.:: Download Myanmar Font (WinKalaw New Version) HERE ::.

Monday, January 26, 2009

Chinese New Year @SG


အခုတစ္ခါက စကၤာပူမွာ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲကို သြားျခင္းပါပဲ။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တုန္းက ပြဲကို ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ပြဲကိုေတာ့ မသြားျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အခု ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ပြဲကိုေတာ့ ရံုးက ဖိလစ္ပိုင္ေလးနဲ႕ အတူ သြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူက ရံုးမွာ အလုပ္ျဖဳတ္ခံရတဲ့အထဲ ပါသြားၿပီး ဖိလစ္ပိုင္ကို ျပန္ရေတာ့မွာဆိုေတာ့ စကၤာပူမွာ ရိွေနတဲ့အခ်ိန္ေလး ဟိုဟိုဒီဒီ လည္ပတ္ခ်င္တယ္ ဆိုတာေၾကာင့္ အဲဒီပြဲကို တကူးတက လုိက္ပို႕ေပးခဲ့တာပါ။ ကိုယ္လည္း တရုတ္မေလးေတြ ၾကည္႕ရတာေပါ့။ ငမ္းတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ တစ္ခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ပဲေလ။

ည ၉ နာရီေလာက္ အိမ္ကေန ထြက္လာခဲ့ၿပီး အနီလိုင္းကေန ခရမ္းလိုင္းကို ေျပာင္းၿပီး တရုတ္တန္းမွာ ဆင္းခဲ့တယ္။ လူအုပ္ႀကီးေတြ သြားရာေနာက္ကို ေယာင္ေတာင္ ေပါင္ေတာင္နဲ႕ လိုက္သြားတာ ဇာတ္စင္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္ကို ေရာက္သြားလုိ႕ တေကြ႕တပတ္ႀကီး ျပန္ပတ္ၿပီး ဇာတ္စင္ေရွ႕ကို ေရာက္ေအာင္ မနည္းကို တိုးေ၀ွ႕ခဲ့ရေသးတယ္။ ကားလမ္းေတြ ပိတ္ထားသလို ရဲေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ လူေတြကလည္း က်ိတ္က်ိတ္တုိးပါပဲ။ ၾကြားႏိုင္တဲ့သူေတြကလည္း ရိွတာေတြအကုန္ ထုတ္ၾကြားၾကပါတယ္။ တိုႏိုင္သမွ်တို ဟိုက္ႏုိင္သမွ် ဟုိက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ မေတာ္တဆ လက္ေရာက္မွဳေတြ မျဖစ္ရေလေအာင္ ကင္မရာကို လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႕ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားခဲ့လုိက္ေတာ့ တစ္ရန္ရွင္းတာေပါ့။ ဒါလည္း တစ္ခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ပါပဲ။

ဇာတ္စင္နားေရာက္ေတာ့ ေရႊရင္စုိ႕တာပါပဲ။ ဇာတ္စင္ေရွ႕တည္႕တည္႕မွာ တာလပတ္စေတြနဲ႕ ကာထားေတာ့ ဘာမွ မျမင္ရဘူး။ အဲဒါနဲ႕ အေ၀းကေနပဲ နတ္ကရာ က်ီးေမာ့ခဲ့ရတယ္။ အိမ္မွာ ေအးေအးေဆးေဆး တီဗီြဖြင့္ၿပီး ၾကည္႕ရင္ေတာင္ အစံုျမင္ရအံုးမယ္။ အခုေတာ့ ဟိုဘက္တိုးလိုက္ ဒီဘက္တိုးလုိက္နဲ႕ ေျခဖ်ားေလး ေထာက္ၿပီး ၾကည္႕ေနရတယ္။ ဓါတ္ပံုရိုက္ေတာ့လည္း လက္ေလးေျမွာက္ၿပီး ရခ်င္ရာရ ရမ္းတမ္းရိုက္ရတယ္။ လူအုပ္ထဲမွာ တုိးေ၀ွ႕ေနရေတာ့ မီးေနသည္ ေခၽြးေအာင္းသလိုပဲ ေခၽြးေတြကလည္း တၿပိဳက္ၿပိဳက္ပဲ။ မိုးကလည္း ဖြဲဖြဲေလး ရြာေနေသးေတာ့ ကင္မရာကို ဥစၥာေျခာက္ရေသးတယ္။ ဒါေလးပဲ ခ်မ္းသာတာေလ။

