.:: Download Myanmar Font (WinKalaw New Version) HERE ::.

Thursday, November 8, 2007

Deepavali

ဒီေန႕က စကာၤပူမွာေရာ ျမန္မာျပည္မွာေရာ Deepavali ဒီပါ၀လီေန႕ေလ။ အစိုးရ ရံုးပိတ္ရက္တစ္ခုပဲေပါ့။ ဒီတစ္ေခါက္ကေတာ့ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ေတြရဲ႕ အေလးအျမတ္ထားတဲ့ ပြဲေတာ္တစ္ခုပါ။ တစ္ကမၻာလံုးက ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ေတြ က်င္းပၾကတဲ့ မီးထြန္းပြဲေတာ္ Festival of Light တစ္ခုေပါ့။ ငယ္ငယ္တုန္းက ကုလားသီတင္းကြၽတ္ဆိုၿပီး အလြယ္ မွတ္ထားၾကခဲ့တယ္ေလ။ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာ သီတင္းကြၽတ္နဲ႕ လံုး၀ မဆိုင္ပါဘူး။ မီးထြန္းတာေလးပဲ တူၾကတာပါ။ ဒီပါ၀လီေန႕က အမ်ားအားျဖင့္ ေအာက္တိုဘာ လကုန္ပိုင္းနဲ႕ ႏို၀င္ဘာ လဆန္းပိုင္းၾကားေလာက္မွ လုပ္ေလ့လုပ္ထ ရိွခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က သီတင္းကြၽတ္ထက္ေတာ့ ေနာက္က်ေလ့ ရိွပါတယ္။

ပြဲေတာ္တိုင္းမွာ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ေနာက္ခံသမိုင္းပံုျပင္ေလးေတြ ရိွၾကပါတယ္။ အခု ဒီပါ၀လီေန႕မွာလည္း ေနာက္ခံပံုျပင္ေလးလည္း ရိွတာေပါ့။ ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက Pradyoshapuram ျပည္မွာ Narakasuraဆိုတဲ့ မေကာင္းဆိုး၀ါးႀကီးက အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ေနသတဲ့။ အဲဒီ မေကာင္းဆိုး၀ါးႀကီးရဲ႕ အႏိုင္က်င့္ ေစာ္ကားမႈေတြကို တိုင္းသူျပည္သားေတြခင္မ်ာ ေတာက္ေလွ်ာက္ ခံစားေနရတာေပါ့။ ေနာက္ဆံုး မခံမရပ္ ျဖစ္လာတဲ့ တိုင္းသူျပည္သားေတြဟာ Lord Khrishna ဆီကို သြားေရာက္ၿပီး ကူညီေစာင္မဖို႕ ေတာင္းပန္ၾကပါတယ္။ အဲဒါနဲ႕ Lord Khrishna လည္း စစ္ေၾကညာၿပီး မေကာင္းဆိုး၀ါးႀကီးကို ၀င္ေရာက္ ႏွိမ္နင္း တိုက္ခိုက္ပါတယ္။ အဲဒီတိုက္ပြဲမွာ မေကာင္းဆိုး၀ါးႀကီး ေသဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလို မေကာင္းဆိုး၀ါးႀကီးကို ေအာင္ျမင္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္ တစ္ခုအေနနဲ႕ အေမွာင္ကိုခြင္း အလင္းေဆာင္တဲ့ မီးထြန္းပြဲေတာ္ကို အခုလို ဒီပါ၀လီေန႕အျဖစ္ က်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္။

ေနာက္အထိမ္းအမွတ္ တစ္ခုက တိုင္းျပည္ကေန မိေထြးျဖစ္သူရဲ႕ ၁၄ ႏွစ္ၾကာ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ေပးျခင္းကို ခံခဲ့ရတဲ့ Rama ရာမမင္းသားနဲ႕ ၾကင္ယာေတာ္ Sita သီတာ မင္းသမီးေလး၊ ညီေတာ္ Lakshmana လကၡဏာမင္းသားတို႕ ျပည္ေတာ္ျပန္၀င္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ တို္င္းသူျပည္သားေတြက သူတုိ႕ျပန္လာရာ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ ဆီမီးခြက္ေလးေတြ ထြန္းညိွၿပီး ႀကိဳဆိုခဲ့တာကေန စ ခဲ့တယ္လို႕လည္း ဆိုၾကျပန္ပါတယ္။ သတိထားရမယ့္ အခ်က္တစ္ခ်က္က ဒီပါ၀လီေန႕က ဟိႏၵဴေတြရဲ႕ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကိုပါပဲ။

