား သိတယ္..ဟုတ္ ? ဘယ္သူက ဘယ္အဆင့္လဲ ဆိုတာ သိသာပါတယ္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ား သူ ့ကို ေၿပာခ်င္ရင္ သူ ့ထက္ေတာ္ေအာင္ အရင္လုပ္ပါလို ့ တုိက္တြန္းပါတယ္ ။ ( sosorry11@gmail.com )

15 Jun 08, 11:36
sorry: က်န္တဲ႔ Post ေတြက ရသ တခု စီ ရပါတယ္။ ၅ခုေၿမာက္ Post က ေရးထားတာ ေယာက်ာ္းမဆန္လို ့ပါ။
----------
sorry (sosorry11) ခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ cbox မွာ လာေရးသြားတဲ့ မွတ္ခ်က္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ အျမင္ေတြ မတူတုိင္း ရန္သူ မဟုတ္တဲ့အတြက္ သိကၡာရိွရိွ ေရးသား ေ၀ဖန္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။

သတင္းစာမွာ ေရးသားတဲ့သူက ဘယ္သူဘယ္၀ါ ျဖစ္ေနလို႕ ဆုိတာကို ကၽြန္ေတာ္ လံုး၀ စိတ္မ၀င္စားပါ။ သူရဲ႕ လုပ္ရပ္ မွန္ကန္ဖို႕ပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။ ရာထူးအဆင့္အတန္း ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ ဂရုမစိုက္ေၾကာင္း cbox အေပၚက Profile ေလးမွာ blog စကတည္းက အတိအလင္း ေရးသားထားပါတယ္။

It is not who is right, but what is right, that is of importance for me.

ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေပါ့။

ေဆာင္းေဟမာန္ said...