၁၂ နာရီထိုးခါနီးေတာ့ ဆက္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ လူလည္း ႏံုးခ်ိၿပီး သာေခြယိုင္ ျဖစ္ေနၿပီ။ အဲဒါနဲ႕ လူအုပ္ႀကီးကို မနည္းတိုးေ၀ွ႕ထြက္ၿပီး ပြဲေစ်းေလွ်ာက္ေနလိုက္တယ္။ ဗိုက္ကလည္း ဆာေနၿပီဆိုေတာ့ အျမည္းေကၽြးထားတဲ့ သေရစာမုန္႕ေတြ ဆိုင္တကာလွည္႕ ေလွ်ာက္ႏွိဳက္စားတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ၀ယ္လည္း မ၀ယ္ၾကဘူး။ အဲဒါနဲ႕ ဗိုက္၀သြားေရာ။ ၁၂ နာရီေက်ာ္ေတာ့ ရထားဘူတာထဲကို ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ အရင္တစ္ခါတုန္းက ပြဲၿပီးမွ ထြက္လာတာ လူအုပ္တိုးရတာနဲ႕တင္ ဘူတာေရာက္ဖို႕ နာရီ၀က္ေက်ာ္ ၾကာတယ္။ ရထားေပၚမွာလည္း လူက အရမ္းက်ပ္ခဲ့တယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ နားလည္သြားၿပီ။ ေစာေစာ ဘူတာဆင္းႏွင့္ၿပီး ရထားေပၚ တက္ခဲ့ေတာ့ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိ စီးရတာေပါ့ဗ်ာ။

အခုပြဲမွာ ေပ်ာ္စရာေတြ ရိွသလို အဆင္မေျပတာေတြလည္း ဒြန္တြဲေနပါတယ္။ ဒီေလာက္တိုးေ၀ွ႕ေနရတဲ့ လူအုပ္ႀကီးထဲမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္ၾကတဲ့ စလံုးဖင္ျပားမေတြက နံပါတ္တစ္အခ်က္ေပါ့ဗ်ာ။ ဥပေဒအသစ္ ထုတ္ထားတာကို မသိတာလား လူလိုပဲ နားမလည္တာလား။ တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပါပဲ။ ပိန္ခ်င္ေတာ့လည္း သူတို႕ပဲ။ ရိွသမွ် အေပၚပင့္ၿပီး ၾကြားခ်င္တာလည္း သူတုိ႔ပဲ။ နားလည္ရ ခက္လွပါေပတယ္။ အဲဒီလိုပဲ လူအုပ္က်ပ္လြန္းလို႕ ကေလးငိုေနတာကို လွ်စ္လွ်ဴရွဳၿပီး ပြဲေစ်းတိုးတဲ့ ကုလားလင္မယားကလည္း အေတာ့္ကို ေလးစားစရာပါပဲ။ လွည္႕ျပန္သြားရင္ ဘာျဖစ္သြားမွာမုိ႕လို႕လဲေတာ့ မသိပါဘူး။ ပြဲေစ်းကို ေတာက္ေလွ်ာက္ တိုးေနေတာ့ပါပဲ။ ကေလးကလည္း အာၿပဲႀကီးနဲ႕ ငိုေနတုန္းပဲ။ လင္နဲ႕မယား အေတာ္ကို လိုက္ဖက္ညီပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက ရထားေပၚက ေအာ္က်ယ္ေအာ္က်ယ္ ေရႊတစ္ဖြဲ႕ပါ။ ၾကည္႕ရတာ WPနဲ႕ လုပ္ေနတဲ့သူေတြ ျဖစ္ဖို႕မ်ားပါတယ္။ အ၀တ္အစားေတြ မေတာက္ေျပာင္တာကို ၾကည္႕ၿပီး ခန္႕မွန္းၾကည္႕တာပါ။ ရထားတစ္တြဲ ျခားေနတာေတာင္ သူတို႕အသံက ဒီဘက္အတြဲအထိ ေရာက္ပါတယ္။ ၾကားရယံုေလး မဟုတ္ပဲ အေတာ္ကို က်ယ္ေနတာပါ။ အာေပါင္အားရင္းသန္သန္ ေျပာေနတဲ့ အေၾကာင္းကလည္း ေဂလမ္းဆိုတဲ့ ဇိမ္နန္းေတြမွာ ေပ်ာ္ပါးယစ္မူးခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြပါ။ အခုလို အေတြ႕အႀကံဳမ်ိဳးကို ျမန္မာဘာသာနဲ႕ လူသိရွင္ၾကား ေ၀မွ်ရဲတဲ့ ပြင့္လင္းမွဳကို ေလးစားပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ့ လူလိုသူလို ေသာက္စားမလာပဲ စားပိုးနင့္ အန္ဖတ္စို႕တဲ့ တရုတ္ေတြပါပဲ။ ရထားဘူတာမွာလည္း အန္ဖတ္ေတြ၊ ရထားထဲမွာလည္း အန္ဖတ္ေတြ။ ႏွစ္ကူးကို အန္ဖတ္စို႕ၿပီး ႀကိဳဆိုပံုေလးက ခ်ဥ္ေစာ္နံ႔ေလးကို သင္းေနေတာ့တာပါပဲဗ်ာ။

ဒီလိုနဲ႕ပဲ တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲမွာ... မ်က္စိလည္း အစာေကၽြး ဗိုက္ကိုလည္း အစာေကၽြး။ ပီတိေတြေ၀သလို ေဒါသေတြလည္း ေ၀ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

14 comments:

Moe Cho Thinn said...