ပြဲေတာ္ေန႕ မတိုင္ခင္ ၂ ပတ္ေလာက္ကတည္းက ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ေတြ အလုပ္မ်ားၾကပါၿပီ။ အိမ္ေတြကို အသစ္ျပန္လည္ မြမ္းမံတာေတြ၊ ေဆးသုတ္တာေတြ၊ သန္႕ရွင္းေရးေတြ လုပ္ေနၾကပါၿပီ။ ဆိုင္ေတြမွာလည္း ပြဲေတာ္ အထိမ္းအမွတ္ ပုိ႕စ္ကဒ္ေတြ၊ ရိုးရာအ၀တ္ေတြ၊ ေကာ္ေဇာ္ေတြ၊ ပန္းေတြကို ေရာင္းခ်ေနၾကပါၿပီ။

ပြဲေတာ္ေန႕မနက္မွာေတာ့ ဟိႏၵဴေတြ မနက္ ၃ နာရီကတည္းက အိပ္ရာေစာေစာ ထၾကပါၿပီ။ မနက္ေစာေစာမွာပဲ နံ႕သာဆီေမႊးေတြနဲ႕ Oil Bath ေရခ်ိဳးသန္႕စင္ၾကပါတယ္။ အဲဒါက ဒီပါ၀လီေန႕ရဲ႕ အေရးပါတဲ့ အစဥ္အလာ လုပ္ထံုးတစ္ခုပါပဲ။ အ၀တ္အစား အသစ္ေတြကို ဆင္ျမန္းၾကပါတယ္။ အေရာင္စံု အေသြးစံုေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အနက္ေရာင္ကိုေတာ့ ေရွာင္ၾကပါတယ္။ လူႀကီးမိဘေတြကို အရိုအေသ ေပးၾကပါတယ္။ မနက္စာ စားၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းေတြကို သြားၿပီး ၀တ္ျပဳ ဆုေတာင္းၾကပါတယ္။ ညပိုင္းမွာေတာ့ အိမ္ေတြမွာ ဆီးမီးခြက္ေလးေတြ စီတန္းထြန္းညိွၿပီး အလွဆင္ထားၾကပါတယ္။ ကေလးေတြကေတာ့ မီးရႈးမီးပန္းေတြ ေဆာ့ကစားၾကျပန္တယ္။ ပထမေန႕မွာ ဘယ္မွာမသြားပဲ အိမ္မွာပဲ ေန႕ေလ့ရိွၿပီး အိမ္ကိုလာလည္တဲ့ ဧည္႕သည္႕မ်ားကို ဧည္႕ခံၾကပါတယ္။ အိႏၵိယမွာေတာ့ ေနာက္တစ္ရက္ျဖစ္တဲ့ ၉ ရက္ေန႕ကလည္း တရား၀င္ ရံုးပိတ္ရက္ တစ္ခုပါပဲ။

ရံုးက ကုလားေတြ အားလံုး ေရွ႕ ၁ ပတ္ကတည္းက အိႏၵိယျပန္သြားလို႕ ဒီမွာကေတာ့ ဘာမွလည္း မစားရဘူး၊ ဘယ္ကိုမွလည္း လည္လို႕ မရဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ စလံုးက Little India မွာ စည္ကားမွန္း သိေပမယ့္လည္း ေနလို႕ကလည္း မေကာင္းဆုိေတာ့ ဘယ္မွ မသြားျဖစ္ျပန္ဘူး။ မ်က္မွန္ပါ၀ါ တိုးေနလို႕ လူက ေအာက္ေျခလြတ္ေနတယ္ေလ။ ေျမာက္ၾကြေျမာက္ၾကြ ျဖစ္ေနေလရဲ႕။ ေတာ္ၾကာ မေတာ္လို႕ ေခ်ာ္လဲရင္ လူၾကားထဲမွာ နင္းခံေနရအံုးမယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ မသြားေတာ့ပါဘူး။

3 comments:

မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁) said...

ပိုစ္ ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဇူလိုင္ထဲက အကိုၾကီးေရ.. ။ လူကိုုယ္လံုးၾကီးမွ အားမနာ အနင္းခံရမွာ ေၾကာက္ေနေသးတယ္ လား ။ အဟား ..
ေလးစားလွ်က္
မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)

JulyDream said...

ဘယ္သူေျပာလဲ ကိုယ္လံုးႀကီးမွ အားမနာတဲ့။ လူ ဒီေလာက္ မ်ားတဲ့ေနရာမွာ အႀကီး အေသး မေရြးဘူးေနာ္။ အနင္းခံရရင္ ျပားခ်ပ္ေနမွာ။ လူက ေအာက္ေျခလြတ္ ေနေတာ့ ပိုဆိုးတယ္။ ေျမာက္ၾကြ ေျမာက္ၾကြ ျဖစ္ေနတယ္။ မူးေနတာပါပဲ။

Nwai Hninn said...

Thanks for your sharing! :)