မုန္တုိင္းစတာ တခ်ိဳ ့ေနရာေတြမွာ ညေန ၇နာရီ ထဲက စပါတယ္။ တမိုးလံုးေမွာင္မဲေနျပီး ေလတုိက္တာ အရပ္ရွစ္ပတ္လည္ တုိက္တာပါ။ သစ္ပင္ေတြ အျမစ္က အစကြ်တ္ထြက္ကုန္တာ အိမ္ေတြ ျပိဳက်ပ်က္စီးတာပါ။ လိႈင္းေတြ ေလေတြ ၾကီးျပီး အနားေရာက္လာတဲ့ သစ္ပင္ သစ္ကိုင္း ပ်ဥ္ေတြ ဖက္တြယ္ျပီး တညလံုး မဲမဲေမွာင္ေမွာင္ ထဲမွာ ေရထဲမွာ ေနေနၾကရတာပါ။ လက္အံေသရင္ ေရနစ္ေသဖို ့ဘဲ။ သစ္ပင္ေတြကို တြယ္ဖက္ထားၾကေပမဲ့ ထန္းပင္ျမဳပ္ေလာက္ေအာင္ ေရတက္လာေတာ့ လူေတြ အပင္ထိပ္တက္လဲ ေရမြန္း ေသၾကရပါတယ္။ ကံေကာင္းလို ့ အသက္ရွင္လာခဲ့ရင္ ကုိယ့္အိမ္မွာ ဗလာနတၳိ ရႊံ ့ျဗြက္ေတြဘဲ က်န္ပါတယ္။ လူေပါင္း ေသာင္းခီ်ေသဆံုးတဲ့ ပင္လယ္၊ အင္းအုိင္ထဲမွာ ငါးေတြ ရိွမေနပါဘူး။ မုန္တုိင္းမလာခင္ ၂ရက္ကထဲက ငါးေတြ ထြက္ေျပးသြားၾကပါတယ္။ ေဖာင္စီးဂဏန္းေတြ ဘဲ ရိွပါတယ္ ဂဏန္းေတြက လူေသ အေလာင္းေတြစားပါတယ္။ သူေျပာသလို အင္းအိုင္ထဲက ငါးေတြ ဖမ္းလို ့ရမယ္ ထင္ပါသလား။ လူေသေတြ မဆယ္ဘဲ ထားတဲ့ ေရအုိင္ေတြဟာ ပုတ္ေစာ္နံေစာ္ေနပါတယ္။ ထားပါ သူေျပာသလို ပင္လယ္စာ ဖမ္းစားရင္ ေဖာင္စီးဂဏန္းဘဲရမယ္။ လူေသစားထားတဲ့ ဂဏန္းေတြေၾကာင့္ ၀မ္းေလ်ာျပီး အသက္ဆံုးရပါေသးတယ္
ဘယ္မွာလဲ ဟင္းသီးဟင္းရြက္။ အိမ္ေတြေတာင္ ျပိဳလဲက်တာ အပင္ငယ္ဘယ္လို ရိွနုိင္မလဲ။
ေခ်ာကလက္ဆုိတာ နုိင္ငံျခားမွာ သေရစာစားတဲ့ ရုိးရာအစာ ဘဲ။ အေနာက္နုိင္ငံက ေပးမွ ေခ်ာကလက္ မေပးဘဲ ဆန္ေပးမလား။ သူတို ့ဂ်ံဳ ဘီစကြတ္ ေခ်ာကလက္ဘဲစားတာ။
ဒုကၡသည္ေတြကို လူလို ့မထင္ဘဲ သက္မဲ့ သစ္ပင္လို ့ထင္သလား။ သက္မဲ့သစ္ပင္က ေျမျကီးနဲ ့ ေရဘဲ လိုတယ္ လူက အစားအေသာက္မရိွရင္ ဘယ္လုိ အသက္ရွင္မလဲ။ စားစရာ မရိွလို ့ ေမ့ေမွ်ာေနၾကတဲ့ သူေတြ မုန္တုိင္းထဲမွာ ထိခုိက္ဒဏ္ရာရလို ့ မ်က္လံုးကြ်တ္သြားတဲ့လူေတြ လက္ျပတ္ေျချပတ္ ျဖစ္တာမိ်ဳးေတြ သူေျပာသလို ရရာစားလို ့၀မ္းေလ်ာျပီး ေမ်ာ့ေနတဲ့သူေတြကို ကယ္ဖို ့မၾကိဳးစားဘဲ ကူညီခ်င္တဲ့သူေတြကို မကူညီနုိင္ေအာင္ မိစာၦစိတ္ပြားပိတ္ထားတယ္
ကဲ အလ်ဴရွင္ေတြ ေပးလို ့ရပါျပီတဲ့ ေပးတဲ့ အလွ်ဴေတြကို ဒုကၡမေရာက္တဲ့ သူေတြက ခုိးဖြက္လုစား ၾကေသးတယ္။ ေခ်ာကလက္ မေကြ်းနဲ ့ေကြ်းတဲ့ ေခ်ာကလက္ ငါဘဲ လုစားမယ္ဆုိပါေတာ့။
ထားပါ စားစရာ ရပါျပီတဲ့ မုိးရြာေနတာ ဘယ္လို ေနၾကမလဲ။ ၀တ္စရာ တထည္ထဲလဲ ေနနုိင္ပါတယ္ အမိုးအကာမရိွဘဲ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ တဲထုိးျပီးေနဖို ့အခ်ိန္လုိၾကပါေသးတယ္။ သစ္ပင္ေတြလဲ စုတ္ျပတ္သပ္ေနတာ ရႊံ ့ဗြက္ေတြနဲ ့ အျပည့္ဘဲ။
ထားပါ ေနနုိင္ပါျပီတဲ့ မိသားစုထဲမွာ ဘယ္သူေသလို ့ဘယ္သူရွင္မွန္းမသိၾကဘူး။ ကုိယ့္ရြာေနစရာ မရိွလို ့ သူမ်ားရြာမွာ သြားစုေနရတယ္။ သားေသ မိန္းမေသ အေမေသ အေဖေသ အဖိုးအဖြားေသ ေျမးေသ စားစရာ မရိွ ေနစရာ မရိွ လူရဲ့ စိတ္ေတြဟာ ထိန္းခ်ဳပ္လို ့မရေအာင္ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခား ေနၾကတယ္။ ဘယ္လုိဘဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ ့ ျပန္ထူေထာင္နုိင္ပါေစ အတိတ္က အိမ္မက္ဆုိး ေတြေၾကာင့္ နလံထူဖို ့အေတာ္ခက္ခဲမွာပါ။
တခုဘဲ လုိအပ္ပါတယ္။ အခုလို ေရးသားေျပာဆုိတဲ့ သူဟာ ဒုကၡဆုိတာ မၾကံဳဘူးတဲ့ အျပင္ ဒုကၡသည္ေတြ ေနရာကို မေရာက္ဘူးသူ ပါဘဲ။ ေရးပါ ေရးပါ မၾကာပါဘူး ဒုကၡကို တဲ့တဲ့ဆုိင္ဆုိင္ေတြ ့လာမွာပါ။ ၀ဋ္လည္ လာပါလိမ့္မယ္။ ေပ်ာ္နုိင္တုန္း ေပ်ာ္ထားပါ။ ေအာ္နုိင္တုန္း ေအာ္ထားပါ။ အဲဒီ မေကာင္းတဲ့ အကုသုိလ္ေတြဟာ အသက္မေသခင္ ေရာက္လာ ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါက်မွ ဒုကၡဆုိတာ ဘာလဲ ဆုိတာ မေသခင္ေသာ္၄င္း ေသျပီးေသာ္၄င္း အျပည့္အ၀ ခံစားရမွာပါ။