မီးေနသည္ ေခၽြးေအာင္းတဲ႔ ပို႔စ္ေလး လာဖတ္သြားပါတယ္။ အသက္၀င္လိုက္တာ။ ကင္မရာကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားေပလို႔ပဲ။ ဒါေၾကာင္႔ ဒီပုံေလးေတြ ၾကည္႔ရတာ။ :D

JuneOne said...

လူအရမ္း မ်ားလြန္းလို႔ မသြားၿဖစ္တာ ၂ နွစ္ရွိၿပီ။

khin oo may said...

တီလုပ္မေလးေတြ ကိုၿကည္႕
လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္
အရပ္ကေလးပုေတာ႕လက္ကေလးေၿမွာက္လို႕
အရူးမကိုလင္လုပ္ရသလိုဘဲ..မေက်နပ္လို႕.
မီးေနသည္လိဳ ေခ်ြးကေလးေအာင္း
ခ်မ္းသာတာက ကင္မရာတစ္လံဳး
အားကမရွိ..ယုိင္တုိင္တုိင္
ကပ္စီးကကုပ္..အၿမည္းေတြ အုပ္
ဥာဏ္ကေလးကေၿပး.. ေခ်ာင္ခ်ိဘို႕အေရး
ယူမွာက ၿမန္မာမေလး…ေသခ်ာတာေပါ႕
ဘာေၿကာင္႕လဲသိခ်င္ရင္ေသခ်ာဖတ္
ၿကြားတတ္တဲ႕သူေတြ ကိုလည္းခြင္႕လြတ္ပါကြယ္.. တစ္ခါထဲပါ
ေတာ္ပါေသးရဲ႕ အန္ဖတ္ေတြနဲ႕လြတ္သြားလို႕

khin oo may said...

ကိုယ္႕ဘာသာေရးၿပီး အားရလုိက္တာကြယ္..သိတ္ေကာင္းတာဘဲ..။

JulyDream said...

မမိုးခ်ိဳသင္းေရ...
လက္ကေလးကို ေသခ်ာထိန္းရတယ္။ ကိုယ္က သြားထိတာမဟုတ္ေပမယ့္ သူတို႕က လာထိသြားရင္လည္း ကိုယ့္လက္က ကင္မရာေပၚမွာ ဆုိေတာ့ေလ... အဟဲ...

ဇြန္၀မ္းခင္ဗ်ာ...
ဟုတ္ပါတယ္။ လူအရမ္းမ်ားလို႕ အဲဒီလို ေနရာေတြ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေရွာင္ပါတယ္။

အန္းတိတ္မမ...
ကဗ်ာေတြ ဘာေတြ ကိုယ္တုိင္ေရးၿပီး ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါလား။ ကဗ်ာကို ဘီပလပ္စ္ ေတာ့ ေပးလိုက္ပါမယ္ဗ်ာ။ ကဗ်ာထဲမွာပါတဲ့ အခ်က္တစ္ခုက လံုး၀ မွားေနလို႕ပါဗ်ာ။

လူသစ္ said...

တခါမွမေရာက္ဖူးဘူး။ တခါမွလဲ သြားဖို႔ စိတ္မကူးဖူးဘူး။ ဒါေတြၾကိဳသိေနတယ္ေလ။ ဟဲဟဲ

tututha said...

အင္း မီးေနသည္ေခၽြးေအာင္းတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳလည္း ရွိတာပဲေနာ္ :)

pandora said...

မေရာက္ျဖစ္ဘူး
အိမ္တြင္းပဲ ေအာင္းေနတယ္

အိမ္ said...

တခါမွကုိ မၾကံဳဖူးဘူးဗ် ေက်းဇူးဗ်ာ

ဒီဇင္ဘာႏွင္း said...

စလံုးတရုတ္မေလးေတြက ေခ်ာလားဟင္ အခုလိုပံုေလးေတြနဲ႔ ေ၀မွ်ေပးတာေက်းဇူးေနာ္

Taungoo said...

ကိုယ့္ေဒါသနဲ႔ ကိုယ္ သြားျပီးမွေတာ့ ဘာမွ ညဥ္းခ်င္းခ်မေနနဲ႔ေတာ့ သားသားဂ်ဴလိုင္ေရ။ အိမ္မွာ ေအးေဆးအနားယူတာကမွ အားအင္ျပည့္ျဖိဳးဦးမယ္။
မွတ္ေနာ္ မွတ္ေနာ္ :D

strike said...

KOM ရဲ႔ underground သီခ်င္းကမိုက္လွခ်ည္လား၊လန္း
ၿပီးလန္တယ္။
အသက္၄၀ေက်ာ္၊၅၀နီးပါးအန္တီKOM တို႔ကလဲဒါမ်ဳိးေတြေရးတတ္
သားေနာ္။

ႏုိင္းႏုိင္းစေန said...

新年快樂 း)

ယမင္း said...

အဲသလိုလား

စာထဲမွာပဲ ၀င္ႏြဲလိုက္တယ္။
စာက တကယ့္ကို အစီစဥ္တက် ေရးထားတာဆိုေတာ့ စိတ္ကူးနဲ႔တင္ ေရာက္သြားသလိုပဲ